Τα extensions είναι σίγουρα η πιο συνηθισμένη λύση, και ίσως και η πιο αποτελεσματική όταν θες να μακρύνεις γρήγορα και χωρίς κόπο τα μαλλιά σου. Η εγκυμοσύνη είναι επίσης πολύ αποδοτική καθώς η τρίχα σκληραίνει και παίρνει μάκρος με αισθητά πιο γρήγορους ρυθμούς απ ότι συνήθως. Αν πάλι θες να μακρύνεις το μαλλί, φυσικά και χωρίς να κάνεις παιδί, ψάξαμε και ανακαλύψαμε τους εξής τρόπους, παράδοξους αλλά μη παρεμβατικούς.

Πάρτο αλλιώς

Βρες μία στάση με το κεφάλι ανάποδα , όποια σε βολεύει, όποια μπορείς, όποια γνωρίζεις, είτε πρόκειται για στάση yoga, είτε το να αφήσεις το κεφάλι σου να πέσει πίσω, ενώ είσαι ξαπλωμένης το κρεβάτι. Αυτό που θες, είναι απλά να σου έρθει το αίμα στο κεφάλι, και αυτό γιατί έτσι θα προκληθεί πίεση στο κρανίο και στους θύλακες τις τρίχας, κάτι που βοηθάει στην πιο γρήγορη ανάπτυξη των μαλλιών. Προσοχή μην το παρακάνετε.

Δε τη γλιτώνεις την εγκυμοσύνη

Είτε τη δική σου, είτε ξένη. Αυτό που χρειάζεσαι απ όλη τη διαδικασία, είναι ο πλακούντας! Μη φοβάσαι δεν θα χρειαστεί να τον πιεις. Αλλά να τον κάνεις μασάζ στο κεφάλι. Και όμως κάνοντας έρευνα για τους φυσικούς τρόπους , δέσποζε πρώτος πρώτος. Την αμαρτία μου θα την πω, δεν το έχω δοκιμάσει, αλλά εκεί έξω σκίζουν ιμάτια πως είναι ό,τι καλύτερο.

Πιπέρι καγιέν και σόδα μαγειρικής

Δύο προϊόντα της κουζίνας, υπόσχονται μακριά χαίτη. Πρώτα θα χρησιμοποιήσετε τη μαγειρική σόδα ως σαμπουάν και στη συνέχεια θα κάνετε μασάζ στο κρανίο σας με το πιπέρι καγιέν, αφού έχετε στεγνώσει τα μαλλιά σας. Οι καψείνη που περιέχουν και τα δύο προϊόντα, προκαλούν υπεραιμία, και αυτή μάλλον είναι το μυστικό για το μήκος στα μαλλιά. Δοκιμάστε επιφυλακτικά, γιατί οι ερεθισμοί από το πιπέρι δεν αποκλείονται.

Εσύ κοιμάσαι και η τύχη σου δουλεύει

Η καλύτερα εσύ κοιμάσαι και το μαλλί μακραίνει, αυτό τουλάχιστον ισχυρίζονται οι ιθύνοντες ομορφιάς, ότι συμβαίνει όταν κοιμάσαι με τον σκούφο σου!

Μπορεί να μην είναι και ό,τι πιο σέξι, ειδικά αν μοιράζεσαι την κλίνη με το ταίρι, σου ωστόσο η ζεστασιά στο κεφάλι, μάλλον υπόσχεται και μήκος στην τρίχα. Το ότι η ζέστη γενικώς βοηθάει στα της κεφαλής, βλέπε το ζεστό κουβούκλιο που μπαίνεις όταν κάνεις ρίζα, και θα καταλάβεις.

Μην περιμένεις να ξυπνήσεις Σαμψών, αλλά μία ενίσχυση θα την έχεις , όποια και αν ακολουθήσεις από τις παραπάνω προτάσεις. Και μη ξεχνάς η ζωή είναι για τους τολμηρούς.

 

 


Είστε φαν της, όπως και εγώ είμαι φαν αυτής της συνταγής. Τα δοκίμασα πέρσι τέτοια εποχή, ενώ ήμουν έγκυος και ένιωθα πως πήγαινα ταξίδι στον παράδεισο. Υπέροχα, τέλεια κουλουράκια, για τις πιο γλυκιές μέρες του χρόνου Υλικά: 750 γρ αλεύρι για όλες τις χρήσεις 400γρ βούτυρο 250γρ ζάχαρη άχνη 2 αβγά 2 βανίλιες 1κγ baking powder 1 αυγό Εκτέλεση: Χτυπάτε μαζί σε ένα μπολ τη ζάχαρη και το βούτυρο ενώ ρίχνετε ένα ένα τα αυγά. Ανακατεύετε καλά. Στη συνέχεια προσθέτετε το αλεύρι, το baking powder και τις βανίλιες. Όταν το μείγμα σας έχει ομοιογενοποιηθεί, το αφήνετε δέκα λεπτά στο ψυγείο να κρυώσει λίγο ώστε να δέσει, και έπειτα μπορείτε να αρχίσετε να πλάθετε τα κουλουράκι σας σε ότι σχήμα θέλετε. Έχετε προθερμάνει το φούρνο στους 170 βαθμούς και ψήνετε μέχρι να ροδίσουν. Και του χρόνου!

ΕΥ ΖΗΝ & ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ : 27 Nov 2018

Εσείς; Στολίσατε;

Αν όχι, κάντε το! Το λένε οι ειδικοί!

“Ο στολισμός τα Χριστούγεννα, μπορεί να αλλάξει τη διάθεση μας και να την κάνει πιο ευχάριστη, πιο ανάλαφρη και σίγουρα πιο αισιόδοξη”.

Αυτό είναι το πόρισμα έρευνας που έγινε από το πανεπιστήμιο του  Cambridge και δίνει μία εξήγηση στο γιατί οι άνθρωποι έχουν την τάση να στολίζουν από τέλος Οκτωβρίου τις βιτρίνες, τους δρόμους και τα σπίτια τους, περιμένοντας τα Χριστούγεννα.

«Όλα αυτά τα φώτα, η πανδαισία χρωμάτων, τα στολίδια που λαμπυρίζουν, φέρνουν φως και λάμψη στη ζωή μας, και η ψυχολογία μας επηρεάζεται κατά πολύ , όχι μόνο από αυτό που ζούμε, ακούμε και νιώθουμε αλλά και από αυτό που βλέπουμε.»

Δηλώνει ο Stefano Abello, επικεφαλής της έρευνας, καλώντας όλους όσοι δεν πιστεύουν στη μαγεία των Χριστουγέννων, να μπουν έστω και λίγο στο κλίμα του στολισμού και θα δουν την ψυχολογία τους να αλλάζει.

“Πολύς κόσμος έρχεται αντιμέτωπος και με την θλίψη των γιορτών αυτές τις μέρες. Από τη μελέτη μας ωστόσο φάνηκε, πως ο στολισμός όχι μόνο δεν επιδεινώνει αυτά τα συναισθήματα, αλλά τα απαλύνει, κάνοντας ακόμα και τη μοναξιά μας πιο υποφερτή καθώς γεννιούνται μέσα μας αισθήματα ελπίδας και αισιοδοξίας”.

Τι ; Θέλετε και άλλους λόγους για να στολίσετε;


ΕΥ ΖΗΝ & ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ : 27 Nov 2018

Buddha Bowls: Το απόλυτο trend της διατροφής

Δεν υπάρχει περίπτωση να έχεις μπει για μία βόλτα στο instagram και να μην έχεις πετύχει έστω μία φορά το #buddhabowl . Ακόμα και να μην ξέρει κάποιος τι είναι αυτό, μπορεί εύκολα να καταλάβει από τις φωτογραφίες πως πρόκειται για μπολ γεμάτα περιποιημένα με πολλά είδη τροφών. Την πραγματική ιστορία τους όμως την ξέρετε; Τα Buddha bowls έχουν βρεθεί να αναφέρονται ακόμα και στα ελάχιστα ιστορικά έγγραφα που αναφέρονται στο Βούδα, και σύμφωνα με αυτά ο Βούδας συνήθιζε να ξυπνά πάντα πολύ νωρίς το πρωί και να κάνει τις περιηγήσεις του. Κρατώντας ένα μπολ στο χέρι, οι πιστοί και περαστικοί του πρόσφεραν φαγητό. Στο τέλος της ημέρας ο Βούδας, καθόταν ήρεμα να απολαύσει το φαγητό που είχε συγκεντρώσει στο μπολ του. Αυτό θα ήταν ό,τι του είχε προσφέρει ο κόσμος, τοποθετημένο με ιερότητα και προσοχή δίνοντας έναν σεβασμό στις τροφές. Αρχικά τα Buddha bowls ήταν χορτοφαγικά, βγαίνοντας όμως από τα σύνορα της Ασίας προστέθηκε και το κρέας στο μενού, το ψάρι και τα πουλερικά. Δεν υπάρχει κάποιος κανόνας για το τι είναι ακριβώς τα Buddha bowls αλλά σίγουρα έχουν γίνει τα αγαπημένα των διατροφολόγων και όσων αγαπούν το κομμάτι της σωστής διατροφής, και αυτό γιατί μέχρι στιγμής ό,τι συγκεντρώνεται μέσα στα bowls είναι υγιεινό. Ο καθένας λοιπόν μπορεί να φτιάξει το μπολ των ονείρων του, βάζοντας όποια τροφή αγαπά. Το σίγουρο είναι πως λόγω της ποικιλίας των τροφών, το γεύμα είναι θρεπτικό συνδυάζοντας όλες τις ομάδες απαραίτητων συστατικών, ενώ έχει πέρα από θρεπτική αξία, και χρώμα και άρωμα και γεύση. Το μόνο λοιπόν που χρειάζεται για να κάνει κάποιος το δικό του Buddha bowl είναι να αγοράζει ένα μπολ και να το στολίσει με ό,τι ο ίδιος λαχταρά!

 

Αλήθεια είσαι από εκείνους που ζηλεύουν όσοι έχουν άπλετο ελεύθερο χρόνο, δεν δουλεύουν πολύ και γενικώς έχουν ένα άνετο πρόγραμμα;

Μην τους ζηλεύετε. Δεν είναι τόσο ευτυχισμένοι όσο εσείς και το λέει και η έρευνα που έκανε το πανεπιστήμιο του Σικάγο.

Οι ερευνητές ήθελαν να δώσουν απάντηση στο ερώτημα γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος δουλεύει τόσο πολύ και του αρέσει να είναι μονίμως απασχολημένος. Και τελικά βρήκε την απάντηση.

Μία ομάδα εθελοντών κλήθηκε να συμπληρώσει ένα ερωτηματολόγιο και μόλις ολοκληρώσει την έρευνα να παραδώσει ο καθένας τις απαντήσεις του και να περιμένει 20 λεπτά, μέχρι να περάσει στη δεύτερη φάση της δοκιμασίας.

Αυτά τα 20 λεπτά είχαν την δυνατότητα είτε να κάτσουν στην αίθουσα αναμονής χωρίς να κάνουν τίποτα, είτε να πάνε σε μία πιο μακρινή τοποθεσία προκειμένου να παραδώσουν τις απαντήσεις τους, κάτι που θα τους κόστιζε 15 λεπτά από το χρόνο τους.

Με μεγάλη έκπληξη οι ερευνητές είδαν πως οι περισσότεροι από τους εθελοντές, προτίμησαν να περπατήσουν 15 λεπτά από το να περιμένουν άπραγοι 20 λεπτά της ώρας.

Σε μία επόμενη ομάδα εθελοντών, άλλαξαν τα δεδομένα και προσέφεραν με την παράδοση των απαντήσεων και από ένα γλυκό σε κάθε εθελοντή. Το γλυκό θα ήταν ίδιο είτε στην αίθουσα αναμονής, είτε στον προορισμό που απείχε 15 λεπτά περπάτημα από το κέντρο έρευνας. Σε αυτή την περίπτωση οι περισσότεροι επέλεξαν να παραμείνουν στην αίθουσα αναμονής καθώς θεώρησαν πως με την κατανάλωση του γλυκού θα παρέμεναν έστω και για λίγο απασχολημένοι.

Οι ερευνητές άλλαξαν για 3η φορά τα δεδομένα, και αυτή τη φορά, έκαναν το εξής. Προσέφεραν και πάλι στους εθελοντές ένα γλυκό, μόνο που όσοι επέλεγαν να μείνουν στην αίθουσα αναμονής, θα γνώριζαν τι γλυκό θα κατανάλωναν, ενώ όσοι επέλεγαν να περπατήσουν ως το άλλο κέντρο έρευνας προκειμένου να παραδώσουν τις απαντήσεις τους, δεν θα ήξεραν τι γλυκό τους περιμένει.

Αυτό από μόνο του ήταν ένα κίνητρο ώστε να επιλέξουν οι περισσότεροι από τους ερευνητές να περπατήσουν 15 λεπτά αναζητώντας ένα άγνωστο έδεσμα.

Από την έρευνα λοιπόν προκύπτει πως ο σύγχρονος άνθρωπος θέλει απλά να είναι απασχολημένος γιατί νιώθει πιο γεμάτος και πιο ευτυχισμένος. Δεν είναι μόνο το κίνητρο της χρηματικής απολαβής που τον κάνει να θέλει να δουλεύει, καθώς αν ήταν έτσι όλοι θα προτιμούσαν να παραμείνουν στην αίθουσα αναμονής και να φάνε το γλυκό τους, όποιο και αν ήταν αυτό, αλλά εκείνο που λειτουργεί περισσότερο ως κίνητρο είναι η διάθεση και η πρόθεση της δράσης, σε όποιο επίπεδο.

Έτσι λοιπόν γίνεται σαφές, πως οι απασχολημένοι είναι και πιο ευτυχισμένοι… Και όποιος συνηθισμένος στην σκληρή δουλειά, βρεθεί να κάθεται, συνήθως πλήττει και θέλει να επιστρέψει στους συνήθεις ρυθμούς του όσο το δυνατόν συντομότερα.


Κανείς δεν θα φανταζόταν πως ένα τόσο χαρμόσυνο γεγονός όπως ο ερχομός ενός παιδιού, θα μπορούσε να συνοδεύεται με τόσο αντιφατικά συναισθήματα και αίσθηση θλίψης. Και όμως γίνεται, στο πλαίσιο της επιλόχειας κατάθλιψης. Μία στις 10 γυναίκες, θα παρουσιάσει επιλόχειο κατάθλιψη, ή συμπτώματα αυτής, από τις πρώτες 24 ώρες μέχρι τους πρώτους 6 μήνες μετά τη γέννα του παιδιού της. Αιτίες: Οι ορμονικές αλλαγές μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα κατάθλιψης καθώς οιστρογόνα και προγεστερόνη ενώ αυξάνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης από τη στιγμή της σύλληψης και μόνο, αμέσως μετά τη γέννα πέφτουν κατακόρυφα. Τα επίπεδα ορμονών του θυροειδή αδένα επίσης μπορούν να οδηγήσουν σε συμπτώματα θλίψης, όπως και η αναπλήρωση της σεροτονίνης, που είναι η ορμόνη της χαράς, και οι γυναίκες θέλουν χρόνο για να  την αποκτήσουν και πάλι εξαιτίας της εξάντλησης και στης συναισθηματικοσωματικής κόπωσης. Την ίδια ώρα, η έλλειψη ύπνου, το αίσθημα πίεσης στις αλλαγές, η αίσθηση ότι η γυναίκα παύει να είναι πλεόν ελκυστική και χωρίς ταυτότητα, η απουσία ελεύθερου χρόνου, αλλά και γενικότερα η συναισθηματική κατάσταση της μητέρας είναι κάποιο από τους λόγους που μπορεί να πυροδοτήσουν την επιλόχειο κατάθλιψη. Το περιβάλλον της μητέρας επίσης παίζει καταλυτικό ρόλο. Ένα ενδεχόμενο πένθος, μία κακή σχέση με τον σύντροφο, το νεαρό της ηλικίας της, τα οικονομικά προβλήματα, ή η κακή σχέση με τη δική της μητέρα στα παιδικά της χρόνια, έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης στο αν θα εμφανιστεί ή όχι η νόσος. Ακόμα ένας παράγοντας είναι και το ιστορικό της μητέρας σε σχέση με πιθανά επεισόδια κατάθλιψης πριν την εγκυμοσύνη, όπως επίσης και η γενικότερη πνευματική της κατάσταση. Οι παραπάνω παράγοντες ναι μεν ενοχοποιούνται δεν συνεπάγονται όμως απαραίτητα και τους αποκλειστικούς ή αναγκαίους λόγους για την εμφάνιση της επιλόχειου κατάθλιψης . Επίσης γυναίκες που δεν πληρούν κάποια από τις παραπάνω προϋποθέσεις, είναι πιθανό να πέσουν θύματα της νόσου, χωρίς ξεκάθαρη αιτία. Συμπτώματα: Η επιλόχειος κατάθλιψη συνήθως εμφανίζεται με κακή διάθεση και έντονη θλίψη, με την απουσία ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που κάποτε χάριζαν χαρά αλλά και με ανηδονία, με προβλήματα στον ύπνο, συνεχή κόπωση, κλάμα, ξεσπάσματα, έντονα νεύρα, διατροφικές διαταραχές με αποτέλεσμα την απώλεια ή την αύξηση βάρους, έντονο στρες, ανησυχία και άγχος, αισθήματα ενοχής και ανικανότητας, μειωμένη όρεξη για σεξ, άρνηση φροντίδας προς τον εαυτό ή το βρέφος, αρνητικές σκέψεις για τη ζωή, το μωρό και το μέλλον τους, διαταραχή στις προσωπικές σχέσεις της μητέρας με τον σύντροφο και το περιβάλλον της, ιδεοληπτικές σκέψεις, οξυθυμία, εκνευρισμός. Κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά εμφανίζονται ούτως ή άλλως σε όλες τις μητέρες, όπως η κούραση, η εξάντληση η ευσυγκινησία, το άγχος , χωρίς να σημαίνει πως κάποια νέα μητέρα πάσχει από επιλόχειο. Για να μπορέσει να μιλάει κανείς για επιλόχειο κατάθλιψη, θα πρέπει η πληθώρα των συμπτωμάτων, να εμφανίζονται για περισσότερο από 3 μήνες, χωρίς καμία βελτίωση ή αλλαγή στη διάθεση της μητέρας. Αντιμετώπιση: Η νεαρή μητέρα θα πρέπει να μιλήσει για την κατάσταση της και να τη μοιραστεί με το περιβάλλον της ή με κάποιο πρόσωπο εμπιστοσύνης. Αν κριθεί απαραίτητο θα πρέπει να απευθυνθεί σε ειδικό ώστε να την κατευθύνει πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά προς τη σωστή κατεύθυνση. Το περιβάλλον της μητέρας όσο και η ίδια θα πρέπει να γνωρίζουν πως η επιλόχειος κατάθλιψη είναι κάτι σύνηθες που συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις, δεν είναι όμως κάτι μόνιμο και μπορεί να αντιμετωπιστεί. Αρκεί να μπορέσει να διακρίνει είτε η ίδια είτε οι οικείοι της , από νωρίς πως κάτι δεν πάει καλά. Το περιβάλλον και κυρίως ο σύντροφος οφείλει να είναι ιδιαίτερο συμπονετικός, συγκαταβατικός, υποστηρικτικός και πρόθυμος και να μην θυμώσει ή απελπιστεί που η γυναίκα του δυσκολεύεται σε αυτή τη μεταβατική περίοδο. Συνήθως η επιλόχειος κατάθλιψη αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας, σε κάποιες περιπτώσεις ωστόσο ίσως να κριθεί από τους ειδικούς απαραίτητη η φαρμακευτική αγωγή με τη δράση αντικαταθλιπτικών, που ωστόσο δεν θα ξεπεράσει τους έξι μήνες σε διάρκεια.

Υπάρχει μία λέξη   ανάμεσα στις τόσες εκατομμύρια λέξεις στις γλώσσες όλου του κόσμου που απλά δεν θα έπρεπε να υφίσταται

Η λέξη “αν”…

Θα σας το πω απλά.  Η λέξη αυτή μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει σε κάποιον. Αν κάτσει κανείς να το σκεφτεί, πρόκειται για υποθετικό μόριο που ουσιαστικά συνοδεύει μία πρόταση που δεν εκφράζει σε καμία περίπτωση ένα γεγονός, μία πράξη που έχει συμβεί στην πραγματικότητα. Ουσιαστικά αποτελεί το εναρκτήριο λάκτισμα μία σκέψης που είτε σε γυρίζει στο παρελθόν είτε σε ταξιδεύει στο μέλλον, αλλά ποτέ όμως δεν σε φέρνει αντιμέτωπο με το παρόν. Άρα οτιδήποτε ξεκινάει με “αν” απλά δεν έχει συμβεί. Και όμως πόσες μα πόσες ώρες αφιερώνουμε από τη ζωή μας, σε τόσα μα τόσα “αν” και τα συνακόλουθα τους.

Μία τόσο μικρή και φαινομενικά αθώα λέξη, που στην πραγματικότητα δεν έχει να κάνει με αλήθεια, αλλά με υπόθεση, είναι ικανή να σου δώσει τόσες τύψεις, τόσο πόνο, τόσο άγχος, τόση αγωνία, τόση μετάνοια, τόση ελπίδα , τόση αμφιβολία, τόσο θυμό, τόσο φόβο, τόσο ανακούφιση, τόση ανασφάλεια, τόση ανησυχία, τόση απογοήτευση, τόσο ενθουσιασμό, για κάτι που ωστόσο δεν έχεις ζήσει.

Ναι, το “αν” είναι απλά μία ψευδαίσθηση. Μία ψευδαίσθηση που αφορά είτε στο χθες είτε στο αύριο. Είναι ο αντίποδας μίας πράξης ή μίας επιλογής που έκανες στο παρελθόν που όμως ποτέ δεν θα μάθεις που θα σε είχε οδηγήσει αν την είχες ανταλλάξει με την μετουσίωση σε πράξη, της σκέψης που σου γεννά το “αν” μπροστά σε αυτή την  εναλλακτική που κάποτε σου δόθηκε.

Πόσο βασανιστική μπορεί να γίνει αυτή η διαδικασία, όταν φτάσεις στην αμήχανη στιγμή να μετανιώσεις ένα “τώρα” επειδή αποφασίζεις πως τελικά έχεις πάρει μία απόφαση της οποίας τις συνθήκες ΑΝ είχες επεξεργαστεί αλλιώς, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Πως; Όπως σε βολεύει να σκεφτείς πως θα ήταν. Γιατί ποτέ μα ποτέ δεν θα μπορείς να είσαι σε θέση να γνωρίζεις πως θα είχαν εξελιχθεί στ΄αλήθεια οι καταστάσεις.

Πόσο βασανιστική μπορεί να γίνει αυτή η διαδικασία, όταν σε παγιδεύει  σε ένα μέλλον που φτιάχνεις  βασισμένο στις ανασφάλειες, τις πεποιθήσεις , τους φόβους , τις αμφιβολίες, ή όλες εκείνες τις ψευδαισθήσεις θετικές ή αρνητικές  που ξεσηκώνονται μέσα σου με την επίκληση του “αν”…

Και κοίτα… Όλα αυτά που μόλις σου περιέγραψα, δεν έχουν συμβεί. Ούτε και πρόκειται. Γιατί όλα όσα συμβαίνουν απαιτούν ένα “τώρα” που το βιώνεις με κάποιον πραγματικό και απτό τρόπο, και αυτός είναι ένας. Όλα όσα ζεις  έχουν μόνο μία πραγματική υπόσταση, μόνο μία εκδοχή. Όλα τα άλλα που φαντάζεσαι, πιστεύεις, ονειρεύεσαι ή νομίζεις ότι θα ζούσες ή θα ζήσεις ΑΝ , απλά δεν υπάρχουν. Δεν υπήρξαν και δεν μπορείς να είσαι και ποτέ σίγουρος ότι θα υπάρξουν.

Πριν λοιπόν ξεκινήσεις μία σκέψη με το “αν” απλά συλλογίσου πόση ώρα θα επενδύσεις για να βάλεις τον εαυτό σου σε ένα πλυντήριο συναισθημάτων που θα σε κεράσουν ψευδαισθήσεις πηγαίνοντας σε πίσω στο χρόνο για κάτι που δεν έγινε και δεν μπορεί να γίνει γιατί στη θέση του έγινε κάτι άλλο, ή μπροστά για κάτι που δεν μπορείς να γνωρίζεις με ποιόν τρόπο θα έρθει. Οι σκέψεις του “αν” το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να σε αποσπάσουν από αυτό που μπορείς να ζήσεις στο τώρα  που είναι ό,τι πιο αυθεντικό υπάρχει.

Και αν πάλι δεν κατάλαβες που θέλω να καταλήξω, ή μπερδεύτηκες, κάνε απλά αυτό που θα σου πω… Πάρε τη λέξη “αν” και ανέστρεψε την σε “να”… Έτσι απλά με δυο γραμματάκια, και μία τόση δα λεξούλα, προσκάλεσε τον εαυτό σου ΝΑ ζήσει στο τώρα.

 


Όλοι κάποια στιγμή στη ζωή μας, μετά από κάποια ηλικία, αρχίζουμε να απασχολούμαστε με τον χρόνο. Πόσο γρήγορα περνάει, πόσο έχει αρχίσει να φαίνεται στο πρόσωπο και στο σώμα μας. Όσο περνούν τα χρόνια, γίνεται αισθητό και φανερό, πως υπάρχει φθορά. Όχι μόνο στην εμφάνιση αλλά και στη φυσική μας κατάσταση. Και όμως οι νευροεπιστήμονες, υποστηρίζουν πως υπάρχει μία μορφή άσκησης, που μπορεί όχι μόνο να σε κάνει να δείχνεις πιο νέος, αλλά να νιώθεις κιόλας! Μία νέα μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό  Frontiers in Human Neuroscience, φέρνει τα καλά μαντάτα! Ο χορός μπορεί να μας κρατήσει για πάντα νέους και ζωντανούς! Η έρευνα έγινε σε 50 ανθρώπους που χωρίστηκαν σε δύο κατηγορίες. Οι μεν πρώτοι 25 παρακολουθούσαν για κάποιους μήνες  μαθήματα χορού, και μάλιστα ακολουθώντας συγκεκριμένη χορογραφία, της οποίας έπρεπε να θυμούνται και να εξασκούν τα βήματα, οι δε άλλοι 25 παρακολουθούσαν για το ίδιο διάστημα πρόγραμμα κυκλικής προπόνησης, με ασκήσεις για όλο το σώμα χρησιμοποιώντας βαράκια, λάστιχα αλλά και λίγο αερόβιο. Τα αποτελέσματα ήταν θεαματικά. Αν και η μελέτη έδειξε πως κάθε μορφή άσκησης είναι απαραίτητη και ευνοϊκή, ο χορός έρχεται και κλέβει την παράσταση, καθώς φαίνεται ότι ενεργοποιεί τις περιοχές του εγκεφάλου που παρουσιάζουν φθορά με το πέρασμα του χρόνου. Το θεαματικότερο δε από τα ευρήματα, ήταν το ότι δεν αρκεί ο οποιοσδήποτε χορός, αλλά αυτός που συνδυάζει το ρυθμό τη μουσική αλλά... και τη χορογραφία! Οι επιστήμονες καταλήγουν πως αυτό ακριβώς είναι το μυστικό! Το να μπαίνει κανείς στη διαδικασία να μυηθεί σε βήματα και να κληθεί να τα συνδυάσει αλλά και να τα θυμάται! Αν λοιπόν θέλετε να νιώθετε, να αισθάνεστε αλλά και να δείχνετε νέοι, με ζωντάνια και σε φόρμα, δεν έχετε παρά να επιλέξετε να ασχοληθείτε με το χορό! Εξάλλου ο χορός είναι πάντα στη μόδα, είναι απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες, και όσοι του έχουν αφιερώσει χρόνο, ξέρουν καλά πως σε κάνει να νιώθεις πληρότητα, ευεξία και απεριόριστη χαρά!

Εμπνευσμένο από τις πρόσφατες τάσεις της θετικής σκέψης, του συμπαντικού νόμου και της υπέρμετρης αισιοδοξίας που έχουν γίνει ευρέως της… “μοδός”, το νέο κόλλημα «αγάπη μόνο» «αγάπη παντού» «αγάπη πάντα» έρχεται να χαλιναγωγήσει χαζοχαρούμενους ανθρώπους που πολυλογούν για αγάπη, χωρίς καν να ξέρουν και οι ίδιοι, κυρίως οι ίδιοι,  τι σημαίνει αυτή.

Το κακό με όλα αυτά τα «κύματα» , όλες αυτές τις τάσεις και τις  μόδες, είναι πως διαρρέουν   και εξαπλώνονται ραγδαία χωρίς κανείς να αντιλαμβάνεται τους κινδύνους που ελλοχεύουν.

Και εκείνοι που πρώτοι δεν είναι σε θέση να κατανοήσουν τη χαζομάρα που κρύβει η επιτακτική αυθυποβολή εννοιών όπως  “μόνο θετικές σκέψεις” και “μόνο αγάπη” και “μόνο ειρήνη” στον κόσμο και στον συνάνθρωπο , είναι οι ίδιοι οι εκπρόσωποι τους.

Οι περισσότεροι, χωρίς στοιχειώδεις γνώσεις, χωρίς προσωπική ιδεολογία και χωρίς φιλοσοφία ζωής, εμπορεύονται λόγο, με κάθε μέσο και κάθε τρόπο, αναζητώντας όχι την αυτό εξέλιξη τους και την μύηση των γύρω τους σε όμορφες έννοιες για μία καλύτερη ζωή, (εξάλλου δεν έχουν τον τρόπο ούτε και την τεχνογνωσία για κάτι τέτοιο) αλλά την ικανοποίηση της δικής τους ματαιοδοξίας και την επιφανειακή φροντίδα της άρρωστης αυταξίας τους μέσα από την ψευδαίσθηση ότι κάνουν κάτι σπουδαίο και σημαντικό.

Αγνοώντας την ευθύνη των λόγων τους και την επιρροή που αυτοί θα έχουν σε αθωράκιστους αναγνώστες και ακροατές, καλούν τους πάντες να σκέφτονται πάντα και μόνο θετικά, να αισθάνονται πάντα και μόνο αγάπη, για όλους, να προβαίνουν πάντα και άμεσα στη συγχώρεση.

Και πέρα από την ευθύνη των λόγων τους αγνοούν και κάτι άλλο…

Την πολύπλοκη και πολύπλευρη σύνθεση της ανθρώπινης ψυχής και του τρόπου που γεννιούνται τα συναισθήματα.

Αγνοούν την ανάγκη ο κάθε ένας από εμάς να έρθει άμεσα σε επαφή με όλα του τα συναισθήματα και να μάθει από αυτά. Είτε είναι ο πόνος, είτε ο θυμός, είτε ο έρωτας και η αγάπη.

Εξαναγκάζουν τον ακροατή ή τον αναγνώστη τους να γυρίσουν την πλάτη σε συναισθήματα που πρέπει να βιωθούν προκειμένου να κατακτηθεί η γαλήνη, η ηρεμία , η επίγνωση και η εξέλιξη.

Ζητούν από τους άλλους να καταπιεστούν και να αυθυποβληθούν σε καταστάσεις και σκέψεις, και όχι να  επιτρέψουν στα αυθεντικά αισθήματα να κάνουν τον κύκλο τους.

Να μιλήσουμε  όμως με παραδείγματα…

«Σκέψου θετικά, μόνο θετικά, διώξε τις αρνητικές σκέψεις…»

Σου έχουν μόλις ανακοινώσει πως πάσχεις από καρκίνο. Είσαι νέα και έχεις ένα μωρό.

Αυτό που σου ζητάνε οι “ με το ζόρι μόνο θετικοσκεπτικιστές” είναι , να αδιαφορήσεις για το  πρώτο σοκ που σου προκαλεί η συνειδητοποίηση πως συμβαίνει σε σένα, να μην επιτρέψεις στον εαυτό σου να ανησυχήσει για το μέλλον του παιδιού σου, και να φύγεις από το ιατρείο σαν χαζοχαρούμενη που έχεις καρκίνο.

Για να μπορέσει ένας άνθρωπος να φανεί δυνατός απέναντι σε μια δύσκολη και απαιτητική κατάσταση πρέπει να συνειδητοποιήσει. Να συνειδητοποιήσει τι και πως του συμβαίνει, να επιτρέψει στον εαυτό του να νιώσει και θυμό και φόβο και αυτολύπηση  και αγωνία, ώστε να βρει τη δύναμη μέσα από αυτά τα συναισθήματα να σταθεί δυνατός και να αντιμετωπίσει την εκάστοτε κατάσταση.

Όταν επιβάλεις στον εαυτό σου , ακόμα και κάτι θετικό, ΕΠΙΒΑΛΕΙΣ. Που σημαίνει πως από κάπου αλλού , κάτι άλλο, ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙΣ.

Για να δούμε τι γίνεται τώρα με την …. Αγάπη…

«Αγάπη, γίνε η αγάπη, είσαι η αγάπη, είμαι η αγάπη, συγχώρεσε γρήγορα, δείξε ανωτερότητα και αγάπη, τώρα κιόλας»

Άραγε πιάνει η τόση αγάπη;

Μία μητέρα, ξυπνά στη μέση της νύχτας από ένα τηλεφώνημα. Είναι ένας άγνωστος που δηλώνει αστυνομικός και της ανακοινώνει πως πρέπει να πάει στο τάδε νοσοκομείο γιατί το παιδί της  είχε ένα ατύχημα. Εκεί μόλις φτάνει της λένε πως το παιδί της είναι νεκρό. Ένας μεθυσμένος, πέρασε με κόκκινο και έκανε σμπαράλια το παιδί της, που αμέριμνο γύριζε από τη νυχτερινή του διασκέδαση. Δεν είχε πιει, φορούσε ζώνη, και οδηγούσε προσεκτικά έχοντας περάσει με πράσινο.

Οι εκπρόσωποι του «αγάπη μόνο» ζητούν από αυτή τη μάνα, να συγχωρέσει το δράστη επί τόπου, να τον δει δηλαδή  να βγαίνει από το ανακριτικό έχοντας ξεσουρώσει και να του πει   «κοίτα οδηγέ,  εγώ είμαι η αγάπη, και επειδή είμαι η αγάπη θα στη διδάξω και θα σου πω δε βαριέσαι, σε συγχωρώ που έκανες το παιδί μου κοψίδια, γιατί είμαι η αγάπη».

Για να μπορέσεις φίλε μου να συγχωρέσεις και να πας παρακάτω, για να μπορέσεις να διαχειριστείς την αδικία και να απελευθερωθείς από τον πόνο πρέπει πρώτα να πιάσεις πάτο.

Μόνο όταν δώσεις χρόνο στον εαυτό να σμιλευτείς από το σκαμπανέβασμα των συναισθημάτων και των σκέψεων που καλείσαι να αντιμετωπίσεις εξαιτίας μίας οποιασδήποτε κατάστασης, θα έχεις την τελική επιλογή και τον τελευταίο λόγο στο πως θες να νιώθεις από εκεί και πέρα.

Από το θυμό είναι σαφώς καλύτερη η συγχώρεση, από το μίσος η αγάπη.

Αλλά το ένα χωρίς το άλλο δεν υπάρχει. Υπάρχει χάρη στο άλλο.

Που σημαίνει πως απαιτείται ισορροπία και αυτή συνεπάγεται ταλάντευση πριν την ηρεμία.

Να λοιπόν γιατί πολλές φορές προβληματίζομαι και άλλες φορές γελάω, όταν βλέπω από εδώ και από εκεί, πάντα και μόνο αγάπες και θετικές σκέψεις ….

Και να γιατί θεωρώ συχνά και επικίνδυνους τους εκπροσώπους τέτοιων ρευμάτων.

Το να διαβάσεις πέντε αράδες που περιστασιακά θα τονώσουν και το δικό σου πεσμένο ηθικό, και να τις μεταφέρεις, είναι εύκολο. Θέλει απλά στοιχειώδεις γνώσης γραφής και ανάγνωσης.

Όπως εύκολο είναι και για τους άλλους να καταλάβουν από τον τρόπο που ζεις, φέρεσαι, μιλάς και νιώθεις, όταν δεν φοράς τον μανδύα του ρήτορα, κατά πόσο κατέχεις ή όχι αυτά που διαρρέεις από τις διδαχές άλλων.

Ο πρώτος που μίλησε στην ιστορία της ανθρωπότητας για την αγάπη, ήταν ο Χριστός.

Το ότι κανένας από τους εκατομμύρια πιστούς του δεν κατάφερε ποτέ  ανά τους αιώνες να βιώσει  απόλυτα και μόνο την αγάπη όπως Εκείνος, λέει πολλά

Σας …αγαπώωωωω

 

 

 


Μία νόστιμη υγιεινή συνταγή, για κάποιον που θέλει να εισάγει τα λαχανικά στη διατροφή του αλλά δεν τα αγαπά, για όσους δεν τρώνε κρέας, ή για εκείνους που θέλουν απλά να απολαύσουν ένα ελαφρύ γεύμα, γεμάτο γεύση. Υλικά: 2 κολοκυθάκια 2 καρότα 1 μελιτζάνα φλάσκα 3 πόρτο μπέλο μανιτάρια ½ κούπα κόκκινα φασόλια 1 πιπεριά αλάτι πιπέρι 100 γρ πίτουρο βρώμης Εκτέλεση: Τρίβουμε όλα τα λαχανικά στον τρίφτη και τα σοτάρουμε σε αντικολλητικό τηγάνι αφού πρώτα το έχουμε κάψει και έχουμε βάλει και λίγο λάδι. Στη συνέχεια αφού μεταφέρουμε μέσα σε ένα μπολ τα λαχανικά προσθέτουμε το πίτουρο βρώμης και ανακατεύουμε καλά. Βάζουμε για είκοσι λεπτά το μείγμα λαχανικών και βρώμης στο ψυγείο και αφού «δέσει» στη συνέχεια πλάθουμε τα μπιφτέκια. Σε ένα ταψί έχουμε στρώσει αντικολλητικό χαρτί και εκεί βάζουμε τα μπιφτέκια μας για να τα ψήσουμε στους 200 βαθμούς για 20-25 λεπτά. Σερβίρονται σκέτα με σαλάτα ή λίγο υδατάνθρακα, αλλιώς μπορούν να γίνουμε και burger βάζοντας συνοδευτικά αγαπημένα σας υλικά.  

Αρνητικές σκέψεις. Από τα πλέον αγαπημένα μου χόμπι, που αφού έκανα  μία λαμπρή σταδιοδρομία σε αυτές αποφάσισα να τις κόψω.

Δεν ήταν εύκολο, γιατί είμαι από τη φύση που “πονολάγνα”. Οι αρνητικές σκέψεις ήταν μέσα μου και δεν μπορούσα να φανταστώ τον κόσμο χωρίς αυτές. Ήταν συνεχείς, είτε τα πράγματα πήγαιναν καλά, είτε όχι. Ήταν εκεί πάντα να με κάνουν να ανησυχώ και να χάνω την ομορφιά της στιγμής και της ζωής. Ήταν προέκταση του εαυτού μου. Μέχρι που μία μέρα κουράστηκα. Σκέφτηκα πως δεν γίνεται να ζω άλλο έτσι.  Διάβαζα πόσο όμορφος μπορεί να είναι ο κόσμος και πόσο θετικός και ήθελα να το δοκιμάσω. Ζήτησα σαφώς βοήθεια για να ξεπεράσω αυτή την καταστροφολογία και την  εμμονή μου στις αρνητικές σκέψεις και από την αρχή ενημερώθηκα πως θα είναι δύσκολο. Έπρεπε να είμαι αποφασιστική καθώς έπρεπε να ξεριζώσω από μέσα μου μία διαδικασία και μία συνήθεια χρόνων που σίγουρα κάπου με εξυπηρετούσε. Έπρεπε να το παλέψω. Η βοήθεια της ειδικού ήταν καταλυτική. Με δίδαξε να διαπραγματεύομαι με τον εαυτό μου τις αρνητικές σκέψεις. Με 4 απλές ερωτήσεις. Έπρεπε να κάνω στον εαυτό μου κάθε φορά που μου ερχόταν μία αρνητική σκέψη, 4 απλές ερωτήσεις.

Είναι αλήθεια αυτό που σκέφτομαι;

Η αρνητικές σκέψεις στην πλειονότητα τους δεν είναι ρεαλιστικές. Βασίζονται στον φόβο και στην ανασφάλεια για το μέλλον, ή στην ανησυχία και το βίωμα μίας παρελθοντικής δυσάρεστης εμπειρίας. Ουσιαστικά οι αρνητικές σκέψεις κρύβουν φόβο και ο φόβος δεν είναι παρά το αντίτιμο που πληρώνει κάποιος  προκαταβολικά για κάτι που το πιθανότερο είναι να μην συμβεί ποτέ. Αν κάτσεις και αναρωτηθείς για την αυθεντικότητα της αρνητικής σκέψης, θα δεις πως δεν είναι παρά ένα δυνητικό, φανταστικό κακοφτιαγμένο ψέμα που πηγάζει από το φόβο και την ανασφάλεια.

Με εξυπηρετεί σε κάτι αυτό που σκέφτομαι;

Σαφώς και σε εξυπηρετεί. Σε εξυπηρετεί στο να διατηρείς μία κακή πεποίθηση για σένα και τη ζωή σου και να διαιωνίζεις έναν μηχανισμό και μία “πατέρνα” που σε κρατάει πίσω, δέσμια σε εσωτερικές διεργασίες που σε παραλύουν. Αν η σκέψη που κάνεις δεν σε απελευθερώνει, δεν προωθεί τα όνειρα σου, τη δράση σου, την δημιουργικότητα σου, αν δεν σε εμπνέει, δεν σε κάνει να αισιοδοξείς και να χαμογελάς, αν αυτό που σκέφτεσαι σε κρατάει χαμηλά, σου κλέβει την ενέργεια, σε αποσυντονίζει και σε αποδιοργανώνει, σε στεναχωρεί και σε θλίβει, τότε δεν σε εξυπηρετεί σε τίποτα απολύτως.

Υπάρχει κάτι θετικό να σκεφτώ σε αντίθεση το αρνητικό που πάω να βάλω στο μυαλό μου;

Οι αρνητικές σκέψεις έρχονται στο μυαλό μας συνήθως όταν τα πράγματα στη ζωή μας δεν πηγαίνουν και τόσο καλά, ή όταν μία κατάσταση είναι δύσκολη. Όσα προβλήματα όμως και αν αντιμετωπίζουμε τόσες και περισσότερες λύσεις μπορούμε να βρούμε, αρκεί να έχουμε την ψυχραιμία και τη θέληση να πάρουμε τη θετική πλευρά των γεγονότων. Σε κάθε εμπόδιο υπάρχει και ένα μάθημα. Σε κάθε δύσκολη κατάσταση κρύβεται και ένα μήνυμα. Αν είμαστε αυτής της φιλοσοφίας, θα νιώσουμε περισσότερο τυχεροί και θα κληθούμε να ανακαλύψουμε κάτι πολύτιμο μέσα από τη δυσκολία που αντιμετωπίζουμε. Αυτομάτως αυτό θα μας κάνει να νιώσουμε πιο δυνατοί πιο αισιόδοξοι και πιο αποφασισμένοι. Επιπλέον, εκμεταλλευόμενοι σωστά τις καταστάσεις, μπορούμε να εξελιχθούμε και να βρούμε νέες ευκαιρίες εκεί που βλέπαμε μόνο προβλήματα.

Μπορώ να αλλάξω κάτι αν αποφύγω  να κάνω μία αρνητική σκέψη;

Πέρα από την ίδια σου τη φιλοσοφία για τη ζωή που μπορεί να γίνει πιο χαρούμενη, πιο ασφαλής, πιο αισιόδοξη και θετική, σίγουρα θα μπορέσεις να απαλλαγείς και από κάθε τι τοξικό συνοδεύει μία αρνητική σκέψη. Είτε αυτό είναι μία κακή συνήθεια όπως η στροφή σου προς το κακό και το πολύ φαγητό για την ανακούφιση της ψυχής σου, είτε το ποτό, είτε οτιδήποτε κάνεις προκειμένου να αντιμετωπίσεις το άγχος και την αναστάτωση που θα σου προκαλέσει μία αρνητική σκέψη. Την ίδια στιγμή θα αλλάξεις τον χαρακτήρα σου αρά και την καθημερινότητα σου. Δεν θα γίνει γρήγορα, δεν θα γίνει άμεσα, δεν θα γίνει εύκολα, αλλά πίστεψε με , αν κάτι αξίζει να προσπαθήσεις είναι αυτό!


Η αλήθεια είναι πως δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να είναι τόσο δύσκολο να κόψει κανείς το τσιγάρο. Δεν έχω καπνίσει ποτέ στη ζωή μου και μου κάνει εντύπωση που γίνεται τόσο λόγος για το πόσο σκληρό είναι να εγκαταλείψει κανείς τη συνήθεια ή την παρέα του τσιγάρου. Κάνοντας μία μικρή μελέτη για τους λόγους που κάνουν αυτό το στόχο για πολλούς ανεπίτευκτο, ανακάλυψα μικρά τρικ που ακολούθησαν πρώην καπνιστές προκειμένου σταματήσουν το κάπνισμα. Ο κάθε ένας είχε να μου πει και από κάτι μικρό που τον βοήθησε να φέρει εις πέρας τον στόχο του. Κάποια από αυτά ήταν γνωστά, κάποια άλλα όχι... Αυτά τα τελευταία λοιπόν τα βρήκα πιο ευρηματικά και σας τα παρουσιάζω... Πίνε συχνά παγωμένο νερό με καλαμάκι Το μυστικό αυτό  μου το είπε μία φίλη που έχει να καπνίσει πάνω από τρία χρόνια. Είχε δοκιμάσει διάφορα, αλλά τίποτα δεν την είχε βοηθήσει μέχρι τη στιγμή που αποφάσισε να κάνει αυτό που ένιωθε. Ήθελε να μιμείται την κίνηση του καπνίσματος «σηκώνω ρουφάω αφήνω» χωρίς όμως να κρατάει τσιγάρο. Στην αρχή, τσιμπολογούσε. Όταν συνειδητοποίησε ωστόσο πως έχει βάλει κιλά, έπρεπε να βρει άλλη λύση. Και έτσι σκέφτηκε το νερό με καλαμάκι. Το καλαμάκι τη βοηθάει στο να νιώθει ότι ρουφάει μικρές τζούρες από το τσιγάρο της, ενώ το παγωμένο νερό, λόγω του ότι αυξάνει την ντοπαμίνη στον εγκέφαλο, την έκανε να αισθάνεται χαρά και εφορία. Ταυτόχρονα δεν πάχαινε! Χαρτζιλικώσου Ένας άλλος φίλος, όχι  μόνο κατάφερε να κόψει το τσιγάρο, αλλά έβγαλε και λεφτά! Ταυτόχρονα ήρθε και αντιμέτωπος με τη σκληρή αλήθεια του τι ποσά ξόδευε για τα τσιγάρα του κάθε φορά. Ο εν λόγω, όταν του ερχόταν η όρεξη για τσιγάρο, αντί να ανάβει ένα, έβαζε σε έναν κουμπάρα, από 3 ευρώ! Έτσι λοιπόν στο τέλος της ημέρας, είχε κερδίσει σε χρήμα όσα τσιγάρα είχε γλιτώσει. Έμεινε άναυδος όταν έσπασε το κουμπαρά του, επειδή αυτός δεν γέμιζε άλλο, από το πόσα χρήματα είχε καταφέρει να συγκεντρώσει μέσα σε ένα διάστημα μόλις 15 ημερών. Απομονώσου Ένα κολπάκι που αν ο Έλληνας μπορούσε να σεβαστεί νόμους και συνάνθρωπο , θα ήταν ακόμα πιο εύκολο. Την εν λόγω ιδέα την είχε φίλη μου που ζούσε στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στην Ιταλία, εκεί όπου ο νόμος προβλέπει μαστίγωμα σε όσους δεν τον σεβαστούν. Κάθε φορά λοιπόν που λυσσούσε να ανάψει τσιγάρο, και δεν μπορούσε να αντισταθεί στην ορμή της, πήγαινε σε χώρους όπου απαγορευόταν το κάπνισμα. Όπως λέει και η ίδια γελώντας πια, σχεδόν 15 χρόνια μετά, είχε περάσει πολλές ώρες σε βιβλιοθήκες, πολυκαταστήματα και σινεμά, σε ανύποπτες ώρες και για ασυνήθιστα μεγάλα χρονικά διαστήματα. Κόψε τον καφέ Μπορεί να  τρελαίνεσαι και μόνο στη σκέψη ότι μαζί με το τσιγάρο θα πρέπει να κόψεις και τον καφέ, αλλά αυτά τα δύο πάνε μαζί. Και αν σου φαίνεται σκληρό, τουλάχιστον κράτα τον καφέ, αλλά κόψε την καφεΐνη! Αυτή διεγείρει, κινητοποιεί πολλές φορές πειράζει και τα νεύρα τα οποία είναι ούτως ή άλλως κρόσσια για κάποιον που  προσπαθεί να κόψει το κάπνισμα , οπότε γιατί να τα τσιτώσεις περισσότερο.  Πιες τον χωρίς καφεΐνη, αλλά και χωρίς τσιγάρο!

Αγαπώ τα Χριστούγεννα γιατί πάντα με γυρίζουν τότε. Τότε που ήμουν παιδί.

Αγαπώ τα Χριστούγεννα γιατί μου  θυμίζουν εκείνες τις τελευταίες παρασκευές του σχολείου, που σχολούσαμε νωρίς αλλά ο παππούς και εγώ επιστρέφαμε πάλι εκεί, με το πρώτο σκοτάδι για να πάρουμε τον αδελφό μου που είχε παραμείνει για εξωσχολικές δραστηριότητες. Ο παππούς μου οδηγούσε τον μικρό λευκό του σκαραβαίο, άκουγε κλασική μουσική, και όταν έμπαινε το κομμάτι «Μπολερό» δυνάμωνε τη φωνή και έκανε τον μαέστρο. Από εκείνον αγάπησα την κλασική μου μουσική και τον Μιχαήλ  Μπαρίσνικοφ. Και αφού παίρναμε με τον αδελφό μου από το σχολείο πηγαίναμε στο εργαστήρι του κυρ Θόδωρου για να παραγγείλει ο παππούς μου νέα φουρνιά μελομακάρονα και ακόμα περισσότερους κουραμπιέδες για το ζαχαροπλαστείο του στην οδό Μπουμπουλίνας. Και πάντα ο κυρ Θόδωρος μου έδινε στα κλεφτά ένα μελομακάρονο. Και εκείνα τα σοκολατάκια με το κόκκινο περιτύλιγμα…

Επιστρέφοντας στο σπίτι, ο παππούς έβαζε πάλι κλασική μουσική και λίγο ουίσκι… Σε εκείνο το φοβερό σκαλιστό ποτήρι… Το έπινε σκέτο, με λίγο πάγο. Και τον ρωτούσα: Παππού να πιω μία γουλιά; Και εκείνος, έξυπνος καθώς ήταν, με άφηνε να ακουμπήσω το ποτήρι στις άκρες των χειλιών μου για να καούν από το αλκοόλ και να μισήσω το ουίσκι. Εμένα όμως μου άρεσε, μου άρεσε η μυρωδιά του, μου άρεσε το κάψιμο του, μου άρεσε να βλέπω τον παππού, αρχοντάνθρωπο, ντυμένο σαν φιγουρίνι, να απολαμβάνει κάθε μικρή γουλιά, και να μου λέει: Άκου, άκου πόσο μαγεία έχει η κλασική μουσική. Σήμερα, μεγάλη πλέον, στον δικό μου χώρο, αντιγράφω τον παππού μου και ταυτίζομαι μαζί του, πίνοντας και γω, το δικό μου ουίσκι με τη δική του πάντα κλασική μουσική  και θυμάμαι το πρώτο Σάββατο των χριστουγεννιάτικων διακοπών με  πόση χαρά ξυπνούσα και ρωτούσα τη μαμά: « σε πόσες μέρες θα πάμε πάλι σχολείο;» « Σε 15» μου έλεγε, και ένιωθα σαν να ξεκινούσε μία νέα ζωή.

Αγαπώ τα Χριστούγεννα, γιατί μία μέρα γύριζα σπίτι και η μαμά είχε στολίσει υπέροχα το δέντρο μας. Και όταν σκοτείνιαζε το άναβε και ήταν το πιο όμορφο στον Πειραιά. Κοιτούσε τη θάλασσα και οι περαστικοί μπορούσαν να το βλέπουν απ έξω! Τις παραμονές, αν οι γονείς μου δεν είχαν καλεσμένους, κοιμόμασταν με τον αδελφό μου, στο σαλόνι, με το δέντρο ανοιχτό, να μας νανουρίζει ενώ τα λαμπάκια αναβόσβηναν ρυθμικά. Και από κάτω, τα δώρα.

Με τον αδελφό μου και εμένα να προσπαθούμε να δούμε τι διαγράφει μέσα από το χαρτί περιτυλίγματος και να κάνουμε σαν τρελοί. Οι γονείς μου είχαν πάντα μία μαγική ικανότητα, που μερικές φορές με έκαναν να πιστεύω πως ο άγιος Βασίλης δεν υπάρχει σαν σώμα, αλλά σαν πνεύμα και μπορεί να διαβάζει τις σκέψεις μας.

Πως αλλιώς, μπορούσαν να καταλάβουν τι στο καλό θα ήθελα για δώρο. Ποτέ μα ποτέ δεν έλεγα, ούτε καν  όταν με ρωτούσαν. Κανείς δεν ήξερε αν θέλω ή τι θέλω. Προτιμούσα να διαλέγουν οι άλλοι τι θα μου φέρουν και να αγαπώ αυτό που εκείνοι είχαν διαλέξει. Αλλά οι γονείς μου ήταν σούπερ ήρωες και μπορούσαν να μαντέψουν.

Έτσι είχε γίνει όταν μου είχαν πάρει τη «Μαγική κολοκύθα» (κάτι σαν playmobile) που αναπαριστούσε ένα ολόκληρο βασίλειο. Το βασίλειο της κολοκύθας. Το ίδιο έγινε και με το «Στούντιο ομορφιάς» (ήταν της μόδας τότε, όλα τα κορίτσια είχαμε πάρει δώρο τα Χριστούγεννα από ένα στούντιο  ομορφιάς), έτσι είχε γίνει και με το ηλεκτρονικό αρμόνιο (ποτέ δεν κατάφερα να μάθω) αλλά και με το στούντιο ηχογράφησης.  κανονικό στούντιο ηχογράφησης) και τότε ανακάλυψα κάνοντας και καλά ραδιόφωνο πως μπορώ να μιλάω ατελείωτες ώρες μπροστά από ένα μικρόφωνο.

Αγαπώ τα Χριστούγεννα γιατί γέμιζε το σπίτι κόσμο, δώρα, φαγητό και μυρωδιές… και γιατί τότε, εκείνη την εποχή, είχαν μία αθωότητα που στο δρόμο χάθηκε, κάπου ανάμεσα στα ψηλά τακούνια, τα περίτεχνα χτενίσματα και τα έντονα βαψίματα, τις παραμονές στα μοδάτα κλαμπ, και τη βοή των πιο in μπουζουκιών.

Και έκαναν και αυτά τα Χριστούγεννα τον κύκλο τους, για να πάω και πάλι σε ρίζες πιο ζεστές και πιο ουσιαστικές. Με καλέσματα σε σπίτια, με ανθρώπους που ξέρεις και επιζητάς δίπλα σου, χαλαρά, με ποτό, κουβέντα, χαρτί, και φαΐ ! Πολύ φαΐ, χωρίς τύψεις, που θα συνεχιστεί και την επόμενη μέρα, στο οικογενειακό τραπέζι, με τον αδελφό μου πλέον να έχει παιδιά και γω να βλέπω στα μάτια τους την ίδια αθωότητα που ένιωθα και εγώ τότε, και την ίδια χαρά… Την ίδια τρελή χαρά και υπερένταση που έκαναν τα Χριστούγεννα τόσο ξεχωριστά και μοναδικά.
Να γιατί αγαπώ τα Χριστούγεννα…

 

 

 


Μπορεί να είναι άσπρο, μαύρο, σκούρο κόκκινο ή να πρασινίζει... Μπορεί να βγαίνει μόνο από τη μία θηλή ή και από τις δύο. Όπως και να έχει, το να εκκρίνονται υγρά από τις θηλές του στήθους, δεν πρέπει να μας αφήνει αδιάφορες. Ειδικά όταν δεν τίθεται θέμα εγκυμοσύνης, γέννας, ή θηλασμού. Σε κάθε άλλη περίπτωση πρέπει να απευθυνθείτε αμέσως στον γιατρό σας. Τι μπορεί να σημαίνει; Οι πιο συνήθεις λόγοι για την έκκριση υγρών από τις θηλές είναι :  Εγκυμοσύνη: Στα πρώτα στάδια παρατηρείται συχνά η αποβολή υγρών μέσω των θηλών, όσο η εγκυμοσύνη προχωρά, το υγρό αποκτά ολοένα και πιο γαλακτερές αποχρώσεις. Θηλασμός: Ακόμα και αν τον έχετε διακόψει για αρκετούς μήνες, είναι πιθανόν οι θηλές σας να εκκρίνουν υγρά ή  υπολείμματα γάλακτος. Ερεθισμός : Συνήθως οι θηλές όταν ερεθίζονται εκκρίνουν υγρά. Και όταν λέμε «ερέθισμα» εννοούμε ένα απλό ζούληγμα ή την τριβή που προκαλεί ο στηθόδεσμός ειδικά κατά τη διάρκεια μία δραστηριότητας όπως το τρέξιμο. Υπό όλες τις άλλες συνθήκες το να εκκρίνονται υγρά από τις θηλές, χωρίς ερέθισμα, αποτελεί δείγμα πως κάτι θα πρέπει να ελεγχθεί. Σε καμία περίπτωση η απρόκλητη έκκριση υγρών δεν είναι φυσιολογική γι΄ αυτό και θα πρέπει να ζητήσετε ιατρική γνωμάτευση. Από την άλλη, το ότι οι θηλές σας μπορεί να εκκρίνουν κάποιο υγρό, δεν πρέπει να σας πανικοβάλει, καθώς δεν είναι απαραίτητα κακό. Μπορεί να πρόκειται για γαλακτόρροια, για φλεγμονή ή να εκδηλώνεται εξαιτίας κάποιας κύστης ή ινοαδενώματος. Όπως και να έχει ο γιατρός σας είναι εκείνος που θα αποφασίσει τόσο για το τι μπορεί να υποδεικνύει η όποια έκκριση , αλλά και για το πως θα κινηθείτε στη συνέχεια για την αντιμετώπιση της.

Είμαι 39 ετών, και τριών μηνών. Μία ανάσα πριν τα 40 και ναι ανήκω και εγώ στην κατηγορία των γυναικών εκείνων που συνειδητά, είχαν αφήσει το κεφάλαιο της μητρότητας «πίσω», πάντα με κριτήριο τα κοινωνικά κλισέ αλλά και τους βιολογικούς περιορισμούς που διακρίνουν εμάς τα θηλυκά.

Ήμουν μόλις 33 όταν ο γυναικολόγος μου ο κος Νικόλας Στρατάκης, μου είχε μιλήσει για πρώτη φορά για την κρυοσυντήρηση ωαρίων, και μου είχε φανεί  κάτι τόσο περίεργο αλλά ταυτόχρονα και τόσο συναρπαστικό. Τότε, ακόμα στην τρέλα, και με τη φλόγα του «διψάω να ζήσω ταξίδια εμπειρίες και να ρουφήξω την κάθε στιγμή» βαθιά αναμμένη, είχα πει πως αν μέχρι τα 38 δεν έχω «φτιάξει» τη ζωή μου, θα προβώ στην κρυοσυντήρηση ωαρίων.
Δεν ήξερα γιατί το είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου από τη στιγμή που δεν είχα υπάρξει από παιδί, ποτέ στη ζωή μου, από εκείνες τις περιπτώσεις που τις αποκαλείς «γεννημένη για μανούλα».

Οι εικόνες στις οποίες πρωταγωνιστούσε ο εαυτός μου ήταν πρωτίστως εικόνες καριέρας, εικόνες περιπέτειας, εικόνες πλήρους ελευθερίας, σχεδόν αναρχικής ανεξαρτησίας όπου ένας απαιτητικός σύντροφος ή ένα μωρό δεν είχαν θέση.

Ήμουν πλήρως συνειδητοποιημένη, σχεδόν βουβά συμβιβασμένη με το ενδεχόμενο να μείνω για πάντα μοναχική, και απαλλαγμένη από ευθύνες αντίστοιχες με αυτές ενός παιδιού.

Παρ΄ όλα αυτά, πέρσι το Σεπτέμβριο, την ημέρα κιόλας που έκλεινα τα 38, πιστή στην υπόσχεση που έδωσα στον εαυτό μου, μετά από ένα ραντεβού με τον γυναικολόγο μου, τροχοδρόμησα τη διαδικασία για την ωοκατάψυξη.
Μία διαδικασία απλή, γρήγορη, ανώδυνη και προ πάντων, απαραίτητη για όλες τις γυναίκες που φλερτάρουν επικίνδυνα με το χρόνο, είτε από επιλογή είτε από συνθήκες.

Γιατί δεν είμαστε μόνο εκείνες οι γυναίκες καριέρας που φτάσαμε ένα βήμα πριν τα 40 και συνειδητοποιήσαμε πως αφήσαμε το κεφάλαιο γυναίκα- σύντροφος – μητέρα, αρκετά πίσω, λόγω της καριέρας, εξαιτίας της φιλοσοφίας μας, ή γιατί έτσι νιώθαμε ή δεν νιώθαμε για ανθρώπους και καταστάσεις όλα αυτά τα χρόνια, αλλά υπάρχουν και εκείνες οι γυναίκες, που είχαν την ατυχία να λήξουν άδοξα έναν μακροχρόνιο δεσμό, σε κομβικές ηλικίες, δεν είχαν την τύχη  ή την διαύγεια να γνωρίσουν έναν σύντροφο που θα μπορούσε να τους εμπνεύσει για το επόμενο βήμα,  ή γιατί ένα πρωί  τράβηξαν το λαχείο και κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν μία σοβαρή ασθένεια που θα τους απαγόρευε να γίνουν μητέρες για σειρά ετών.

Η φύση είναι ρατσίστρια με τις γυναίκες, και με εκείνες δε που δεν ακολούθησαν τις κοινωνικές ή βιολογικές νόρμες, μπορεί να γίνει και  τιμωρός.

Η επιστήμη έρχεται λοιπόν, να δώσει μία ανάσα. Μία παράταση και μία δεύτερη ευκαιρία, σε όλες όσες άργησαν, παγώνοντας το χρόνο σε μία ηλικία που θεωρείται ασφαλής, βάζοντας στην κατάψυξη αυτό στο οποίο η φύση δίνει ημερομηνία λήξης.

Τα ωάρια γερνάνε. Η μήτρα όχι. Αν τα ωάρια παραμείνουν νεαρά, τότε η μήτρα θα μπορεί να τα φιλοξενήσει ετεροχρονισμένα, πάντα σε πλαίσια αποδεκτά από την λογική και την ηθική, με ασφάλεια τόσο για την υποψήφια μητέρα όσο και για το παιδί.

Η διαδικασία απλή. Τόσο μα τόσο απλή, φέτος κάπου στις αρχές Μαΐου, λίγες ώρες μετά την ολοκλήρωση της, είχα κανονικά εκπομπή, και βγήκα στον αέρα χωρίς να καταλάβει κανείς, πως νωρίτερα εκείνο το πρωί, είχα παγώσει το χρόνο στα 38 εξασφαλίζοντας τον εαυτό μου την μητρότητα.

Δυο μήνες και κάτι, αργότερα, έμεινα έγκυος με φυσικό τρόπο, από τον σύντροφο μου.
Αυτοί οι δύο μήνες και κάτι, ήταν οι πιο ξέγνοιαστοι και πιο απελευθερωμένοι μήνες που έχω περάσει ποτέ, έχοντας κοιμίσει για πάντα, το άγχος του χρόνου, τις τύψεις της καθυστέρησης, την αγωνία του μέλλοντος και τον φόβο του άγνωστου.

Είναι ωραίο να ξέρεις πως ο χρόνος δεν σε απειλεί, όταν είσαι σε κρίσιμο ηλικιακό σημείο.
Είναι σπουδαίο για μία γυναίκα να ξέρει πως έχει την άνεση να ωριμάσει ψυχολογικά όσο εκείνη επιθυμεί, πριν γίνει μητέρα.
Είναι δικαίωμα όλων των γυναικών να αποφασίσουν εκείνες για τον εαυτό τους αν θα γίνουν μητέρες και όχι το άγχος του χρόνου.

Αν πλησιάζεις τα 40 και η ζωή  δεν σου παρέχει τις συνθήκες  που έχεις ανάγκη για τη δημιουργία οικογένειας μέσα στα επόμενα χρόνια, για τον όποιο λόγο, σκέψου  όλα όσα μόλις διάβασες και κάνε κάτι για σένα.
*Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την ωοκατάψυξη/ κρυοσυντήρηση ωαρίων , μπορείτε να απευθυνθείτε στο μαιευτήριο Ιασώ, και τον ιατρό κο Γιάννη Βασιλόπουλο.


Νύχια. Αγαπημένα από τις γυναίκες. Από τα πρώτα που προσέχει ένας άνδρας. Και να σας πω και κάτι; Όσο κρίση και αν περάσει το πορτοφόλι του Έλληνα, οι άνδρες δεν θα κόψουν τα σουβλάκια και οι γυναίκες το μανικιούρ. Ποτέ. Αν ωστόσο είστε από εκείνες που φροντίζουν μόνες τα νύχια τους (ή ΚΑΙ μόνες) τότε ίσως θα έπρεπε να πάρεις στα σοβαρά τα εξής: -Όταν βιάζεστε και έχετε μόλις στεγνώσει τα νύχια σας , αλλά δεν έχετε υπομονή και πρέπει να φύγετε, τοποθετείστε τα νύχια σας σε ένα μπολ με πάγο. Η αλλαγή της θερμοκρασίας θα βοηθήσει στο να στεγνώσει το βερνίκι πολύ πιο γρήγορα απ΄ οτι συνήθως. -Αν έχετε πρόβλημα με παρωνυχίδες αποφύγετε να τις κόψετε καθώς αυτές θα γίνουν ακόμα πιο άγριες. Το καλύτερο καλλυντικό που θα μπορούσατε να έχετε είναι το ελαιόλαδο. Κάθε βράδυ κάνετε λίγο μασάζ με ένα βαμβάκι στο οποίο θα έχετε ρίξει μερικές σταγόνες λάδι ελιάς, και θα ενθουσιαστείτε από το πόσο θα μαλακώσει το δέρμα γύρω από τα νύχια. Το ελαιόλαδο επίσης είναι ιδανικό για να αφαιρέσετε υπολείμματα από το μανό σας, όταν τα νύχια σας δεν έχουν ξεβάψει καλά με το ασετόν. - Το ματ χρώμα στα νύχια είναι η τελευταία λέξη της μόδας. Αν δεν έχετε ματ βερνίκι νυχιών, μπορείτε εύκολα και μόνη σας να μετατρέψετε σε ματ το κανονικό δικό σας μανό! Βάλτε να βράζει μία κατσαρόλα με νερό. Όταν το νερό βράσει αρχίσει να κοχλάζει και να δημιουργεί ατμό, βάψτε τα νύχια σας και αμέσως μόλις ολοκληρώσετε τα περάσματα, τοποθετήστε τα χέρια σας πάνω από την κατσαρόλα με το νερό ώστε ο ατμός να «φυσάει» στα νύχια σας. Μετά από μερικά δεύτερα  (δε νομίζω να αντέξετε περισσότερα από 6 ! θα καείτε) δεν θα πιστεύετε στα μάτια σας! Το βερνίκι σας θα έχει γίνει από μόνο του ματ!    

Μία από τις αγαπημένες μου συνταγές! Εξαιρετικά υγιεινή, μία έξυπνη λύση για όλους όσοι δεν αγαπούν το κουνουπίδι αλλά θέλουν να το εντάξουν στη διατροφή τους. Κατάλληλο για χορτοφάγους, αν και βγαίνει πολύ νόστιμο και με κρέας!

1 κουνουπίδι
Αρακάς
Κρεμμύδι ψιλοκομμένο
Μανιτάρια
Γαρίδες
Σόγια
Λάδι
Πιπέρι
1 αυγό  

 Εκτέλεση:
Αφαιρούμε το κοτσάνι από το κουνουπίδι και το κόβουμε σε “φουντάκια”. Στη συνέχεια το βάζουμε το multi έως ότου το πολτοποιήσουμε.
Σε ένα τηγάνι, σoτάρουμε σε  λίγο λάδι, τον αρακά, τα μανιτάρια , το κρεμμύδι και τις γαρίδες. Σε περίπτωση που τρώτε κρέας μπορείτε να αντικαταστήσετε τις γαρίδες με κοτόπουλο ή μοσχάρι. Αν πάλι δεν τρώτε μαλάκια, ψάρι αλλά ούτε και κρέας, η συνταγή βγαίνει το ίδιο νόστιμη και χωρίς αυτά.
Μόλις σoταριστούν τα υλικά προσθέτετε το κουνουπίδι και το αφήνετε στη φωτιά ανακατεύοντας καλά. Σιγά σιγά αρχίζετε να προσθέτε  το πιπέρι και  τη σόγια. Βάλτε όση ποσότητα ταιριάζει στη γεύση σας , δεδομένου ότι η σόγια είναι αλμυρή.
Στο τέλος προσθέτετε και το αυγό, ολόκληρο και συνεχίζετε να ανακατεύετε έως ότου ψηθεί καλά και αυτό.
Το ρύζι από κουνουπίδι είναι έτοιμο για σερβίρισμα.
Τρώγεται πολύ ευχάριστα, όταν δεν είναι πολύ ζεστό. Γίνεται ακόμα καλύτερο , αν καταναλωθεί απευθείας από το ψυγείο! Η γεύση του θυμίζει τηγανιτό ρύζι, γι αυτό και η συνταγή φέρει το όνομα « ρύζι» αν και μέσα έχει ως βασική ύλη το κουνουπίδι. Το κουνουπίδι είναι από τα πιο αγαπημένα υλικά, καθώς μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πολλές συνταγές  με διάφορους τρόπους.
Το συγκεκριμένο πιάτο ενδείκνυται για όσους δεν τρώνε το κουνουπίδι ενώ είναι ένας έξυπνος τρόπος για να πείσεις ένα παιδί να φάει λαχανικά.

 


Οι δήμοι κάνουν προσπάθεια, όχι όμως  πάντα επιτυχημένη, Μπλε κάδοι για τα ανακυκλώσιμα. Πράσινοι κάδοι για τα σκουπίδια. Πολλοί  όμως δεν γνωρίζουν αυτή τη διαφορά με αποτέλεσμα να πετούν σκουπίδια στους μπλε κάδους δυσχεραίνοντας έτσι το έργο των δήμων και την προσπάθεια για ανακύκλωση. Η σωστή δουλειά όμως  ξεκινάει από το σπίτι. Και η επιτυχία κρίνεται από τον τρόπο που κανείς ξεχωρίζει τα σκουπίδια από τα ανακυκλώσιμα υλικά .  Δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο. Αντί για έναν μεγάλο σκουπιδοντενεκέ, όπου θα πετάτε μαζικά τα σκουπίδια , κάνοντας μετά  συλλογή στον πάγκο της κουζίνας από γυάλινα και πλαστικά, επιλέξτε να έχετε 3 μικρότερους κάδους, με συγκεκριμένο ρόλο έκαστος. Στον έναν θα πετάτε όλα τα υπολείμματα φαγητού. Στον άλλον θα πετάτε όλα τα καθαρά ανακυκλώσιμα υλικά, όπως χαρτί, άδεια μπουκάλια κλπ. Και στον τρίτο θα πετάτε όλες τις συσκευασίες φαγητών που θα είναι λερωμένες με  υπολείμματα τροφών . Έτσι, εσείς,  πέρα από ανακύκλωση, θα γλιτώνετε και χρόνο από το να καθαρίζετε οι ίδιοι τις συσκευασίες. Στη συνέχεια το έργο σας θα είναι εύκολο. Τα ανακυκλώσιμα στον μπλε, τα σκουπίδια στον πράσινο. Εύκολα, γρήγορα, απλά , οικολογικά.

Πολλοί το συνηθίζουμε ενώ ξέρουμε ότι δεν πρέπει. Δίνουμε από τις τροφές μας μεζεδάκια είτε στο σκύλο είτε στη γάτα μας. Άλλες φορές πάλι, είμαστε απρόσεκτοι και αφήνουμε εκτεθειμένα τα φαγητά με αποτέλεσμα να εξαφανίζονται από το κατοικίδιο μας, χωρίς να το πάρουμε καν είδηση.
Δεν θέλει όμως και πολύ , για να γίνει το κακό. Υπάρχουν τροφές που αν τις καταναλώσει το ζωάκι μας , θα αρρωστήσει ενώ σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να θέσει και τη ζωή του σε κίνδυνο. Μάθε ποιες:

Ζύμη
Αν αναλογιστεί κανείς πως η ωμή ζύμη μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές στον άνθρωπο, φαντάζει λογικό ότι η ζημιά θα είναι μεγαλύτερη σε γάτες και σκύλους. Στην περίπτωση όμως των μικρών μας φίλων, η κατανάλωση ωμής ζύμης μπορεί να αποβεί και μοιραία.

Ξηροί Καρποί Μακαντάμια
Η κατανάλωση των συγκριμένων κατά τα άλλα πολύ νόστιμων ξηρών καρπών, είναι δυνατόν να προκαλέσουν κυρίως νευρολογικά συμπτώματα στα κατοικίδια μας, όπως τρέμουλο, σπασμούς και αδυναμία στα άκρα.

Σκόρδο
Πλήττει κυρίως τα ερυθρά αιμοσφαίρια τόσο σε σκύλους όσο και σε γάτες, προκαλεί αναιμία , στομαχικές διαταραχές, και αιματουρία.

Σοκολάτα
Αν και είναι αγαπημένοι λιχουδιά των σκύλων και τακτικό δικό μας λάθος το ότι υποκύπτουμε στα νάζια τους και τους τρατάρουμε συχνά, η σοκολάτα λειτουργεί στα ζωάκια όπως στον άνθρωπο ένα διεγερτικό ναρκωτικό. Αυξάνει τους χτύπους της καρδιάς, προκαλεί ανησυχία, υπερένταση και νευρικότητα, ενώ αν το ζωάκι είναι γέρικο, με προβλήματα καρδιάς, ή η ποσότητα σοκολάτας που θα καταναλωθεί είναι μεγάλη, τότε το ζωάκι φλερτάρει με το κώμα, και τον θάνατο

Σταφύλια και σταφίδες
Εμετοί διάρροια αλλά και νεφρική ανεπάρκεια το μενού που προσφέρει στους τετράποδους φίλους μας η κατανάλωση του φρούτου είτε σε φρέσκια είτε σε αποξηραμένη μορφή

Αλκοόλ
Ό,τι χειρότερο για τα ζωάκια μας. Ρίχνει το σάκχαρο, ανεβάζει την πίεση, κάνει πυρετό, προκαλεί εμετό, διάρροια , σπασμούς , αναπνευστικά προβλήματα και μπορεί πιο εύκολα απ ότι αναφέραμε παραπάνω να οδηγήσει στον θάνατο. Εκτός βέβαια αν το σκυλάκι σας είναι κάτι σαν σούπερ ήρωας, όπως το Πίντσερ μου ο Πούκι, που ένα βράδυ, καταβρόχθισε ένα ολόκληρο μπολ με σοκολατάκια γεμιστά με λικέρ. Έπαθε όλα τα συμπτώματα μετά από κατανάλωση σοκολάτας και αλκοόλ, εκτός από τον θάνατο! Η συμπεριφορά του πάντως ήταν αυτή ενός μεθυσμένου σκύλου και χρειάστηκε πλύση στομάχου για να συνέλθει. Από τότε τίποτε φαγώσιμο δεν κυκλοφορεί αφύλαχτο δεδομένου ότι ο σκύλος μου εντόπισε το μπολ με τα γλυκίσματα πάνω σε τραπέζι όπου και πήδηξε για να τα εξαφανίσει.

 


Μία τολμάω να πεθάνω μια σκοτώνω εγώ...λέει το άσμα... Και όπως όλοι οι στίχοι έτσι και αυτοί είναι γραμμένοι από τη ζωή. Μου συμβαίνει. Είμαι τέτοια. Είμαι από εκείνες που δυστυχώς σε «κάποια» ζητήματα, δεν έχω συνεργασία ούτε και ροή ανάμεσα στις κατηγορίες «λέω» «κάνω» «εννοώ». Όλα ξεκινούν από μία σκέψη. Την κάνω. Αυτή μου γεννάει συναισθήματα. Τα συναισθήματα πυροδοτούν πράξεις ή λόγια. Τα λόγια εκτοξεύονται, οι πράξεις γίνονται, οι επιπτώσεις έρχονται και το αποτέλεσμα δεν έχει καμία σχέση με την προσδοκία. Συμπτωματικά ή -τελικά όχι και τόσο, - αυτό που πετυχαίνω είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που σκεφτόμουνα, ή ίσως εκατό τοις εκατό ταυτόσημο με αυτό που υποσυνείδητα επεδίωκα. Τι από τα δύο, δεν ξέρω, ίσως όμως αν ανακαλύψω να μπορέσω να ξορκίσω και αυτόν τον μηχανισμό που ευλαβικά ακολουθώ σε κάποιες « περιπτώσεις». Που χάνω τον δρόμο; Δεν μπορεί, κάποια προσδοκία, κάποια πεποίθηση, κάποιος φόβος βρίσκεται κάπου καλά χωμένος που σαμποτάρει την ουσία και την αλήθεια. Άμυνα; Φόβος απόρριψης; Ανασφάλεια αποτυχίας; Χαμηλή αυτοεκτίμηση; Τι μπορεί να συμβαίνει και ενώ σκέφτεσαι άσπρο, λες γκρι και καταλήγεις το μαύρο; Γιατί να είναι τόσο δύσκολο να σκεφτείς «α» , να πεις «α», μα πάνω από όλα να εννοείς και «α». Άπειρες φορές στη ζωή μου, ένιωσα την ανάγκη να πω σε «θέλω» και είπα «τελείωσε», αμέτρητες φορές ήθελα να πω «έλα» και είπα «φύγε», δεν ξέρω και γω πόσες φορές φώναξα «φύγε» και εννοούσα «σε ικετεύω μείνε». Και όταν γινόταν αυτό που έλεγα, τότε καταλάβαινα πως αυτό που έκανα δεν ήταν εκείνο που εννοούσα γιατί απλά ποτέ δεν παραδέχτηκα την αλήθεια του τι πραγματικά σκέφτομαι και έχω την ανάγκη να εκφράσω ούτε και στον ίδιο μου τον εαυτό. Με τη διαφορά ότι τελικά, μόνο εσύ ξέρεις ποια η συνοχή όλων αυτών, καθώς ο αποδέκτης της πράξης, γνωρίζει μόνο την πραγμάτωση αυτής, και όχι το παρασκήνιο της εκτέλεσης της. Άκουσε «φύγε» και έφυγε γιατί δεν μπορούσε να μείνει καθώς νόμιζε πως δεν θέλεις εσύ να κάνει κάτι τέτοιο ακόμα και αν εκείνος ήθελε να μείνει περισσότερο και από εσένα. Πόσες αγάπες τελείωσαν άραγε έτσι; Πόσα λόγια δεν ειπώθηκαν για να δώσουν τη θέση τους σε λέξεις που δεν έπρεπε να λεχθούν; Πόσα έγιναν ενώ οι προθέσεις ήταν άλλες, και πόσα ψέματα τελικά γεννήθηκαν μέσα από γενέτειρες σκέψεις που μεταλλάχθηκαν σε άστοχες πράξεις όσο άστοχη μπορεί να είναι και μία σκάρτη σφαίρα. Από την άλλη πρέπει να πονάει πολύ, να λες αυτό που νιώθεις, σκέφτεσαι και αισθάνεσαι και αυτό απλά να μην βρίσκει ανταπόκριση. Έστω και μία στο τόσο. Σωστά. Η ασφάλεια είναι το παν. Για φαντάσου όμως αυτός που πληγώνεις να είναι ο λάθος άνθρωπος και εκείνος, που αν του έλεγες αυτό που νιώθεις στ αλήθεια, απλά να μπορούσε να σε αγαπήσει όσο ανάγκη έχεις να κάνεις και συ το ίδιο. Γαμημένα βιώματα. Μία φορά τα ζεις, αλλά σε ζουν για πάντα. Καληνύχτα.
GO SOCIAL

Crafted by white-space.gr