Εσείς πόσες θερμίδες πίνετε την ημέρα; Δεν υπάρχει τίποτα πιο απολαυστικό της ζεστές μέρες του καλοκαιριού από έναν παγωμένο χυμό, τίποτε πιο τονωτικό από ένα παγωμένο ρόφημα, αλλά και τίποτα πιο απολαυστικό από ένα κοτέιλ στο ηλιοβασίλεμα. Το ξέρετε όμως πως μπορεί να φέρετε τα πάνω κάτω στη ζυγαριά σας αν δεν προσέξετε τι πίνετε; Οι υγρές θερμίδες που έχουν την τιμητική τους κάθε καλοκαίρι μπορεί να είναι ο λόγος για τον οποίο δεν αδυνατίζουμε παρά το γεγονός ότι τους καυτούς μήνες το φαγητό μπορεί να μειώνεται.

Χυμοί φρούτων και λαχανικών

Ενώ είναι απαραίτητοι για την ενυδάτωση μας αλλά και πολύ θρεπτικοί χάρη στα μέταλλα τις βιταμίνες και τα ιχνοστοιχεία που περιέχουν περισσότερες από 150 θερμίδες ανά ποτήρι, δηλαδή περισσότερες και από μία μερίδα φρούτου, που σημαίνει πως μπορούν γλυκά και χωρίς να το καταλάβουμε να μας εκτινάξουν την ημερήσια πρόσληψη θερμίδων. Καθότι χρειάζεται παραπάνω από ένα φρούτο για να πιούμε ένα ποτήρι χυμό αυτό σημαίνει πως αυξάνονται και τα σάκχαρα που προσλαμβάνουμε ημερησίως κάτι που επίσης δεν θέλουμε όταν προσέχουμε τη διατροφή μας. Αν ωστόσο σας αρέσουν οι χυμοί τότε προτιμήστε τους συνδυαστικούς χυμούς φρούτων και λαχανικών, και σαφώς προτιμήστε να τους φτιάξετε στο σπίτι ώστε να αποφύγετε την πρόσθετη ζάχαρη, και να γλυκάνετε μόνοι σας τον χυμό σας με κάποιο υποκατάστατο.

Ροφήματα καφέ

Μπορεί να είναι ροφήματα καφέ αλλά δεν πρόκειται για ένα απλό freddo espresso σκέτο. Τα συγκεκριμένα ροφήματα έχουν αρκετά λιπαρά και θερμίδες εξαιτίας της ζάχαρης , του γάλακτος ή και της σαντιγί που περιέχουν κάτι που μπορεί να κάνει τις θερμίδες τους να ξεπεράσουν τις 200 ανά ποτήρι. Μην παρασύρεστε λοιπόν και προσπαθήστε να περιορίζετε τη ζάχαρη και το γάλα στον καφέ σας αλλά αποφύγετε και τα ροφήματα τύπου Frappuccino.

Milk shakes

Δεν χρειάζεται να σταθούμε πολύ σε αυτό το αγαπημένο ρόφημα. Και μόνο που φτιάχνεται από παγωτό είναι αρκετό για να καταλάβει κανείς πως τόσο οι θερμίδες όσο και τα λιπαρά κάνουν πάρτι μέσα στο ποτήρι. Και στο τέλος , γιατί κάποιος να θέλει να πιει ένα παγωτό και να μην το φάει;

Smoothies

Αν πάλι σας αρέσει η αίσθηση του milk shake προτιμήστε να πιείτε ένα smoothie με φρούτα και γιαούρτι. Εφόσον το κάνετε στο σπίτι σας, θα αποφύγετε και την πρόσθεση ζάχαρη, αν όμως επιλέξετε κάποιο smoothie εμπορίου να κρατάτε και μία …πισινή όσον αφορά στις θερμίδες της ημέρας. Από την άλλη όπως και να έχει, ένα smoothie περιέχει και θρεπτικά συστατικά όπως μέταλλα, φυτικές ίνες και ασβέστιο.

Γρανίτες

Μπορεί να διαβάζετε στις συσκευασίες πως περιέχουν λίγες θερμίδες και χαμηλά λιπαρά μία γρανίτα όπως δεν είναι τίποτε παραπάνω από νερό και ζάχαρη. Και μην ξεχνάτε πως η ζάχαρη είναι κάτι που δεν θέλουμε στη διατροφή μας. Σίγουρα είναι πιο ανώδυνη από ένα κανονικό παγωτό, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως θα πρέπει να γίνεται κατάχρηση αν και εφόσον θέλουμε να τηρούμε ένα θερμιδικό όριο.


Παιδί και μικρόβια: Και όμως μπορούν να είναι φίλοι

Μήπως είστε από εκείνες τις μαμάδες που θέλουν τα πάντα γύρω τους να είναι καθαρά και αποστειρωμένα για να μην έρθουν τα παιδιά τους σε επαφή με τα μικρόβια και αρρωστήσουν;

Αν ναι, τότε ίσως να πρέπει να ρίξετε μία ματιά στα τελευταία πορίσματα σχετικής έρευνας που δημοσιεύτηκε στο site του ιατρικού τμήματος του Πανεπιστημίου του Northwestern  σύμφωνα με τα οποία, τα παιδιά εκείνα που κατά τα πρώτα χρόνια της ζωής τους είχαν εκτεθεί περισσότερο σε μικρόβια που ταυτίζονται με τη φύση και τα ζώα, είχαν μικρότερες πιθανότητες  στη συνέχεια της ζωής τους να εμφανίσουν φλεγμονές  που ταυτίζονται με καρδιακές ασθένειες, διαβήτη, χρόνια νοσήματα αλλά και την νόσο του Αλτσχάιμερ.

Οι ειδικοί παρομοίασαν το ανοσοποιητικό σύστημα με τον ανθρώπινο εγκέφαλο που για να αναπτυχθεί σωστά χρειάζεται συνεχή ερεθίσματα. Έτσι και το ανοσοποιητικό σύστημα των μωρών προκειμένου να ενεργοποιήσει τις ασπίδες του πρέπει να δεχτεί προκλήσεις από μικρόβια.

Δεν έχει γίνει ακόμα ξεκάθαρο ποια μικρόβια μπορούν να φανούν πιο χρήσιμα για τον σκοπό αυτό, ωστόσο οι παιδίατροι ανά τον κόσμο έχουν αρχίσει να ...χαλαρώνουν απέναντι στα μικρόβια, συνιστώντας ψυχραιμία στους γονείς των παιδιών των οποίων δεν έχουν να αντιμετωπίσουν αλλεργίες, άσθμα και αυτοάνοσες ασθένειες, περιπτώσεις κατά τις οποίες ακολουθούνται ειδικά πρωτόκολλα.

Η Κυριακή του Πάσχα, είναι αποδεδειγμένα η μέρα όπου οι Έλληνες τρώνε περισσότερο από κάθε άλλη μέρα, με τη γιορτινή κραιπάλη των Χριστουγέννων, να έρχεται δεύτερη στη λίστα με τις μέρες “εφιάλτης για τον οργανισμό”.
(more…)


Λάθη. Τα κάνουμε όλοι. Είναι αναπόφευκτα και δυστυχώς επώδυνα. Μέχρι να καταλάβει κάποιος ότι είναι και απολύτως απαραίτητα.  Σκαλοπάτια για την προσωπική ανέλιξη και εξέλιξη όλων μας. Και όμως , τα φοβόμαστε. Τουλάχιστον όσο δεν γνωρίζουμε την ανατομία τους. Πολλές φορές το λάθος γίνεται χωρίς να έχουμε την  αίσθηση του. Άλλες πάλι φορές πέφτουμε σε αυτό με τα μούτρα έχοντας πλήρη επίγνωση, αλλά μην έχοντας τη δύναμη να του αντισταθούμε. Σαν να μην θέλουμε να το αποφύγουμε, ενώ μπορούμε. Σαν να πρέπει να το κάνουμε για να νιώσουμε καλύτερα. Γιατί πολλές φορές η σχέση που έχουμε με τα λάθη μας είναι εξαρτητική. Με όλα τα συμπτώματα μίας τέτοιας συμπεριφοράς. Το θέλεις, το ψάχνεις, το βρίσκεις, το κάνεις. Και όσο κάνεις μάλιστα το ίδιο λάθος κάθε φορά, τόσο αυτό γίνεται πάθος. Μέχρι να αναγνωρίσεις τι κρύβεται πίσω ή μέσα σε αυτό, που τόσο χρειάζεσαι να πάρεις, ώστε να το αποκωδικοποιήσεις  και να σταματήσεις να το κάνεις. Μέχρι να καταλάβει κανείς πως λειτουργεί ένα λάθος, αυτό φαντάζει εμπόδιο. Είναι κάτι κακό, ικανό να μας αποπροσανατολίσει από το δρόμο της ευτυχίας και να μας ταράξει. Τη στιγμή όμως που θα μάθεις πως να χειρίζεσαι προς όφελος σου ένα λάθος, θα έχεις καταφέρει να το κάνεις από φίλο εχθρό και από ανεπιθύμητο απαραίτητο. Το πιο δύσκολο κομμάτι στη σχέση μου με ένα λάθος είναι να το αναγνωρίσω. Στα λάθη συνήθως πέφτουμε επειδή δεν τα βλέπουμε. Είναι σαν το κομοδίνο μέσα στο σκοτάδι που ενώ ξέρεις ότι κάπου εκεί γύρω βρίσκεται, το πας στο περίπου και τελικά πέφτεις πάνω του. Όταν δε είσαι μέσα σε αυτό, βαθιά χωμένος, ακόμα και αν οι γύρω σου, σου εφιστούν την προσοχή και σου υπογραμμίζουν το λάθος, δεν πρόκειται να το δεις αν δεν είσαι εσύ ο ίδιος έτοιμος. Και είσαι έτοιμος όταν είσαι σε θέση να το αναγνωρίσεις. Το  αναγνωρίζεις όταν πάψεις να το φοβάσαι. Όταν νιώθεις ότι αυτό που έχεις κάνει, έχει αλλάξει τις ισορροπίες μέσα σου όσον αφορά στη στάση σου απέναντι στην κατάσταση που έχει φέρει το λάθος. Για να περάσεις στο επόμενο στάδιο, αυτό της αποδοχής, επιβάλλεται πρώτα να είσαι ψύχραιμος. Το λάθος συχνά προκαλεί θυμό. Αν ανήκεις στην κατηγορία του ευθυνόφοβου με παντελή έλλειψη αυτογνωσίας, συνήθως ο θυμός αυτός προβάλλεται στο πρόσωπο κάποιου άλλου που σπεύδουμε να θεωρήσουμε υπαίτιο γι \'αυτό που έχει συμβεί. Αν πάλι είσαι σε θέση να αναλάβεις τις ευθύνες σου, τουλάχιστον μέχρι τον βαθμό που τις φέρεις, τότε ο θυμός στρέφεται εναντίον σου. Και στις δύο περιπτώσεις, έχω παρατηρήσει πως ο θυμός πάει χέρι χέρι με τον πανικό. Στην αναστάτωση που σου προκαλεί η συνειδητοποίηση ενός λάθους, αναζητάς να το διορθώσεις. Και συνήθως αυτό θα γίνει μέσα από ένα ακόμα λάθος πάνω στο λάθος. Εδώ είναι που χρειάζεται η ψυχραιμία. Και όταν λέω ψυχραιμία, εννοώ τη σιωπή του μυαλού που θα αδρανήσει την πράξη. Θέλει λίγο χρόνο το λάθος για να το επεξεργαστείς χωρίς να δράσεις \"εν θερμώ\". Θέλει λίγο χρόνο για να το μελετήσεις να το κατανοήσεις και στο τέλος να το αποδεχθείς. Λίγο πριν την αποδοχή του, θα επιστρατεύσεις άμυνες προκειμένου να αποφύγεις να το παραδεχτείς. Όσο όμως το πνίγεις μέσα από αυτές τις άμυνες που εμφανίζονται με επιτηδευμένη προσπάθεια του να κρατήσεις ψηλά το ηθικό σου και την ενέργεια σου, τόσο αυτό θα επιστρέφει για να σε βασανίζει. Το λάθος θα αποδυναμωθεί και θα κοπάσει μόνο και αν εφόσον το αποδεχτείς.  Με φυσικότητα και σεβασμό στην ανθρώπινη φύση σου, που έχει αδυναμίες και είναι επιρρεπής και ευάλωτη. Έκανες λάθος. Και πολύ καλά έκανες. Η τελειότητα δεν επιδέχεται τίποτα περισσότερο άρα έχει ολοκληρώσει. Και κάτι τέτοιο δεν το  θες. Η αποδοχή φέρνει πάντα μαζί και τη λύτρωση, ενώ αποκαλύπτει και το μάθημα. Το μάθημα που καλείσαι να πάρεις κάθε φορά που κάνεις ένα λάθος. Πρέπει να το μάθεις καλά , γιατί μόνο αν μάθεις κάτι καλά δεν θα χρειαστεί να το κάνεις επανάληψη. Και στη ζωή τα μαθήματα τα παίρνουμε βιώνοντας. Όσο κυλάει η ζωή, και εξοικειώνεσαι με τον εαυτό σου, τα γεγονότα και καταλήγεις στην οπτική από την οποία θες να ερμηνεύεις το κάθε τι που σου συμβαίνει, τόσο πιο εύκολο θα γίνεται το στάδιο του να διδάσκεσαι και να μαθαίνεις από τα λάθη σου. Μετά το στάδιο της συνειδητοποίησης, αυτό  που για  μένα είναι το αμέσως πιο δύσκολο, είναι το να ξεχάσεις το λάθος. Το \"αυτομαστίγωμα\" είναι εθιστικό. Και σίγουρα έχει μέσα του έντονες δόσεις σαδομαζοχισμού. Όσο δυσκολεύεσαι να ξεχάσεις ένα λάθος τόσο αυτό θα σε στοιχειώνει. Θα σου ρουφάει την ενέργεια όπως η βδέλλα το αίμα. Αργά και σταθερά μέχρι να σε στεγνώσει. Δεν έχει νόημα το \"αυτομαστίγωμα\". Απλά σε κρατάει δέσμιο σε κάτι που πρέπει να αφήσεις πίσω, και κάτι που μόνο αν προχωρήσεις μπροστά θα μπορείς να αλλάξεις.
GO SOCIAL

Crafted by white-space.gr