ομορφιά και στιλ : 22 Nov 2018

Τα 6 χαρακτηριστικά μίας stylish γυναίκας

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το style και το  styling  με χιλιάδες επίδοξες fashion bloggers να αντιμετωπίζουν τους εαυτούς τους ως  influencer  και trend setters. Είναι όμως αλήθεια έτσι, ή τελικά είσαι ό,τι δηλώσεις.

Παρακάτω ακολουθούν  6 χαρακτηριστικά της γυναίκας που έχει πραγματικά στιλ και δεν χρειάζεται ταμπέλες για να επιβεβαιωθεί.

Δεν ντύνονται για να θεωρούνται στιλάτες

Ντύνονται γιατί δεν πρέπει να βγουν γυμνές έξω! Απλά το στιλ είναι οι δεύτερη φύση τους. Θέλουν να είναι περιποιημένες, κάνουν τη δική τους δήλωση μέσα από το ντύσιμο και θεωρούν το ρούχο όχι απλά ένα ένδυμα αλλά έναν τρόπο να εκφράσουν το πώς αισθάνονται την εκάστοτε στιγμή. Και όλο αυτή η  τεχνογνωσία δεν γίνεται επιτηδευμένα αλλά αυθόρμητα, ελεύθερα και πάνω απ όλα σωστά!

Δεν είναι έρμαια της μόδας

Όταν ξέρεις ποια είσαι και τι θέλεις, γνωρίζεις καλά και τι σου πάει. Η γυναίκα με στιλ έχει άποψη και κριτήριο επομένως δεν θα ακολουθήσει καμία τάση χωρίς να μπορεί να την υποστηρίξει γιατί στην περίπτωση της ισχύει το ότι το ρούχο πρέπει να το φοράς και όχι να σε φοράει.

Δεν έχουν εμμονή με τις μάρκες

Ξέρουν να εκτιμούν τα ακριβά, έχουν γνώση της ιστορίας στον κόσμο της «μάρκας», σίγουρα έχουν και κάποια καλά κομμάτια επώνυμων οίκων, χωρίς ωστόσο να κατακλύζονται από «ταμπέλες» όταν θα κάνουν μία εμφάνιση. Γνωρίζουν καλά να κάνουν να φαίνεται όμορφο ακόμα και ένα πιο οικονομικό ρούχο και σίγουρα όταν επιλέγουν κάτι επώνυμο, θα αποφύγουν να το κάνουν γνωστό μέσα από «λογότυπα».

Είναι επιμελώς ατημέλητες

Το αυθεντικό στιλ, δεν θέλει επιτήδευση. Και αυτό οι στιλάτες γυναίκες το ξέρουν καλά. Δεν θα είναι ποτέ στημένες, ποτέ «φτιασιδωμένες». Συνήθως επιλέγουν διακριτικό μακιγιάζ και σχεδόν ατημέλητο χτένισμα, γιατί ξέρουν πως όταν πρόκειται για το στιλ , ισχύει το less is more.

Βλέπουν παντού το ωραίο

Δεν χρειάζεται να πάνε σε ακριβά μαγαζιά, σε τεράστια εμπορικά κέντρα, ή σε πολυδιαφημισμένες αγορές. Ξέρουν πως μπορούν να βρουν παντού, ακόμα και σε παζάρι, το καλό , το σωστό και το όμορφο. Το κάτι ιδιαίτερο ή το πολύ απλό, που ωστόσο θα έχει ταυτότητα και θα της βοηθήσει να κάνουν τη διαφορά.

Δεν κάνουν copy paste

Σίγουρα σερφάρουν , παίρνουν ιδέες, εμπνέονται αλλά σε καμία περίπτωση δεν αντιγράφουν. Επισκέπτονται blogs, παρακολουθούν μόδα, γνωρίζουν τάσεις, αλλά στην τελική εκείνες θα αποτελέσουν πηγή αντιγραφής και δεν θα πέσουν στην παγίδα να ξεπατικώσουν ένα στιλ που στην τελική θα τους είναι ξένο.


  H μαύρη ώρα έφτασε και η πιο αγαπημένη Παρασκευή του χρόνου είναι και πάλι εδώ! Πριν βγεις στα μαγαζιά για να κάνεις τις αγορές σου, κάνε πρώτα στον εαυτό σου τις σωστές ερωτήσεις ώστε να κάνεις και ψώνια για τα οποία δεν θα μετανιώσεις ποτέ. Γιατί η φιλοσοφία της black Friday είναι να αγοράσεις κάτι σε καλή τιμή και όχι να αγοράζεις πολλά και ενδεχομένως άχρηστα επειδή τα βρήκες πιο φθηνά. Θέλω κάτι πραγματικά; Ή το βρήκα φθηνό και το θεωρώ ευκαιρία; Να μία ερώτηση για να κάνεις μία καλή αρχή. Πρόσεχε μην πέσεις στην πιο συχνή παγίδα του να αγοράσεις κάτι μόνο και μόνο επειδή βρίσκεται σε καλή έκπτωση. Γιατί αν κάνεις το ίδιο με δυο τρία πράγματα , θα βρεθείς να έχεις ξοδέψει πολλά λεφτά σε πράγματα που τελικά δεν ήθελες πραγματικά, άρα έχεις χάσει και χρόνο και χρήμα. Αν αυτό που πάω να αγοράσω δεν ήταν μάρκα, θα μου άρεσε ; Συνήθως σε μέρες όπως η black Friday αναζητάμε να αγοράσουμε κάτι που υπό άλλες συνθήκες θα το θεωρούσαμε ακριβό ή κάτι επώνυμο που στην κανονική του τιμή είναι απλησίαστο. Για πες όμως αλήθεια, πόσα ρούχα έχεις δει και τα έχεις θεωρήσει άσχημα, αλλά μόνο και μόνο επειδή είναι επώνυμα , θα τα ήθελες και εσύ; Μην το κάνεις αυτό στον εαυτό σου. Ας είμαστε ειλικρινής. Αν δεν ήταν μάρκα θα το ήθελες; Δώσε την σωστή απάντηση και ίσως νιώσεις καλύτερα και γλιτώσεις και χρήματα. Αν δεν υπήρχε το isntagram θα το ήθελα; Καλό το instagram αλλά η αλήθεια είναι πως δημιουργεί και ψεύτικες ανάγκες. Επειδή βλέπεις συνέχεια μία τσάντα ή ένα παπούτσι, σε πιάνει και λίγο το σύνδρομο Fomo και νιώθεις πως θα είσαι λιγότερο άξιος, λιγότερο σημαντικός και πως θα χάσεις κάτι από την ουσία της ζωής, αν δεν αποκτήσεις και συ το πολυδιαφημισμένο αντικείμενο. Δεν είναι όμως έτσι. Συγκεντρώσου λίγο σε σένα και άσε τους άλλους να κάνουν τη δουλειά τους στα κοινωνικά δίκτυα, που συχνά η δουλειά τους είναι να σε κάνουν να νιώσεις άσχημα. Μην τους κάνεις τη χάρη. Μήπως το βρω και πιο φθηνά; Πιο φθηνά και από τη Black Friday; Θα αναρωτηθείς! Γιατί, τι νομίζεις ότι είναι η Black Friday ; Να ξέρεις πως τα καταστήματα δεν σου κάνουν χάρη με τις εκπτώσεις αυτές. Και να θυμάσαι πως πάντα στόχος του καταστήματος είναι το κέρδος. Επομένως να ξέρεις κάτι: Τα αντικείμενα που θα βγουν σε προσφορά, απλά ήταν πολύ πιο ακριβά πριν τις εκπτώσεις που σημαίνει πως οι καταστηματάρχες είχαν τη δυνατότητα να κατεβάσουν την τιμή. Και μπορούν να το κάνουν ακόμα περισσότερο! Γιατί είπαμε, στόχος τους είναι το κέρδος. Επομένως πριν βγεις κάνε και μία έρευνα αγοράς, γιατί πιθανότατα πολλά μαγαζιά λίγο πριν τη μεγάλη Παρασκευή , να είχαν ανεβάσει επίτηδες τις τιμές, έτσι ώστε όταν θα έρθεις εσύ περιχαρής να κάνεις την αγορά σου, να το πάρεις στην τιμή που ούτως ή άλλως θα έπρεπε να είναι το προϊόν, και να γελάνε πίσω από την πλάτη σου όταν θα αισθάνεσαι ότι έκανες την τέλεια αγορά!

Είναι ενοχλητικά, αλλά τα συναντάμε συχνά! Τα μαύρα στίγματα προτιμούν τη μύτη, το πιγούνι και γενικότερα τις λιπαρές περιοχές και τα λιπαρά δέρματα. Θέλουν συνέχεια φροντίδα αλλά πλέον δεν είναι δύσκολο να απαλλαγείτε από την παρουσία τους.

Το μόνο που θα χρειαστείτε είναι τα εξής:

Μία μπατονέτα για τα αυτιά

Λίγο μέλι

Λίγη κανέλα

Ανακατεύεται το μέλι με την κανέλα μέχρι να δημιουργηθεί μία πάστα. Τοποθετείτε ένα λεπτό στρώμα από το μείγμα στις περιοχές που εντοπίζονται τα μαύρα στίγματα και απλώστε το με τη βοήθεια της μπατονέτας πιέζοντας την λίγο πάνω στο δέρμα. Αφήστε το μείγμα να δράσει για πέντε λεπτά και στη συνέχεια ξεβγάλετε το πρόσωπα σας με κρύο νερό.

 


Είναι αλήθεια πως τα juicy χείλη έχουν πέραση, όταν όμως τα αποκτάς με τεχνητό τρόπο γίνονται και υπερβολές που δεν φέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Αν θέλεις λοιπόν να αποκτήσεις ωραία θελκτικά χείλη, χωρίς ενέσιμα ή άλλους παράδοξους τρόπους ακολούθησε το παρακάτω μικρό μυστικό και το αποτέλεσμα θα σε δικαιώσει. Σε μία οδοντόβουρτσα τοποθετείς λίγη ζάχαρη και κάνεις στα χείλη σου ένα φυσικό scrub. Τρίβεις απαλά ώστε να μην τραυματίσεις τα χείλη σου, ενώ δίνεις λίγη περισσότερη έμφαση στις άκρες , στο περίγραμμα. Αφού κοκκινίσουν λίγο τα χείλη, σταματάς το scrub και περιποίησε την περιοχή με ένα μείγμα από λίγο ελαιόλαδο και κανέλα. Το scrub από ζάχαρη θα προκαλέσει υπεραιμία στα χείλη ώστε να “πρηστούν” φυσικά. Το λάδι θα τα μαλακώσει και θα τους δώσει μία λαμπερή υφή, ενώ η κανέλα θα διατηρήσει το φυσικό “πρήξιμο” για αρκετή ώρα, ενώ θα δώσει και μία πιο ευχάριστη γεύση. Ιδανικό μυστικό για νέα κορίτσια, αλλά και για όλες όσες λατρεύουν τα όμορφα χείλη.  

Είναι ένα ακόμα ξενόφερτο έθιμο. Το Baby shower δεν είναι τίποτε περισσότερο από ένα πάρτι για να γιορτάσει κανείς τον ερχομό ενός μωρού.

Συνήθως γίνεται τον 7ο μήνα της εγκυμοσύνης και καλεσμένες είναι οι καλύτερες φίλες της μαμάς. Το πάρτι μπορεί να γίνει είτε στο σπίτι της εγκύου είτε σε κάποιον άλλο χώρο όπου η μέλλουσα μαμά υποδέχεται τις καλεσμένες της και παραλαμβάνει τα πρώτα δώρα του μωρού. Είθισται να διοργανώνετε από τις φίλες της mama to be, και λαμβάνει χώρε είτε μεσημεράκι είτε πιο αργά το απόγευμα, ώστε οι καλεσμένες να απολαύσουν ένα νόστιμο μπουφέ, καφέ , τσάι και γλυκά που σαν θέμα έχουν το μωρό και το φύλο του αν αυτό είναι γνωστό.

Κατά τη διάρκεια του baby shower, πέραν του ότι η μανούλα σε αναμονή ανοίγει τα δώρα που της φέρνουν οι φίλες της και όλα έχουν να κάνουν με την προίκα του bebe, αρκετά συχνά, υποβάλλεται και σε ερωτήσεις σχετικά με τη γέννα και τη μητρότητα έτσι ώστε να φανεί το κατά πόσο είναι προετοιμασμένη γι’ αυτό που την περιμένει.

Αν και οι δικές μου φίλες είχαν προσφερθεί να μου κάνουν έναν baby shower, προτίμησα να μην το κάνω. Ήταν καθαρά δική μου προσωπική άποψη, γιατί αντιμετωπίζω το baby shower όπως ακριβώς αντιμετωπίζω και τη λίστα γάμου.

Αισθάνομαι σαν να «υποχρεώνω» τις καλεσμένες μου να μπουν σε έξοδα προκειμένου να μου φέρουν κάποιο δώρο για το μωρό.

Αν και ουσιαστικά στο εξωτερικό αυτό είναι και το ζητούμενο του baby shower, προτίμησα, όποιος θέλει να κάνει ένα δώρο στο μωρό μου να το κάνει από καθαρά δική του επιθυμία και πρωτοβουλία όταν εκείνος αποφάσιζε.

Αυτό δεν σημαίνει πως δεν συμφωνώ να πηγαίνω καλεσμένη σε αντίστοιχα παρτάκια, τα οποία ομολογώ πως στο παρελθόν έχω απολαύσει ουκ ολίγες φορές.

Το baby shower είναι κάτι που έγκειται καθαρά και μόνο στην κάθε μανούλα και έχει να κάνει και με την ψυχολογία της κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

Μία μαμά με δυσκολίες κατά την ευαίσθητη περίοδο αυτή, έχει το δικαίωμα να αποφασίζει η ίδια για τον εαυτό της, αν θέλει να περνάει χρόνο με κόσμο, ή προτιμά να απομονωθεί. Είναι εκείνη που ξέρει καλύτερα από όλους τι μπορεί να της φτιάξει και τι να της χαλάσει τη διάθεση!


ομορφιά και στιλ : 19 Nov 2018

Κάντο όπως οι stars

Θέλεις ακόμα και μέσα στη καρδιά του χειμώνα να έχεις ένα όμορφο μαυρισμένο δέρμα, χωρίς ωστόσο να χρησιμοποιείς τα προϊόντα του εμπορίου που δεν δίνουν φυσικό αποτέλεσμα αλλά αποφεύγοντας και το solarium; Υπάρχει λύση και μάλιστα την ακολουθούν πολλές από τις διάσημες κυρίες που καλούνται μέσα στο χειμώνα να δώσουν το \"παρών¨ σε κόκκινα χαλιά. Μπορείς εύκολα, οικονομικά και φυσικά, να αποκτήσεις την απόχρωση του καλοκαιριού χωρίς να λερώσεις τα ρούχα σου και χωρίς να εκθέσεις το δέρμα σου σε κινδύνους, χρησιμοποιώντας μόνο δύο υλικά: την ενυδατική  κρέμα που αγαπάς να βάζεις στο σώμα σου, και λίγη... σκόνη κακάο! Στην καθιερωμένη δόση κρέμας που βάζεις στο σώμα σου θα προσθέσεις τη σκόνη κακάο και ανακατεύοντας θα έχεις μία παχύρευστη καφετί κρέμα. Με αυτήν θα κάνεις επάλειψη στο σώμα σου όπως κάνεις κάθε μέρα. Την σωστή απόχρωση θα την πετύχεις όταν η κρέμα είναι λίγο πιο σκούρη από την επιθυμητή απόχρωση που θέλεις να πετύχεις στο δέρμα σου. Πριν ντυθείς περίμενε να απορροφήσει το σώμα σου την κρέμα και απέφυγε να βάλεις στα σημεία άρωμα γιατί μπορεί να δημιουργηθεί διχρωμία. Είσαι έτοιμη να βγεις και να λάμψεις!

Πολλοί το συνηθίζουμε ενώ ξέρουμε ότι δεν πρέπει. Δίνουμε από τις τροφές μας μεζεδάκια είτε στο σκύλο είτε στη γάτα μας. Άλλες φορές πάλι, είμαστε απρόσεκτοι και αφήνουμε εκτεθειμένα τα φαγητά με αποτέλεσμα να εξαφανίζονται από το κατοικίδιο μας, χωρίς να το πάρουμε καν είδηση.
Δεν θέλει όμως και πολύ , για να γίνει το κακό. Υπάρχουν τροφές που αν τις καταναλώσει το ζωάκι μας , θα αρρωστήσει ενώ σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να θέσει και τη ζωή του σε κίνδυνο. Μάθε ποιες:

Ζύμη
Αν αναλογιστεί κανείς πως η ωμή ζύμη μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές στον άνθρωπο, φαντάζει λογικό ότι η ζημιά θα είναι μεγαλύτερη σε γάτες και σκύλους. Στην περίπτωση όμως των μικρών μας φίλων, η κατανάλωση ωμής ζύμης μπορεί να αποβεί και μοιραία.

Ξηροί Καρποί Μακαντάμια
Η κατανάλωση των συγκριμένων κατά τα άλλα πολύ νόστιμων ξηρών καρπών, είναι δυνατόν να προκαλέσουν κυρίως νευρολογικά συμπτώματα στα κατοικίδια μας, όπως τρέμουλο, σπασμούς και αδυναμία στα άκρα.

Σκόρδο
Πλήττει κυρίως τα ερυθρά αιμοσφαίρια τόσο σε σκύλους όσο και σε γάτες, προκαλεί αναιμία , στομαχικές διαταραχές, και αιματουρία.

Σοκολάτα
Αν και είναι αγαπημένοι λιχουδιά των σκύλων και τακτικό δικό μας λάθος το ότι υποκύπτουμε στα νάζια τους και τους τρατάρουμε συχνά, η σοκολάτα λειτουργεί στα ζωάκια όπως στον άνθρωπο ένα διεγερτικό ναρκωτικό. Αυξάνει τους χτύπους της καρδιάς, προκαλεί ανησυχία, υπερένταση και νευρικότητα, ενώ αν το ζωάκι είναι γέρικο, με προβλήματα καρδιάς, ή η ποσότητα σοκολάτας που θα καταναλωθεί είναι μεγάλη, τότε το ζωάκι φλερτάρει με το κώμα, και τον θάνατο

Σταφύλια και σταφίδες
Εμετοί διάρροια αλλά και νεφρική ανεπάρκεια το μενού που προσφέρει στους τετράποδους φίλους μας η κατανάλωση του φρούτου είτε σε φρέσκια είτε σε αποξηραμένη μορφή

Αλκοόλ
Ό,τι χειρότερο για τα ζωάκια μας. Ρίχνει το σάκχαρο, ανεβάζει την πίεση, κάνει πυρετό, προκαλεί εμετό, διάρροια , σπασμούς , αναπνευστικά προβλήματα και μπορεί πιο εύκολα απ ότι αναφέραμε παραπάνω να οδηγήσει στον θάνατο. Εκτός βέβαια αν το σκυλάκι σας είναι κάτι σαν σούπερ ήρωας, όπως το Πίντσερ μου ο Πούκι, που ένα βράδυ, καταβρόχθισε ένα ολόκληρο μπολ με σοκολατάκια γεμιστά με λικέρ. Έπαθε όλα τα συμπτώματα μετά από κατανάλωση σοκολάτας και αλκοόλ, εκτός από τον θάνατο! Η συμπεριφορά του πάντως ήταν αυτή ενός μεθυσμένου σκύλου και χρειάστηκε πλύση στομάχου για να συνέλθει. Από τότε τίποτε φαγώσιμο δεν κυκλοφορεί αφύλαχτο δεδομένου ότι ο σκύλος μου εντόπισε το μπολ με τα γλυκίσματα πάνω σε τραπέζι όπου και πήδηξε για να τα εξαφανίσει.

 


Μία τολμάω να πεθάνω μια σκοτώνω εγώ...λέει το άσμα... Και όπως όλοι οι στίχοι έτσι και αυτοί είναι γραμμένοι από τη ζωή. Μου συμβαίνει. Είμαι τέτοια. Είμαι από εκείνες που δυστυχώς σε «κάποια» ζητήματα, δεν έχω συνεργασία ούτε και ροή ανάμεσα στις κατηγορίες «λέω» «κάνω» «εννοώ». Όλα ξεκινούν από μία σκέψη. Την κάνω. Αυτή μου γεννάει συναισθήματα. Τα συναισθήματα πυροδοτούν πράξεις ή λόγια. Τα λόγια εκτοξεύονται, οι πράξεις γίνονται, οι επιπτώσεις έρχονται και το αποτέλεσμα δεν έχει καμία σχέση με την προσδοκία. Συμπτωματικά ή -τελικά όχι και τόσο, - αυτό που πετυχαίνω είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που σκεφτόμουνα, ή ίσως εκατό τοις εκατό ταυτόσημο με αυτό που υποσυνείδητα επεδίωκα. Τι από τα δύο, δεν ξέρω, ίσως όμως αν ανακαλύψω να μπορέσω να ξορκίσω και αυτόν τον μηχανισμό που ευλαβικά ακολουθώ σε κάποιες « περιπτώσεις». Που χάνω τον δρόμο; Δεν μπορεί, κάποια προσδοκία, κάποια πεποίθηση, κάποιος φόβος βρίσκεται κάπου καλά χωμένος που σαμποτάρει την ουσία και την αλήθεια. Άμυνα; Φόβος απόρριψης; Ανασφάλεια αποτυχίας; Χαμηλή αυτοεκτίμηση; Τι μπορεί να συμβαίνει και ενώ σκέφτεσαι άσπρο, λες γκρι και καταλήγεις το μαύρο; Γιατί να είναι τόσο δύσκολο να σκεφτείς «α» , να πεις «α», μα πάνω από όλα να εννοείς και «α». Άπειρες φορές στη ζωή μου, ένιωσα την ανάγκη να πω σε «θέλω» και είπα «τελείωσε», αμέτρητες φορές ήθελα να πω «έλα» και είπα «φύγε», δεν ξέρω και γω πόσες φορές φώναξα «φύγε» και εννοούσα «σε ικετεύω μείνε». Και όταν γινόταν αυτό που έλεγα, τότε καταλάβαινα πως αυτό που έκανα δεν ήταν εκείνο που εννοούσα γιατί απλά ποτέ δεν παραδέχτηκα την αλήθεια του τι πραγματικά σκέφτομαι και έχω την ανάγκη να εκφράσω ούτε και στον ίδιο μου τον εαυτό. Με τη διαφορά ότι τελικά, μόνο εσύ ξέρεις ποια η συνοχή όλων αυτών, καθώς ο αποδέκτης της πράξης, γνωρίζει μόνο την πραγμάτωση αυτής, και όχι το παρασκήνιο της εκτέλεσης της. Άκουσε «φύγε» και έφυγε γιατί δεν μπορούσε να μείνει καθώς νόμιζε πως δεν θέλεις εσύ να κάνει κάτι τέτοιο ακόμα και αν εκείνος ήθελε να μείνει περισσότερο και από εσένα. Πόσες αγάπες τελείωσαν άραγε έτσι; Πόσα λόγια δεν ειπώθηκαν για να δώσουν τη θέση τους σε λέξεις που δεν έπρεπε να λεχθούν; Πόσα έγιναν ενώ οι προθέσεις ήταν άλλες, και πόσα ψέματα τελικά γεννήθηκαν μέσα από γενέτειρες σκέψεις που μεταλλάχθηκαν σε άστοχες πράξεις όσο άστοχη μπορεί να είναι και μία σκάρτη σφαίρα. Από την άλλη πρέπει να πονάει πολύ, να λες αυτό που νιώθεις, σκέφτεσαι και αισθάνεσαι και αυτό απλά να μην βρίσκει ανταπόκριση. Έστω και μία στο τόσο. Σωστά. Η ασφάλεια είναι το παν. Για φαντάσου όμως αυτός που πληγώνεις να είναι ο λάθος άνθρωπος και εκείνος, που αν του έλεγες αυτό που νιώθεις στ αλήθεια, απλά να μπορούσε να σε αγαπήσει όσο ανάγκη έχεις να κάνεις και συ το ίδιο. Γαμημένα βιώματα. Μία φορά τα ζεις, αλλά σε ζουν για πάντα. Καληνύχτα.

Ήταν ένα ερώτημα «σοσιαλομιντιακού» φίλου που ομολογώ μου άρεσε. Ένιωσα όπως ακριβώς ένιωθα όταν έγραφα διαγώνισμα έκθεσης (more…)


Η αλλαγή είναι διαδικασία της ζωής. Για κάποιους αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της εξέλιξης τους και την επιζητούν. Για κάποιους άλλους η αλλαγή είναι κάτι που απλά συμβαίνει, και όταν έρθουν αντιμέτωποι με αυτήν, καλούνται να αντιμετωπίσουν τη φάση της μετάβασης από τη μία κατάσταση στην άλλη, βιώνοντας συναισθήματα πρωτόγνωρα που προκαλούν σύγχυση και φόβο. Και στις δύο περιπτώσεις η αλλαγή είναι απαραίτητη και είτε έχεις επιδιωχθεί από εκείνον που την ζει, είτε όχι,  συνοδεύεται από μία κοινή ψυχολογία. Παρακάτω καταγράφονται τα συναισθήματα που συνεπάγεται η διαδικασία της αλλαγής, και η ύπαρξη τους δηλώνει πως όλα βαίνουν καλώς. Απομόνωση Η αλλαγή είναι κάτι προσωπικό. Ακόμα και αν έχει ξεκινήσει από απρόβλεπτους και εξωτερικούς παράγοντες, ο κάθε ένας μας, τη διαχειρίζεται προσωπικά ανάλογα με την ιδιωτική του λογική και τα βιώματα του.  Και η διαχείριση αυτή πολλές φορές απαιτεί συγκέντρωση και απομόνωση. Μία διακριτική απομάκρυνση από φίλους γνωστούς και συγγενείς, που δεν συνεπάγεται κάτι κακό αλλά μία ανάγκη να βρεθεί κάποιος μόνος με τον εαυτό του σε μία κρίσιμη στιγμή για εκείνον. Αδυναμία συγκέντρωσης σε καθημερινές υποχρεώσεις Η αλλαγή είναι μία στρεσογόνος κατάσταση που αποσυντονίζει τη σκέψη και κουράζει εύκολα και γρήγορα τον εγκέφαλο μας. Η αριστερή πλευρά του, που ευθύνεται για την εκτέλεση  των περισσότερων δραστηριοτήτων μας , κυριολεκτικά «καίγεται» όταν καλούμαστε να προσαρμοστούμε σε νέα δεδομένα. Αγωνία και ανησυχία Σε  όποια κατηγορία και αν ανήκει η αλλαγή, είτε αφορά σε μία σχέση, σε επαγγελματικό περιβάλλον ή ακόμα και αν έχει και πνευματική βάση, προκαλεί μία εσωτερική αναστάτωση που εκδηλώνεται από άγχος και μία απροσδιόριστη αγωνία για το οτιδήποτε. Δεδομένου ότι με την αλλαγή συντελούνται επαναπροσδιορισμοί και ανακατατάξεις, είναι λογικό να βιώνει κάποιος πληθώρα αρνητικών συναισθημάτων τα οποία ωστόσο είναι εκτός από  φυσιολογικά και άκρως απαραίτητα που σε βάθος χρόνου μόνο οφέλη έχουν να αποφέρουν στη διαδικασία της εσωτερικής μας εξέλιξης. Πέρα από την αγωνία και την ανησυχία μπορεί κάποιος να νιώσει θλίψη, απογοήτευση, φόβο... Εκνευρισμός και ερεθιστικότητα Τα τσιτωμένα νεύρα κατά τη διάρκεια της αλλαγής είναι δεδομένα. Η ψυχολογία μας αλλάζει το ίδιο και η ανεκτικότητα μας απέναντι σε γεγονότα και πρόσωπα. Η μεταμόρφωση αυτή γίνεται αντιληπτοί από τους οικείους που ενδέχεται να μην δείξουν κατανόηση σε όλες τις περιπτώσεις με αποτέλεσμα το κλίμα να είναι τεταμένο ανάμεσα σε εμάς και τους γύρω μας. Καβγάδες, παρεξηγήσεις , εντάσεις και διαφορές θα προκύψουν κατά τη διάρκεια μίας αλλαγής , είτε συντελείται σε εμάς είτε στους άλλους. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι φιλίες θα κριθούν και παντός φύσης σχέσεις θα δοκιμαστούν.  Αίσθηση ότι είσαι χαμένος Νιώθεις μπερδεμένος, σαν να μην πατάς στη γη, ανασφαλής, ίσως και μπερδεμένος παρά το γεγονός ότι ξέρεις καλά πως μέσα σου, η αλλαγή πρέπει να γίνει ή γιατί το επιθυμείς ή γιατί δεν έχεις άλλη επιλογή. Τα συναισθήματα αυτά δεν σημαίνουν πως έχεις πάρει λάθος δρόμο, αντιθέτως! Το πρόσωπο που βιώνει αλλαγή, καλείται να έρθει αντιμέτωπο με νέες προσδοκίες, καινούριες εμπειρίες που διαμορφώνουν μία τελείως νέα πραγματικότητα που απαιτεί χρόνο προσαρμογής    

Σίγουρα όλοι  γνωρίζετε στο ευρύτερο περιβάλλον σας κάποια δυναμική προσωπικότητα, ή μπορεί να είστε και εσείς μία τέτοια! (more…)


Ήταν ένα ερώτημα «σοσιαλομιντιακού» φίλου που ομολογώ μου άρεσε. Ένιωσα όπως ακριβώς ένιωθα όταν έγραφα διαγώνισμα έκθεσης και «έπεφτε» θέμα που ήξερα ότι «το χω». Πριν όμως ξεκινήσω να ξετυλίγω τις σκέψεις μου, τόσο στον φίλο όσο και για όλους εσάς που έχετε κάνει «κλικ» σε αυτό το κείμενο, θέλω να σας διευκρινίσω  πως γράφω «αυτόματα». Αυτό σημαίνει πως δεν σκέφτομαι πρώτα, κάνω παύση, γράφω, σβήνω, ξαναδιαβάζω, αλλάζω σημεία, προσθέτω λέξεις, αφαιρώ σκέψεις. Απλά γράφω. Ανοίγω το pc και αυτό που σκέφτομαι το γράφω. Αφιλτράριστα, απευθείας, έχοντας δώσει εντολή από τους νευροδιαβιβαστές της σκέψης, στο χέρι μου. Συνήθως για ένα κείμενο σαν και αυτό, θέλω καθαρό χρόνο γραφής, γύρω στα 15 λεπτά. Και αυτό σας το επισημαίνω , ώστε να γνωρίζετε πως μετά το πέρας της ανάγνωσης, ουδεμία ευθύνη φέρω για το πως θα διαχειριστεί ο καθένας από εσάς τα λεγόμενα μου. Δεν είμαι ειδικός, δεν συμβουλεύω κανέναν, δεν καθοδηγώ. Απλά μοιράζομαι χωρίς δεύτερη σκέψη, όλα αυτά που έχω μέσα στο μυαλό μου ελεύθερα και χωρίς ενοχές. Μπορεί σε κάποιους να αρέσουν και κάποιοι άλλοι να θεωρούν όσα διαβάζουν «λάθος». Και κοίτα πως έφερα την κουβέντα εκεί ακριβώς που ήθελα... Στα λάθη... Ξέρεις είναι πολύ δύσκολο για κάποιον να αναγνωρίσει πως έχει κάνει λάθη. Και αν τα αναγνωρίσει είναι ακόμα πιο δύσκολο να τα αποδεχτεί. Χρειάστηκαν πολλά χρόνια για να το κάνω ξεκάθαρο αυτό και στον εαυτό μου. Κανείς όμως δεν έρχεται στη ζωή με manual. Και το βρέφος βάζει το παπούτσι στο στόμα του αρχικά και όχι στο πόδι του. Γιατί δεν ξέρει τι είναι το παπούτσι και κάνει “λάθος”. Σιγά σιγά όμως καταλαβαίνει πως αυτό είναι “λάθος” και γνωρίζοντας τον κόσμο, γνωρίζει και το που ακριβώς μπαίνει το παπούτσι. Αν μου έκανες την ίδια ερώτηση πριν δύο χρόνια, και σου απαντούσα ειλικρινά, η απάντηση δεν θα ήταν και πολύ «τιμητική» για εμένα. Υπό την έννοια ότι η αντίδραση μου στα λάθη, ήταν περισσότερο «τιμωρητική» σχεδόν κακοποιητική, κάτι που δείχνει πως δεν αγαπούσα και τόσο πολύ τον εαυτό μου. Την ίδια στιγμή που θα ερχόμουν αντιμέτωπη με το λάθος, θα ξεκινούσε το μαρτύριο μου. \"Αυτομαστίγωμα\" μέχρι τελικής πτώσης. Ατελείωτες ώρες απομόνωσης, βυθισμένες στην υπέρ-ανάλυση και στην ψυχαναγκαστική  επανάληψης της βοής  των «γιατί;»  του «τι θα γινόταν αν»  του «έπρεπε να» ,  του «δεν έπρεπε να» ... Μέσα στο κεφάλι μου επικρατούσε, μέχρι να εξαντληθώ μία επικριτική, χωρίς οίκτο φωνή, σαν εκείνη που θα άκουγε και η Ιωάννα της Λοραίνης πριν την ρίξουν στην πυρά. Αν είχα μία polaroid, εκείνη τη στιγμή (μιλάμε για την εποχή που δεν υπήρχαν κινητά και selfies), και έβγαζα τον εαυτό μου  μία φωτογραφία, για να δω πως ήταν η έκφραση του προσώπου μου όταν έκανα αυτές τις σκέψεις, θα έβλεπες έναν άνθρωπο που βιώνει πόνο. Θα φανταζόσουν από τις συνοφρυώσεις πως κάποιος ασκεί σωματικό πόνο στον φωτογραφιζόμενο. Τόσο αμείλικτη ήμουν απέναντι στα «λάθη» μου. Και ξεκινώ στο σημείο αυτό να  βάζω τη λέξη  {λάθη} σε εισαγωγικά, γιατί απλά αν κάτσεις και το καλοσκεφτείς, το εύρος των λαθών στα οποία μπορεί να περιπέσει κάποιος είναι μικρό και αυτό θωρακίζεται από νόμους, κανόνες και ποινές που προβλέπονται από το δίκαιο. Οτιδήποτε άλλο, δεν είναι παρά πράξεις,  και δράσεις που για κάποιο λόγο προκλήθηκαν από εμάς, σε συγκεκριμένες στιγμές της ζωής μας, και στις  οποίες μας οδήγησε ο συνδυασμός της σκέψης και των συναισθημάτων μας, εκείνη την δεδομένη στιγμή. Ουσιαστικά αυτό που εμείς ορίζουμε ως «λάθος» είναι η αντανάκλαση του ίδιου μας του εαυτού σε ένα χωροχρόνο  όπου δεν μπορούσαμε να υπάρξουμε διαφορετικά. Δεν είναι ότι δεν είχαμε άλλες επιλογές. Είναι ότι η επιλογή που κάναμε τη δεδομένη στιγμή, ήταν εκείνη που αργότερα άλλες συνθήκες και άλλα δεδομένα θα μας οδηγούσαν να χαρακτηρίσουμε «λάθος» γιατί το είδωλο μας στον τότε χωροχρόνο αποφασίζει εκ νέου.  Και η επιλογή αυτή ήταν δική μας, με τα τότε, τόσο εξωτερικά όσο και εσωτερικά δεδομένα. «Έχεις ακούσει ποτέ το στερνή μου γνώση να σ είχα πρώτα;» Αυτό ακριβώς... Μέσα από ένα δικό μου λίγο πιο περίπλοκο πλέγμα. Ας πάρουμε όμως το σενάριο πως όλοι οι άνθρωποι γεννιόμασταν κατέχοντας αυτή τη «γνώση» που θα μας οδηγούσε να μην κάνουμε ποτέ «λάθη». Πως θα ήταν η ζωή; Ασφαλής. Μόνιμα προστατευμένη. Ανακουφιστική. Αψεγάδιαστη. Για κάποιους αυτό ίσως να φάνταζε ιδανικό. Ίσως και για τον παλιό μου εαυτό, κάτι τέτοιο να ήταν και το ζητούμενο. Μέχρι που σιγά σιγά άρχισα να μαλακώνω με τον εαυτό μου. Άρχισα να παρατηρώ περισσότερο τη ζωή. Την αλληλουχία των γεγονότων, την επίδραση που μπορούμε και που έχουμε σε αυτά, αλλά και το ότι έχουμε και τη μοναδική ελευθερία του να αποφασίσουμε πως θα αντιδράσουμε σε  σε οτιδήποτε μας συμβαίνει όταν δεν μπορούμε να το ελέγξουμε. Και τότε άρχισα να βλέπω τη ζωή σαν ένα παιχνίδι. Σαν έναν λευκό καμβά  όπου θα μπορούσα να ζωγραφίσω πάνω ό,τι θέλω, με όποιο χρώμα μου αρέσει. Δεν έγινε γρήγορα, δεν έγινε αμέσως αυτή η αλλαγή. Άρχισε όμως να πραγματοποιείται , όταν άρχισα και εγώ να αγαπώ «τα λάθη»μου. Όταν άρχισα να τα αντιμετωπίσω ως κομμάτια του εαυτού μου, ως την καλύτερη version του «είναι» μου σε δεδομένες στιγμές. Ως εκείνο που εγώ αποφάσιζα πως θεωρώ δυνατό για μένα και από εμένα, υπό τις συνθήκες που καλούμουν να πράξω. Και αυτό δεν σταμάτησα ποτέ να το σκέφτομαι. Και κάπως έτσι τα «λάθη» ξαφνικά γινόντουσαν «δάσκαλοι». Γινόντουσαν ο δικός μου καθρέφτης που κρατούσε το είδωλο μου παγωμένο στο ψυγείο του χρόνου, και όταν ο καιρός περνούσε, τα δεδομένα άλλαζαν και μαζί με αυτά και εγώ, κάθε φορά που ερχόμουν μπροστά από ένα συμβάν για το οποίο θα έπρεπε να κάνω την ενδοσκόπηση μου και να μου λογοδοτήσω, εγώ ανέτρεχα σε εκείνο το είδωλο , το παρατηρούσα , το ξεπάγωνα από τον χρόνο και μιλούσα μαζί του. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα που αν μου κάνεις την ερώτηση « πως αντιδράς στα λάθη σου;» θα σου απαντήσω: « με αγάπη». Όχι από εκείνη την ηλίθια ψυχαναγκαστική αγάπη που διατυμπανίζουν με σαχλό τρόπο εκπρόσωποι ( όχι διαπιστευμένοι) του νέου «ντε και καλά θετικού κινήματος» ή της μοδάτης τάσης που θέλει μία επιτηδευμένη επιφανειακή αγάπη για τον εαυτό, τον πλησίον και τη ζωή...Οι εν λόγω καλό θα είναι να αγαπήσουν ΟΝΤΩΣ τον εαυτό τους και τότε θα καταλάβουν πως ο τρόπος που καλούν τους άλλους να αγαπήσουν δεν είναι παρά μία απεγνωσμένη προσπάθεια να καταφέρουν να κάνουν το ίδιο και αυτοί. Μιλάω για μία αγάπη αγνή, απλή και αβίαστη, που βιώνεται , δεν διατυμπανίζεται  και σαφώς δεν επιβάλλεται. Μιλάω για  μία αγάπη προς τον εαυτό που χαρακτηρίζεται από μία υγιή ανεκτικότητα στα «παραπατήματα», μία τεκμηριωμένη  κατανόηση προς αυτά ( όχι εύκολη δικαιολόγηση) και μία τρυφερή αποδοχή που συνοδεύεται από το «δεν πειράζει... Ας το πάρουμε αγκαζέ, και το «λάθος» και ό,τι έχει να μας διδάξει αυτό και ας πάμε παρακάτω.» Πως η μάνα αγαπά το παιδί της και το ενθαρρύνει να κοιτάξει μπροστά μετά το «λάθος»;... Κάπως έτσι... Τίποτα δεν είναι «λάθος». Όλα είμαστε εμείς, στο παρελθόν πριν την αλλαγή και την εξέλιξη μας μέχρι το τώρα. Είναι άδικο να μας χαρακτηρίζουμε λάθος. Όλα  είναι μικρά μικρά μαθήματα, καλά κρυμμένα πίσω από εμπειρίες. Μαθήματα και μυστικά για εμάς, ως οντότητες και για τον τρόπο που υπάρχουμε στο χωροχρόνο, για τον τρόπο που αλληλεπιδρούμε, για τον τρόπο που εξελισσόμαστε... Αγαπώ τα «λάθη» μου γιατί με διαμορφώνουν. Και όσο τα «εκμεταλλεύομαι» προς όφελος μου, ποτέ δεν τα φοβάμαι, και ποτέ δεν νιώθω πως τα «πληρώνω ακριβά». Γιατί όταν  σταματήσεις να βλέπεις το «λάθος» ως λάθος, και το χαρακτηρίζεις  «εμπειρία», τότε η κληρονομιά που σου  αφήνει είναι πολύ μεγαλύτερη και πλούσια, απ όσο θα μπορούσε να είναι το κόστος που θα πληρώσεις μέσα σου για τον .... ΛΑΘΟΣ τρόπο που θα διαχειριστής ένα «λάθος».

Σήμερα έκανα μια γενική ανασκόπηση της χρονιάς που έφυγε, σε όλα τα επίπεδα και τη βρήκα άκρως ενδιαφέρουσα. (more…)


Σίγουρα όλοι  γνωρίζετε στο ευρύτερο περιβάλλον σας κάποια δυναμική προσωπικότητα, ή μπορεί να είστε και εσείς μία τέτοια! Το καλό για τους ανθρώπους με δυναμικό χαρακτήρα, είναι πως ... έχουν ακριβώς αυτόν τον δυναμικό χαρακτήρα. Το κακό για τους ανθρώπους με δυναμικό χαρακτήρα, είναι πως ...μπορεί να γίνουν αντιπαθητικοί, από την πρώτη κιόλας εντύπωση, και αυτό γιατί συχνά, ο δυναμικός χαρακτήρισαν, δίνει την αίσθηση σε όσους δεν μπορούν να τον δεχτούν ή να τον αναγνωρίσουν, του αγενή, απόλυτου ίσως και επιθετικού ανθρώπου. Αν θες την άποψη μου, στις μέρες, είναι απαραίτητο και πολύ σημαντικό, να ξέρεις τι θες, και να έχεις και τα κότσια να το υπερασπιστείς, να το διεκδικήσεις και να παλέψεις για όλα όσα πιστεύεις και ονειρεύεσαι. Πρέπει όμως να καταλάβεις, πως αυτό δεν αρέσει σε όλους. Υπάρχει όμως εξήγηση και μάλιστα επιστημονική, στο γιατί, οι άνθρωποι με δυναμικό χαρακτήρα, δεν είναι πάντα και απόλυτα συμπαθείς. Δεν αντέχεις τις χαζές συζητήσεις Είσαι από αυτούς που βρίσκει τις κουβέντες που διασκεδάζουν τον περισσότερο κόσμο, από ανιαρές έως βαρετές. Το να πρέπει να πιάσεις ψιλή κουβέντα , μπορεί και να σε σκοτώσει μέσα σου, δεν σου αρέσει να παίρνεις μέρος σε κουτσομπολιά, αλλά ούτε και να σχηματίζεις γνώμη για άλλους μέσα από αυτά. Όταν μία τέτοια κατάσταση εκτυλίσσεται μπροστά σου, εσύ απορροφάσαι στις σκέψεις σου, δείχνεις να δυσφορείς και να είσαι στον κόσμο σου, και απλά δίνεις την αίσθηση του «σνομπ» και απόμακρου τύπου. Σε μία εποχή που ξέρεις καλά πως αγαπάει το να κακολογεί τους γύρω, καλό θα ήταν να προσπαθήσεις λίγο να προσαρμοστείς, ειδικά όταν έχεις να κάνεις με ανθρώπους υψηλής επικινδυνότητας, και να δείξεις πως δεν είναι κακό να απολαμβάνεις και συ μία κατά τα άλλα ομολογουμένως βαρετή κουβέντα Σε ενοχλεί η άγνοια, σε εκνευρίζει η ημιμάθεια Αν έχεις δυναμική προσωπικότητα, σημαίνει πως έχεις και γνώση.  Κai μάλιστα γνώση που έχεις φροντίσει να πάρεις από μόνος σου, μέσα από τη συνεχή αναζήτηση. Έχεις γνώση και άποψη που σε κάνουν να μπορείς να στηρίξεις την οποιαδήποτε συζήτηση με επιχειρήματα. Γνώση και άποψη που δεν υιοθέτησες ακούγοντας τρίτους, ή κοπιάροντας άλλους. Αυτό σε κάνει αυτόματα ασφαλή, αλλά και απόλυτο, όταν ακούς γύρω σου ημιμαθείς και ισχυρογνώμονες να  πουλάνε απόψεις και αμπελοφιλοσοφίες. Εκείνο που αποτελεί κόκκινο πανί για σένα, είναι κάτι τύποι που πραγματικά δεν «το χουν» αλλά «αισθάνονται» μόνο και μόνο πηγαίνοντας κόντρα σε αυτό που ειπώνεται. Ξέρω, θες να τους πλακώσεις στις σφαλιάρες. Όχι. Άσε να κάνουν το εφέ τους και απλά μετά δώσε μία αποστομωτική απάντηση βασισμένη σε στοιχεία και γνώση, και άστον εκεί γυμνό και εκτεθειμένο. Να ξέρεις όμως, στους τρίτους που θα παρακολουθούν, εσύ θα είσαι ο μαλάκας. Απεχθάνεσαι τις δικαιολογίες Γιατί απλά θεωρείς ότι αυτός που τις δίνει, προσπαθεί να υποτιμήσει την νοημοσύνη σου. Δεν σε νοιάζει να ακούσεις καμία απολύτως δικαιολογία , αν και εφόσον έχει γίνει η στραβή. Το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι να φτιάξεις αυτό που χάλασε και καθόλου δεν σε ανακουφίζει το να ενημερωθείς γιατί χάλασε. Δεν επιζητάς την προσοχή Σιχαίνεσαι τους χειριστικούς ανθρώπους, τους φωνακλάδες, και όλους εκείνους που συνειδητά ή υποσυνείδητα προσπαθούν να προκαλέσουν προσοχή και ενδιαφέρον. Το πιθανότερο είναι πως και εσύ θα κατηγορείσαι από τους άλλους ότι είσαι μία «πόρνη προσοχής» αλλά αυτό γίνεται γιατί ούτως ή άλλως, η προσωπικότητα σου δεν περνάει απαρατήρητη. Από την άλλη, δεν θα ανεχόσουν ποτέ από τον εαυτό σου να γίνε επαίτης αγάπης και σημασίας, κάτι που δίνει προς τα έξω την αίσθηση ενός απόλυτα ανεξάρτητου ανθρώπου και μίας ελεύθερης αυτόνομης φύσης που δεν υπολογίζει τους άλλους και δείχνει να μην έχει καμία απολύτως ανάγκη. Αν θες τη γνώμη μου ξέρω πολύ καλά πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει, αλλά τράβα τώρα να πείσεις και τους άλλους. Δημιουργείς ευκαιρίες Εκεί που οι άλλοι βλέπουν το τέλος του κόσμους. Ακόμα και αν φοβάσαι, δεν το δείχνεις, το διαχειρίζεσαι και σίγουρα αφού αποδεχτείς τη δύσκολη θέση στην οποία βρίσκεσαι βάζεις πλώρη για την αποκατάσταση δημιουργώντας τις κατάλληλες συνθήκες για δράση , ακόμα και εκεί που δεν υπάρχουν. Αυτό το ένστικτο επιβίωσης που έχεις, σαφώς σου εξασφαλίζει λύσεις, σε κάνει όμως πόλο έλξεις και για ανθρώπους που έχουν μάθει πάντα να τα περιμένουν όλα από τους άλλους.

Η στοματική υγιεινή είναι ό,τι πιο σημαντικό, ειδικά αν κάποιος λάβει σοβαρά και τα τελευταία ιατρικά πορίσματα που συνδέουν την υγεία του στόματος με την υγεία του υπόλοιπου σώματος, καθώς  πολλές ασθένειες, όπως καρδιοπάθειες, άνοια και εγκεφαλικά επεισόδια συνδέονται άρρηκτα με την κατάσταση των δοντιών μας.
Από την άλλη, δεν είναι λίγες οι έρευνες που δίνουν ανησυχητικά στοιχεία γύρω από τα χημικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή οδοντόκρεμας, ενοχοποιώντας πολλά από αυτά, ενώ την ίδια ώρα δεν είναι και λίγοι εκείνοι που παρουσιάζουν όποια μορφή ενόχλησης και δυσανεξίας στα προϊόντα εμπορίου.
Ήρθε η στιγμή τους.
Οι ανάγκες της εποχής για επιστροφή σε οτιδήποτε φυσικό και φυτικό, ξέθαψε από το συρτάρι συνταγές για οδοντόκρεμες, χωρίς καμία χημική επεξεργασία. Και πρωταγωνιστής σε αυτό, είναι το λάδι καρύδας.
Σε προηγούμενα άρθρα σας έχω επισημάνει ξανά την αγάπη μου για το συγκεκριμένο έλαιο, εξαιτίας των εξαιρετικών ιδιοτήτων του. Μπορεί κανείς να το χρησιμοποιήσει για την περιποίηση των μαλλιών, των νυχιών, αλλά τώρα και των δοντιών.
Το έλαιο καρύδας, φημίζεται για την αντιβακτηριακή του δράση, και αυτό είναι που το κάνει το απόλυτο όπλο για τη στοματική υγεία.
Επειδή ακριβώς έχει τη δυνατότητα να σκοτώνει όλα εκείνα τα επικίνδυνα βακτήρια που δημιουργούνται στην στοματική κοιλότητα, ενδείκνυται είτε για οδοντόκρεμα, είτε και για στοματικό διάλυμα. Στην δεύτερη περίπτωση το μόνο που έχετε να κάνετε είναι να βάλετε στο στόμα μας μία κουταλιά λάδι καρύδας. ( Στην υγρή του και όχι την στέρεη μορφή του) . Το κρατάτε από 5 έως 20 λεπτά, με άδειο στομάχι. Αυτό θα εξοντώσει όλα τα βακτήρια της στοματικής κοιλότητα, αλλά και όλα εκείνα που δημιουργούνται στο στομάχι και στον οισοφάγο.

Σε περίπτωση που θέλετε να φτιάξετε οδοντόκρεμα με έλαιο καρύδας θα χρειαστείτε τα εξής:
½ κούπα λάδι καρύδας
2-3 κουταλιές της σούπας σόδα μαγειρικής
15-30 σταγόνες μέντας, ή όπου άλλου αιθέριου αρωματικού ελαίου σας αρέσει

Τα αναμιγνύετε καλά, και στη συνέχεια μπορείτε να στερεοποιήσετε την υγρή μορφή του λαδιού , απλά βάζοντας το στο ψυγείο. Την κρέμα που θα δημιουργηθεί μπορείτε να τη χρησιμοποιήσετε όπως ακριβώς και μία απλή οδοντόκρεμα εμπορίου.


Σήμερα έκανα μια γενική ανασκόπηση της χρονιάς που έφυγε, σε όλα τα επίπεδα και τη βρήκα άκρως ενδιαφέρουσα. Μία χρονιά που περίμενα να είχε  όλα τα καλά της, καθώς ο Δίας λέει είναι πάνω στην Παρθένο, και φέρνει δώρα. Παρθένος στο ζώδιο περίμενα τα δώρα μου, αλλά πήρα τα... Δεν θα το πω, μην τρομάζεις. Ήταν μία χρονιά που δοκίμασε και εξακολουθεί και δοκιμάζει, τις σχέσεις μου με τους άλλους σε υπέρτατο βαθμό. Δεν βλέπω όμως την ευθύνη μόνο στους γύρω μου, αλλά την αναζητώ και σε έμενα. Αυτό δεν κάνει την απογοήτευση που ένιωσα για την αλήθεια που είδα να διέπει κάποιες σχέσεις μου μικρότερη, σαφώς όχι... Με βοήθησε απλά να δω πιο ώριμα και πιο ωμά, κάποιες καταστάσεις, και αφού τις είδα, ίσως τώρα να αρχίσω να αναζητώ και το γιατί μπορεί τόσο καιρό να  εθελοτυφλούσα. Ίσως όμως και όχι, γιατί μέσα μου πλέον το σημείο που βρίσκομαι δεν είναι κομβικό. Έχω περάσει από τα δύσκολα και πάω μπροστά... Με απογοήτευσαν άνθρωποι... Όχι οποιοιδήποτε άνθρωποι. Με απογοήτευσαν άνθρωποι που είχα κοντά μου, άνθρωποι που πίστευα, άνθρωποι που αγαπούσα, άνθρωποι που βοήθησα, άνθρωποι που στήριξα , άνθρωποι στους οποίους έδωσα, άνθρωποι από τους οποίους δεν ζήτησα τίποτα ως αντάλλαγμα στο οτι κοιτούσα να τους κρατώ ευχαριστημένους, ικανοποιημένους , χορτάτους, ασφαλείς, ίσως και εις βάρος μου. Άνθρωποι για τους οποίους μπήκα μπροστά, έβαλα πλάτες, αβαντάρισα ανιδιοτελώς. Άνθρωποι που δεν κατάλαβα ποτέ, πως σκέφτηκαν, τί σκέφτηκαν, και κατέληξαν να με απογοητεύσουν. Δεν είναι ότι περίμενα κάτι από αυτούς και δεν το πήρα , γι΄ αυτό και απογοητεύτηκα. Είναι το ότι αδυνατώ να μπω στον μικρόκοσμο τους και να κατανοήσω πως έφτασαν στο σημείο να φέρονται, να μιλούν, να σκέφτονται και να δρουν πιο αχάριστα και από τον πλέον αχάριστο. Υπήρξε περίοδος μέσα στο χρόνο που μας πέρασε, που μπήκα νοσοκομείο με στηθάγχη, βάρια αναπνοή και πόνο στους πνεύμονες από το καταπιεσμένο κλάμα που είχα συγκεντρώσει μέσα μου, από συμπεριφορές. Από κινήσεις αδικίας, που μείωναν την αξία μου, έθιγαν το πρόσωπο μου, αμφισβητούσαν την πραγματικότητα μου και ευτέλιζαν την προσωπικότητα μου. Θα μου πεις εσύ τι έκανες γι \'αυτό και το επέτρεπες. Εγώ λοιπόν σας πληροφορώ , πως για πρώτη φορά στην προκειμένη περίπτωση, δεν αφέθηκα έρμαιο του εκρηκτικού αυθορμητισμού μου, και αντιδρούσα κάθε φορά με λογική και σεβασμό, υπομονή και όρια, τόσο όσο, ώστε να δηλώσω δυσαρέσκεια, αλλά χωρίς να προκαλέσω ανατροπή. Σήμερα αν με ρωτάς, μετανιώνω που δεν ακολούθησα την συνήθη οδό της έκρηξης, αλλά και αυτό στο λέω κρίνοντας εκ του αποτελέσματος. Θυμώνω με τον εαυτό μου που δεν υπερασπίστηκα πιο επαναστατικά εμένα  και που επέτρεψα να συμβούν κάποια πράγματα. Αυτά συνέβησαν επειδή εγώ φάνηκα αφελής με ανθρώπους που ήταν επικίνδυνοι, ενώ  πίστεψα πως μπορεί οι καταστάσεις να τους άλλαξαν αποφασίζοντας να τους δώσω  μία ευκαιρία, βάζοντας τους στη ζωή μου. Δεν μπορώ να πιστέψω πόσο αφελής υπήρξα και βέβαια αυτοί που  έβαλα στο σπίτι μου,στο πρόγραμμα μου, στο ίδιο μου το πλευρό με κάθε τρόπο, σε σκηνές και σε φωτογραφίες, ήταν οι ίδιοι που στο τέλος αφού έχωσαν το μαχαίρι, το έστριψαν κιόλας. Υπήρξε περίοδος μέσα στο χρόνο που μας πέρασε, που μπήκα νοσοκομείο με στηθάγχη, βάρια αναπνοή και πόνο στους πνεύμονες από το καταπιεσμένο κλάμα που είχα συγκεντρώσει μέσα μου, από την αχαριστία, την αδιαφορία και την αγνωμοσύνη που γεύτηκα από άνθρωπο που  αν μη τι άλλο, έκανε βήματα στη ζωή του επειδή ήμουν εκεί να του δείχνω το δρόμο, να του ανοίγω τις πόρτες, να τον στηρίζω και να προσπαθώ να τον εμπνεύσω με τη δύναμη όλης μου της ψυχής αλλά  και με αγάπη. Πολλή αγάπη, ανιδιοτελή βαθιά και πηγαία αγάπη , προφανώς ωστόσο μονόπλευρη και λιγότερο σημαντική ακόμα και από την ελάχιστη αξία που έχει ένας φθηνός καφές ή μια απρόσωπη έξοδος για επιφανειακό ανούσιο socialising  ανάμεσα στον \"δηθενισμό\" και το εφήμερο.

Από μικρή θυμάμαι  ένα μύθο που μας ήθελε να πλένουμε  καλά τα χέρια μας κάθε φορά που πιάνουμε  μία μπανάνα γιατί η φλούδα της είχε λέει πολλά μικρόβια επειδή τις έπιαναν οι πίθηκοι! (more…)


Έχεις κάνει το πρόγραμμα της διατροφής σου σωστά, έχεις γυμναστεί όπως πάντα, αλλά τόσο η εικόνα του σώματος σου, όσο και η αίσθηση που έχεις γι αυτό, δεν σε ικανοποιεί. Και ειδικά τώρα που είναι καλοκαίρι, αυτό σε απογοητεύει. Τι μπορεί να συμβαίνει; Κατακράτηση υγρών. Ο βασικός λόγος για τον οποίο ανεβαίνουν τα κιλά στη ζυγαριά χωρίς να έχεις φάει, ο βασικός λόγος για τον οποίο νιώθεις πρησμένη σε μπράτσα και πόδια, ο βασικός λόγος για τον οποίο βλέπεις και νιώθεις την κοιλιά σου χαλαρή και πλαδαρή ( σε περίπτωση που γυμνάζεσαι) Οι αιτίες για την κατακράτηση υγρών είναι αρκετές και κάποιες από αυτές μπορεί να αποτελούν είτε σύμπτωμα είτε αποτέλεσμα κάποιας ελαφριάς ή και σοβαρής ασθένειας, γι αυτό και καλό  θα ήταν όταν παρατηρείτε εκτεταμένη κατακράτηση να πηγαίνετε στο γιατρό για ένα τσεκ απ. Αν όλα είναι καλά με την υγεία σας και εξακολουθείτε να κρατάτε υγρά , τότε να τα πιθανότερα σενάρια Προεμμηνορρυσιακό σύνδρομο Λίγες μέρες πριν από την περίοδο κάθε μήνα, πολλά σώματα κρατάνε υγρά, στο πλαίσιο των συμπτωμάτων του προεμμηνορρυσιακού συνδρόμου. Καλό είναι, μια εβδομάδα πριν την περίοδο , εφόσον έχετε σταθερό κύκλο και μπορείτε να το προβλέψετε, να ελαττώσετε το αλάτι στη διατροφή σας και να αυξήσετε τα τρόφιμα και τα φρούτα που είναι πλούσια σε κάλλιο. Αφυδάτωση Ο οργανισμός έχει ανάγκη από νερό και πάντα βρίσκει τον τρόπο να διατηρεί τα απαραίτητα επίπεδα, είτε του δίνετε περισσότερο είτε λιγότερο νερό. Αν ο οργανισμός σας έχει τα σωστά υγρά τότε θα αποβάλει τα περίσσια μέσω των ούρων. Αν όμως στερείται τότε θα φροντίσει να κατακρατήσει νερό για να έχει αποθέματα. Από αυτό και  μόνο γίνεται κατανοητό πως πρέπει να πίνουμε αρκετό νερό! Ειδικά όταν έχουμε κατακράτηση, γιατί αυτό από μόνο του μπορεί να υποδηλώνει αφυδάτωση! Παραπάνω αλάτι στο φαγητό Το αλάτι είναι απαραίτητο  στον οργανισμό  όχι όμως σε υπερβολική δόση γιατί τότε είναι  που οδηγεί στην κατακράτηση υγρών στο σώμα. Το υψηλό νάτριο κρατάει δέσμιο το νερό, είτε το παίρνουμε ατόφιο ως αλάτι στο φαγητό είτε καταναλώνουμε τροφές πλούσιες σε νάτριο. Και επειδή το αλάτι είναι απαραίτητο δεν πρέπει να το αποβάλουμε τελείως από τη διατροφή μας, αλλά να το ρυθμίσουμε ώστε να καταναλώνεται στις σωστές δόσεις ή σε μειωμένες όταν το σώμα μας κρατάει νερό Ξενύχτι και αλκοόλ Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά παρά μόνο ότι όταν ξενυχτάμε και έχουνε καταναλώσει και αλκοόλ, τότε ένα μόνο πράγμα μπορεί να συμβεί. Να ξυπνήσουμε την άλλη μέρα το πρωί πρησμένες και με έντονη δυσφορία. Η κατακράτηση υγρών σε περίπτωση ξενυχτιού είναι  δεδομένη. Γι αυτό την επομένη μέρα καλό θα ήτα α κάνουμε έναν καλό ύπνο και να πιούμε πολύ πολύ νερό για αποτοξίνωση από το αλκοόλ. Άγχος Το άγχος κλασικά συμπεριλαμβάνεται σε όλες τις λίστες όλων των δεινών που πλήττουν το σώμα και τον οργανισμό μας. Το έχουμε ξαναπεί και σε πάλα άρθρα, άγχος ίσον κορτιζόλη και κορτιζόλη ίσον κατακράτηση υγρών. Πέρα από αυτές τις αιτίες που είναι καμουφλαρισμένες υπάρχουν και άλλοι πιο ενδεικτικοί λόγοι όπως η εγκυμοσύνη, η εμμηνόπαυση, η χρήση φαρμάκων, οι κάποιες νεφρικές ή καρδιακές παθήσεις που επίσης οδηγούν σε κατακράτηση υγρών.

I BELIEVE : 13 Nov 2017

Νικητής ή χαμένος;

Αν υπάρχει ένα πράγμα που με στεναχωρεί  τη σήμερον ημέρα, είναι το να ακούω παιδιά να μην έχουν όνειρα. Να μην έχουν ένα στόχο, μία επιθυμία, ένα «κάτι» μέσα τους, (more…)


Από μικρή θυμάμαι  ένα μύθο που μας ήθελε να πλένουμε  καλά τα χέρια μας κάθε φορά που πιάνουμε  μία μπανάνα γιατί η φλούδα της είχε λέει πολλά μικρόβια επειδή τις έπιαναν οι πίθηκοι! Μεγαλώνοντας  ωστόσο ανακάλυψα πως η μπανανόφλουδα που συνήθως όλοι πετάμε στα σκουπίδια ανεκμετάλλευτη, κρύβει πολλούς μικρούς θησαυρούς. Μυρμηγκιές Η φλούδα της μπανάνας είναι ένα δυνατό όπλο για την αντιμετώπιση της μυρμηγκιάς. Και αν νομίζατε πως ο μόνος τρόπος για να απαλλαχτείτε από αυτές είναι το νυστέρι, κάνετε λάθος. Δεδομένου ότι αποτελείται από αντιοξειδωτικά που θεραπεύουν την δερματικές αλλοιώσεις που ευθύνονται για τις μυρμηγκιές, καλό είναι την επόμενη φορά που θα καταναλώσετε το φρούτο, να επωφεληθείτε της ιδιότητας αυτής, αν και εφόσον έχετε θέμα με δερματικές παθήσεις τέτοιου τύπου, ή κονδυλώματα.  Κατάθλιψη Εδώ ο ρόλος της μπανανόφλουδας θα μπορούσε να είναι διττός! Να βλέπεις κάποιον να την πατάει, να γλιστράει και συ να γελάς, οπότε πάει η κατάθλιψη. Στην προκειμένη όμως η δράση της είναι ακόμα πιο μεγάλη! Η φλούδα της μπανάνας, περιέχει ένα οξύ που βοηθάει στο να πάρει η σεροτονίνη τα πάνω της. Και αυτό αν γίνει, τότε παίρνεις και συ αυτομάτως τα «πάνω»! Μην φας την φλούδα αυτή κάθε αυτή! Με ένα κουταλάκι, όμως, καθάρισε τα τοιχώματα της και η σάρκα της μπανάνας που περισσεύει, θα κάνει τη δουλειά της! Φυσικό φαρμακείο Η σάρκα που λέτε , από τη φλούδα της μπανάνας, δείτε τι σας προσφέρει: 12% από την ημερήσια ανάγκη σας σε ίνες, κάτι που θα βοηθήσει πολύ την πέψη σας , τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα, αλλά και το μεταβολισμό σας 17% της ημερήσιας ανάγκης σας σε βιταμίνη C που θα κάνει τον οργανισμό σας δυνατά σαν ατσάλι! 20% της ημερήσιας ανάγκης σας σε βιταμίνη Β-6 που θα σας βοηθήσει να μετατρέψετε όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά το φαγητό σε ενέργεια! Αντισηπτικό Τέλος, η φλούδα της μπανάνας μπορεί να έχει τέλεια αντισηπτική δράση, ειδικά όταν πρόκειται για τσιμπήματα από έντομα. Τα φυσικά σάκχαρα της φλούδας, θα ανακουφίσουν τόσο τις καντήλες από το τσίμπημα, όσο και τον πόνο, αλλά και τη φαγούρα. Το μόνο που χρειάζεται να κάνετε είναι να τρίψετε απαλά το εσωτερικό τους φλούδας, στο σημείο που έχετε δεχτεί το τσίμπημα.  
GO SOCIAL

Crafted by white-space.gr