Οι μεγάλες μητροπόλεις της μόδας, όπως το Παρίσι, το Μιλάνο το Λονδίνο και η Νέα Υόρκη, ετοιμάζονται πυρετωδώς για την εβδομάδα μόδας που πρόκειται να λάβει χώρα τον ερχόμενο Φεβρουάριο. Μόνο που αυτή τη φορά κάτι εντελώς καινούργιο και διαφορετικό πρόκειται να συμβεί!

Στο Λος Άντζελες, πρόκειται να πραγματωθεί και το πρώτο Vegan Fashion Show καλωσορίζοντας στη βιομηχανία της μόδας, και μία νέα φιλοσοφία, αυτή της αγάπης προς τα ζώα.

Μετά την απαγόρευση στη χρήση της πραγματικής γούνας ζώων, στο Λος Άντζελες, σειρά έχει η παρουσίαση ρούχων και αξεσουάρ, φτιαγμένα από εναλλακτικά υφάσματα, όπως το ύφασμα από μανιτάρι, αλλά και από εναλλακτικά “δέρματα”.

Η “μητέρα” αυτής της ιδέας, η Εμανουέλα Ριέντα, γνωστή ακτιβίστρια δηλώνει πολύ περήφανη που το πρώτο Vegan Fashion Show θα κάνει το πρώτο βήμα σε έναν νέο δρόμο στο χώρο της μόδας, που θα σέβεται και θα τιμά περισσότερο τη ζωή των ζώων.

Αν και η αρχή θα γίνει στο Λος Άντζελες, η Ριέντα, είναι αισιόδοξη πως θα ακολουθήσουν και άλλες μεγάλες πόλεις που θα εντάξουν στην «εβδομάδα» τους το event!

 


Αν δεν είσαι εσύ η ίδια άνθρωπος που αγαπά να γκρινιάζει και να σκέφτεται αρνητικά, τότε δεν υπάρχει περίπτωση να μην έχεις στο περιβάλλον σου έναν τοξικό γκρινιάρη άνθρωπο. Είτε κάποιος γκρινιάζει γιατί επιζητά την προσοχή, είτε γιατί έχει χαμηλή συναισθηματική νοημοσύνη, η χρόνια γκρίνια, είναι μία κατάστασης την οποία ο εγκέφαλος εκπαιδεύεται. Όσο και αν μας φαίνεται περίεργο, όπως μπορούμε να αυξήσουμε τον δείκτη νοημοσύνης μας, όπως μπορούμε να θεραπεύσουμε τον εγκέφαλο μας από βλάβες, ή να τον εκπαιδεύσουμε να σκέφτεται θετικά, έτσι αποτελεσματικά μπορούμε να κάνουμε και το αντίθετο. Και μάλιστα σύμφωνα με τους ειδικούς, η ροπή του εγκεφάλου στο αρνητικό είναι μεγαλύτερη και ο δρόμος προς εκεί, ευκολότερος. Οι αρνητικές και επιβλαβείς συμπεριφορές, όπως η γκρίνια, μυούν τον εγκέφαλο σε έναν φαύλο κύκλο, αν τους επιτραπούν να μπουν στον εγκέφαλο επανειλημμένα. Οι αρνητικές πεποιθήσεις οδηγούν σε αρνητικές σκέψεις και οι αρνητικές σκέψεις σε αρνητικά συναισθήματα και αυτά στην αλλαγή της συμπεριφοράς μας και της διάθεσης μας. Και αυτό γιατί τα αρνητικά ερεθίσματα παράγουν περισσότερη νευρική δραστηριότητα. Και όσο συνηθίζουμε σε αυτό, τόσο πιο οικείο και πιο «δικό μας» γίνεται. Ουσιαστικά , χτίζουμε εμείς οι ίδιοι την αρνητική προδιάθεση του εγκεφάλου μας, επομένως και τη γκρίνια μας. Τα ευχάριστα νέα της ημέρα είναι πως όπως εκπαιδεύεται ο εγκέφαλος μας στα αρνητικά έτσι εκπαιδεύεται και στα θετικά! Είναι γνωστό πως μπορούμε να γίνουμε πιο έξυπνοι, με καλύτερη μνήμη, πιο τρυφεροί και με μεγαλύτερη ενσυναίσθηση. Και αυτό μέσω της θετικής και σωστής εκπαίδευσης. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με την αντιμετώπιση της γκρίνιας. Όσο γινόμαστε θετικοί, όσο σκεφτόμαστε πιο πολύ επικεντρωμένοι στο παρόν , απαλλαγμένοι από φαντάσματα του παρελθόντος και φοβίες του μέλλοντος που εντείνουν το άγχος, όσο δείχνουμε αντίσταση στο αρνητικό και στις κακές σκέψεις, τόσο πιο πολύ θωρακιζόμαστε και τόσο πιο φιλικός γίνεται ο εγκέφαλος μας στο θετικό! Την επόμενη φορά λοιπόν που θα πιάσεις τον εαυτό σου να δηλητηριάζει το μυαλό του, πες “stop” και δοκίμασε και το διαφορετικό. Σιγά σιγά θα τα καταφέρεις!    

Είναι μία από τις πιο νόστιμες, και αντιπροσωπευτικές λύσεις για να καλωσορίσετε τους καλεσμένους σας , όποια ώρα της ημέρας, στο σπίτι σας, τις γιορτινές μέρες. Το ζεστό κρασί με μπαχαρικά, γνωστό και ως mulled wine, είναι από εκείνα τα ποτά που συνδέουν τη γεύση με τις αναμνήσεις.

Τι θα χρειαστείτε:

750ml κόκκινο κρασί

300 ml νερό

3 κς ζάχαρη άχνη

1 φακελάκι ροφήματος μείγμα μπαχαρικών (μπορείτε με λίγο τούλι και βότανα ή μπαχαρικά της επιλογής σας, να το φτιάξετε και μόνοι σας)

150 ml brandy

1 πορτοκάλι σε φέτες

1 μήλο

Εκτέλεση: Βάζουμε το κρασί, το νερό, τον χυμό από το πορτοκάλι , τη ζάχαρη και το φακελάκι μπαχαρικών μέσα σε ένα μεγάλο, βαθύ τηγάνι.

Ζεσταίνουμε το μείγμα λίγο μέχρι πριν το σημείο βρασμό, και κρατάμε αυτή τη θερμοκρασία για 10 λεπτά, ανακατεύοντας μία στο τόσο, ώστε να απελευθερωθούν όλα τα αρώματα

Αφαιρούμε μέσα από το τηγάνι το φακελάκι μπαχαρικών και ανακατεύουμε το brandy και το ψιλοκομμένο μήλο.


Ακόμα μία συνταγή της μανούλας μου. Ένα κέικ πεντανόστιμο, μυρωδάτο, με λεπτή γεύση, που η μαμά μου συνήθιζε πάντα να το φτιάχνει την περίοδο των Χριστουγέννων. Ένα συνταγή που κάθε φορά που τη «μυρίζω» μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια. Υλικά: 3 ½ φλιτζάνια αλεύρι 1 ½ φλιτζάνι ζάχαρη ¾ του φλιτζανιού βούτυρο χωρίς αλάτι 1 ½ φλιτζάνι χυμό μανταρίνι 4 αυγά 2 κοφτά κουταλάκια baking powder 1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό μαγειρική σόδα 2 κς ξύσμα μανταρίνι Εκτέλεση: Κοσκινίζουμε το αλεύρι και βάζουμε μέσα και το baking powder. Χτυπάμε καλά καλά το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι το μείγμα μας να «ασπρίσει», ενώ βάζουμε στη συνέχεια έναν έναν τους κρόκους των αυγών. Σε ένα άλλο μπολ χτυπάμε τα ασπράδια και τα κάνουμε μαρέγκα, ενώ βάζουμε μέσα και το ξύσμα μανταρινιού. Διαλύουμε τη σόδα στον χυμό μανταρινιού και τα προσθέτουμε στο μείγμα με το βούτυρο, τη ζάχαρη και τους κρόκους των αυγών . Στη συνέχεια μέσα σε αυτό το μείγμα, ρίχνουμε εναλλάξ τη μαρέγκα με το ξύσμα μανταρινιού και λίγο-λίγο το αλεύρι. Ανακατεύουμε ελαφρά. Έχουμε βουτυρώσει μία φόρμα στην οποία αδειάζουμε το μείγμα, και βάζουμε το κέικ για ψήσιμο. Ψήνουμε στους 120 βαθμούς, έως ότου το κέικ δεν κρατάει άλλο υγρασία, τσεκάροντας με τη μύτη ενός μαχαιριού ή μία οδοντογλυφίδα. Αφού ξεφορμάρουμε το κέικ το αφήνουμε να κρυώσει και τέλος το πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.

Κυρίες και κύριοι, υποδεχτείτε τη μαμά Μαρία!!! Η μαμά μου, ως γνήσια μαγείρισσα, άριστη τόσο στα αλμυρά όσο και στα γλυκά, μετά από πολλά παρακάλια, άνοιξε τα τεφτέρια της και μοιράζεται μαζί μας κάποια από τα πιάτα που κάθε φορά που τα έβαζε στο τραπέζι, γινόντουσαν ανάρπαστα. Σήμερα θα ξεκινήσουμε με μία σαλάτα. Μην υποτιμάτε τις σαλάτες, δεν είναι πάντα τόσο εύκολο να βγουν νόστιμες και θελκτικές ακόμα και για εκείνους που δεν τρώνε «πράσινα».

Σήμερα θα σας παρουσιάσουμε με τη μαμά Μαρία, λοιπόν, μία γιορτινή σαλάτα με ρόδι, που θα μπορέσετε να βγάλετε στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι σας!

Υλικά :

50 γρ ρόκα

50 γρ ραντίτσιο

50γρ iceberg

½ ρόδι

1 κς σταφίδες

1 κς καρύδι

1κς blueberry

1 πορτοκάλι

½ lime

1 μανταρίνι

2κς μουστάρδα

1κς μέλι

αλάτι

πιπέρι

λάδι

κατσικίσιο τυρί

Εκτέλεση:

Σε ένα μεγάλο μπολ βάζουμε τη ρόκα, το ραντίτσιο, το iceberg, το ρόδι, τις σταφίδες, το καρύδι, τα blueberry και τα ανακατεύουμε καλά.

Σε ένα άλλο μπολ βάζουμε το ξύσμα και το χυμό από το πορτοκάλι, το lime, το χυμό από τo lime , και το χυμό από το μανταρίνι, τη μουστάρδα , το μέλι, αλάτι και πιπέρι ανάλογα με το γούστο σας, και λάδι όσο θέλετε εσείς , πάντα με γνώμονα το πως σας αρέσει να τρώτε τις σαλάτες σας.

Χτυπάτε καλά τα υλικά για τη σάλτσα, και περιχύνεται τη σαλάτα με αυτή, λίγα λεπτά πριν τη σερβίρετε. Μην βιαστείτε να βάλετε τη σάλτσα αρκετή ώρα πριν το σερβίρισμα γιατί θα μουλιάσει , η πρασινάδα θα χάσει την υγρασία της και θα μαζευτεί στον πάτο του μπολ, όλο το ζουμί. Αφού ανακατέψετε καλά, προσθέστε κατσικίσιο τυρί και ανακατέψτε και πάλι!

Καλή όρεξη και χρόνια πολλά!


Είναι μία από τις πιο νόστιμες, και αντιπροσωπευτικές λύσεις για να καλωσορίσετε τους καλεσμένους σας , όποια ώρα της ημέρας, στο σπίτι σας, τις γιορτινές μέρες. Το ζεστό κρασί με μπαχαρικά, γνωστό και ως mulled wine, είναι από εκείνα τα ποτά που συνδέουν τη γεύση με τις αναμνήσεις. Τι θα χρειαστείτε: 750ml κόκκινο κρασί 300 ml νερό 3 κς ζάχαρη άχνη 1 φακελάκι ροφήματος μείγμα μπαχαρικών (μπορείτε με λίγο τούλι και βότανα ή μπαχαρικά της επιλογής σας, να το φτιάξετε και μόνοι σας) 150 ml brandy 1 πορτοκάλι σε φέτες 1 μήλο Εκτέλεση: Βάζουμε το κρασί, το νερό, τον χυμό από το πορτοκάλι , τη ζάχαρη και το φακελάκι μπαχαρικών μέσα σε ένα μεγάλο, βαθύ τηγάνι. Ζεσταίνουμε το μείγμα λίγο μέχρι πριν το σημείο βρασμό, και κρατάμε αυτή τη θερμοκρασία για 10 λεπτά, ανακατεύοντας μία στο τόσο, ώστε να απελευθερωθούν όλα τα αρώματα Αφαιρούμε μέσα από το τηγάνι το φακελάκι μπαχαρικών και ανακατεύουμε το brandy και το ψιλοκομμένο μήλο.

ΕΥ ΖΗΝ & ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ : 27 Nov 2018

Buddha Bowls: Το απόλυτο trend της διατροφής

Δεν υπάρχει περίπτωση να έχεις μπει για μία βόλτα στο instagram και να μην έχεις πετύχει έστω μία φορά το #buddhabowl . Ακόμα και να μην ξέρει κάποιος τι είναι αυτό, μπορεί εύκολα να καταλάβει από τις φωτογραφίες πως πρόκειται για μπολ γεμάτα περιποιημένα με πολλά είδη τροφών.

Την πραγματική ιστορία τους όμως την ξέρετε;

Τα Buddha bowls έχουν βρεθεί να αναφέρονται ακόμα και στα ελάχιστα ιστορικά έγγραφα που αναφέρονται στο Βούδα, και σύμφωνα με αυτά ο Βούδας συνήθιζε να ξυπνά πάντα πολύ νωρίς το πρωί και να κάνει τις περιηγήσεις του. Κρατώντας ένα μπολ στο χέρι, οι πιστοί και περαστικοί του πρόσφεραν φαγητό. Στο τέλος της ημέρας ο Βούδας, καθόταν ήρεμα να απολαύσει το φαγητό που είχε συγκεντρώσει στο μπολ του. Αυτό θα ήταν ό,τι του είχε προσφέρει ο κόσμος, τοποθετημένο με ιερότητα και προσοχή δίνοντας έναν σεβασμό στις τροφές.

Αρχικά τα Buddha bowls ήταν χορτοφαγικά, βγαίνοντας όμως από τα σύνορα της Ασίας προστέθηκε και το κρέας στο μενού, το ψάρι και τα πουλερικά. Δεν υπάρχει κάποιος κανόνας για το τι είναι ακριβώς τα Buddha bowls αλλά σίγουρα έχουν γίνει τα αγαπημένα των διατροφολόγων και όσων αγαπούν το κομμάτι της σωστής διατροφής, και αυτό γιατί μέχρι στιγμής ό,τι συγκεντρώνεται μέσα στα bowls είναι υγιεινό.

Ο καθένας λοιπόν μπορεί να φτιάξει το μπολ των ονείρων του, βάζοντας όποια τροφή αγαπά. Το σίγουρο είναι πως λόγω της ποικιλίας των τροφών, το γεύμα είναι θρεπτικό συνδυάζοντας όλες τις ομάδες απαραίτητων συστατικών, ενώ έχει πέρα από θρεπτική αξία, και χρώμα και άρωμα και γεύση.

Το μόνο λοιπόν που χρειάζεται για να κάνει κάποιος το δικό του Buddha bowl είναι να αγοράζει ένα μπολ και να το στολίσει με ό,τι ο ίδιος λαχταρά!


Είστε πολλές εκείνες που με ρωτάτε πως είναι στο σώμα μου μετά τη γέννα, και αν έχω επανέλθει. Αν έχω χάσει τα κιλά της εγκυμοσύνης, ή αν έχω παρατηρήσει διαφορές στο σώμα μου... Τόσο καιρό δεν ένιωθα άνετα με την ιδέα να μοιραστώ τη σκέψη μου δημόσια γι αυτό το θέμα. Έβλεπα και άλλες μαμάδες, από τον περίγυρο μου τόσο τον επαγγελματικό όσο και τον επαγγελματικό που ενώ είχαν φέρει και εκείνες πρόσφατα το μωρό τους στον κόσμο, φαίνεται σαν να μην γέννησαν ποτέ, και αναρωτιόμουν, εγώ τι λάθος έκανα; Γιατί, όχι. Δεν έχω χάσει όλα τα κιλά της γέννας. Όχι, το σώμα μου δεν θυμίζει σε τίποτα το πως ήταν πριν. Ναι, έχω παρατηρήσει άπειρες διαφορές που με φέρνουν σε αμηχανία όταν κοιτάζομαι στον καθρέφτη. Πήρα δέκα κιλά στην εγκυμοσύνη. Δεν ήταν πολλά, ίσα ίσα που ήταν στο πλαίσιο των λιγοστών κιλών που μπορεί να βάλει μία μέλλουσα μητέρα. Με το που βγήκα από το μαιευτήριο έχασα τα 5. Από εκείνη τη μέρα μέχρι και σήμερα, δεν έχω χάσει γραμμάριο. Πίστευα πως με το θηλασμό θα χάσω και περισσότερα απ όσο πήρα. Αλλά μάλλον ανήκω, όπως μου είπαν στην κατηγορία των γυναικών που ο θηλασμός τους κάνει κατακράτηση υγρών. Κατά καιρούς, τους πρώτους μήνες έκανα μετρήσεις για να ελέγχω το ποσοστό λίπους μου, και δεν ήταν τόσο κακό. Ήταν όμως περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Είχα ξεκινήσει μία προσπάθεια και για γυμναστική, αλλά για μένα πλέον η γυμναστική δεν είχε την ίδια ουσία και αξία που είχε κάποτε στη ζωή μου. Κάποτε γυμναζόμουν πολύ γιατί μου άρεσε, γιατί υπήρχε μία υποδομή που με τη γυμναστική γινόταν ακόμα καλύτερη. Τώρα έπρεπε να γυμναστώ για να επανέλθω. Για να χάσω κιλά και να αδυνατίσω. Ένιωθα να πνίγομαι, να πιέζομαι, συν του ότι η φυσική μου κατάσταση δεν θυμίζει σε τίποτα αυτή που είχα παλαιότερα. Η απογοήτευση μου ήταν μεγάλη. Και παραμένει. Μία εικόνα πολύ διαφορετική από αυτή που ξέρατε, και από αυτή που ήταν. Μία εικόνα που θέλει πολλή δουλειά για να επανέλθει , και σίγουρα πολλή όρεξη. Αυτή δεν την έχω. Το έχω αποδεχτεί, το έχω συζητήσει. Δεν έχω καμία όρεξη να γυμναστώ. Νιώθω «αφημένη». Οι προτεραιότητες μου είναι άλλες αυτή τη στιγμή. Αποφάσισα να μην με πιέσω. Ξέρω ότι θα επιστρέψω. Ξέρω τι σημαίνει για μένα να γυμνάζομαι. Είναι δύσκολο να βλέπεις άλλες γυναίκες να έχουν ένα τέτοιο «σκαρί» που συγχωρεί εγκυμοσύνες. Το δικό μου το dna δεν «θυμάται» τόσο καλά... Τα μπράτσα μου έχουν χάσει τη γράμμωση τους και έχουν συγκεντρώσει τόσο νερό στο κάτω μέρος τους, που πλέον αποφεύγω να φοράω οτιδήποτε δεν έχει μανίκι. Το στήθος μου, το κρύβω, γιατί νιώθω άβολα με το πόσο μεγάλο είναι. Ναι, θηλάζω ακόμα , εδώ και 8 μήνες. Ναι κάνω κάτι καλό για το παιδί μου. Αλλά όχι, ο εγκέφαλος μου αυτό δεν μπορεί να το διαχωρίσει. Εκείνο που με πονάει περισσότερο είναι η κοιλιά μου. Τέλος πια οι γραμμωμένοι κοιλιακοί. Τέλος η επίπεδη κοιλιά που έκανε σκιές ακόμα και στους πλάγιους, και όποιος τους έβλεπε έλεγε «πωω πωωω τι ωραίοι κοιλιακοί». Η κοιλιά μου θυμίζει μαξιλάρι. Είναι τόσο μαλακή, από το νερό και τα συγκεντρωμένα υγρά, ίσως και από το περίσσιο λίπος. Είναι ταλαιπωρημένη από την εγκυμοσύνη και σε τίποτα δεν μαρτυρά τις άπειρες ώρες που την έχω αφιερώσει για να δείχνει σφιχτή και υγιής. Το πόδια μου έχουν αποκτήσει κυτταρίτιδα μέχρι και γύρω από τα γόνατα. Νερά, νερά , παντού υγρά.... Το βλέπεις, το νιώθεις το πιάνεις. Όλο αυτό με περιορίζει στο ντύσιμο, και στην προσωπική μου ζωή αλλά και στη ζωή της τηλεόρασης. Πολλοί σχολιάζουν το ντύσιμο μου ότι είναι συντηρητικό και πως φορά πολλά «κλειστά». Εμ βέβαια, τι περιμένεις να δεις; Αυτά που εντέχνως κρύβω;» Και ποια είναι η ψυχολογία μου σε όλο αυτό; Η ψυχολογία μου είναι ένα «γιο γιο» Από τη μία ναι, «έγινα μητέρα», από την άλλη ξέρω και άλλες γυναίκες που έκαναν ακριβώς το ίδιο και είναι πιο αδύνατες από ποτέ. «Ναι αλλά αυτές θηλάζουν;» Θα με ρωτήσεις; Και τι; «Αυτό είναι δικαιολογία θα σου πω;» «Κιλά είναι χάνονται» Σκέφτομαι.... «Πρέπει να γυμναστείς» λέω στον εαυτό μου. «Μήπως τρως παραπάνω;» Αναρωτιέμαι. «Πως έγινες έτσι;» Το ερώτημα που με βασανίζει στις δύσκολες ώρες «Μία χαρά είσαι , πριν λίγο γέννησες!» Η δήλωση μου στις καλές μέρες. Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι όταν βλέπω τον άνδρα μου. Έχει κορμί κούρου. Αψεγάδιαστο. Αθλείται, το φροντίζει, τρώει σωστά. Τον κοιτάω από μακριά και τον θαυμάζω. Και αναρωτιέμαι «τι κάνει μαζί μου;» «άραγε από μέσα του με σχολιάζει ποτε; Με κρίνει αρνητικά» Γιατί απ΄ έξω του, κάθε μα κάθε μέρα , μου λέει και μία και δύο και περισσότερες φορές πόσο όμορφη είμαι, πόσο «γκομενάρα» και με τις δικές μου σωματικές αλλαγές έχει πάντα μία δικαιολογία έτοιμη. Τεκμηριωμένη. Ίσως φταίει και η ηλικία μου. Έγινα μητέρα στα 39. Πόσο γρήγορα να επανέλθω... Σκέφτομαι. Όσο μου πάρει. Δεν θα με πιέσω. Ναι έχω αλλάξει, αλλά όχι μόνο στο σώμα. Ευχαριστώ το σώμα μου για το δώρο μου που έδωσε. Το ευχαριστώ που είναι δυνατό και υγιές. Σίγουρα έχουμε χάσει για λίγο καιρό την επαφή μας, αλλά ξέρω πως σύντομα θα επιστρέψω. Να λοιπόν πως νιώθω, να λοιπόν τι σκέφτομαι για το σώμα μου μετά τη γέννα.

Ένα από τα καλύτερα και πιο σωστά πράγματα που έχε κάνει για τον εαυτό μου ήταν να αγοράσω έναν αποχυμωτή.

Έχοντας δυσκολία στο να καταναλώσω χειμερινά κυρίως φρούτα, αλλά και κάποια λαχανικά, έπρεπε να βρω τρόπο να τα εντάξω στο πρόγραμμά μου. Και ανακάλυψα τα οφέλη των χυμών.

Γρήγορη κατανάλωση, απολαυστική γεύση, ακόμα και για ότι δεν τρως σε στέρεη μορφή, θρεπτική αξία ανεκτίμητη, και έξυπνη λύση για κάτι δυναμωτικό που θα σου δώσει ενέργεια αλλά και λάμψη. Γιατί μην ξεχνάς, αυτό που βγαίνει προς τα έξω ξεκινάει από μέσα.

Μία από τις πιο νόστιμες συνταγές χυμού που έχω ανακαλύψει, είναι η πράσινη κυριαρχία! Έτσι το έχω ονομάσει καθώς με έναν χυμό νιώθεις σαν να έχεις κάνει εσωτερικό λίφτινγκ.

Αν θες και συ να ζήσεις την εμπειρία, πάρε:

λαχανίδα , αγγούρι, κόλιαντρο, πράσινο μήλο, λεμόνι, σέσκουλο

και ανακάτεψε τα όλα μέσα στον αποχυμωτή σου.

Θα σε τονώσει, θα σε «ξυπνήσει» και θα σε χορτάσει.

Διέδωσε το!

 


ομορφιά και στιλ : 22 Nov 2018

Τα 6 χαρακτηριστικά μίας stylish γυναίκας

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το style και το  styling  με χιλιάδες επίδοξες fashion bloggers να αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους ως  influencer  και trend setters. Είναι όμως αλήθεια έτσι, ή τελικά είσαι ό,τι δηλώσεις. Παρακάτω ακολουθούν  6 χαρακτηριστικά της γυναίκας που έχει πραγματικά στιλ και δεν χρειάζεται ταμπέλες για να επιβεβαιωθεί. Δεν ντύνονται για να θεωρούνται στιλάτες Ντύνονται γιατί δεν πρέπει να βγουν γυμνές έξω! Απλά το στιλ είναι οι δεύτερη φύση τους. Θέλουν να είναι περιποιημένες, κάνουν τη δική τους δήλωση μέσα από το ντύσιμο και θεωρούν το ρούχο όχι απλά ένα ένδυμα αλλά έναν τρόπο να εκφράσουν το πώς αισθάνονται την εκάστοτε στιγμή. Και όλο αυτή η  τεχνογνωσία δεν γίνεται επιτηδευμένα αλλά αυθόρμητα, ελεύθερα και πάνω απ όλα σωστά! Δεν είναι έρμαια της μόδας Όταν ξέρεις ποια είσαι και τι θέλεις, γνωρίζεις καλά και τι σου πάει. Η γυναίκα με στιλ έχει άποψη και κριτήριο επομένως δεν θα ακολουθήσει καμία τάση χωρίς να μπορεί να την υποστηρίξει γιατί στην περίπτωση της ισχύει το ότι το ρούχο πρέπει να το φοράς και όχι να σε φοράει. Δεν έχουν εμμονή με τις μάρκες Ξέρουν να εκτιμούν τα ακριβά, έχουν γνώση της ιστορίας στον κόσμο της «μάρκας», σίγουρα έχουν και κάποια καλά κομμάτια επώνυμων οίκων, χωρίς ωστόσο να κατακλύζονται από «ταμπέλες» όταν θα κάνουν μία εμφάνιση. Γνωρίζουν καλά να κάνουν να φαίνεται όμορφο ακόμα και ένα πιο οικονομικό ρούχο και σίγουρα όταν επιλέγουν κάτι επώνυμο, θα αποφύγουν να το κάνουν γνωστό μέσα από «λογότυπα». Είναι επιμελώς ατημέλητες Το αυθεντικό στιλ, δεν θέλει επιτήδευση. Και αυτό οι στιλάτες γυναίκες το ξέρουν καλά. Δεν θα είναι ποτέ στημένες, ποτέ «φτιασιδωμένες». Συνήθως επιλέγουν διακριτικό μακιγιάζ και σχεδόν ατημέλητο χτένισμα, γιατί ξέρουν πως όταν πρόκειται για το στιλ , ισχύει το less is more. Βλέπουν παντού το ωραίο Δεν χρειάζεται να πάνε σε ακριβά μαγαζιά, σε τεράστια εμπορικά κέντρα, ή σε πολυδιαφημισμένες αγορές. Ξέρουν πως μπορούν να βρουν παντού, ακόμα και σε παζάρι, το καλό , το σωστό και το όμορφο. Το κάτι ιδιαίτερο ή το πολύ απλό, που ωστόσο θα έχει ταυτότητα και θα της βοηθήσει να κάνουν τη διαφορά. Δεν κάνουν copy paste Σίγουρα σερφάρουν , παίρνουν ιδέες, εμπνέονται αλλά σε καμία περίπτωση δεν αντιγράφουν. Επισκέπτονται blogs, παρακολουθούν μόδα, γνωρίζουν τάσεις, αλλά στην τελική εκείνες θα αποτελέσουν πηγή αντιγραφής και δεν θα πέσουν στην παγίδα να ξεπατικώσουν ένα στιλ που στην τελική θα τους είναι ξένο.

Το αμυγδαλόγαλα είναι από τα πιο θρεπτικά και υγιεινά ροφήματα, ιδανικά για όσους δεν αγαπούν το ζωικό γάλα ή έχουν δυσανεξία στη λακτόζη. Είναι εύκολο στην προετοιμασία του και σαφώς πιο οικονομικό από τα γάλατα που υπάρχουν την αγορά.

Επίσης τα έτοιμα προϊόντα συνήθως έχουν ζάχαρη ή γλυκαντικά, επομένως φτιάχνοντας εσείς μόνοι σας το ρόφημα αμυγδάλου μπορείτε να το γλυκάνετε όσο θέλετε ανάλογα με τα γούστα και τις ανάγκες σας.

Υλικά :

200γρ αμύγδαλα ανάλατα με τη φλούδα

250 γρ νερό

Βανίλια

Μέλι

Εκτέλεση:

Μέσα σε ένα βαζάκι βάζουμε τα αμύγδαλα με το νερό προκειμένου να μουλιάσουν. 8- 12 ώρες είναι μία χαρά προκειμένου τα αμύγδαλα μας να είναι έτοιμα και τόσο μαλακά ώστε να αφαιρέσουμε στη συνέχεια εύκολα τη φλούδα. Αφού τα ξεφλουδίσουμε τα βάζουμε σε ένα μπλέντερ με 500 γρ νερό. Να θυμάστε πως το νερό πρέπει να έχει σχεδόν διπλάσια ποσότητα από τους καρπούς. Χτυπάτε καλά μέχρι τα αμύγδαλα να διαλυθούν τελείως και να μείνει μέσα στο μπλέντερ το γαλάκτωμα τους. Στη συνέχεια σουρώνετε καλά το γαλάκτωμα ανακατεύοντας με μία ξύλινη κουτάλα μέσα σε ένα σουρωτήρι, αφήνοντας το γάλα του αμυγδάλου να απομονωθεί μέσα σε ένα μπολ. Στόχος μας είναι να μην περάσουν τα υπολείμματα του αμυγδάλου στο γάλα μας. Γι αυτό και αν χρειαστεί μπορεί να πρέπει να στραγγίξετε και με μία πετσέτα ό,τι απομείνει μέσα στο σουρωτήρι.

Είναι απλό, τοποθετείτε ότι έχει μείνει στο σουρωτήρι μέσα σε μία πετσέτα κουζίνας , ενώνετε τις άκρες της κάνοντας ένα μπουγκί και στύβετε καλά ώστε να στάξει όλο το γαλάκτωμα των υπολειμμάτων.

Το γάλα αμυγδάλου που έχετε συγκεντρώσει στο μπολ σας μετά το στράγγισμα είναι έτοιμο για κατανάλωση. Αν θέλετε μπορείτε ανάλογα με το τι σας αρέσει, να προσθέσετε λίγο άρωμα βανίλιας στο ρόφημα σας, ή ακόμα και μέλι, για να του δώστε μία πιο γλυκιά και ολοκληρωμένη γεύση.

Το αμυγδαλόγαλά σας μπορείτε είτε να το πιείτε είτε να το χρησιμοποιήσετε για να φάτε τα δημητριακά σας.

Διατηρείται στο ψυγείο για δύο με τρις μέρες.


Fitness & Sports : 30 Apr 2018

Θα σου κάνω τη ζωή ποδήλατο

Ο καιρός άνοιξε και είναι ιδανικός για την πιο αποτελεσματική άσκηση: τη ποδηλασία. Συνδυάζοντας την αναψυχή σε φυσικό περιβάλλον, όταν γίνεται υπαίθρια, αλλά και την αναζωογονητική σωματική δραστηριότητα, η ποδηλασία αποτελεί έναν από τους πιο δημοφιλείς τρόπους άθλησης, σε άνδρες, γυναίκες, μικρούς και μεγάλους. Γυμνάζει εξαιρετικά τα πόδια βοηθώντας να μειωθεί το σωματικό λίπος, βελτιώνει την φυσική κατάσταση του αθλούμενου, γραμμώνει τους μύες, γυμνάζει την καρδιά, και το βασικότερο , εκτονώνει ψυχή και μυαλό. Που μπορώ να ασκηθώ; Το ποδήλατο μπορεί να είναι είτε στατικό, και να γίνεται σε εσωτερικούς χώρους, είτε να γίνεται σε υπαίθριους χώρους κάτι που συνεπάγεται πως πρέπει να προμηθευτείτε όχι μόνο ποδήλατο αλλά όλο τον ποδηλατικό σας εξοπλισμό (ρούχα, παπούτσια, κράνος) Το ποδήλατο σε εσωτερικό χώρο σας γλιτώνει από τα έξοδα αγοράς εξοπλισμού, ενώ κάνοντας κάποιο ομαδικό μάθημα όπως το spinning μπορείτε να απολαύσετε μία δυναμική προπόνηση που θα συνδυάζει την ένταση με την ταχύτητα, σε εναλλαγές, προκειμένου και να μην βαρεθείτε αλλά και να προπονηθείτε στο μάξιμουμ. Εκείνο που κερδίζετε όμως κάνοντας ποδήλατο έξω, είναι η επαφή με το φυσικό περιβάλλον, η εναλλαγή των τοπίων, και σαφώς η ποικιλία όσον αφορά στην προπονητική. Πρέπει ωστόσο να είστε πολύ καλά οργανωμένοι , να γνωρίζετε τις καιρικές συνθήκες που θα επικρατήσουν τη μέρα που θα επιλέξετε να βγείτε για προπόνηση, να έχετε στο μυαλό σας μία διαδρομή συγκεκριμένη ώστε να αποφύγετε δυσκολίες και εμπόδια που δεν είστε ακόμα σε θέση να αντιμετωπίσετε, αλλά να έχετε πάρει και όλα τα μέτρα ασφαλείας, σε συνάρτηση με το επίπεδο σας. Αν είστε αρχάριος, προτιμήστε να βγείτε με παρέα, επιλέξτε μία ασφαλή διαδρομή που δεν θα είναι εκτεθειμένη σε κινδύνους, προτιμήστε να αθληθείτε με το φως της ημέρας και φορέστε όλον τον απαραίτητο εξοπλισμό που θα σας διασφαλίσει σωματική ακεραιότητα. Αγοράστε το ποδήλατο σας έχοντας κάνει έρευνα αγοράς, και έχοντας ρωτήσει ανθρώπους που σχετίζομαι με το άθλημα, ώστε να βοηθήσετε την προπόνηση σας να είναι αποτελεσματική και ταυτόχρονα απολαυστική. Να θυμάστε πως πολύς κόσμος εγκατέλειψε ένα σπορ εξαιτίας του λάθος εξοπλισμού. Τέλος μπείτε στο άθλημα σιγά σιγά, ειδικά αν δεν είστε εξοικειωμένοι με την ποδηλασία. Στην αρχή προκειμένου να συνηθίσετε το ποδήλατο σας, επιλέξτε να κάνετε προπόνηση σε χαμηλή ένταση και διάρκεια, ( ανάλογα με την φυσική σας κατάσταση) και κλιμακώστε με το πέρασμα του καιρού.

Μπορεί να μην είναι πλέον στη ζωή, αλλά η Bramble ένα blue merle κόλεϊ, από το Ηνωμένο Βασίλειο, έζησε μία πολύ όμορφη και υγιεινή ζωή, φτάνοντας τα 27 χρόνια ζωής!

Πρόκειται για ηλικία ρεκόρ, και γι αυτό μάλιστα μπήκε στο βιβλίο με τα Ρεκόρ Γκίνες, ως ο γηραιότερος σκύλος, κάτι που η ιδιοκτήτρια του, Αν Χέριτειζ , πιστεύει πως οφείλεται στο ότι ο καλός της φίλος τρέφονταν αποκλειστικά χορτοφαγικά!

«Καθότι είμαι και εγώ υποστηρίκτρια της βίγκαν διατροφής, είχα μυήσει και το σκύλο μου σε ένα διατροφικό πρόγραμμα χωρίς κρέας. Το αγαπημένο μου τετράποδο έτρωγε μία φορά την ημέρα, μόνο άμυλο και πουρέ λαχανικών, ενώ φρόντιζα να την γυμνάζω τακτικά με μεγάλους ποδαρόδρομους.»

Η Αν είχε δεχτεί αρετές φορές σκληρή κριτική για την τακτική της αυτή, ωστόσο η ίδια υποστηρίζει πως ο σκύλοι δεν είναι αποκλειστικά σαρκοφάγα ζώα και αυτό έχει φανεί και από την ιστορία που από μόνη της κάλεσε στις δύσκολες εποχές, να προσαρμόσει τις διατροφικές συνήθεις των σκύλων, σε αυτές των ανθρώπων, κάτι που ενισχύεται και από τα αποτελέσματα πληθώρας ερευνών που δείχνουν πως τα γονίδια των σκύλων τους επιτρέπουν να τρέφονται με αμυλούχες τροφές.

Η βιομηχανία σκυλοτροφής μάλιστα έχει φροντίσει να εντάξει στην αγορά της και βίγκαν τροφές σκύλων και γάτων, ενώ οι κτηνίατροι συχνά ενημερώνουν τους νέους ιδιοκτήτες πως μπορούν να κάνουν μία βίγκαν διατροφή στο ζωάκι τους, αν το επιθυμούν, χωρίς καμία επίπτωση στην υγεία του ζώου.

Το γλυκύτατο κόλεϊ, έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών, από γηρατειά, μην έχοντας το παραμικρό σοβαρό πρόβλημα υγείας, ενώ η ζωή της Bramble υπολογίζοντας την ηλικία της σε «ανθρώπινα» χρόνια, έφτασε τα…189!


Θα έχεις ακούσει σίγουρα πως η ευτυχία είναι επιλογή. Τα λόγια τα μεγάλα και τα λόγια του αέρα, έχουν ένα κοινό: Είναι εύκολα για όλους. Στην πράξη όμως, τι και πως πρέπει να επιλέξεις. Και εδώ έρχεται το “απλό είναι και το πιο ωραίο”. Επιγραμματικά και χωρίς πολλά λόγια, μπες στη διαδικασία να αποβάλεις από τη ζωή σου όλα όσα αναγράφονται παρακάτω. Χωρίς πολλά γιατί, χωρίς επεξηγήσεις. Και θα δεις πως αν κάθε μέρα περνάει έχοντας αφήσει έξω από τη ζωή σου, όσο το δυνατόν περισσότερα από τη λίστα που έρχεται, θα δεις πως τελικά είναι πολύ πιο εύκολο απ όσο φανταζόσουν, το να είσαι καλά! Διώξε τους τοξικούς ανθρώπους. Κανείς μας δεν έχει ανάγκη από καθημερινό δηλητήριο. Το δύσκολο σε αυτό είναι να τους καταλάβεις και να τους ξεσκεπάσεις. Σταμάτα να αναμασάς τα λάθη του παρελθόντος. Τόσο ήξερες, τόσο έκανες, τόσο μπορούσες. Σήμερα είσαι ένας άλλος άνθρωπος και ίσως γι \'αυτό και μπορείς να βλέπεις τα λάθη του χθες. Αν ήσουν όπως τότε πάλι τα ίδια θα έκανες. Πάρε το μάθημα σου και απελευθερώσου από τις τύψεις. Μην επιζητάς να είσαι πάντα σωστός. Γιατί κάποια στιγμή θα καταπιέσεις τόσο τις ανάγκες σου που το ξέσπασμα σου θα είναι σαρωτικό. Εξάλλου ποιος είναι πάντα σωστός γύρω μας. Απελευθερώσου από την αυτολύπηση. Λυπάσαι τον εαυτό σου; Δεν υπάρχει κάτι πιο λυπηρό από αυτό, και σημαίνει πως δεν έχεις ιδέα για το ποιά είναι η αξία σου! Μην επικρίνεις συνέχεια τον εαυτό σου! Η επίκριση σου είναι αυτή η μόνιμη φωνή μέσα σου που σε μειώνει και σε κάνει να νιώθεις πάντα λίγος, πάντα λάθος, πάντα ανεπαρκής. Αυτή η φωνή είναι δική σου, είσαι εσύ. Μην προσπαθείς να εντυπωσιάζεις πάντα τους άλλους. Αυτό σημαίνει πως εξαρτάσαι από την άποψη τους και τη γνώμη τους, και ένας άνθρωπος σκλάβος στην έγκριση των άλλων δεν θα είναι ποτέ ευτυχισμένος. Μην βάζεις όρια στα όνειρα σου και τα πιστεύω σου. Αν περιορίζεις εσύ τον εαυτό σου, πως περιμένεις να ανοίξει ο κόσμος μπροστά σου. Είσαι το μόνο εμπόδιο σε όλα αυτά που θέλεις να πετύχεις. Μην απαιτείς να είσαι σε όλους αρεστός. Σε όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε. Ό,τι και αν κάνεις, όσο και αν προσπαθήσεις, να ξέρεις ένα μόνο πράγμα: Ποτέ δεν θα αρέσεις σε όλους. Κόψε το κουτσομπολιό. Ξέρω είναι ωραίο το άθλημα, αλλά όσο ασχολείσαι με τους άλλους να ξέρεις τρέχεις από τον ίδιο σου τον εαυτό. Όπως επίσης να ξέρεις πως αυτά που λες εσύ για άλλους, λένε περισσότερα για σένα, παρά για τους άλλους. Μην ανησυχείς για το μέλλον. Το αύριο δεν έχει έρθει ακόμα. Το μόνο που υπάρχει είναι το παρόν. Όσο φοβάσαι για το μέλλον, θα είναι σαν να πληρώνεις προκαταβολικά για κάτι που ίσως και να μην αγοράσεις ποτέ.

Με τον όρο vegan προσδιορίζουμε όποιον δεν συμπεριλαμβάνει κανένα ζωικό παράγωγο στη διατροφή του. Μία τάση που αν και στην αρχή πολεμήθηκε αρκετά, τελικά κερδίζει ολοένα και μεγαλύτερο έδαφος, καθώς τα στατιστικά στοιχεία του 2017 δείχνουν πως ο κόσμος σιγά σιγά ευαισθητοποιείται και ο βιγκανισμός πλέον αρχίζει να γίνετε τρόπος ζωής.

Να λοιπόν τα στοιχεία:

Η ζήτηση για vegan προϊόντα αυξήθηκε κατά 140% μέσα σε ένα χρόνο

Στην Πορτογαλία η ο βιγκανισμός αυξήθηκε κατά 400% με 60.000 ανθρώπους να δηλώνουν vegan

Η επισκεψιμότητα σε sites, και άρθρα γύρω από τον βιγκανισμό ήταν 246% πάνω απ όσο ήταν το 2016.

Ακόμα και στην Κίνα, χώρα δύσπιστη ως προς τον βιγκανισμό, τα σούπερ μάρκετ αύξησαν τα βίγκαν προϊόντα τους κατά 17%

Σε παγκόσμιο επίπεδο η ζήτηση για βίγκαν πιάτα στα εστιατόρια αυξήθηκε κατά 987%

Ο πληθυσμός στη Μεγάλη Βρετανία τρώει πλέον 50% λιγότερο μοσχάρι

Την ίδια ώρα το 40% των Αμερικανών χρησιμοποιεί πια φυτικά γάλατα

Η βίγκαν αγορά στην Ευρώπη προβλέπεται να αυξηθεί κατά 25% μέσα στα επόμενα 4 χρόνια

Κοντά στο 50% των Αμερικανών στηρίζουν μία οργάνωση κατά της αποτρόπαιης σφαγής των ζώων

40% του παγκόσμιου πληθυσμού προσπαθεί να εντάσσει όπου μπορεί περισσότερα βίγκαν προϊόντα και τροφές.


Υπάρχει ένα μέρος της γης όπου οι κάτοικοι είναι κοντά στις 100.000 άτομα, την ώρα που ο πληθυσμός των γατιών ξεπερνά τις 300.000. Πρόκειται για το νησί Τασιροχίμα στην Ιαπωνία όπου τον πρώτο λόγο έχουν οι γάτες. Κάπου στα τέλη του 18ου αιώνα οι Ιάπωνες έχοντας ως βάση της υφαντουργίας τους το εν λόγω νησί, είχαν μεταφέρει εκατομμύρια μεταξοσκωλήκων προκειμένου να καλλιεργήσουν άφθονο βαμβάκι. Αυτό όμως προκάλεσε αυτόματα και ραγδαία αύξηση του πληθυσμού των τρωκτικών στο νησί. Ως μέσο αντιμετώπισης της κατάστασης οι ευφυείς Ιάπωνες μετέφεραν αρκετές γάτες στο νησί προκειμένου να δημιουργήσουν και αυτές τη δική τους αποικία κρατώντας τα τρωκτικά μακριά από τις βαμβακοκαλλιέργειες. Και κάπως έτσι, σιγά σιγά, με τα χρόνια, το νησί πέρασε στα χέρια των συμπαθέστατων τετράποδων! Ο πληθυσμός τους σήμερα έχει πραγματικά ξεφύγει, ωστόσο οι Ιάπωνες λατρεύουν τις γάτες τους και αναζητούν τρόπους όχι για να μειώσουν αλλά για να περιορίσουν και να σταθεροποιήσουν τον πληθυσμό τους κάτι που πετυχαίνουν προς το παρόν με την μέθοδο της στείρωσης. Οι κάτοικοι του νησιού φροντίζουν ταΐζουν και περιποιούνται καθημερινά τα χιλιάδες γατάκια, που αποτελούν και πόλο έλξης για τους τουρίστες όλες τις εποχές του χρόνου.
GO SOCIAL

Crafted by white-space.gr