Ακόμα μία συνταγή της μανούλας μου. Ένα κέικ πεντανόστιμο, μυρωδάτο, με λεπτή γεύση, που η μαμά μου συνήθιζε πάντα να το φτιάχνει την περίοδο των Χριστουγέννων. Ένα συνταγή που κάθε φορά που τη «μυρίζω» μου θυμίζει τα παιδικά μου χρόνια.

Υλικά:

3 ½ φλιτζάνια αλεύρι

1 ½ φλιτζάνι ζάχαρη

¾ του φλιτζανιού βούτυρο χωρίς αλάτι

1 ½ φλιτζάνι χυμό μανταρίνι

4 αυγά

2 κοφτά κουταλάκια baking powder

1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό μαγειρική σόδα

2 κς ξύσμα μανταρίνι

Εκτέλεση:

Κοσκινίζουμε το αλεύρι και βάζουμε μέσα και το baking powder. Χτυπάμε καλά καλά το βούτυρο με τη ζάχαρη μέχρι το μείγμα μας να «ασπρίσει», ενώ βάζουμε στη συνέχεια έναν έναν τους κρόκους των αυγών. Σε ένα άλλο μπολ χτυπάμε τα ασπράδια και τα κάνουμε μαρέγκα, ενώ βάζουμε μέσα και το ξύσμα μανταρινιού. Διαλύουμε τη σόδα στον χυμό μανταρινιού και τα προσθέτουμε στο μείγμα με το βούτυρο, τη ζάχαρη και τους κρόκους των αυγών . Στη συνέχεια μέσα σε αυτό το μείγμα, ρίχνουμε εναλλάξ τη μαρέγκα με το ξύσμα μανταρινιού και λίγο-λίγο το αλεύρι. Ανακατεύουμε ελαφρά. Έχουμε βουτυρώσει μία φόρμα στην οποία αδειάζουμε το μείγμα, και βάζουμε το κέικ για ψήσιμο. Ψήνουμε στους 120 βαθμούς, έως ότου το κέικ δεν κρατάει άλλο υγρασία, τσεκάροντας με τη μύτη ενός μαχαιριού ή μία οδοντογλυφίδα. Αφού ξεφορμάρουμε το κέικ το αφήνουμε να κρυώσει και τέλος το πασπαλίζουμε με ζάχαρη άχνη.


Κάθε νέα χρονιά αποτελεί την καταλληλότερη αφορμή για να θέσει κανείς τους νέους του στόχους, είτε αφορά στην επαγγελματική είτε στην προσωπική ζωή. Η στοχοθέτηση δρα τις περισσότερες φορές θετικά στην ψυχή και βοηθάει στην αντιμετώπιση των καταθλιπτικών στοιχείων στη διάθεση μας, που συνήθως εντείνεται μετά τις διακοπές των Χριστουγέννων. Για να έχει όμως πραγματικά ουσία η στοχθέτηση θα πρέπει να γίνεται σωστά, γιατί αν λίγους μήνες μετά κάνεις έναν έλεγχο στη λίστα με τους στόχους σου και δεις πως δεν έχει υλοποιήσει ή τροχοδρομήσει τους περισσότερους από αυτούς, τότε κάτι κάνεις λάθος! Να λοιπόν οι οδηγίες για τη σωστή στοχοθέτηση Μείνε εστιασμένος στις πραγματικές σου ικανότητες Βάλε στόχους ρεαλιστικούς, μετρήσιμους και άμεσους. Το να περιμένεις από εσένα, τους άλλους ή τη ζωή, να σου πραγματοποιήσει την πιο τρελή σου επιθυμία, δεν λέγεται «θέτω» στόχους, αλλά «ζω σε μία πλάνη». Οι στόχοι μας πρέπει να αφορούν σε εμάς, να μπορούν να πραγματοποιηθούν από εμάς και να είναι σε αρμονία με τις υπάρχουσες συνθήκες. Πολλές φορές θέτουμε στόχους μη ρεαλιστικούς ακριβώς για να μην μπορέσουμε να τους πραγματοποιήσουμε και να επιβεβαιώσουμε μέσα από την αποτυχία μας βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις που έχουν να κάνουν με την αξία μας. Αυτό όμως αντί να μας κινητοποιήσει μας καθηλώνει. Γι\' αυτό καλό είναι να είμαστε ρεαλιστές και να βάζουμε στόχους που είναι ανθρώπινοι, και εφαρμόσιμοι. Κάνε θετικές δηλώσεις Πολλές φορές αυτό που ζητάμε το ζητάμε μέσα από άρνηση. Πχ αν θέλεις να είσαι υγιής, δεν θα κάνεις τη δήλωση σου ξεκινώντας με το «δεν» ακόμα και αν επικαλείσαι κάτι θετικό. Το «θέλω να είμαι υγιής» είναι πολύ πιο δυνατό από το «δεν θέλω να αρρωστήσω» και είναι ο σωστός τρόπος για να καλέσεις κοντά σου όλα όσα επιθυμείς. Γίνε συγκριμένος Όταν παραγγέλνεις μία πίτσα, την παραγγέλνεις λέγοντας και λεπτομέρειες. Δεν λες απλά «θέλω μία πίτσα». Λες θέλω μία πίτσα με μανιτάρια , τυρί και τομάτα. Έτσι συγκεκριμένος θα πρέπει να είσαι και όταν περιγράφεις του στόχους σου. Όσο πιο συγκεκριμένη κατεύθυνση μας τόσο πιο στοχευμένη και η πορεία μας γιατί πάντα πάμε εκεί που κοιτάμε. Βάλε τους στόχους σε σωστή σειρά Το παν είναι θέμα προτεραιοτήτων στα πάντα στη ζωή. Έτσι και τώρα που έχεις να κάνεις με τους στόχους σου, βάλ΄ τους σε μία σωστή σειρά ανάλογα με τις ανάγκες σου. Ξεκίνα από τους πιο εύκολους και από εκείνους η επίτευξη των οποίων συνδέεται με την υλοποίηση και των υπολοίπων. Τσέκαρε τη λίστα σου συχνά Πολλές φορές η λίστα μας μπορεί να χρειαστεί προσθήκες, αφαιρέσεις, αλλαγές. Το παν είναι η ευελιξία. Μπορεί οι συνθήκες να απαιτούν να κάνουμε ένα φρεσκάρισμα στη λίστα μας, ή να πρέπει να αναθεωρήσουμε τη σειρά των στόχων μας. Αυτό που έχει σημασία είναι κάθε 3 μήνες να ερχόμαστε και πάλι σε επαφή με τη λίστα των στόχων μας έτσι ώστε να επιφέρουμε όποια αλλαγή θα μπορέσει να κάνει το ταξίδι μας προς την πραγμάτωση τους πιο εύκολο και πιο απολαυστικό .

Είχα ακούσει από μαμάδες φίλες μου για τα οφέλη του baby swimming ενώ και ο παιδίατρος μας, μας είχε δώσει το πράσινο φως να βουτήξουμε τη μικρή στη θάλασσα, από τους 3 κιόλας πρώτους μήνες. Όπως και έγινε!

Εξάλλου με μπαμπά υπέρ αθλητή και μαμά που λατρεύει τα σπoρ  και κυρίως τα αθλήματα του νερού, νομίζω το παιδί μας δεν είχε άλλη επιλογή από το να μπει από νωρίς στο υγρό στοιχείο.

Δεν έκλαψε και δεν παραπονέθηκε ποτέ!

Όταν μπήκε στον πέμπτο μήνα, ξεκίνησε και baby swimming!

Δύο φορές την εβδομάδα, είτε ο μπαμπάς της είτε εγώ, είτε και οι δύο μαζί θα πάμε την Αλεξάνδρα για μία βουτιά στην πισίνα.

Και όταν εννοούμε βουτιά εννοούμε ΚΑΝΟΝΙΚΗ βουτιά! Με το κεφάλι μέσα και τη μύτη ανοιχτή.

Δεν μπορώ να πιστέψω πως στη χώρα μας, που περιβάλλεται από θάλασσα, υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξέρουν κολύμπι, αλλά και εκείνοι που κλείνουν μύτη για να πέσουν στο νερό!

Γι αυτό και μόνο το baby swimming επιβάλλεται!

Υπάρχουν όμως και άλλοι λόγοι για τους οποίους το συνιστώ σε όλες τις μανούλες!

Πέρα του ότι έρευνες έχουν δείξει πως μπορεί να βοηθήσει στη νευρομυϊκή ανάπτυξη των βρεφών δίνοντας τους την ευκαιρία να ανακαλύψουν πως μπορούν να διαχειριστούν τις κινήσεις τους, ενώ τα οφέλη είναι πολλά και όσον αφορά στην νευροψυχική τους ανάπτυξης. Τα μωράκια επιπλέον αποκτούν αυτοπεποίθηση, εμπιστοσύνη στον εαυτό τους, ενώ γίνονται και πιο ανεξάρτητα.

Ο παιδίατρος μου επιμένει πως κάνει πολύ καλό στις αντιληπτικές ικανότητες των μωρών ενώ ενισχύεται και το ανοσοποιητικό με τη βοήθεια του baby swimming!

Τέλος, ο λόγος που εμένα προσωπικά με έκανε να επιλέξω αυτή τη δραστηριότητα για την κόρη μου, είναι το γεγονός ότι περνά όμορφα και δημιουργικά το χρόνο της , τόσο μαζί με εμένα όσο και με τον μπαμπά μας, διασκεδάζει η ίδια, ενώ αμέσως μετά το μπάνιο της, είναι χαλαρή και γλυκά κουρασμένη, κάτι που τη βοηθά να κοιμηθεί αμέσως.

Αν λοιπόν έχετε δεύτερες σκέψεις, μη!

Προμηθευτείτε με τις αδιάβροχες πάνες- μαγιό, φτιάξτε μία τσάντα με τα απαραίτητα, ( μπουρνουζάκι- πετσέτα, ρουχαλάκια, πάνες κλπ) και αναζητήστε το πιο κοντινό στο σπίτι σας κέντρο baby swimming!

 


Ακόμα μία συνταγή της πεθεράς μου, της Κας Αλεξάνδρας! Το περίφημο \"ογκρατέν\" της, το οποίο γίνεται ανάρπαστο κάθε φορά που κάνει τραπέζι! Είμαι σίγουρη πως θα σας αρέσει και είναι πολύ εύκολη και γρήγορη συνταγή! Yλικά:  1 πακέτο ταλιατέλες 1 κούπα ψιλοκομμένο ζαμπόν 1 κονσέρβα μανιτάρια 1 ¼ κασέρι τριμμένο 200γρ γραβιέρα 2 κουτιά κρέμα γάλακτος πλήρη αλάτι ( όταν βράζουμε τις ταλιατέλες) πιπέρι ( στο ζαμπόν και τα μανιτάρια ) Εκτέλεση : Βράζουμε τα μακαρόνια αλλά ΠΡΟΣΟΧΗ να είναι al dente γιατί μετά θα τα ψήσουμε και στο φούρνο. Τα σουρώνουμε, τα βάζουμε στην κατσαρόλα και προσθέτουμε μία κουταλιά βούτυρο. Στη συνέχεια ρίχνουμε μέσα στην ίδια κατσαρόλα το ζαμπόν και τα μανιτάρια , τα ανακατεύουμε και ανάλογα με το γούστο μας, προσθέτουμε λίγο ακόμα πιπέρι ή αλάτι. Μην ξεχνάτε έχετε ήδη βάλει πιπέρι στο ζαμπόν και αλάτι στο νερό για τα μακαρόνια. Μεταφέρουμε το μείγμα σε ένα πιρέξ. Από πάνω βάζουμε τη γραβιέρα και το κασέρι και στο τέλος προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος. Το φαγητό είναι έτοιμο για ψήσιμο. Ανάβετε το φούρνο στους 200 βαθμούς και τα αφήνουμε μέχρι να “ροδίσουν”. ΠΡΟΣΟΧΗ: μην τα αφήσετε πολύ γιατί ξεραίνονται. Καλή όρεξη!  

ΕΥ ΖΗΝ & ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ : 08 Nov 2018

Προσοχή: Η εγκυμοσύνη κολλάει!

Εδώ στην Ελλάδα, οι παλιές λέγανε πως αν χαϊδέψεις την κοιλιά μίας εγκύου θα μείνεις και εσύ έγκυος σύντομα!

 

Στην Αμερική, οι ερευνητές έρχονται να επιβεβαιώσουν τα παραπάνω, με έρευνα που έγινε σε 1700 γυναίκες για λογαριασμό του περιοδικού της Αμερικανικής Κοινωνιολογικής Εταιρείας, καταλήγοντας στο συμπέρασμα πως η εγκυμοσύνη είναι μεταδοτική.

 

Για μία δεκαετία, οι εθελόντριες παρακολουθούνταν διακριτικά από κοινωνιολόγους οι οποίοι με χαρά διαπίστωσαν πως στο 90 % οι εν λόγω γυναίκες είχαν αποκτήσει παιδί μέχρι το τέλος της έρευνα

Το αξιοσημείωτο όμως είναι πως στο 89% οι συμμετέχουσες δήλωσαν πως αποφάσισαν να μείνουν έγκυες επειδή πρώτα μπήκαν σε αυτή τη διαδικασία οι …φίλες τους!

Αυτό σίγουρα έγινε γιατί ο άνθρωπος είναι μιμητικό ον και σίγουρα επηρεάζεται από το περιβάλλον του, αλλά αποδεικνύει πως οι δεσμοί φιλίας στις γυναίκες είναι πολύ δυνατοί, ακόμα και πιο δυνατοί από τους δεσμούς ανάμεσα στα αδέλφια καθώς η επιρροή των αδελφών στο θέμα της εγκυμοσύνης αποδείχτηκε μικρή!

«Μία γυναίκα βλέποντας τη φίλη της να μένει έγκυος μπαίνει και εκείνη στην διαδικασία να σκεφτεί το ίδιο. Βλέποντας την φίλη της να τα καταφέρνει πιστεύει και εκείνη περισσότερο στον εαυτό της. Το ίδιο γίνεται ακόμα πιο έντονο από τη στιγμή που το παιδί θα έρθει στον κόσμο. Η επιρροή μίας φίλης αποδεικνύεται δυνατή στο θέμα “παιδί” και στις πιο δυναμικές γυναίκες που δύσκολα θα σκεφτόντουσαν να γίνουν μητέρες. Βλέποντας μία καριερίστα, την φίλη της να κάνει το μεγάλο βήμα, τότε και εκείνη μπαίνει σιγά σιγά στο “τρυπάκι”του να αφήσει πίσω της το κεφάλαιο “αχαλίνωτη” ζωή. Τέλος σημαντικό ρόλο παίζει και το υποσυνείδητο, που στην περίπτωση της εγκυμοσύνης ενεργοποιείται πιο αποτελεσματικά από την προσωπική επαφή με οικεία πρόσωπα παρά από τη συλλογική δράση.”

Υπoστηρίζει η Sue Mentes, επικεφαλής της έρευνας αν και νομίζω πως λίγο πολύ, όλες αν ρίξουμε μία ματιά στο περιβάλλον μας, όλο και κάποιο παράδειγμα “μεταδοτικής” εγκυμοσύνης θα εντοπίσουμε!

Και στα δικά σας!


Είτε μία γυναίκα είναι πιο ώριμης ηλικίας είτε έχει έντονες ρυτίδες έκφρασης, πάντα θα την απασχολεί η περιοχή γύρω από τα μάτια! Υπάρχει όμως ένα προϊόν, που σίγουρα έρχεται να δώσει τη λύση! Το ζελέ ANEW Platinum Instant Eye Smoother της Avon, (https://www.avoncosmetics.gr/product/8073/%CE%B6%CE%B5%CE%BB%CE%B5-%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B9%CF%89%CE%BD-anew-platinum-instant-smoothing?cb=635901832 ) στοχεύει στις ρυτίδες των ματιών, ξεφουσκώνει τις σακούλες και προσφέρει εμφάνιση και αίσθηση σύσφιξης κάτω από τα μάτια. Πρόκειται για μία καινοτομία η οποία αποφέρει άμεσα ορατά αποτελέσματα βελτίωσης της περιοχής των ματιών για όλες τις γυναίκες που αναζητούν μία πιο νεανική, φρέσκια και γεμάτη ενέργεια εμφάνιση. Εφαρμόζεται τοπικά, και στοχεύει στη μείωση και εξάλειψη της χαλαρότητας στην περιοχή των ματιών. Δημιουργώντας ένα ελαφρύ αόρατο φιλμ, παρέχει άμεσο αποτέλεσμα σφριγηλότητας, μειώνει σε δευτερόλεπτα τις σακούλες και το πρήξιμο γύρω από μάτια, απαλύνει τις ρυτίδες. Εκείνο όμως το χαρακτηριστικό που κάνει το προϊόν να διαφέρει από τα άλλα είναι το ότι δεν δρα με την πάροδο του χρόνου όπως οι περισσότερες αντιγηραντικές κρέμες, αλλά χαρίζει μέσα σε μόλις λίγα λεπτά μία μη μόνιμη , ορατή βελτίωση στην εμφάνιση της περιοχής, η οποία διαρκεί 8 ώρες. Η συσκευασία διαρκεί για 60 ημέρες, καθώς μια μικρή ποσότητα είναι αρκετή. Το ζελέ είναι εύκολο στη χρήση, είναι κατάλληλο για κάθε μέρα, αφαιρείται εύκολα με νερό ή με ένα απλό μαντιλάκι ντεμακιγάζ και το κυριότερο απ΄ όλα φέρει την υπογραφή της Avon. Προτείνεται σε ηλικίες 55+ αλλά και σε όσους έχουν έντονες ρυτίδες έκφρασης. Όλοι το θέλουν, η Avon το έχει!  

Πολύς ντόρος γίνεται τα τελευταία χρόνια με bullying. Τόσο πολύ που σε μερικές περιπτώσεις ενοχλούμαι να ακούω τον κάθε τυχάρπαστο να επιζητά ψίχουλα προσοχής θεωρώντας τον εαυτό του θύμα εκφοβισμού.

Είναι θλιβερό ένας όρος όπως αυτός του εκφοβισμού και η βαθύτερη έννοια του να δέχεται κυριολεκτικά… bullying όταν τον χρησιμοποιούν ως αφορμή για αυτοπροβολή κάνοντας λόγω για ανύπαρκτα παιδικά τραύματα από φευγαλέα περιστατικά που ανέσυραν από το συρτάρι των αναμνήσεων βαφτίζοντας τα εκφοβισμό μήπως και προκαλέσουν αίσθηση.

Από τις λίγες φορές ωστόσο που η λέξη bullying μου χτύπησε καμπανάκι και είπα “ναι, αυτό θα μπορούσε να γίνει ωραίο editorial, είναι όταν μία διαδικτυακή φίλη μου ζήτησε να γράψω για τον «εκφοβισμό» που γίνεται συχνά από μαμάδες σε μαμάδες.

Ίσως να μην χρησιμοποιήσω τον όρο bullying γιατί σας είπα, τον τσιγκουνεύομαι, ίσως δεν έχω κάποιον άλλο όρο να χρησιμοποιήσω ώστε να περιγράψω αυτή την άτυπη κόντρα που ξεσπά ανάμεσα σε μαμάδες, όταν ξεκινά κουβέντα γύρω από τα παιδιά και τα μεγάλωμα τους, αλλά ναι, υπάρχει ένας αθέμιτος ανταγωνισμός, ένα βουβός πόλεμος που εμένα προσωπικά με θυμώνει.

Μου έχει συμβεί. Το έχω ζήσει. Περισσότερες από μία φορές. Και μπορώ να μετατραπώ σε σωστή σκύλα, που χωρίς να δείξει ευθιξία, ή ηττοπάθεια, θα βγει μπροστά και θα βάλει τα όρια που πρέπει, σε στόματα , προθέσεις και σκέψεις.

Γενικότερα σαν άνθρωπος είμαι ανοιχτή σε συμβουλές. Ειδικά τους τελευταίους μήνες που έγινα μαμά, ακούω, συχνά ρωτάω, διαβάζω αναζητώντας να κάνω το καλύτερο για το παιδί μου.

Έχει τύχει όμως να δεχτώ κριτική από άλλες μαμάδες, για τον τρόπο που μεγαλώνω το παιδί μου. Και αυτό όχι γιατί έχει εντοπιστεί κάποιο λάθος σε όλα όσα εφαρμόζω, αλλά στο γιατί ο τρόπος που έχω επιλέξει να πορευτώ σε σχέση με το παιδί μου διαφέρει από εκείνον που επέλεξαν οι άλλες μαμάδες όταν ήταν ο καιρός τους να πάρουν αντίστοιχες αποφάσεις.

Όχι, όχι, δεν αναφέρομαι σαφώς σε κάποιες ανεγκέφαλες εμπαθείς κυρίες που προκατειλημμένες απέναντι όχι σε μένα, αλλά στο σύστημα στο οποίο ανήκω εξαιτίας του επαγγέλματος μου, με έχουν κρίνει ως ανεπαρκή μάνα, αδιάφορη, κατηγορώντας μας ότι ταΐζω το παιδί μου σκόνες και αναθέτω την ανατροφή του σε νταντάδες, επειδή ανέβασα ένα, δύο ποστ από μία βραδινή μου έξοδο, ή από μία βόλτα στη θάλασσα, χωρίς να σκεφτούν ότι μπορεί να είχα μαζί μου το μωρό, ή να έχω αφήσει γάλα στο θήλαστρο προκειμένου να το ταΐσει η μαμά ή η πεθερά μου. Αυτό ναι, αυτό είναι μπουλιγνκ … ή μάλλον είναι χυδαία συμπεριφορά από μάνα σε μάνα, που πέρα του ότι δηλώνει παντελή έλλειψη σεβασμού , μαρτυρά και μία βαθιά αίσθηση κατωτερότητας, ζήλιας και εμπάθειας, χαρακτηριστικά που εγώ σαν μάνα δεν θα ήθελα καθόλου να τα έχω και να τα βιώνει μέσα από εμένα και η κόρη μου, μίας και οι μητέρες είναι το πρώτο πρότυπο για τα παιδιά τους.

Αναφέρομαι όμως σε κάποιες άλλες μαμάδες που κατά καιρούς έχουν προσπαθήσει να με πείσουν πως το να θηλάζω το παιδί μου έξι μήνες είναι “τραγικό”, γιατί “δεν έχει να του προσφέρει το παραμικρό, καθώς όσα έπρεπε να πάρει το μωρό τα πήρε από τις σαράντα πρώτες μέρες”, ή το να κοιμάμαι μαζί του τα βράδια, “με κάνει ανασφαλή με δικά μου άλυτα παιδικά τραύματα”.

Όλα όσα σας γράφω τα έχω ακούσει. Με διαλόγους που προκαλούν θυμό, και με ατάκες από μητέρες που θα μπορούσα να καταδικάσω εγώ πολύ πιο εύκολα και χάρη στην ευφράδεια λόγου που έχω αλλά και λόγω των επιχειρημάτων μου.

Γιατί το να δέχεται κριτική μία γυναίκα που θηλάζει το παιδί της έξι μήνες, (με ότι και αν συνεπάγεται αυτό σωματικό πόνο, χρονικό περιορισμό, προσωπικές δεσμεύσεις, ανισορροπία στη σχέση με τον σύντροφο σου) από μία μητέρα που θήλασε το παιδί της μία εβδομάδα, και δικαιολόγησε τον εαυτό της στην ίδια και στους γύρω της, λέγοντας πως «δεν είχε γάλα», είναι αστείο.

Γιατί αυτό που εμένα μου είπε ο γιατρός και η μαία μου ήταν ξεκάθαρο: “Δεν υπάρχει μητέρα που δεν έχει γάλα. Όσο δίνεις τόσο θα παράγεις. Υπάρχουν απλά γυναίκες που αναζητούν αφορμές για να μην θηλάσουν.” Και πάλι, εγώ δεν το ασπάζομαι απόλυτα αυτό, και παραδέχομαι πως στην τελική, ο θηλασμός είναι προσωπική απόφαση της κάθε γυναίκας.

Ποτέ όμως δεν μπήκα στη διαδικασία να βάλω τέλος στην κουβέντα που με ύφος έχει ανοίξει η πιο “έμπειρη” μαμά όσο παράλογο και αν μου φάνηκε το να “μου την μπαίνει” μία που ήξερε και ήξερα πως εκείνη τη στιγμή προσπαθούσε να μειώσει εμένα για να μην παραδεχτεί τον εαυτό της τη δική της ήττα.

Ο δολοφόνος συχνά να ξέρετε εμφανίζεται και ως σωτήρας. Μία μαμά που έχει περάσει από το σημείο που έχεις περάσει και εσύ, και απλά θέλει απλόχερα να διαθέσει τη γνώση της για να σε βοηθήσει. Έτσι σου παρουσιάζεται, στην πραγματικότητα η μάνα-“δολοφόνος” όμως η πρόθεση της είναι απλά να σε φέρει σε αμηχανία και να σε κάνει να νιώσεις λίγη.

”Τι εννοείς κοιμάται στο δωμάτιο σας; Εμένα ο γιος μου από 20 ημερών κοιμάται στο δωμάτιο του και μάλιστα σερί μέχρι το πρωί! Και αν έκλαιγε τον άφηνα , γιατί εμάς που μας άφηναν πάθαμε τίποτα;Κοίτα να της το κόψεις γιατί αργότερα θα σας βγάλει την πίστη. Και εκτός αυτού , κοίτα μήπως εσύ θέλεις να κοιμάσαι με το παιδί σου και όχι εκείνο με εσένα. Κοίτα λίγο τα θέματα σου». Μου είχε πει με σχεδόν απαξιωτικό ύφος «μαμά» μπροστά σε κόσμο.

Είχα απλά σφίξει τα δόντια, και σκεφτόμουνα να μην απαντήσω αλλά δεν κρατήθηκα.

“Τι εννοείς κοιμάται στο δωμάτιο του από 20 ημερών; Και σερί; Προφανώς δεν θήλασες, γιατί ως γνωστόν το γάλα σε σκόνη βοηθάει τα μωρά να κοιμηθούν βαριά, γιατί θα θηλάζονται μωρά ξυπνούν κάθε δύο με τρις ώρες, βλέπεις είναι σαφώς πιο θρεπτικό το μητρικό γάλα, αλλά και πιο αραιό και τα μωράκια πεινάνε, δεν χορταίνουν. Επίσης δεν έχεις ακούσει ποτέ για το σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου; Εμένα ο γιατρός μου , ο παιδίατρος, μας, μας είχε κάνει ολόκληρη συνεδρία γι’ αυτό και ας είχε συμβουλέψει να κρατήσουμε το παιδί στο δωμάτιο μας για έξι μήνες τουλάχιστον. Προφανώς ως μητέρα είσαι τελείως ανενημέρωτη και για την “συγκοίμιση”, το να κοιμάσαι δηλαδή με το παιδί σου, που έρευνες δείχνουν πως είναι πλέον επιτακτική ανάγκη στην ανατροφή ενός παιδιού, κάνοντας ξεκάθαρο πως η ψυχοκινητική ανάπτυξη των βρεφών έχει τρομερά οφέλη όταν αυτά κοιμούνται με τους γονείς τους. Αλλά και πάλι, εγώ στην τελική ακολουθώ το ένστικτό μου, και όχι όλα όσα μου λένε και διαβάζω και απορώ με το δικό σου ένστικτο, που αντέχει να αφήνει το παιδί σου να κλαίει. Μάλλον το μεγαλώσεις όπως οι “παλιακές” γενιές που αφήναν τα μωρά τους να κλαίνε, ενώ εκείνα περιμένανε να νιώσουν ασφαλή στην αγκαλιά των γονιών τους. Είναι ξεκάθαρο πως δεν έχεις ιδέα πως οι ειδικοί πλέον λένε πως ένα παιδί που δεν βρίσκει ανταπόκριση στο κλάμα του, γίνεται ένας τραυματισμένος ενήλικας.

«Με παρεξήγησες»… πήγε να μου πει αλλά την έκοψα.

Καθόλου δεν σε παρεξήγησα κουκλίτσα μου. Και όποια κουκλίτσα τολμά να πει σε μία μάνα το παραμικρό.

Σαφώς και θα ακούσω συμβουλές, κριτική όμως δεν θα δεχτώ από καμία, ειδικά όταν έχω διαλέξει άλλο τρόπο και άλλο δρόμο για να μεγαλώσω το παιδί μου. Και από σεβασμό και μόνο καμία μάνα δεν πρέπει να προκαλεί μία άλλη μάνα σε τέτοιου είδους ευτελή debate.

Η μητρότητα είναι κάτι ιερό, κάτι οικουμενικά μαγικό αλλά καθαρά προσωπικό στο πως θα βιωθεί. Και στην πράξη αν τελικά υπάρχει λάθος και σωστό , ο τελικός κριτής θα είναι ένας. Το ίδιο το παιδί. Το οποίο , μόνο όταν ενηλικιωθεί και το ίδιο, και φέρει και αυτό στον κόσμο τα δικά του παιδιά, θα μπορεί πλέον να έχει εικόνα τόσο για το κατά πόσο καλή μάνα ήταν η μητέρα του αλλά ακόμα περισσότερο για το πόσο αγνές και απελευθερωμένες ήταν οι προθέσεις της σε οτιδήποτε και αν έκανε.

Κανείς μας δεν γεννήθηκε γονιός, και δεν υπάρχουν και οδηγίες “χρήσεις”. Επομένως κανείς δεν μπορεί να κρίνει, παρά μόνο ο αποδέκτης της συμπεριφοράς μας.

Αφιερωμένο σε όλες τις μητέρες.


Ίσως το έχεις ξανά ακούσει, ως “φαινόμενο του καθρέφτη”. Ίσως σου έχουν πει, πως οι άλλοι είναι η αντανάκλαση μας. Όπως και να έχει, η ψυχολογία είναι σαφής: Αν δεν μπορείς να καταλάβεις πράγματα για τον εαυτό σου, τότε παρατήρησε πως φέρονται οι άλλοι σε σένα και θα καταλάβεις πολλά. Εκείνος που απλοποίησε τη θεωρία του καθρέφτη και την έκανε κατανοητή σε όλους, ήταν ο Τζώρτζ Κέλυ, ο οποίος ουσιαστικά είπε πως όλοι μας αποκτούμε κάποιες πεποιθήσεις, αξίες και “πιστεύω”, μέσα από τα οποία πορευόμαστε σε όλη μας τη ζωή και συνάπτουμε σχέσεις. Το σύστημα αυτό των αξιών μας ορίζει τη δράση μας και η δράση μας την αντίδραση των άλλων. Που σημαίνει πως μέσα από τη συμπεριφορά των άλλων απέναντι μας, μπορούμε να καταλάβουμε πολλά και για τη δική μας συμπεριφορά. Και αυτό γιατί οι άλλοι ουσιαστικά μας συμπεριφέρονται όπως ακριβώς περιμέναμε πως θα μας συμπεριφερθούν βάσει της εικόνας που είχαμε εμείς εκ των προτέρων. Μπαίνοντας μάλιστα και πιο βαθιά, η επιστήμη πιστεύει πως ακόμα και αν οι άλλοι δεν έχουν πρόθεση να μας φερθούν αντίστοιχα, εμείς υποσυνείδητα τους καθοδηγούμε προς την αναμενόμενη συμπεριφορά, σαν να θέλουμε να προκαλέσουμε μία προφητεία μέσα από την οποία θα επιβεβαιώσουμε όλες μας τις πεποιθήσεις. Γιατί αυτό αναζητά μία πεποίθηση. Να επιβεβαιωθεί. Το να αντιλαμβανόμαστε τους άλλους σαν έναν τεράστιο μαγικό καθρέφτη, μόνο να μας βοηθήσει μπορεί. Καθώς όταν το τοπίο γύρω από το δικό μας είδωλο και τη δική μας συμπεριφορά, μπορούμε να βρούμε ένα πολύτιμο εργαλείο μέσα από τους άλλους για να κατανοήσουμε δικά μας χαρακτηριστικά. Την επόμενη φορά λοιπόν που θα απογοητευτείτε από κάποιον, απλά παρατηρήστε τι σας πείραξε και αναζητήστε το δικό σας μερίδιο ευθύνης.  

Κανείς δεν θα φανταζόταν πως ένα τόσο χαρμόσυνο γεγονός όπως ο ερχομός ενός παιδιού, θα μπορούσε να συνοδεύεται με τόσο αντιφατικά συναισθήματα και αίσθηση θλίψης.

Και όμως γίνεται, στο πλαίσιο της επιλόχειας κατάθλιψης.

Μία στις 10 γυναίκες, θα παρουσιάσει επιλόχειο κατάθλιψη, ή συμπτώματα αυτής, από τις πρώτες 24 ώρες μέχρι τους πρώτους 6 μήνες μετά τη γέννα του παιδιού της.

Αιτίες:

Οι ορμονικές αλλαγές μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα κατάθλιψης καθώς οιστρογόνα και προγεστερόνη ενώ αυξάνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης από τη στιγμή της σύλληψης και μόνο, αμέσως μετά τη γέννα πέφτουν κατακόρυφα. Τα επίπεδα ορμονών του θυροειδή αδένα επίσης μπορούν να οδηγήσουν σε συμπτώματα θλίψης, όπως και η αναπλήρωση της σεροτονίνης, που είναι η ορμόνη της χαράς, και οι γυναίκες θέλουν χρόνο για να  την αποκτήσουν και πάλι εξαιτίας της εξάντλησης και στης συναισθηματικοσωματικής κόπωσης.

Την ίδια ώρα, η έλλειψη ύπνου, το αίσθημα πίεσης στις αλλαγές, η αίσθηση ότι η γυναίκα παύει να είναι πλεόν ελκυστική και χωρίς ταυτότητα, η απουσία ελεύθερου χρόνου, αλλά και γενικότερα η συναισθηματική κατάσταση της μητέρας είναι κάποιο από τους λόγους που μπορεί να πυροδοτήσουν την επιλόχειο κατάθλιψη.

Το περιβάλλον της μητέρας επίσης παίζει καταλυτικό ρόλο. Ένα ενδεχόμενο πένθος, μία κακή σχέση με τον σύντροφο, το νεαρό της ηλικίας της, τα οικονομικά προβλήματα, ή η κακή σχέση με τη δική της μητέρα στα παιδικά της χρόνια, έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης στο αν θα εμφανιστεί ή όχι η νόσος.

Ακόμα ένας παράγοντας είναι και το ιστορικό της μητέρας σε σχέση με πιθανά επεισόδια κατάθλιψης πριν την εγκυμοσύνη, όπως επίσης και η γενικότερη πνευματική της κατάσταση.

Οι παραπάνω παράγοντες ναι μεν ενοχοποιούνται δεν συνεπάγονται όμως απαραίτητα και τους αποκλειστικούς ή αναγκαίους λόγους για την εμφάνιση της επιλόχειου κατάθλιψης . Επίσης γυναίκες που δεν πληρούν κάποια από τις παραπάνω προϋποθέσεις, είναι πιθανό να πέσουν θύματα της νόσου, χωρίς ξεκάθαρη αιτία.

Συμπτώματα:

Η επιλόχειος κατάθλιψη συνήθως εμφανίζεται με κακή διάθεση και έντονη θλίψη, με την απουσία ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που κάποτε χάριζαν χαρά αλλά και με ανηδονία, με προβλήματα στον ύπνο, συνεχή κόπωση, κλάμα, ξεσπάσματα, έντονα νεύρα, διατροφικές διαταραχές με αποτέλεσμα την απώλεια ή την αύξηση βάρους, έντονο στρες, ανησυχία και άγχος, αισθήματα ενοχής και ανικανότητας, μειωμένη όρεξη για σεξ, άρνηση φροντίδας προς τον εαυτό ή το βρέφος, αρνητικές σκέψεις για τη ζωή, το μωρό και το μέλλον τους, διαταραχή στις προσωπικές σχέσεις της μητέρας με τον σύντροφο και το περιβάλλον της, ιδεοληπτικές σκέψεις, οξυθυμία, εκνευρισμός.

Κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά εμφανίζονται ούτως ή άλλως σε όλες τις μητέρες, όπως η κούραση, η εξάντληση η ευσυγκινησία, το άγχος , χωρίς να σημαίνει πως κάποια νέα μητέρα πάσχει από επιλόχειο. Για να μπορέσει να μιλάει κανείς για επιλόχειο κατάθλιψη, θα πρέπει η πληθώρα των συμπτωμάτων, να εμφανίζονται για περισσότερο από 3 μήνες, χωρίς καμία βελτίωση ή αλλαγή στη διάθεση της μητέρας.

Αντιμετώπιση:

Η νεαρή μητέρα θα πρέπει να μιλήσει για την κατάσταση της και να τη μοιραστεί με το περιβάλλον της ή με κάποιο πρόσωπο εμπιστοσύνης. Αν κριθεί απαραίτητο θα πρέπει να απευθυνθεί σε ειδικό ώστε να την κατευθύνει πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά προς τη σωστή κατεύθυνση. Το περιβάλλον της μητέρας όσο και η ίδια θα πρέπει να γνωρίζουν πως η επιλόχειος κατάθλιψη είναι κάτι σύνηθες που συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις, δεν είναι όμως κάτι μόνιμο και μπορεί να αντιμετωπιστεί. Αρκεί να μπορέσει να διακρίνει είτε η ίδια είτε οι οικείοι της , από νωρίς πως κάτι δεν πάει καλά.

Το περιβάλλον και κυρίως ο σύντροφος οφείλει να είναι ιδιαίτερο συμπονετικός, συγκαταβατικός, υποστηρικτικός και πρόθυμος και να μην θυμώσει ή απελπιστεί που η γυναίκα του δυσκολεύεται σε αυτή τη μεταβατική περίοδο.

Συνήθως η επιλόχειος κατάθλιψη αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας, σε κάποιες περιπτώσεις ωστόσο ίσως να κριθεί από τους ειδικούς απαραίτητη η φαρμακευτική αγωγή με τη δράση αντικαταθλιπτικών, που ωστόσο δεν θα ξεπεράσει τους έξι μήνες σε διάρκεια.


Κατονόμασε μία γνωστή δίαιτα και δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρεθεί κάποιος φίλος ή γνωστός που να μην έχει δοκιμάσει να χάσει με αυτή βάρος. Και δεν τα έχει καταφέρει. Οι περισσότερες δίαιτες που είναι γνωστές διεθνώς, βασίζονται είτε στην στέρηση είτε και στην πλήρη αποχή διατροφικών ομάδων, όπως η ζάχαρη , ο υδατάνθρακες, ακόμα και η πρωτεΐνη. Μετά από δεκαετίες πειραματισμού και αμέτρητες δίαιτες που έβαλαν σε πραγματική δοκιμασία εκατομμύρια κόσμου, η νέα τάση που έχει ξεκινήσει σαφώς από τους κόλπους του “Χόλιγουντ, είναι ο “κανόνας του διπλού κεράσματος”. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Δεδομένου ότι η νέα εποχή της διατροφής καταδικάζει την απόλυτη στέρηση, ή τα πολύ αυστηρά προγράμματα, ο “κανόνας του διπλού κεράσματος” επιτρέπει σε όλους όσοι προσπαθούν να χάσουν βάρος, να “κακομαθαίνουν” τον εαυτό τους, δύο φορές την εβδομάδα απολαμβάνοντας κάτι της αρεσκείας τους. Χρονικά προτείνεται αυτό το κέρασμα να γίνεται στη μέση και στο τέλος της εβδομάδας αλλά να αποτελείται τόσο από αλμυρή όσο και από γλυκιά λιχουδιά. Μάλιστα οι ειδικοί επιμένουν πως το “κέρασμα” πρέπει να είναι απολαυστικό και ένοχο, και όχι σε light μορφή, από την άλλη όμως εφιστούν την προσοχή στην ποσότητα η οποία πρέπει να είναι τόση ώστε να νιώθουμε απόλαυση χωρίς όμως να καταστρέφουμε τον κόπο που κάνουμε όλες τις άλλες μέρες της εβδομάδας. Καλό θα είναι το γλυκό με το αλμυρό «κέρασμα» να γίνεται εναλλάξ και να συνοδεύει ένα κατά τα άλλα ισορροπημένο γεύμα, κατά τη διάρκεια μίας μέρας που στο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνεται και η γυμναστική.
GO SOCIAL

Crafted by white-space.gr