ΟΜΟΡΦΙΑ & ΣΤΥΛ : 19 Dec 2017

Σπιτική λοσιόν από πράσινο τσάι

Το πράσινο τσάι, πέρα από το δεύτερο πιο δημοφιλές ρόφημα στον κόσμο μετά τον καφέ, είναι και εξαιρετικός  θεραπευτής. Πέρα του ότι περιέχει τανικό οξύ που το καθιστά ιδανικό για την αντιμετώπιση της ακμής, το πράσινο τσάι μπορεί να μειώσει οιδήματα, να αντιμετωπίσει φλεγμονές αλλά και να μειώσει την παραγωγή του σμήγματος στη μύτη και το πιγούνι. Την ίδια ώρα αποτελεί μία θαυμάσια αντιβακτηριακή και στυπτική ουσία προλαμβάνοντας την επίδραση βακτηρίων και ιών.

Τέλος είναι φθηνό, εύκολο να το βρει κανείς αλλά ακόμα πιο εύκολο να το χρησιμοποιήσει και σαν καλλυντικό.
Το πράσινο τσάι μπορεί να αποτελέσει μία τονωτική λοσιόν για το δέρμα, σε καθημερινή βάση.
Το μόνο που χρειάζεται είναι λίγο φρέσκο βρασμένο τσάι και λίγες σταγόνες αιθέριου ελαίου tea tree.
Αν το δέρμα σας είναι λιπαρό αποφύγετε το αιθέριο έλαιο και προτιμήστε λίγες σταγόνες λεμόνι.
Μπορείτε να κάνετε επάλειψη στο δέρμα σας το πράσινο τσάι με ένα βαμβάκι ή να το ψεκάζετε με τη βοήθεια ενός μπουκαλιού σπρέι.

Επειδή δεν θα χρησιμοποιήσετε καθόλου συντηρητικά, καλό θα ήταν να ανανεώνεται το τσάι κάθε δύο μέρες, εκτός και αν του βάλετε μέσα λίγη βιταμίνη Ε, από το φαρμακείο, κάτι που θα δώσει διάρκεια ζωής στο μείγμα σας για ακόμα μία εβδομάδα με δέκα μέρες.

Υπάρχουν οργανισμοί που όταν καταναλώνουν το πράσινο τσάι σαν ρόφημα, δεν αντιδρούν. Αντιθέτως μπορεί να εντοπίσουν ερεθισμούς όταν το πράσινο τσάι έρθει σε επαφή με το δέρμα τους. Γι αυτό καλό θα ήταν πριν υιοθετήσετε το πράσινο τσάι ως καλλυντικό, να κάνετε πρώτα μία δοκιμή.


Βλέπεις τους άλλους να έχουν τη δουλειά που επιθυμούν, τη σχέση που ονειρεύεσαι , το σώμα που ζηλεύεις. Και αναρωτιέσαι: εγώ γιατί δεν μπορώ. Η Άμυ Κάντυ, είναι ψυχολόγος και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Και επιμένει να λέει τόσο στους σπουδαστές της όσο και στους πελάτες της, πως θα ήταν καλύτερα, να στοχεύουν μέχρι εκεί που βλέπουν. Και έχει λόγο γι αυτό. Δύο είναι οι βασικές αιτίες για το ότι κάποιος δεν πετυχαίνει τους στόχους του. Η πρώτη αιτία, είναι ο εξωπραγματικός στόχος. Η δεύτερη αιτία είναι η εστίαση στο αποτέλεσμα. Αυτά τα δύο σε συνδυασμό, σε κάνουν απλά να νιώθεις κατάθλιψη κάθε φορά που δεν πετυχαίνεις το στόχο σου. Η Κάντυ, όσες φορές είχε να μελετήσει τη συμπεριφορά ανθρώπων που είτε καυχιόνταν πολύ για τα κατορθώματα τους, είτε απογοητεύοντας το ίδιο πολύ για  τις αποτυχίες τους, παρατηρούσε πως και στις δύο περιπτώσεις είχε να κάνει  με ανθρώπους των  οποίων οι στόχοι  δεν ήταν ρεαλιστικοί. «Ένας στόχος για να επιτευχθεί θέλει υπομονή, δουλειά, τύχη, αφοσίωση, εργασία. Σε διαφορετική δόση το καθένα, αλλά απαιτεί όλα αυτά. Το αποτέλεσμα μπορεί να σε δικαιώσει μπορεί και όχι. Το θέμα είναι πως αντιδράς σε αυτό που θα συμβεί. Όταν όμως ένας στόχος είναι δύσκολος έως και άπιαστος, όσο και να προσπαθήσεις το πιο πιθανό είναι να απογοητευτείς. Δεν γίνεται να χάσεις 20 κιλά μέσα σε δέκα μέρες. Αν όμως το πιστέψεις, δεν θα το πετύχεις. Και αυτό θα σε κάνει να υποφέρεις ως ανεπαρκής, ή ανίκανος. Ο στόχος όμως δεν αποτυγχάνει επειδή δεν έχεις προσπαθήσει αρκετά αλλά γιατί ο ίδιος από μόνο τους είναι μη ρεαλιστικός. Αυτό πολύς κόσμος δεν τον καταλαβαίνει και είναι εκεί που χάνει το παιχνίδι.» Λέει η Κάντυ και επιμένει πως είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τις δυνατότητες μας και να απλώνουμε τα πόδια μας μέχρι εκεί που μπορούμε. Αυτό είναι το πρώτο βήμα προς την επιτυχία. Το να απλώνεις τα πόδια σου μέχρι εκεί που μπορείς. Εξασφαλίζει ως δεδομένο το ότι ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί. Το αν αυτό θα γίνει, από εκεί και πέρα, έχει να κάνει με εξωτερικούς παράγοντες που δεν είμαστε πάντα σε θέση να ελέγχουμε.» Τι γίνεται όμως με τη δεύτερη αιτία; Τι γίνεται όταν εστιάζουμε μόνο στο αποτέλεσμα; «Αυτό δημιουργεί προσδοκίες. Μερικές φορές και μεγαλύτερες απ ότι θα έπρεπε. Επίσης μας αποπροσανατολίζει και μας κάνει να χάνουμε τη μαγεία στο ταξίδι. Όταν κάποιος εστιάζει στο αποτέλεσμα έχει δύο επιλογές. Ή θα ευχαριστηθεί ή θα δυσαρεστηθεί. Όταν όμως κάποιος εστιάζει στην προσπάθεια και στην πορεία μέχρι το στόχο, κατά κάποιο τρόπο πάντα πετυχαίνει. Ακόμα και αν δεν επιβραβευθεί με το αποτέλεσμα έχει σίγουρα κερδίσει κάτι από την εμπειρία. Η Κάντυ δίνει τέλος  και μία συμβουλή: «Να σκέφτεσαι μακροπρόθεσμα σχεδιάζοντας βραχυπρόθεσμα.» Αυτό δεν είναι ουσιαστικά τίποτα περισσότερο από το « ένα βήμα τη φορά». Μπορεί ο δρόμος για έναν στόχο να είναι μακρύς αυτή η διαδρομή ωστόσο δεν θα μπορεί να καλυφθεί με ένα μόνο σάλτο. Χρειάζεται μικρά και σταθερά βήματα αλλά και την ικανότητα ελιγμού όταν αυτός χρειαστεί. Εξάλλου μελέτες της ανθρώπινης συμπεριφοράς έχουν αποδείξει ουκ ολίγες φορές πως ο άνθρωπος τα καταφέρει καλύτερα όταν πηγαίνει σταθερά και με πρόγραμμα και όταν  επιτέλους φτάνει στο επιθυμητό σημείο, γυρνά πίσω και λέει: «Χμ τελικά ήταν πιο εύκολο απ όσο νόμιζα». * Η Άμυ Κάντυ είναι συγγραφέας του βιβλίου :Presence Bringing your boldest self to your Biggest Challenges.

MORE FROM THEΟΜΟΡΦΙΑ & ΣΤΥΛ

MORE To BELIEVE