Ανησυχητικά είναι τα στοιχεία που παρουσίασε ο ΟΗΕ και η Animal Aid σχετικά με τον αριθμό των ζώων που πεθαίνουν ως πειράματα για την εξέλιξη της ιατρικής και της κοσμετολογίας.

Σε Ευρώπη και Αμερική, κάθε μέρα ποντίκια, αρουραίου, μπαμπουίνοι, πίθηκοι, κουνέλια, χοίροι, ακόμα και οι πιστοί φίλοι του ανθρώπου γάτες και σκύλοι, θυσιάζονται για να δοκιμαστούν πάνω τους η  τοξικότητα αλλά και η  επίδραση φαρμάκων και χημικών  ουσιών  στο πλαίσιο μελέτης και ανάλυσης μοντέλων αντιμετώπισης επιθετικών ασθενειών για τον άνθρωπο, αλλά και για τον εμπλουτισμό των μέσων καλλωπισμού  όλων μας.

Και αν οι υποστηρικτές της ιατρικής εξέλιξης και  προόδου της  επιστήμης, προφασιστούν το ότι έτσι σώζονται ανθρώπινες ζωές, αυτό δεν νομιμοποιεί ηθικά τουλάχιστον, το ότι παράλληλα θυσιάζονται άλλες ζωές, ίσης αξίας και σημαίας όσο και αυτή του ανθρώπου.

Και μην ξεχνάμε πως πέρα από τις ιατρικές μελέτες, καθημερινά εκατομμύρια ζώα βασανίζονται και πεθαίνουν και στο όνομα της ομορφιάς, κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν και εφόσον οι βιομηχανίες καλλυντικών μελετούσαν τις εναλλακτικές λύσεις  που διαθέτουν προκειμένου να κάνουν αποτελεσματικά τη δουλειά τους, χωρίς να βάζουν στα καλλυντικά τους σφραγίδα με το αίμα των αθώων ζώων.

Τα πειράματα σε ζώα, αποτελούν κομμάτι της σκληρής πραγματικότητα και στη χώρα μας, καθώς 10.000 ζώα εποπτεύονται από το υπουργείο γεωργίας και τον ΕΟΦ, ως πειραματόζωα. Τα εν λόγω ζωντανά, στην πλειονότητα τους, αρουραίοι, κουνέλια και γουρούνια, χρησιμοποιούνται για ερευνητικούς λόγους, ενώ το 2004 είχε ξεσπάσει σκάνδαλο στους κόλπους του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, καθώς υπήρξαν καταγγελίες πως το τμήμα ιατρικής έρευνας χρησιμοποιούσε παράνομα ημίαιμα σκυλιά αλλά και γάτες στο πλαίσιο των πειραμάτων του.

Τα ζώα που καταλήγουν πειραματόζωα υποφέρουν μέχρι το τέλος .Τα περισσότερα από αυτά ακινητοποιούνται για να γίνουν πάνω τους τεστ τοξικότητας διαφόρων ουσιών, με αντικείμενο κυρίως τα μάτια ή το δέρμα. Ο πόνος μέχρι τον θάνατο είναι αβάσταχτος ενώ το ζώο μπορεί να παραμένει ζωντανό για ολόκληρες εβδομάδες,  ενώ έχει χάσει το φώς του ή παρουσιάζει αιμορραγίες από τα μάτια και το στόμα.

Άλλες περιπτώσεις, αφορούν στα λεγόμενα τεστ της θανατηφόρας δόσης κατά τα οποία χορηγούνται στα ζώα ποσότητες ουσιών με στόχο να δουν οι ερευνητές ποια θα  μπορούσε να αποβεί μοιραία για τον οργανισμό τους, και κατ΄επέκταση και για την ανθρώπινη ζωή.

Τα περισσότερα από τα ζώα πεθαίνουν κατά τη διάρκεια των πειραμάτων, ενώ όσα καταφέρουν να βγουν ζωντανά από τη διαδικασία, θανατώνονται στη συνέχεια.

Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση που είδε το φως της δημοσιότητας, 40 εκ ζώα κάθε χρόνο χάνουν με αυτό τον τρόπο τη ζωή τους.

Το κείμενο αυτό δεν αποτελεί προπαγάνδα, αλλά απλή ενημέρωση γύρω από  μία πραγματικότητα που συμβαίνει, διχάζει, και σε καμία περίπτωση δεν «αγιάζεται» από τον αυτοσκοπό της.


Υπάρχει κάτι πιο δύσκολο ακόμα και από την απόφαση να μπεις σε κάποιο πρόγραμμα γυμναστικής. Το να παραμείνεις σε αυτό! Να γιατί πολλοί, εγκαταλείπουν την προσπάθεια… Το μεγαλύτερο κίνητρο για να μείνεις πιστός στην απόφαση σου να γυμνάζεσαι, είναι το ίδιο το κίνητρο. Αν αυτό είναι βραχυπρόθεσμο και ουτοπικό,  η προσπάθεια θα είναι επίσης μικρής διάρκειας και με μεγάλες προσδοκίες. Αν ωστόσο  απόφαση είναι συνειδητή, και θέλεις να κάνεις τη γυμναστική τρόπο ζωής, τα πράγματα θα είναι λίγο πιο εύκολα για σένα. Όχι όμως ότι δεν θα έρθεις και αντιμέτωπος με εκείνον τον εαυτό που θα βαριέται να κάνει προπόνηση, θα σου ψιθυρίζει να λουφάρεις λίγο, ή θα σου λέει πως έχει πολλή ζέστη πλέον για να ιδρώνεις στις γυμναστικές.  Μην εγκαταλείψεις, όχι μη Η σχέση με την γυμναστική είναι μία σχέση και όπως όλες οι σχέσεις θέλουν φροντίδα και ανανέωση. Άκου λοιπόν τι πρέπει να κάνεις για να μείνεις εκεί. -         Βρες παρέα να γυμναστείς: Αν και εμένα μου αρέσει να απομονώνομαι στον κόσμο μου όταν γυμνάζομαι, με ακουστικά, μουσική και αφοσίωση στην άσκηση, όταν δω ότι βαριέμαι, αναζητώ παρέα. Συνήθως καταλήγω να έχω έναν προσωπικό γυμναστή για να σκέφτεται για μένα τι πρέπει να κάνω, αλλά και για να μου κρατάει τα ινία ώστε να μην παρασύρομαι από τη βαρεμάρα μου και κλέβω. Αν πάλι κάτι τέτοιο δεν μπορείς να το κάνεις, βρες έναν φίλο ή μία φίλη και για λίγο καιρό συντονιστείτε να γυμνάζεστε παρέα. Αν και αυτό σου φαίνεται αδύνατο γιατί οι φίλοι σου είναι του «καναπέ», άλλαξε λίγο τη ρουτίνα σου και δοκίμασε να κάνεις ομαδικά μαθήματα και προγράμματα. -         Βγες στο ύπαιθρο: Είναι αλήθεια πως η γυμναστική κεκλεισμένων των θυρών μπορεί κάποια στιγμή να σε κουράσει. Αν ναι, ήρθε η ώρα να βγεις έξω! Ειδικά τώρα που ο καιρός είναι καλός, βγες και τρέξε, περπάτα ή κάνε ποδήλατο. Εκεί γύρω στο σούρουπο μάλιστα, οι ώρες είναι τόσο ωραίες και γλυκές που η προπόνηση γίνεται απόλαυση. Δεν έχει τόση ζέστη, και αξίζει τον κόπο, να περάσεις λίγη ώρα με τον εαυτό σου κάνοντας κάποια υπαίθρια αθλοπαιδεία. -         Φτιάξε μία ωραία μουσική λίστα: Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό και απαραίτητο στην άσκηση από την καλή μουσική. Βρες κομμάτια που σου αρέσουν , που σε προδιαθέτουν για δράση, σε παρακινούν και σε εμπνέουν. Νιώσε όπως  νιώθεις όταν βλέπεις τον Ρόκι να χτυπά τον σάκο ενώ από πίσω ακούγεται το «The eye of the tiger» …Ζήσε τη δική σου στιγμή με τη βοήθεια της μουσικής και φαντάσου πως είσαι κάτι το σπουδαίο και ξεχωριστό. Ένα μόνο θα σου πω! Χάρη στην καλή μουσική, έχω καταφέρει να τρέξω 22 ολόκληρα χιλιόμετρα, κατά την προετοιμασία μου για τον κλασσικό Μαραθώνιο. Όλο έλεγα … « ακόμα ένα τραγούδι» -         Επιβράβευσε τον εαυτό σου: Μία στο τόσο κάνε κάτι που θα σου θυμίζει πως αξίζει τον κόπο να γυμνάζεσαι. Αγόρασε ένα καινούριο ρούχο που θα αναδείξει το σώμα σου με τα νέα δεδομένα, ή φόρεσε και πάλι κάτι ξεχασμένο στην ντουλάπα επειδή σου ήταν μικρό. Αυτό βέβαια , καταλαβαίνεις πως εκτός από άσκηση προδιαθέτει και σωστή διατροφή. Και αν προσέχεις και τη διατροφή σου, η επιβράβευση σου μπορεί κάλλιστα να είναι φαγητό. Προσωπικά, μία φορά την εβδομάδα, ή μία φορά στις 15 αναλόγως με την κατάσταση μου, επιτρέπω στον εαυτό μου να φάει ό,τι τρώγεται. Περνώ μία ολόκληρη μέρα, χωρίς να μου χαλάω χατίρι. Σαφώς και δεν τρώω ψυχαναγκαστικά, ούτε τρώω σαν να μην υπάρχει αύριο. Επειδή γενικά δεν  στερούμαι , δεν έχω και απωθημένα, άρα δεν πέφτω με τα μούτρα. Είναι όμως ωραίο, να φέρεσαι στο τραπέζι, έστω και για μία μέρα, σαν όλες εκείνες που λένε « εγώ; Τρώω και δεν παχαίνω!  

MORE FROM THEΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

MORE To BELIEVE