Πριν λίγο καιρό, μία αναγνώστρια μου ζήτησε να της περιγράψω την καλύτερη και τη χειρότερη στιγμή που έχω ζήσει με την κόρη μου από τότε που γεννήθηκε. Βρήκα το ερώτημα της πολύ ενδιαφέρον και αμέσως μπήκα στη διαδικασία να το απαντήσω στο μυαλό μου.

Όσο όμως και αν προσπάθησα δεν μπόρεσα να ξεχωρίσω μία μόνο «καλύτερη» στιγμή μου μαζί της. Από τη μέρα που γεννήθηκε όλη μου η ζωή είναι καλύτερη. Και η αλήθεια είναι πως μέχρι που έγινα μητέρα, είχα μία πολύ καλή ζωή, στημένη γύρω από τα θέλω μου και όχι τα πρέπει, και όταν έχεις κάτι τόσο καλό, δύσκολα τολμάς να αναζητήσεις το καλύτερο.

Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι υπήρχε καλύτερο μέχρι τις 13 Απριλίου του 2018, που ήταν η πρώτη καλύτερη στιγμή μαζί της. Όταν την είδα για πρώτη φορά, της κράτησα να μικροσκοπικά της δαχτυλάκια και της ψιθύρισα πόσο όμορφη ήταν. Εκείνη η πρώτη μαγική στιγμή που συνειδητοποιείς τι έχει γίνει, που νιώθεις μία απέραντη πληρότητα, μία βαθιά ευτυχία που τίποτα και κανείς δεν μπορεί να μετριάσει. Που ζεις τα πάντα στον υπερθετικό βαθμό, την αγάπη για τη ζωή, την αγάπη για τον σύντροφο σου, την αγάπη για τους ανθρώπους σου , μέσα από την αυτόματη αγάπη που βιώνεις για το παιδί σου. Σε μένα ναι, αυτή η αγάπη ήταν αυτόματη και ενεργοποιήθηκε με φουλ τις μηχανές, αμέσως μόλις αντίκρισα την Αλεξάνδρα. Από εκεί και έπειτα, ξεκίνησα να καταγράφω σε ένα αρχείο, κάθε μοναδική της στιγμή που θα ήθελα να θυμάμαι για πάντα. Δεν ήθελα να ξεχάσω τίποτα από όλα εκείνα τα «ξεχωριστά» που έκανε. Από το πως μύριζε μέχρι το πως χαμογελούσε κάθε φορά που με έβλεπε, από το πως αποκοιμιέται πάνω μου, μέχρι το πως σταματάει το κλάμα κάθε φορά που με ένιωθε κοντά της, από το πως αναζητούσε στο πάτωμα κάθε λογής ψιχουλάκι για να το μαζέψει με το μικρό μικρό δαχτυλάκι της και να το φάει, μέχρι τον τρόπο που άρχισε να δείχνει πράγματα και πρόσωπα εκφράζοντας δειλά τι θέλει. Από το πως χαίρεται κάθε φορά που βλέπει τη γάτα της τον Κέρμιτ, μέχρι τον τρόπο που τρόμαζε κάθε φορά που έβλεπε τη μεγάλη λευκή λούτρινη αρκούδα στο δωμάτιο της. Από τον τρόπο που πετούσα κάτω με τελετουργική διάθεση κάθε λογής αντικείμενο, μέχρι την εμμονή της να παίρνει αγκαλιά ένα συγκεκριμένο «χελωνάκι» από τα δεκάδες που είχε μέσα στη μπανιέρα της, κάθε φορά που κάνει μπάνιο. Τόσες πολλές στιγμές, αμέτρητες, πολύτιμες, καθημερινές…

Πολλές όμως και οι δυσκολίες, από την αϋπνία, την κούραση, τους 12 μήνες θηλασμού και ό,τι συνεπάγεται αυτό, τα νεύρα που προκαλεί η έλλειψη ύπνου, ο παραγκωνισμός των προσωπικών μου αναγκών και επιθυμιών, η ανισορροπία ανάμεσα στα πόσα μπορώ να κάνω και πόσα τελικά καταφέρνω μόνη.

Μία όμως ήταν η πιο δύσκολη στιγμή μαζί της. Εκείνη η μέρα του Φλεβάρη που ένα επίμονο συνάχι, που κάποιος θα μπορούσε να αποδώσει και σε αλλεργία, ξαφνικά συνοδεύτηκε από υψηλό πυρετό και μία πρώτη επίσκεψη στο νοσοκομείο μετά από την εντολή του γιατρού.

Η Αλεξάνδρα δεν είχε αρρωστήσει ποτέ 11 μήνες. Ποτέ. Μας κακοφάνηκε που η πρώτη μας φορά συνοδεύτηκε και από επίσκεψη στο νοσοκομείο. Όταν την είδε η παιδίατρος, θυμάμαι να μας κάνει άπειρες ερωτήσεις και να μένει στη λεπτομέρεια, προσπαθώντας να συνδυάσει τα συμπτώματα και να παραπέμψει στις απαραίτητες εξετάσεις. Εκείνη τη στιγμή περνάνε από το μυαλό σου τα πάντα, φοβάσαι και τρέμεις για το χειρότερο και νιώθεις αδύνατος και ευάλωτος. Κάποια στιγμή μία νοσηλεύτρια κλήθηκε να πάρει έναν φάκελο και να μας συνοδεύσει σε μία αλλη αίθουσα προκειμένου η Αλεξάνδρα να υποβληθεί σε εξετάσεις.

Η παιδίατρος πριν φύγουμε από το γραφείο της μας ρώτησε: Έχετε κάνει όλα τα εμβόλια που προβλέπονται;

Της είχα απαντήσει ναι.

«Και μηνιγγίτιδας;» Με ρώτησε.

Αν και είχαμε κάνει και το εμβόλιο της μηνιγγίτιδας, όταν ένιωσα από το ερώτημα της παιδιάτρου ότι το παιδί μου θα μπορούσε έστω και μία τοις χιλίοις να φλερτάρει με ένα τέτοιο ενδεχόμενο, κάτι που δεν θα συνέβαινε από τη στιγμή που είχε εμβολιαστεί, με έκανε να χάσω τη γη κάτω από τα πόδια μου. Αν έχεις διαβάσει για τα συμπτώματα της νόσου, που ουσιαστικά είναι απλά συμπτώματα μίας κοινής γρίπης, αν έχεις ενημερωθεί για τις επιπτώσεις της νόσου που μπορεί να προκαλέσουν από μόνιμες αναπηρίες μέχρι ΚΑΙ θάνατο, αν γνώριζες πόσα θύματα σε βρεφική ηλικία μετράμε κάθε χρόνο ( πριν λίγες μέρες έχασε τη ζωή της και μία κοπέλα 18 ετών από μηνιγγίτιδα στη Κύπρο) τότε σίγουρα δεν θα αντιδρούσες διαφορετικά απ΄ότι αντέδρασα εγώ.

Αυτά τα λεπτά , αυτά τα λίγα λεπτά που είχα παραδοθεί στη φόβο και τον τρόμο των ίδιων μου των σκέψεων, νομίζω ότι ήταν η μέχρι τώρα χειρότερη στιγμή μου από τη γέννηση της μικρής μου. Και αν κάποιες φορές τυχαίνει σε forum να διαβάζω αντιγνωμίες για το θέμα του εμβολιασμού, θέλω να μπω και να φωνάξω πως όταν έχεις τη δυνατότητα να προλάβεις το κακό, δεν μπορείς να αμελείς να κάνεις αυτό που οφείλεις.

Αφήνοντας πίσω το κάτι τόσο σοβαρό, όπως πάντα συμβαίνει με τα θέματα υγείας, και θέλοντας να ελαφρύνω λίγο το κλίμα, αν με έβαζες να βρω ακόμα μία «δύσκολη» στιγμή, αυτή θα ήταν η στιγμή της ζυγαριάς.

14 μήνες μετά τη γέννα και ακόμα παλεύω με τα κιλά. Τι κάνω λάθος; Γιατί οι άλλες έχουν επιστρέψει και εγώ όχι; Γιατί το σώμα μου έχει τόσο μα τόσο δραστικά αλλάξει.

«Σούζι τρως, και ψεύδεσαι και τρως, θα μπορούσε να πει κανείς …

Αλλά ούτε τρώω ούτε ψεύδομαι… Παλεύω με μπρόκολα και διατροφές, με κολύμπι, διάδρομο αλλά και διαδρομές, πάνω κάτω κυνηγώντας την Αλεξάνδρα αλλά και το όνειρο του να με δω και πάλι στα παλιά λημέρια των αγαπημένων μου κιλών!

Και τώρα σας αφήνω, πάω να απολαύσω ένα γρήγορο σνακ!

 

Μήπως το παιδί σας είναι «δύσκολο»; Θέλει να γίνεται το δικό του; Δεν σας υπακούει πάντα, ή έχει δείξει από μικρό πως έχει επαναστατική προσωπικότητα που δεν υποτάσσεται σε νόμους και κανόνες εύκολα;

Να χαίρεστε!

Τουλάχιστον αυτό σας προτείνουν οι ερευνητές της μίας μελέτης που δημοσιοποιήθηκε στο PsycNET και καταλήγουν με αποδείξεις στο πόρισμα πως τα παιδιά που έχουν ανυπάκουο και πεισματάρικο προφίλ, ως ενήλικες γίνονται πιο πετυχημένοι και πιο πλούσιοι απο εκείνα τα παιδιά που ήταν πιο ήπια και υπάκουα.

Η μελέτη έγινε σε 700 παιδιά τα οποία αποτελούσαν αντικείμενο μελέτης από την ηλικία των 7 μέχρι την ηλικία των …52 ετών!

Οι ενήλικες που στα παιδικά τους χρόνια ήταν πιο πεισματάρηδες και άτακτοι , με τάση να μην υποτάσσονται σε νόρμες, κατέληξαν να έχουν πολύ πετυχημένες καριέρες και πολύ καλή οικονομική επιφάνεια. Ακολούθησαν τα όνειρα τους και βρήκαν το δρόμο για να εκπληρώσουν τις επιθυμίες τους με τον δικό τους τρόπο.

Άλλα χαρακτηριστικά που ανέπτυξαν με το πέρασμα των χρόνων τα ανυπότακτα παιδιά ήταν η αυτοπεποίθηση, η ενσυναίσθηση, η αισιοδοξία και η κοινωνικότητα. Ακόμα ένα ενδιαφέρον χαρακτηριστικό είναι πως στην πλειοψηφία τους έκαναν μακροχρόνιες σχέσεις και πετυχημένους γάμους.

Αν λοιπόν το βλαστάρι σας, λίγο σας ταλαιπωρεί, μην απελπίζεστε!

Σίγουρα μην αφήσετε τα παιδιά σας ανεξέλεγκτα, από την άλλη όμως αν δεν είναι απλά κακομαθημένα αλλά δείχνουν από νωρίς πείσμα, τότε να έχετε στο πίσω μέρος του μυαλού σας, πως μεγαλώνοντας το παιδί σας, μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το πείσμα ως ένα δυνατό όπλο που θα το κάνει να διακριθεί στην ενήλικη ζωή!


Σας αρέσουν οι κεφτέδες αλλά θέλετε να μειώσετε το κρέας στη διατροφή σας;Κανένα πρόβλημα! Μπορείτε πλέον να κάνετε κεφτέδες από μελιτζάνα, μία νόστιμη συνταγή που δεν θα σας στερήσει τον αγαπημένο σας κεφτέ, ούτε όμως και τη γεύση του! Υλικά : 2 μεγάλες μελιτζάνες φλάσκες, ή 4 μικρές ( συνολικά 500 γραμμάρια) 1 αυγό ½ φλιτζάνι κεφαλοτύρι 1 κρεμμύδι ½ φλιτζάνι μαϊντανό 2 κλωνάρια βασιλικό 1 ή 2 σκελίδες σκόρδο ανάλογα με τα γούστα σας 1 φλιτζάνι φρυγανιά αλάτι- πιπέρι Για την σάρκα της μελιτζάνας έχετε δύο επιλογές: Η μία είναι να κόψετε τις μελιτζάνες σε μικρά κομμάτια και να τις βάλετε σε μία κατσαρόλα με αλατισμένο νερό για 15 λεπτά ώστε να μαλακώσουν, ή να τις βάλετε στο φούρνο ολόκληρες και να αφαιρέσετε στη συνέχεια τη σάρκα τους. Οι μελιτζάνες θέλουν πολύ καλό στράγγισμα ώστε να αποβάλλουν τα νερά του, αλλιώς δεν θα είναι εύκολο να πλάσετε τους κεφτέδες σας. Όταν η σάρκα της μελιτζάνας είναι έτοιμη και μαλακή την περνάμε από το μπλέντερ ώστε να γίνει σαν αλοιφή, όχι όμως μία «νερουλή» αλοιφή, αλλά λίγο πιο «δεμένη». Στη συνέχεια, την αφήνουμε για λίγο σε ένα μπολ και στο ίδιο μπλέντερ χτυπάει το κρεμμύδι , το σκόρδο , λίγη φρυγανιά, το τυρί, τα μυρωδικά, και στο τέλος αφού τα χτυπήσω καλά, τα βάζω στο μπολ με τη μελιτζάνα όπου συνεχίζω το ανακάτεμα με το χέρι ώστε να γίνει ένα ωραίο μείγμα. Προσθέτω όση φρυγανιά χρειάζεται ώστε να μπορεί το μείγμα μου να πλαστεί . Αλατίζω, πιπερώνω, και βάζω το μείγμα στο ψυγείο για να δέσει καλά, περίπου 30- 40 λεπτά. Στη συνέχεια πλάθω τους κεφτέδες μου και για το μαγείρεμα τους πάλι έχω δύο επιλογές: Είτε να τους τηγανίσω, σε ελαιόλαδο , σε μέτρια φωτιά όπως κάνω με τους κανονικούς κεφτέδες. Απλά μην ξεχάσετε πριν τους ρίξετε στο τηγάνι να τους πανάρετε σε φρυγανιά. Είτε να τους ψήσετε στο φούρνο, έχοντας βάλει σε ένα ταψί, μία λαδόκολλα στους 200 βαθμούς για 25 λεπτά. Τέλεια επιλογή για ένα τραπέζι με μεζέδες, ή για να πείσετε το παιδάκι σας να φάει τη μελιτζάνα!  

Ανά τους αιώνες, οι κοινωνίες, έχουν σκαρφιστεί πολλά στην προσπάθεια τους να ανακαλύψουν πως είναι δυνατόν μία γυναίκα να καθοδηγήσει και να καθορίσει το φύλο του παιδιού της.

Είτε μέσα από προκαταλήψεις είτε μέσα από δεισιδαιμονίες, είτε μέσα από ξόρκια, έχουν γραφτεί διάφορα που μπορεί να κάνει μία μέλλουσα μητέρα προκειμένου να συλλάβει είτε αγόρι είτε κορίτσι , ανάλογα με τις επιθυμίες της ίδιας ή της οικογένειας της.

Μία έρευνα όμως, που έγινε σε γυναίκες που σκόπευαν να κάνουν παιδί, και έλαβε χώρα στη Βρετανία, έρχεται να δείξει πως η διατροφή μπορεί να βοηθήσει στην επιλογή φύλλου.

Στη μελέτη, επικεφαλής της οποίας ήταν η Φιόνα Μάθιους και στην οποία πήραν μέρος 58 Βρετανίδας στη διαδικασία σύλληψης, φάνηκε ξεκάθαρα πως εκείνες που για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα πριν ξεκινήσουν τις προσπάθειες σύλληψης, έκαναν διατροφή πλούσιες σε μαγνήσιο και ποτάσιο, συνέλαβαν αγόρια!

Χωρίς αυτό να κάνει απαραίτητη τη σχέση «αιτίου- αιτιατού» ανάμεσα στο ποτάσιο/μαγνήσιο και τα «αγόρια», το ποσοστό του 75% που αφορά στις γυναίκες που έφεραν στον κόσμο αρσενικά μωρό μετά από μία συγκεκριμένη διατροφή , δεν μπορεί να θεωρηθεί αμελητέο!

Οι μπανάνες λοιπόν που είναι μία τροφή πλούσια σε ποτάσιο και μαγνήσιο, θεωρούνται «τροφή-κλειδί» για εκείνες που ευελπιστούν στο αγόρι!

Την ίδια διατροφική… «δύναμη» φαίνεται να έχουν και τα δημητριακά!

Η ίδια έρευνα έδειξε επίσης πως οι γυναίκες που παρέλειπαν για κάποιο λόγο το πρωινό τους, είχαν περισσότερες πιθανότητες να συλλάβουν κορίτσι.

Αυτό βέβαια οι ειδικοί, αν και έπρεπε να το αναφέρουν στα πορίσματα της έκθεσης, δεν παραλείπουν να τονίσουν πως δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να ακολουθήσει κανείς ως συμβουλή, καθώς το πρωινό είναι από τα πλέον απαραίτητα γεύματα μέσα στη μέρα!

Η έρευνα, κλείνει υπογραμμίζοντας πως δεν είναι απόλυτο πως αν μία γυναίκα τρώει …μπανάνας θα κάνει οπωσδήποτε αγόρι, ούτε πως αν μία γυναίκα ακολουθήσει διατροφή χαμηλή σε ποτάσιο και μαγνήσιο , θα φέρει στον κόσμο κορίτσι!

Όπως και να έχει, γερό να ναι και …ό,τι να ναι!


Εξάντληση, κατάθλιψη, ορμονική δυσλειτουργία, καρδιακές παθήσεις, προβλήματα όρασης, διαβήτης, είναι μερικές μόνο από τις επιπτώσεις όσων δεν κοιμούνται επαρκώς! Ο σωστός και καλός ύπνος είναι απαραίτητος και απόλυτα σημαντικός για τη σωματική και ψυχική μας υγεία, καθώς κατά τη διάρκεια του γίνεται αναπαραγωγή κυττάρων, αποβολή άχρηστων πληροφοριών από τον εγκέφαλο, αναζωογόνηση των ζωτικών οργάνων, και πολλές άλλες λειτουργίες συνδεδεμένες με την ποιότητα ζωής. Ανάλογα με την ηλικία ενός ανθρώπου, υπάρχει και το αντίστοιχο απαραίτητο ωράριο ύπνου που θα μας οδηγήσει στο απόλυτο του “ευ ζην”. Δείτε τα παρακάτω στοιχεία: Βρέφος από 0-3 μηνών: 14-17 ώρες Βρέφος 4-11 μηνών:12-15 ώρες Παιδί 1-2 ετών: 11-14 ώρες Παιδί 3-5 ετών 10-13 ώρες Παιδί 6-13 ετών: 9-11 ώρες Έφηβος 14-17 ετών: 8-10 ώρες Ενήλικας 18-25 ετών 7-9 ώρες Ενήλικας 26-64 ετών:7-9 ώρες Ενήλικας 65+: 7-8 ώρες Σημαντικό επίσης είναι πέρα από τις ώρες ύπνου και η ποιότητα του! Που σημαίνει πως καλό θα ήταν ο ύπνος σας να είναι αδιάκοπος, να έχει σταθερό ωράριο ως προς την ώρα που ξεκινάει και την ώρα που τελειώνει, να “πιάνει” οπωσδήποτε το τρίωρο 23:00- 02:00 όπου οι λειτουργίες του οργανισμού είναι στο αποκορύφωμα τους, και να προσέχετε να μην κάνετε υπερβολές στο φαγητό ή το ποτό πριν πέσετε για ύπνο!    

Δύο λέξεις που πάνε πακέτο.

Όσο και αν προσπαθείς, όσο παρούσα και να είσαι.

Πριν γεννήσω πέρσι, κάπου εκεί στον Μάρτιο είχα δώσει τα χέρια με τον Alpha, για καθημερινή εκπομπή.

Μπήκα στο μαιευτήριο με τα επαγγελματικά της επόμενης σεζόν «τακτοποιημένα».

Ερχόμουν όμως από μία χρονιά που τηλεοπτικά δεν ήμουν ενεργή με την έννοια που συνήθιζα να είμαι παρούσα όλα αυτά τα χρόνια. Τόσο λόγω εγκυμοσύνης αλλά κυρίως και εξαιτίας μίας ατυχούς συνεργασίας με … «κάποιο» σταθμό, είχα μείνει χωρίς εκπομπή. Η μόνη μου επαφή, αν και απολαυστική στο έπακρο, ήταν μέσω της θέσης κριτή στο Dancing With the stars. Μου είχε λείψει η δουλειά μου, και ο τρόπος ζωής που είχα μέχρι τότε, δουλεύοντας 15 ώρες τη μέρα! Οι άνθρωποι που αγαπώ ήξεραν πως η “απραγία” μου μέσα στη μέρα με σκότωνε! Πόσα πράγματα άλλωστε να κάνεις έγκυος γυναίκα. Με έβλεπαν να μαραζώνω. Κάθε Παρασκευή, που ερχόμουν σε επαφή με το επάγγελμα μου γινόμουν άλλος άνθρωπος. Περίμενα πως και πως να έρθει ο Σεπτέμβριος για να γίνω και πάλι μία δυναμική ενεργή επαγγελματίας.

Τη μέρα που γέννησα , λοιπόν, αφού είχα μείνει μόνη στο δωμάτιο, μέσα σε αυτή τη μοναδική αναστάτωση που βίωνε η αναγεννημένη ψυχή μου μετά τον ερχομό της κόρης μου, και ενώ αργόσβηνα παρακολουθώντας Dancing, ελπίζοντας ο ενθουσιασμός να με αφήσει να κοιμηθώ καθώς ήμουν ξάγρυπνη σχεδόν 29 ώρες, σκέφτηκα:

«Πως θα δουλέψω; Πως θα λείπω από το παιδί μου τόσες ώρες; Τι θα κάνω;»

Η αλήθεια είναι πως δεν περίμενα ποτέ, μα ποτέ να πως εγώ κάτι τέτοιο! Δεν περίμενα ποτέ να κάνω μία τέτοια ανομολόγητη σκέψη, έστω κρυφά, μέσα στο μυαλό μου. Αγαπούσα τόσο τη δουλειά μου…

Αλλά πλέον δεν ήμουν η ίδια.

Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή, που ήμουν μαζί με το παιδί μου αλλά και χώρια του, αναρωτιόμουν : «πως θα δουλέψω», γνωρίζοντας τις ανάγκες μίας καθημερινής εκπομπής.

Έως ότου έμαθα πως στον Alpha αναζητούν να κάνουν late night show.

Αμέσως σκέφτηκα πως «να η ευκαιρία!»

Θα έχω τη δουλειά μου, χωρίς όμως τις απαιτήσεις μία καθημερινής παρουσίας. Αυτό δεν σημαίνει πως δεν θα χρειάζεται να δουλεύω, από τη στιγμή που είμαι πέρα από ερωτευμένη με τη δουλειά μου και control freak! Σίγουρα όμως όταν κάνεις μία μαγνητοσκοπημένη εκπομπή έχεις πολύ περισσότερα περιθώρια ευελιξίας και σίγουρα καθημερινά περισσότερο χρόνο για την οικογένεια.

Από την άλλη αναρωτήθηκα πως στο καλό θα επικοινωνήσω το ενδιαφέρον μου για τη late night ζώνη, από τη στιγμή που μετά από επαφές χρόνων, είχαμε δώσει επιτέλους τα χέρια με το σταθμό για κάτι που συζητούσαμε σχεδόν μία τριετία!

Ευτυχώς, το έκαναν άλλοι για μένα! Το ενδιαφέρον μου βρήκε ανταπόκριση και να μαστε να αλλάζουμε συμβόλαιο και υπογραφές για αυτό που σήμερα βλέπετε ως «Μετά τα μεσάνυχτα».

Και εκεί που νόμιζα πως οι τύψεις θα τελειώσουν εκεί είναι που κορυφώθηκαν.

Ένιωθα τόσο βασανιστικά όλο το καλοκαίρι στη σκέψη πως θα πρέπει να «αφήσω» το παιδί μου όταν θα ξεκινήσω να δουλεύω.

«Τι θα σκέφτεται η Αλεξάνδρα; Θα νιώθει εγκατάλειψη; Οι γιαγιάδες θα καταφέρουν να την κρατήσουν; Μήπως το να δουλεύω με κάνει λιγότερο καλή μητέρα;» Αυτές και άλλες πολλές ήταν οι ερωτήσεις που με βασάνιζαν κάθε μέρα.

Οι δικοί μου άνθρωποι, βλέποντας πως σχεδόν αγκιστρώνομαι στο παιδί, προσπαθούν να μου εξηγήσουν πως στις μέρες μας σχεδόν όλες οι μανούλες επιβάλλεται να δουλεύουν , όχι από άποψη, αλλά για λόγους επιβίωσης και πως το παιδί δεν θα πάθει τίποτα, αν είμαστε για λίγες ώρες χώρια.

Απευθύνθηκα σε ειδικό. Ήθελα να ακούσω και μία άποψη της επιστήμης.

Εκείνη μου εξήγησε πως τα γεγονότα έχουν δείξει πως όταν η μητέρα έχει ποιοτικό χρόνο για τον εαυτό της μέσα στη μέρα, κάνει καλό τόσο στην ίδια όσο και στη σχέση της με το παιδί.

Άργησα να το αποδεχτώ αλλά το είδα.

Πολλές φορές , έχοντας περάσει όλη μέρα με το μωρό μου, ντρέπομαι που το λέω, αλλά πιστεύω έχει συμβεί σε όλες τις μανούλες, έχω νιώσει την απέραντη ανάγκη, στο πλαίσιο σχεδόν της κατάρρευσης, να την αφήσω για λίγο σε κάποιο τρίτο πρόσωπο, για να μπορέσω να κάνω ένα μπάνιο, να απαντήσω σε δύο mail να φάω με ησυχία με τον άντρα μου, να πάω έστω τουαλέτα χωρίς να την έχω αγκαλιά.

Άλλες φορές πάλι με έχουν πιάσει τα κλάματα όταν , βλέποντας το είδωλο μου στον καθρέφτη, έβλεπα μία εικόνα με την οποία δεν ήμουν εξοικειωμένη. Μία Ελεονώρα αφημένη, απεριποίητη, με κάποια περιττά κιλά, ενώ η σκέψη πως πολλές φορές έπεφτα στο κρεβάτι χωρίς να έχω προλάβει να κάνω έστω αυτή την ολιγόλεπτη ρουτίνα περιποίησης του εαυτού μου, με βύθιζε σε πρόσκαιρα σκοτάδια.

Χρειαζόμουν χρόνο για τον εαυτό μου. Λίγο, αλλά ποιοτικό. Εξάλλου όλα πλέον γίνονται σε fast forward.

Κάπως έτσι, άρχισα σιγά σιγά να παλεύω τις τύψεις μου κάθε φορά που «έπρεπε» να φύγω για το γραφείο.

Όχι ότι οι τύψεις δεν καραδοκούσαν. Απλά δεν τις άφηνα να με κυριεύσουν. Έπρεπε να τις πολεμήσω.

Είδα σιγά σιγά στην πράξη, πως τις ώρες στο γραφείο ένιωθα δημιουργική, δούλευα αφοσιωμένη αλλά αποφασιστικά, γέμιζα μέσα μου από την αγάπη προς το αντικείμενο μου. Μέσα στις ώρες που μπορούσα να είμαι στο γραφείο, έκανα όλα όσα είχα στο πρόγραμμα, και φεύγοντας ένιωθα τόσο μα τόσο γεμάτη, αλλά και ενθουσιασμένη που θα έβλεπα το μωρό μου. Με το που έμπαινα στο σπίτι η δουλειά έπαυε να υφίσταται, και αν χρειαζόταν λίγο ακόμα χρόνο από το χρόνο μου, έκλεβα από τον ύπνο μου. Όχι από το παιδί μου! Με το που θα πατούσα το πόδι μου σπίτι, θα υπήρχε μόνο η οικογένεια μου για μένα.

Και οι μέρες περνούσαν, οι ισορροπίες βρίσκονταν και φτάνουμε στο σήμερα να πιστεύω και γω πως για να είναι καλά μία μητέρα, πρέπει να είναι καλά με τον εαυτό της, ό,τι και αν συνεπάγεται αυτό.

Κατάφερα με τον καιρό και έβαλα και δυο ώρες γυμναστικής μέσα στην εβδομάδα, που τόσο μου είχε λείψει.

Κατάφερα να φτιάξω και τα νύχια μου, που είχα απεριποίητα σχεδόν από το καλοκαίρι.

Και όλα αυτά χωρίς τύψεις.

Ή μάλλον με λιγότερες τύψεις.

Ξέρω πως το παιδί μου σύντομα θα αυτονομηθεί και πως θα αρχίσει από μόνο του να φεύγει μακριά μου, να μπορεί να είναι μακριά μου.

Ξέρω πως όταν λείπω το φροντίζουν τα καλύτερα χέρια, αυτά των γιαγιάδων.

Και ξέρω πως όταν είμαι μαζί της είμαι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού μου.

Έχουμε ανάγκη να έχουμε και τον δικό μας χρόνο. Λίγο μεν αλλά ποιοτικό. Όχι από δικαίωμα, αλλά από ανάγκη. Ανάγκη να είμαστε σε όλα πιο αποδοτικές.


  Αν και ο καιρός δεν βοηθάει καθώς είναι ακόμα καλοκαιρινός, η συνταγή που ακολουθεί μπορεί εύκολα να σε βάλει σε χριστουγεννιάτικο κλίμα. Αγαπημένη του συζύγου μου, ανακάλυψα την καλύτερη, εφόσον όμως δοκίμασα αρκετές. Cinnamon Rolls , λοιπόν και απολαύστε τα με καφέ, τσάι, ή και σκέτα, όλες τις ώρες της ημέρας. Υλικά για τη ζύμη: 2 ¾ κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις 3 κουταλιές της σούπας κρυσταλλική ζάχαρη 1 πακέτο στιγμιαία μαγιά ½ κούπα νερό ¼ κούπα γάλα 2 κουταλιές της σούπας βούτυρο χωρίς αλάτι 1 μεγάλο αυγό   Για τη γέμιση :   ¼ κούπας ανάλατο βούτυρο, το αφήνουμε να πάρει τη θερμοκρασία δωματίου 2 κουταλιές της σούπας κανέλα ¼ κούπα μαύρη ζάχαρη   Για το γλάσο:   1 κούπα ζάχαρη άχνη 1 κουταλιά του γλυκού βανίλια 2-3 κουταλιές της σούπας γάλα ή καφέ Εκτέλεση: Για τη ζύμη: Σε ένα μεγάλο μπολ , ανακατεύετε το αλεύρι, τη ζάχαρη, το αλάτι, τη μαγιά μέχρι να γίνουν ένα όμορφο, μείγμα. Το βάζετε στην άκρη. Σε ένα μικρό μπολ, ζεσταίνετε μέσα στο φούρνο μικροκυμάτων, το νερό το γάλα και το βούτυρο, έως ότου αυτό λιώσει, γύρω στα 30-34 δευτερόλεπτα. Στη συνέχεια βάζετε αυτό το μείγμα μέσα στη ζύμη που έχετε φτιάξει λίγο πριν. Προσθέτετε το αυγό, και ανακατεύετε καλά είτε με το χέρι είτε με μίξερ έως ότου να μην κολλάει άλλο πια η ζύμη. Μετά , τη βάζετε σε ένα ελαφρώς λαδωμένο μπολ και το αφήνετε να «ξεκουραστεί» περίπου για 5 λεπτά. Προθερμαίνετε το φούρνο στους 200 βαθμούς, για περίπου 10 λεπτά Για τη γέμιση:  Αφού έχετε αφήσει να ξεκουραστεί η ζύμη για 5 λεπτά, απλώστε τη σε ένα ταψάκι 15x9 ( ορθογώνιο παραλληλόγραμμο). Αλείβετε με το μαλακωμένο βούτυρο, Ανακατεύετε τη κανέλα με τη ζάχαρη και πασπαλίζετε τη ζύμη από πάνω. Στη συνέχεια κάνετε ρολό τη ζύμη και την κόβετε σε 9 μεγάλα κομμάτια. Τοποθετείτε τα κομμάτια σε ένα ταψί 9 ιντσών. Αν θέλετε μικρότερα κομμάτια μπορείτε να τα κόψετε σε 12 μερίδες και να τα βάλετε σε ένα ταψί 9x13. Τα σκεπάζετε με αλουμινόχαρτο ή με πλαστική μεμβράνη. Σβήνετε το φούρνο που είχατε αρχίσει να προθερμαίνετε, και βάζετε μέσα στα rolls για περίπου 20 λεπτά έτσι ώστε να φουσκώσουν λίγο. Μην ξεχάσετε να αφαιρέσετε το αλουμινόχαρτο ή τη μεμβράνη. Μετά από 20 λεπτά ανάβετε και πάλι το φούρνο στους 350 . Ψήνετε τα ρολ για 15-20 λεπτά , μέχρι να ροδίσουν. Μόλις είναι έτοιμα τα βγάζετε από το φούρνο, και να βάλετε το γλάσο! Για το γλάσο, που καλό είναι να το κάνετε εκείνη τη στιγμή, ανακατεύετε την ζάχαρη άχνη , τη βανίλια και τις 2 κουταλιές της σούπας γάλα, έως ότου να μην έχει μέσα καθόλου σβόλους αλλά να είναι ένα όμορφο απαλό μείγμα. Μόλις είναι έτοιμο , το βάζετε πάνω από τα rolls. Είναι έτοιμα για να τα απολαύσετε!

I believe : 18 Oct 2018

Baby spa: Η απόλυτη ώρα

Όταν ήμουν στο μαιευτήριο, είχε έρθει μία ιατρική επισκέπτης στο δωμάτιο για να μου διαφημίσει κάποιες κρέμες, σε περίπτωση που ήθελα να κάνω αποκατάσταση μετά τη γέννα, ώστε να μην αποκτήσω ραγάδες και χαλάρωση στο δέρμα.

Ήταν μία πολύ καλοβαλμένη κυρία, με περίεργη ξενική συμπεριφορά που αν μη τι άλλο ήξερε πάρα πολύ καλά τη δουλειά της! Να πουλάει τα προϊόντα της, αλλά όχι γιατί σε υποχρέωνε με τον τρόπο της, αλλά επειδή αφύπνιζε μέσα σου την επιθυμία σου να κάνεις καλό στον εαυτό σου.

Δεν θα ξεχάσω λοιπόν ποτέ κάποιες κουβέντες της.

Μιλώντας μου για τα προϊόντα που διαφήμιζε αναφέρθηκε στους Γάλλους, που είναι εκείνοι που από πολύ νεαρές ηλικίες εισάγουν την περιποίηση του εαυτού στην καθημερινότητα τους.

Μου είπε μέσα σε άλλα πως εμείς οι Έλληνες δεν έχουμε αυτή την παιδεία.

Μας ενδιαφέρει περισσότερο να βαφτούμε να ντυθούμε, να δειχθούμε, αλλά δεν μας ενδιαφέρει η ουσιαστική περιποίηση και φροντίδα του εαυτού μας.

Και εκεί έφερε σαν παράδειγμα αυτό που συμβαίνει στη Γαλλία.

Εκεί οι μητέρες διδάσκουν από νωρίς τις κόρες τους να φροντίζουν το δέρμα τους. Όχι μόνο στο πρόσωπο, όπως είθισται συνήθως, αλλά σε ολόκληρο το σώμα τους. Μου είπε πως οι Γαλλίδες δεν ξέρουν τι πάει να πει ραγάδες και αυτό γιατί κύριο μέλημα τους στην περιποίηση του σώματος τους, έχει η ενυδάτωση.

Από μικρές λοιπόν οι Γαλλιδούλες διδάσκονται την αγάπη για τον εαυτό και την αναγκαιότητα της σωστής φροντίδας. Μέσα από προϊόντα που δεν είναι απαραίτητα ακριβά αλλά αποτελεσματικά.

Και όταν τη ρώτησα πως το διδάσκουν, μου απάντησε κάνοντας πρώτα οι ίδιες στους εαυτούς τους, ό,τι πρέπει να μάθουν και οι κόρες να κάνουν μεγαλώνοντας.

Και κάπως έτσι αποφάσισα και εγώ να κάνω κάνω με τη μικρή μου.

Έχοντας αυτό στο μυαλό μου, προσπαθώ κάθε μέρα να πέφτω στο κρεβάτι έχοντας ακολουθήσει την καθημερινή ρουτίνα περιποίησης μου. Μπορεί η κόρη μου να μη με βλέπει, αλλά κάποια στιγμή την ώρα που φροντίζω τον εαυτό μου θα μπει στο μπάνιο και θα ρωτάει τι κάνω και τι βάζω…

Μέχρι τότε όμως, φροντίζω να αφιερώνω και στην ίδια την ώρα που της αξίζει για τη δική της περιποίηση.

Από την πρώτης στιγμή η μαία μου μου είχε υπογραμμίσει τη σπουδαιότητα του καθημερινού μπάνιου και αυτό όχι για να είναι το παιδί καθαρό, αλλά και γιατί το μπανάκι της είναι η ώρα που και εκείνη μπορεί να χαλαρώσει απολαμβάνοντας τη θαλπωρή του νερού αλλά και την αναζωογόνηση ενός απαλού μασάζ, λίγο πριν κοιμηθεί.

Ο παιδίατρος επίσης μου είχε επισημάνει πως το μπάνιο της θα πρέπει να έχει σταθερή ώρα κάθε μέρα, ώστε να την προετοιμάζει για τον ύπνο της, μου είχε πει ωστόσο να μην της βάζω πολλά προϊόντα τους πρώτους μήνες γιατί υπάρχει περίπτωση να της προκαλέσω ξηρότητα στο δέρμα, ενώ μου επίστησε την προσοχή μου στο πως θα επιλέξω προϊόντα περιποίησης.

Αν και πολλές μαμάδες χρησιμοποιούν ένα σαπούνι για το σώμα και τα μαλλιά, ο γιατρός μας ξεκαθάρισε πως από τη στιγμή που εμείς δεν θα λουζόμασταν με το κρεμοσάπουνο, θα έπρεπε να μην γίνεται το ίδιο και με το μωρό. Με συμβούλεψε να πάρω ένα προϊόν για το σώμα, και ένα για τα μαλλιά. Όπως και έγινε. Το επόμενο βήμα ήταν αυτό της ενυδάτωσης.

Οι επιλογές ήταν δύο: Κρέμα ή λάδι. Στην αρχή ήμουν διστακτική για το λάδι, καθώς είχα στο μυαλό μου ότι λεκιάζει ενώ θα μπορούσα να κάνω τη δουλειά μου και με μία απλή κρέμα.

Για ένα μωράκι όμως το λάδι, ενδέχεται να είναι πιο ενυδατικό ενώ ταυτόχρονα μπορεί να συνδυαστεί και με ένα χαλαρωτικό μασάζ που αρέσει σε όλα τα μπεμπίνια και τα ηρεμεί πριν τον βραδινό τους ύπνο.

Έχοντας ακούσει τις συμβουλές της μαίας και του γιατρού, αλλά έχοντας πάντα στο μυαλό και τα λόγια εκείνα για ιατρικής επισκέπτριας, αποφάσισα να αποκτήσω με την κόρη μου τη δική μας ώρα καθημερινού spa διδάσκοντας της πως είναι όμορφο να περιποιείται τον εαυτό της και πως το αξίζει.

Και επειδή ξέρω πως διαβάζοντας κάποια από εσάς, αυτό το άρθρο θα μου στείλει μήνυμα για να με ρωτήσει ποια προϊόντα χρησιμοποιώ στη μικρή μου, να σας πως πως έχω επιλέξει τη σειρά cien baby από τα lidl που αποτελείται από σαμπουάν, κρεμοσάπουνο σώματος και λάδακι. Είναι ελαφριά, με λίγη ποσότητα δημιουργείται μία απολαυστική σαπουνάδα , έχουν ευχάριστο άρωμα, ενώ το λαδάκι, παρά το γεγονός ότι έχει λιπαρή υφή, δρα ως ξηρό λάδι, χωρίς να λερώνει τα φορμάκια και τα πιτζαμάκια της μπέμπας.


  Αν κάποιος διάβαζε τα πρόσφατα πορίσματα έρευνας που έκανε το Αμερικανικό Ινστιτούτο σύμφωνα με τα οποία το 10% των παιδιών ηλικίας κάτω των 4 ετών κοιμούνται έχοντας ένα τάμπλετ αγκαλιά προκειμένου να τους πάρει ο ύπνος παίζοντας, ενώ το 1/3 των παιδιών ηλικίας κάτω των 3 έχουν στην κατοχή τους δικό τους τάμπλετ, θα καταλάβαινε εύκολα πως ζούμε πλέον στον καιρό όπου η τεχνολογία μας κυριεύει επικίνδυνα. Το βιβλίο της «Τοξικά παιδιά χρόνια» η συγγραφέας Σου Πάλμερ, αναφέρεται σε πληθώρα τέτοιων ερευνών και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου στους νέους γονείς, κάνοντας ξεκάθαρο πως η τεχνολογία δεν πρέπει να παρέχεται απλόχερα στα παιδιά. Οι λόγοι είναι πως τα περισσότερα παιδιά που έχουν πρόσβαση σε κινητά και τάμπλετ, από νωρίς, παρουσιάζουν καθυστέρηση στην νοητική ανάπτυξη και στις νοητικές δεξιότητες σε σχέση με εκείνα που είναι πιο προστατευμένα. Τα σύγχρονα παιδιά μοιάζουν να έχουν γεννηθεί τσιπαρισμένα, από την άλλη όμως δεν γίνεται να απαγορεύσεις την επαφή ενός παιδιού με την τεχνολογία γιατί θα μοιάζει εκτός εποχής. Ποιό είναι λοιπόν το μυστικό; Η Παλμέρ δίνει τη λύση στο χρόνο! Ο σωστός χρόνος είναι το μυστικό έτσι ώστε το παιδί και η τεχνολογία να μπορέσουν να έχουν μία σωστή σχέση, από την οποία το παιδί θα βγει ευνοημένο. Ο σωστός χρόνος τόσο στη διάρκεια όσο και στο πότε το παιδί θα έρθει σε επαφή με τις επίμαχες συσκευές. Η συγγραφέας αναγνωρίζει πως έχουν βγει ευφάνταστες εφαρμογές και πληθώρα παιχνιδιών που όντως μπορούν να βοηθήσουν ένα παιδί να μιλήσει γρήγορα, να οξύνει τις νοητικές δεξιότητες του, να μάθει να εξοικειώνεται με ήχους, χρώματα και σχήματα, να μάθει λέξεις... Όντως η τεχνολογία μπορεί να αντικαταστήσει τα παλαιάς κοπής παιχνίδια. Αυτό όμως πρέπει να γίνεται με συγκεκριμένο πρόγραμμα, και για καθορισμένη ώρα κάθε μέρα. Στο παιδί πρέπει να γίνει ξεκάθαρο πως η χρήση της τεχνολογίας θα γίνεται ελεγχόμενα και κρατώντας οι γονείς τα όρια ώστε να καταλάβει πως δεν μπορεί αυθαίρετα και ανεξέλεγκτα να είναι πάνω από ένα κινητό ή ένα τάμπλετ, και σε αυτό παίζει ρόλο και η χρήση της τεχνολογίας από τους γονείς που πρέπει να μην γίνεται αυθαίρετα μπροστά στο παιδί. Αν λοιπόν δεν θέλετε το μπουμπούκι σας να αποχαυνώνεται πάνω από μία οθόνη, τότε δεν πρέπει και εσείς να του παρουσιάζετε αυτή την εικόνα. Όταν σερφάρετε φροντίστε το παιδί σας να μην είναι παρών, απομονώστε τις συσκευές σας σε ένα δωμάτιο έτσι ώστε να μπορείτε να αποσύρεστε όταν πρέπει να εργαστείτε, και μην ξεχνάτε πως τα παιδιά τους πρώτους που θα αντιγράψουν θα είναι εσείς!

psychology : 11 Apr 2018

Baby shower: Εσύ θα έκανες;

Για χώρες του εξωτερικού όπως η Αμερική, ο Καναδάς κά είναι παράδοση. Στον δυτικό κόσμο το baby shower, κερδίζει ολοένα και περισσότερο έδαφος τα τελευταία χρόνια.

Τι είναι όμως το baby shower;

Πρόκειται ουσιαστικά για ένα πάρτι που γίνεται με αφορμή τον ερχομό του μωρού, λίγους μήνες ή λίγες εβδομάδες πριν την άφιξη του. Το διοργανώνουν οι φίλες της μέλλουσας μητέρας και εκείνη η μόνη υποχρέωση που έχει είναι να παραστεί ως καλεσμένη.

Μπορεί να γίνει είτε σε σπίτι, είτε σε κάποιον άλλο χώρο, όπως καφέ, εστιατόριο ή αίθουσα εκδηλώσεων, και σε αυτό συνήθως δίνουν το παρών, μόνο γυναίκες, όσες δηλαδή είναι κοντά στο περιβάλλον της νύφης αλλά και του γαμπρού, φίλες και συγγενείς.

Πιο σύνηθες είναι το πάρτι να λαμβάνει χώρα πρωινές ή απογευματινές ώρες ώστε οι καλεσμένοι να απολαύσουν γλυκίσματα, τσάι, καφέ, χυμούς και finger food, αλλά και για να δώσουν στη μέλλουσα μητέρα δώρα για εκείνη αλλά και για το μωρό.

Αναπόσπαστο κομμάτι του baby shower αποτελεί και το παιχνίδι γνώσεων στο οποίο υποβάλλεται η έγκυος από τις φίλες της με στόχο να φανεί αν ξέρει ήδη αρκετά γύρω από την εγκυμοσύνη και τη μητρότητα.

Στην Ελλάδα το baby shower δεν αποτελεί παράδοση αλλά είναι κάτι που ακολουθείται από οικογένειες λιγότερο προληπτικές, ενώ είναι ένας καλός και έξυπνος τρόπος για να δημιουργηθεί με τη βοήθεια φίλων και γνωστών η προίκα του μωρού, γι’ αυτό και αρκετές μαμάδες καταφεύγουν και στη δημιουργία «λίστας δώρου» σε καταστήματα βρεφικών ειδών.


Όπως στη διατροφή έτσι στη γυμναστική υπάρχουν διαταραχές που κάνουν τη συμπεριφορά του ατόμου να αποκλίνουν από το φυσιολογικό. Όταν πρόκειται για την άθληση, η ψυχαναγκαστική μορφή άσκησης είναι κάτι που θα έπρεπε να ληφθεί αρκετά σοβαρά και να αντιμετωπιστεί αφού όμως πρώτα διαγνωστεί. Πότε όμως κάποιος πάσχει από το σύνδρομο της ψυχαναγκαστικής άσκησης Άγχος και τύψεις Το άτομο δεν αισθάνεται καθόλου καλά αν δεν γυμναστεί μία μέρα. Βλέπει την άσκηση ως αναπόσπαστο μέρος του καθημερινού του προγράμματος, όχι γιατί του παρέχει χαρά, αλλά γιατί αν δεν γυμναστεί αισθάνεται τύψεις και ενοχές. Οι επιδόσεις του δεν του είναι ποτέ αρκετά καλές και αρκετές ενώ προκειμένου να μη χάσει προπόνηση αναζητά να γυμναστεί σε παράδοξες ώρες, ( ξημερώματα ή αργά τη νύχτα) αλλά και παράλογα μέρη ( μπάνιο, κρεβάτι κλπ). Υπερβολή και κατάχρηση Η γυμναστική είναι κάτι σαν τιμωρία για το άτομο που αντιμετωπίζει το σύνδρομο της ψυχαναγκαστικής άσκησης. Αν φάει κάτι παραπάνω θα γυμναστεί περισσότερο, πολλές φορές ακόμα και αμέσως μετά την κατανάλωση του φαγητού. Θα χρησιμοποιήσει την άσκηση ως μέσο για τη διατήρηση του βάρους του αλλά και της εικόνας του ενώ όταν κάτι δεν του αρέσει στην εμφάνιση του θα εντείνει την προπόνηση σε διάρκεια και πάθος. Για το άτομο αυτό δεν επιτρέπεται να αρρωστήσει ή να τραυματιστεί, και ακόμα και αν του συμβεί κάτι τέτοιο, θα γυμναστεί κανονικά. Αντικοινωνική συμπεριφορά Το άτομο σιγά σιγά χάνει το ενδιαφέρον του για τις κοινωνικές σχέσεις και επαφές τις οποίες και θυσιάζει προκειμένου να αφιερώσει όσο περισσότερο χρόνο γίνεται στις προπονήσεις του και τις αθλητικές δραστηριότητες του. Αποσύρεται όταν δεν καταφέρνει να αντεπεξέλθει στο πρόγραμμα του, ενώ αντιθέτως η αυτοπεποίθηση του ανεβαίνει όταν μένει προσωρινά ευχαριστημένος από τις επιδόσεις του. Συνέπειες τις ψυχαναγκαστικής άσκησης Πέρα από το ότι πολύ συχνά το σύνδρομο της ψυχαναγκαστικής άσκησης συνδέεται και με διατροφικές διαταραχές, ελλοχεύουν και άλλοι κίνδυνοι όπως η εξάντληση, η υπερκόπωση, οι τραυματισμοί από την υπέρχρηση αλλά και ο νευρικός κλονισμός ως συνέχεις της ψυχολογικής κούρασης. Καλό θα ήταν αν σας χαρακτηρίζει κάποια από τις παραπάνω συμπεριφορές, να ζητήσετε βοήθεια από κάποιον ειδικό έτσι ώστε η άσκηση να έχει πάντα τον ρόλο που αρμόζει στη ζωή σας που δεν είναι άλλος από το να σας χαρίζει χαρά, ευζωία και ευχαρίστηση.  

Πέρασαν 9 μήνες και μετράς αντίστροφα. Σε λίγες μέρες θα γεννήσεις και όλοι σε ρωτούν: “ Έχεις φτιάξει το βαλιτσάκι για το μαιευτήριο;” Και εσύ, ειδικά αν είναι το πρώτο σου παιδί, αναρωτιέσαι τι στο καλό πρέπει να έχει αυτό το βαλιτσάκι, πέρα από εσώρουχα και πιτζάμες.

Παρακάτω ακολουθεί η λίστα με όλα τα απαραίτητα για μαμά και μωρό, ώστε να είσαι απόλυτα προετοιμασμένη αυτή την τόσο σημαντική στιγμή.

Νεσεσέρ ταξιδιού: Εδώ θα βάλεις όλα όσα παίρνεις ούτως ή άλλως όταν πρόκειται να λείψεις από το σπίτι για μία εκδρομή ή ένα ταξίδι. Οδοντόβουρτσα, οδοντόκρεμα, κρέμες περιποίησης, καλλυντικά για σώμα και πρόσωπο, αποσμητικό, προσωπικό σφουγγάρι, βούρτσα για τα μαλλιά, ορό για τους φακούς και όλα εκείνα τα απαραίτητα είδη καθημερινής ρουτίνας. Για να εξοικονομήσετε χώρο, προμηθευτείτε από το φαρμακείο ή από εμπορικά κέντρα, μικρά μπουκαλάκια ώστε να βάλετε από το κάθε προϊόν την απαραίτητη ποσότητα για 3-4 μέρες.

Πιτζάμες-Νυχτικό: Οι ειδικοί προτείνουν νυχτικό καθώς είναι πιο εύκολο να μπαινοβγαίνει καθώς οι ιατρικές επισκέψεις θα είναι αρκετές. Από την άλλη και η πιτζάμα δεν θα σας ενοχλήσει σε κάτι τέτοιο, αρκεί το πάνω μέρος της να έχει κουμπιά, ώστε να σας βολεύει και για το θηλασμό. Πάρτε μαζί σας 2-3 αλλαξιές καθώς μία σίγουρα δεν θα φτάσει. Μπορεί να λερωθείτε κατά το θηλασμό, αλλά μην ξεχνάτε πως θα βρίσκεστε και σε νοσοκομείο οπότε τα μικρόβια καραδοκούν. Μην ξεχάσετε να πάρετε μαζί σας μία ρόμπα, θα σας φανεί χρήσιμη κατά τη διάρκεια του επισκεπτηρίου που ίσως θέλετε να σηκωθείτε , αλλά και για να πάτε μία βόλτα στους διαδρόμους ή στο καφέ του νοσοκομείου αλλά και ένα ζευγάρι, σαγιονάρες ή παντοφλίτσες.

Εσώρουχα: Μπορείτε να πάρετε δικά σας άνετα εσώρουχα, όχι όμως αυτά τα σέξι που φοράτε υπό κανονικές συνθήκες. Θα πρέπει να είναι άνετα και αρκετά φαρδιά, ώστε να μην σας “κόβουν” αλλά και για να συγκρατούν τις σερβιέτες που θα χρειαστείτε. Υπάρχουν και τα εσώρουχα μίας χρήσης, πολύ άνετα και βολικά, τόσο για περιπτώσεις φυσιολογικού τοκετού όσο και για καισαρική. Σε ιδιωτικά μαιευτήρια θα σας προμηθεύσουν, ωστόσο καλό είναι να πάτε προετοιμασμένες αναζητώντας εσώρουχα μία χρήσης, σε καταστήματα για μέλλουσες μητέρες και λεχώνες.

Σουτιέν και κάλτσες: Θα χρειαστείτε τουλάχιστον 2-3 στηθόδεσμους για θηλασμό, γιατί το στήθος σας πιθανότητα να έχει και διαρροές, οπότε ας έχετε να αλλάζετε. Αν ωστόσο πάρετε και προστατευτικά θηλών, μπορεί να περιορίσετε το λέρωμα, πιθανότατα όμως να μην μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε αν το στήθος σας είναι ερεθισμένο.

Όσο για τις κάλτσες, δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να κρυώνουν τα πόδια κατά τη διάρκεια του ύπνου , οπότε ας έχετε μαζί σας κάνα δυο ζευγάρια, ειδικά αν κάνετε καισαρική που μετά το πρώτο 48άωρο τα πόδια σας μπορεί να είναι παγωμένα.

Πετσέτες μπάνιου για πρόσωπο και σώμα : Αν πάτε σε ιδιωτικό μαιευτήριο μπορεί να μην σας χρειαστούν καθώς σας παρέχονται κάθε μέρα, αλλά γιατί να μην έχετε και δικές σας;

Ρούχα για την έξοδο: Πάρτε ρούχα που φοράγατε και στην εγκυμοσύνη, άνετα και φαρδιά. Προσέξτε να μην σας “κόβουν” στο σημείο της καισαρικής σε περίπτωση που δεν πάτε με φυσιολογικό τοκετό και να θυμάστε πως το σώμα θέλει τουλάχιστον 6 εβδομάδες μέχρι να αρχίσει να μαζεύει, οπότε όσα λίγα κιλά και αν πήρατε μην περιμένετε να μπείτε στο τζιν που φοράγατε πριν μείνετε έγκυος.

Κινητό, φορτιστή: και όποια άλλη ηλεκτρονική συσκευή χρησιμοποιείτε στην καθημερινότητα σας. Από λαπ τοπ έως φωτογραφική μηχανή.

Για το μωρό:

7-8 φορμάκια εσώρουχα: Αν είστε σε ιδιωτικό μαιευτήριο θα σας παρέχουν και από εκεί κάποια, αλλά δεν θέλετε το καλύτερο για το μωρό σας;

Γαντάκια: Μην ξεχνάτε πως τα μωρά γεννιούνται με νύχια και μάλιστα πολύ κοφτερά με αποτέλεσμα να αυτοτραυματίζονται.

Καλτσάκια: Όπως κρυώνετε εσείς έτσι θα κρυώνει και αυτό!

Σεντονάκια- κουβερτούλα: Είτε μεταφέρετε το μωρό σας στο πορτ μπεμπε, είτε στο καθισματάκι του αυτοκινήτου, θα πρέπει να έχετε μαζί σας και τα λευκά είδη που απαιτούνται.

Ρουχαλάκι εξόδου: Αυτή θα είναι η επίσημη πρώτου του μωρού σας! Δεν θέλετε να κάνει εντύπωση με τα ρουχαλάκια που είτε έχετε αγοράσει εσείς είτε σαν έχουν κάνει δώρο;

Πιπίλα- Λαβέτες- Πάνες: Αυτό το τρίπτυχο από τη στιγμή που θα μπείτε στο μαιευτήριο για να γεννήσετε δεν θα πρέπει να το ξεχνάτε ποτέ, είτε είστε μέσα στο σπίτι, είτε είστε έξω!

Καλή λευτεριά!


  Αλήθεια είσαι από εκείνους που ζηλεύουν όσοι έχουν άπλετο ελεύθερο χρόνο, δεν δουλεύουν πολύ και γενικώς έχουν ένα άνετο πρόγραμμα; Μην τους ζηλεύετε. Δεν είναι τόσο ευτυχισμένοι όσο εσείς και το λέει και η έρευνα που έκανε το πανεπιστήμιο του Σικάγο. Οι ερευνητές ήθελαν να δώσουν απάντηση στο ερώτημα γιατί ο σύγχρονος άνθρωπος δουλεύει τόσο πολύ και του αρέσει να είναι μονίμως απασχολημένος. Και τελικά βρήκε την απάντηση. Μία ομάδα εθελοντών κλήθηκε να συμπληρώσει ένα ερωτηματολόγιο και μόλις ολοκληρώσει την έρευνα να παραδώσει ο καθένας τις απαντήσεις του και να περιμένει 20 λεπτά, μέχρι να περάσει στη δεύτερη φάση της δοκιμασίας. Αυτά τα 20 λεπτά είχαν την δυνατότητα είτε να κάτσουν στην αίθουσα αναμονής χωρίς να κάνουν τίποτα, είτε να πάνε σε μία πιο μακρινή τοποθεσία προκειμένου να παραδώσουν τις απαντήσεις τους, κάτι που θα τους κόστιζε 15 λεπτά από το χρόνο τους. Με μεγάλη έκπληξη οι ερευνητές είδαν πως οι περισσότεροι από τους εθελοντές, προτίμησαν να περπατήσουν 15 λεπτά από το να περιμένουν άπραγοι 20 λεπτά της ώρας. Σε μία επόμενη ομάδα εθελοντών, άλλαξαν τα δεδομένα και προσέφεραν με την παράδοση των απαντήσεων και από ένα γλυκό σε κάθε εθελοντή. Το γλυκό θα ήταν ίδιο είτε στην αίθουσα αναμονής, είτε στον προορισμό που απείχε 15 λεπτά περπάτημα από το κέντρο έρευνας. Σε αυτή την περίπτωση οι περισσότεροι επέλεξαν να παραμείνουν στην αίθουσα αναμονής καθώς θεώρησαν πως με την κατανάλωση του γλυκού θα παρέμεναν έστω και για λίγο απασχολημένοι. Οι ερευνητές άλλαξαν για 3η φορά τα δεδομένα, και αυτή τη φορά, έκαναν το εξής. Προσέφεραν και πάλι στους εθελοντές ένα γλυκό, μόνο που όσοι επέλεγαν να μείνουν στην αίθουσα αναμονής, θα γνώριζαν τι γλυκό θα κατανάλωναν, ενώ όσοι επέλεγαν να περπατήσουν ως το άλλο κέντρο έρευνας προκειμένου να παραδώσουν τις απαντήσεις τους, δεν θα ήξεραν τι γλυκό τους περιμένει. Αυτό από μόνο του ήταν ένα κίνητρο ώστε να επιλέξουν οι περισσότεροι από τους ερευνητές να περπατήσουν 15 λεπτά αναζητώντας ένα άγνωστο έδεσμα. Από την έρευνα λοιπόν προκύπτει πως ο σύγχρονος άνθρωπος θέλει απλά να είναι απασχολημένος γιατί νιώθει πιο γεμάτος και πιο ευτυχισμένος. Δεν είναι μόνο το κίνητρο της χρηματικής απολαβής που τον κάνει να θέλει να δουλεύει, καθώς αν ήταν έτσι όλοι θα προτιμούσαν να παραμείνουν στην αίθουσα αναμονής και να φάνε το γλυκό τους, όποιο και αν ήταν αυτό, αλλά εκείνο που λειτουργεί περισσότερο ως κίνητρο είναι η διάθεση και η πρόθεση της δράσης, σε όποιο επίπεδο. Έτσι λοιπόν γίνεται σαφές, πως οι απασχολημένοι είναι και πιο ευτυχισμένοι... Και όποιος συνηθισμένος στην σκληρή δουλειά, βρεθεί να κάθεται, συνήθως πλήττει και θέλει να επιστρέψει στους συνήθεις ρυθμούς του όσο το δυνατόν συντομότερα.
GO SOCIAL

Crafted by white-space.gr