Υπάρχει μία λέξη   ανάμεσα στις τόσες εκατομμύρια λέξεις στις γλώσσες όλου του κόσμου που απλά δεν θα έπρεπε να υφίσταται

Η λέξη “αν”…

Θα σας το πω απλά.  Η λέξη αυτή μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει σε κάποιον. Αν κάτσει κανείς να το σκεφτεί, πρόκειται για υποθετικό μόριο που ουσιαστικά συνοδεύει μία πρόταση που δεν εκφράζει σε καμία περίπτωση ένα γεγονός, μία πράξη που έχει συμβεί στην πραγματικότητα. Ουσιαστικά αποτελεί το εναρκτήριο λάκτισμα μία σκέψης που είτε σε γυρίζει στο παρελθόν είτε σε ταξιδεύει στο μέλλον, αλλά ποτέ όμως δεν σε φέρνει αντιμέτωπο με το παρόν. Άρα οτιδήποτε ξεκινάει με “αν” απλά δεν έχει συμβεί. Και όμως πόσες μα πόσες ώρες αφιερώνουμε από τη ζωή μας, σε τόσα μα τόσα “αν” και τα συνακόλουθα τους.

Μία τόσο μικρή και φαινομενικά αθώα λέξη, που στην πραγματικότητα δεν έχει να κάνει με αλήθεια, αλλά με υπόθεση, είναι ικανή να σου δώσει τόσες τύψεις, τόσο πόνο, τόσο άγχος, τόση αγωνία, τόση μετάνοια, τόση ελπίδα , τόση αμφιβολία, τόσο θυμό, τόσο φόβο, τόσο ανακούφιση, τόση ανασφάλεια, τόση ανησυχία, τόση απογοήτευση, τόσο ενθουσιασμό, για κάτι που ωστόσο δεν έχεις ζήσει.

Ναι, το “αν” είναι απλά μία ψευδαίσθηση. Μία ψευδαίσθηση που αφορά είτε στο χθες είτε στο αύριο. Είναι ο αντίποδας μίας πράξης ή μίας επιλογής που έκανες στο παρελθόν που όμως ποτέ δεν θα μάθεις που θα σε είχε οδηγήσει αν την είχες ανταλλάξει με την μετουσίωση σε πράξη, της σκέψης που σου γεννά το “αν” μπροστά σε αυτή την  εναλλακτική που κάποτε σου δόθηκε.

Πόσο βασανιστική μπορεί να γίνει αυτή η διαδικασία, όταν φτάσεις στην αμήχανη στιγμή να μετανιώσεις ένα “τώρα” επειδή αποφασίζεις πως τελικά έχεις πάρει μία απόφαση της οποίας τις συνθήκες ΑΝ είχες επεξεργαστεί αλλιώς, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Πως; Όπως σε βολεύει να σκεφτείς πως θα ήταν. Γιατί ποτέ μα ποτέ δεν θα μπορείς να είσαι σε θέση να γνωρίζεις πως θα είχαν εξελιχθεί στ΄αλήθεια οι καταστάσεις.

Πόσο βασανιστική μπορεί να γίνει αυτή η διαδικασία, όταν σε παγιδεύει  σε ένα μέλλον που φτιάχνεις  βασισμένο στις ανασφάλειες, τις πεποιθήσεις , τους φόβους , τις αμφιβολίες, ή όλες εκείνες τις ψευδαισθήσεις θετικές ή αρνητικές  που ξεσηκώνονται μέσα σου με την επίκληση του “αν”…

Και κοίτα… Όλα αυτά που μόλις σου περιέγραψα, δεν έχουν συμβεί. Ούτε και πρόκειται. Γιατί όλα όσα συμβαίνουν απαιτούν ένα “τώρα” που το βιώνεις με κάποιον πραγματικό και απτό τρόπο, και αυτός είναι ένας. Όλα όσα ζεις  έχουν μόνο μία πραγματική υπόσταση, μόνο μία εκδοχή. Όλα τα άλλα που φαντάζεσαι, πιστεύεις, ονειρεύεσαι ή νομίζεις ότι θα ζούσες ή θα ζήσεις ΑΝ , απλά δεν υπάρχουν. Δεν υπήρξαν και δεν μπορείς να είσαι και ποτέ σίγουρος ότι θα υπάρξουν.

Πριν λοιπόν ξεκινήσεις μία σκέψη με το “αν” απλά συλλογίσου πόση ώρα θα επενδύσεις για να βάλεις τον εαυτό σου σε ένα πλυντήριο συναισθημάτων που θα σε κεράσουν ψευδαισθήσεις πηγαίνοντας σε πίσω στο χρόνο για κάτι που δεν έγινε και δεν μπορεί να γίνει γιατί στη θέση του έγινε κάτι άλλο, ή μπροστά για κάτι που δεν μπορείς να γνωρίζεις με ποιόν τρόπο θα έρθει. Οι σκέψεις του “αν” το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να σε αποσπάσουν από αυτό που μπορείς να ζήσεις στο τώρα  που είναι ό,τι πιο αυθεντικό υπάρχει.

Και αν πάλι δεν κατάλαβες που θέλω να καταλήξω, ή μπερδεύτηκες, κάνε απλά αυτό που θα σου πω… Πάρε τη λέξη “αν” και ανέστρεψε την σε “να”… Έτσι απλά με δυο γραμματάκια, και μία τόση δα λεξούλα, προσκάλεσε τον εαυτό σου ΝΑ ζήσει στο τώρα.

 


Όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας, μετά από κάποια ηλικία, αρχίζουμε να απασχολούμαστε με τον χρόνο. Πόσο γρήγορα περνάει, πόσο έχει αρχίσει να φαίνεται στο πρόσωπο και στο σώμα μας. Όσο περνούν τα χρόνια, γίνεται αισθητό και φανερό, πως υπάρχει φθορά. Όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά και στη φυσική μας κατάσταση. Και όμως οι νευροεπιστήμονες, υποστηρίζουν πως υπάρχει μία μορφή άσκησης, που μπορεί όχι μόνο να σε κάνει να δείχνεις πιο νέος, αλλά να νιώθεις κιόλας! Μία νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό  Frontiers in Human Neuroscience, φέρνει τα καλά μαντάτα! Ο χορός μπορεί να μας κρατήσει για πάντα νέους και ζωντανούς! Η έρευνα έγινε σε 50 ανθρώπους που χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες. Οι μεν πρώτοι 25 παρακολουθούσαν για κάποιους μήνες  μαθήματα χορού, και μάλιστα ακολουθώντας συγκεκριμένη χορογραφία, της οποίας έπρεπε να θυμούνται και να εξασκούν τα βήματα, οι δε άλλοι 25 παρακολουθούσαν για το ίδιο διάστημα πρόγραμμα κυκλικής προπόνησης, με ασκήσεις για όλο το σώμα χρησιμοποιώντας βαράκια, λάστιχα αλλά και λίγο αερόβιο. Τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά. Αν και η μελέτη έδειξε πως κάθε μορφή άσκησης είναι απαραίτητη και ευνοϊκή, ο χορός έρχεται και κλέβει την παράσταση, καθώς φαίνεται ότι ενεργοποιεί τις περιοχές του εγκεφάλου που παρουσιάζουν φθορά με το πέρασμα του χρόνου. Το θεαματικότερο δε από τα ευρήματα, ήταν το ότι δεν αρκεί ο οποιοσδήποτε χορός, αλλά αυτός που συνδυάζει το ρυθμό τη μουσική αλλά... και τη χορογραφία! Οι επιστήμονες καταλήγουν πως αυτό ακριβώς είναι το μυστικό! Το να μπαίνει κανείς στη διαδικασία να μυηθεί σε βήματα και να κληθεί να τα συνδυάσει αλλά και να τα θυμάται! Αν λοιπόν θέλετε να νιώθετε, να αισθάνεστε αλλά και να δείχνετε νέοι, με ζωντάνια και σε φόρμα, δεν έχετε παρά να επιλέξετε να ασχοληθείτε με το χορό! Εξάλλου ο χορός είναι πάντα στη μόδα, είναι απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες, και όσοι του έχουν αφιερώσει χρόνο, ξέρουν καλά πως σε κάνει να νιώθεις πληρότητα, ευεξία και απεριόριστη χαρά!

MORE FROM THEI BELIEVE

MORE To BELIEVE