Δεν υπάρχει πιο ωραίο συναίσθημα από το να νιώθεις πως κάνεις το καλύτερο για το παιδί σου.

Και τι καλύτερο από το να φτιάχνεις εσύ το φαγητό της, με τα πιο αγνά αλλά και τα πιο νόστιμα υλικά.

Κάποτε θα πίστευε κανείς πως τις βρεφικές κρέμες τις βρίσκεις μόνο στην αγορά, τελευταία όμως, που η εποχή απαιτεί τη φροντίδα όλων μας για το σωστό και καθαρό φαγητό, έχουν γίνει πολλές απόπειρες για να βγουν οι βρεφικές κρέμες και σε home edition. Έχοντας ψάξει αρκετά, έχοντας και εγώ η ίδια το πάθος της σωστής διατροφής, έχοντας δοκιμάσει άπειρες συνταγές, σε αυτές τις δύο που ακολουθούν, η κόρη μου έχει βρει αυτό που της ταιριάζει.

Αν λοιπόν και το δικό σου μωράκι, έχει κλείσει τους 6 μήνες, και έχει αρχίσει να πειραματίζεται με στερεές τροφές, και αν έχεις πάρει και την άδεια από το γιατρό σου προκειμένου να πειραματιστείς με τις παρακάτω τροφές, να τι σου προτείνω!

Κρέμα με φαγόπυρο και πουρέ μήλου

Θα χρειαστείτε φαγόπυρο σε μορφή pop corn ( το βρίσκετε σε καταστήματα με βιολογικά, ή σε μεγάλα σούπερ μάρκετ)

Νερό, ή μητρικό γάλα ( αν δίνετε και γάλα σκόνη ή οποιοδήποτε ζωικό γάλο, μπορείτε να βάλετε και από αυτό)

Ένα μήλο ( μπορείτε να το δοκιμάσετε και με όποιο άλλο φρούτο επιλογής απλά το δικό μου μωράκι δεν φαίνεται να αγαπάει το μήλο και ανακάλυψα αυτόν τον τρόπο για να της το δώσω )

Εκτέλεση:

Βράζετε σε 125 γραμμάρια νερό ή γάλα, 4-5 κουταλιές φαγόπυρο. Αν έχετε επιλέξει να το βράσετε σε νερό, μπορείτε μέσα στο ίδιο κατσαρολάκι να βράσετε και το φρούτο σας, αρκεί να το έχετε κόψει σε μικρά κομμάτια αφού το έχετε καθαρίσει καλά.

Αν έχετε επιλέξει να βράσετε το φαγόπυρο σε γάλα, τότε σε ένα άλλο σκεύος βράζετε το φρούτο σας.

Το φαγόπυρο, ακριβώς επειδή είναι σε μορφή pop corn θα πάρει λίγο όγκο αλλά θα δίνει και μία πιο ρευστή ή κρεμώδη υφή στο γάλα ή το νερό. Μόλις πάρει βράσει, το βγάζετε από τη φωτιά, ενώ προσθέτετε μέσα το επίσης βρασμένο φρούτο σας, αφού όμως το έχετε αφαιρέσει από το νερό σε περίπτωση που το βράζατε ξεχωριστά.

Με ένα μπλέντερ κατά προτίμηση χειρός, γιατί πολτοποιεί ακόμα και τα πολύ μικρά κομμάτια, το αλέθετε καλά, ώστε να γίνει το φαγόπυρο το γάλα ή το νερό, και το φρούτο σας μία ωραία ρευστή κρέμα.

Το γεύμα του μωρού σας είναι έτοιμο!

Κρέμα με βρώμη και πουρέ μπανάνας αχλάδι

Επίσης μία πολύ νόστιμη συνταγή.

Θα χρειαστείτε βρώμη, κατά προτίμηση σε νιφάδες και όχι σε πίτουρο.

Γάλα, κατά προτίμηση μητρικό, ή νερό, ή όποιο άλλο γάλα προτιμάτε και έχετε επιλέξει για το μωρό σας.

Μισή μπανάνα και μισό αχλάδι

Εκτέλεση: 

Σε ένα κατσαρολάκι βράζετε είτε 150 γρ γάλα, είτε νερό, και 4-5 κουταλιές βρώμη.

Η βρώμη όταν βράζει βγάζει μία κολλώδη ουσία που αμέσως δίνει την αίσθηση της κρέμας, είτε βράζει με νερό είτε με γάλα. Απλά να ξέρετε πως το μητρικό γάλα, εξατμίζεται πολύ πιο εύκολα απ ότι το απλό νερό ή το οποιοδήποτε άλλο γάλα γι αυτό και θα πρέπει να το συμπληρώνετε. Κάτι που μπορεί να συμβεί και με το νερό αν το αφήσετε να βράσει παραπάνω. Με τον ίδιο τρόπο όπως και στην προηγούμενη συνταγή μπορείτε να βράσετε τη μπανάνα και το αχλάδι σας.

Μόλις η βρώμη έχει πάρει βράση και έχει γίνει το υγρό κάπως ρευστό, αλλά και τα φρούτα σας έχουν μαλακώσει και μελώσει από τη δική τους βράση, τα βάζετε όλα πάλι μέσα σε ένα σκεύος και τα αλέθετε καλά με το μπλέντερ.

Η βρώμη είναι λίγο πιο άνοστη από το φαγόπυρο και γι αυτό εδώ βάζουμε και λίγη μπανάνα ώστε να πάρει λίγη γλύκα.

Η κρέμα σας είναι έτοιμη! Και να ξέρετε πως η συνταγή αυτή θα μπορούσε να αποτελέσει ιδανικό γεύμα και για εσάς, προσωπικά το επιλέγω για πρωινό. ( Δεν το αλέθω όμως, ενώ επιλέγω το γάλα καρύδας – σε καμία περίπτωση μη το δώσετε στο μωρό σας χωρίς την άδεια του γιατρού-, ενώ προσθέτω καρύδια , σμέουρα και κανέλα!)


Πολύς ντόρος γίνεται τα τελευταία χρόνια με bullying. Τόσο πολύ που σε μερικές περιπτώσεις ενοχλούμαι να ακούω τον κάθε τυχάρπαστο να επιζητά ψίχουλα προσοχής θεωρώντας τον εαυτό του θύμα εκφοβισμού. Είναι θλιβερό ένας όρος όπως αυτός του εκφοβισμού και η βαθύτερη έννοια του να δέχεται κυριολεκτικά… bullying όταν τον χρησιμοποιούν ως αφορμή για αυτοπροβολή κάνοντας λόγω για ανύπαρκτα παιδικά τραύματα από φευγαλέα περιστατικά που ανέσυραν από το συρτάρι των αναμνήσεων βαφτίζοντας τα εκφοβισμό μήπως και προκαλέσουν αίσθηση. Από τις λίγες φορές ωστόσο που η λέξη bullying μου χτύπησε καμπανάκι και είπα “ναι, αυτό θα μπορούσε να γίνει ωραίο editorial, είναι όταν μία διαδικτυακή φίλη μου ζήτησε να γράψω για τον «εκφοβισμό» που γίνεται συχνά από μαμάδες σε μαμάδες. Ίσως να μην χρησιμοποιήσω τον όρο bullying γιατί σας είπα, τον τσιγκουνεύομαι, ίσως δεν έχω κάποιον άλλο όρο να χρησιμοποιήσω ώστε να περιγράψω αυτή την άτυπη κόντρα που ξεσπά ανάμεσα σε μαμάδες, όταν ξεκινά κουβέντα γύρω από τα παιδιά και τα μεγάλωμα τους, αλλά ναι, υπάρχει ένας αθέμιτος ανταγωνισμός, ένα βουβός πόλεμος που εμένα προσωπικά με θυμώνει. Μου έχει συμβεί. Το έχω ζήσει. Περισσότερες από μία φορές. Και μπορώ να μετατραπώ σε σωστή σκύλα, που χωρίς να δείξει ευθιξία, ή ηττοπάθεια, θα βγει μπροστά και θα βάλει τα όρια που πρέπει, σε στόματα , προθέσεις και σκέψεις. Γενικότερα σαν άνθρωπος είμαι ανοιχτή σε συμβουλές. Ειδικά τους τελευταίους μήνες που έγινα μαμά, ακούω, συχνά ρωτάω, διαβάζω αναζητώντας να κάνω το καλύτερο για το παιδί μου. Έχει τύχει όμως να δεχτώ κριτική από άλλες μαμάδες, για τον τρόπο που μεγαλώνω το παιδί μου. Και αυτό όχι γιατί έχει εντοπιστεί κάποιο λάθος σε όλα όσα εφαρμόζω, αλλά στο γιατί ο τρόπος που έχω επιλέξει να πορευτώ σε σχέση με το παιδί μου διαφέρει από εκείνον που επέλεξαν οι άλλες μαμάδες όταν ήταν ο καιρός τους να πάρουν αντίστοιχες αποφάσεις. Όχι, όχι, δεν αναφέρομαι σαφώς σε κάποιες ανεγκέφαλες εμπαθείς κυρίες που προκατειλημμένες απέναντι όχι σε μένα, αλλά στο σύστημα στο οποίο ανήκω εξαιτίας του επαγγέλματος μου, με έχουν κρίνει ως ανεπαρκή μάνα, αδιάφορη, κατηγορώντας μας ότι ταΐζω το παιδί μου σκόνες και αναθέτω την ανατροφή του σε νταντάδες, επειδή ανέβασα ένα, δύο ποστ από μία βραδινή μου έξοδο, ή από μία βόλτα στη θάλασσα, χωρίς να σκεφτούν ότι μπορεί να είχα μαζί μου το μωρό, ή να έχω αφήσει γάλα στο θήλαστρο προκειμένου να το ταΐσει η μαμά ή η πεθερά μου. Αυτό ναι, αυτό είναι μπουλιγνκ … ή μάλλον είναι χυδαία συμπεριφορά από μάνα σε μάνα, που πέρα του ότι δηλώνει παντελή έλλειψη σεβασμού , μαρτυρά και μία βαθιά αίσθηση κατωτερότητας, ζήλιας και εμπάθειας, χαρακτηριστικά που εγώ σαν μάνα δεν θα ήθελα καθόλου να τα έχω και να τα βιώνει μέσα από εμένα και η κόρη μου, μίας και οι μητέρες είναι το πρώτο πρότυπο για τα παιδιά τους. Αναφέρομαι όμως σε κάποιες άλλες μαμάδες που κατά καιρούς έχουν προσπαθήσει να με πείσουν πως το να θηλάζω το παιδί μου έξι μήνες είναι \"τραγικό\", γιατί \"δεν έχει να του προσφέρει το παραμικρό, καθώς όσα έπρεπε να πάρει το μωρό τα πήρε από τις σαράντα πρώτες μέρες\", ή το να κοιμάμαι μαζί του τα βράδια, \"με κάνει ανασφαλή με δικά μου άλυτα παιδικά τραύματα\". Όλα όσα σας γράφω τα έχω ακούσει. Με διαλόγους που προκαλούν θυμό, και με ατάκες από μητέρες που θα μπορούσα να καταδικάσω εγώ πολύ πιο εύκολα και χάρη στην ευφράδεια λόγου που έχω αλλά και λόγω των επιχειρημάτων μου. Γιατί το να δέχεται κριτική μία γυναίκα που θηλάζει το παιδί της έξι μήνες, (με ότι και αν συνεπάγεται αυτό σωματικό πόνο, χρονικό περιορισμό, προσωπικές δεσμεύσεις, ανισορροπία στη σχέση με τον σύντροφο σου) από μία μητέρα που θήλασε το παιδί της μία εβδομάδα, και δικαιολόγησε τον εαυτό της στην ίδια και στους γύρω της, λέγοντας πως «δεν είχε γάλα», είναι αστείο. Γιατί αυτό που εμένα μου είπε ο γιατρός και η μαία μου ήταν ξεκάθαρο: \"Δεν υπάρχει μητέρα που δεν έχει γάλα. Όσο δίνεις τόσο θα παράγεις. Υπάρχουν απλά γυναίκες που αναζητούν αφορμές για να μην θηλάσουν.\" Και πάλι, εγώ δεν το ασπάζομαι απόλυτα αυτό, και παραδέχομαι πως στην τελική, ο θηλασμός είναι προσωπική απόφαση της κάθε γυναίκας. Ποτέ όμως δεν μπήκα στη διαδικασία να βάλω τέλος στην κουβέντα που με ύφος έχει ανοίξει η πιο \"έμπειρη\" μαμά όσο παράλογο και αν μου φάνηκε το να \"μου την μπαίνει\" μία που ήξερε και ήξερα πως εκείνη τη στιγμή προσπαθούσε να μειώσει εμένα για να μην παραδεχτεί τον εαυτό της τη δική της ήττα. Ο δολοφόνος συχνά να ξέρετε εμφανίζεται και ως σωτήρας. Μία μαμά που έχει περάσει από το σημείο που έχεις περάσει και εσύ, και απλά θέλει απλόχερα να διαθέσει τη γνώση της για να σε βοηθήσει. Έτσι σου παρουσιάζεται, στην πραγματικότητα η μάνα-\"δολοφόνος\" όμως η πρόθεση της είναι απλά να σε φέρει σε αμηχανία και να σε κάνει να νιώσεις λίγη. ”Τι εννοείς κοιμάται στο δωμάτιο σας; Εμένα ο γιος μου από 20 ημερών κοιμάται στο δωμάτιο του και μάλιστα σερί μέχρι το πρωί! Και αν έκλαιγε τον άφηνα , γιατί εμάς που μας άφηναν πάθαμε τίποτα;Κοίτα να της το κόψεις γιατί αργότερα θα σας βγάλει την πίστη. Και εκτός αυτού , κοίτα μήπως εσύ θέλεις να κοιμάσαι με το παιδί σου και όχι εκείνο με εσένα. Κοίτα λίγο τα θέματα σου». Μου είχε πει με σχεδόν απαξιωτικό ύφος «μαμά» μπροστά σε κόσμο. Είχα απλά σφίξει τα δόντια, και σκεφτόμουνα να μην απαντήσω αλλά δεν κρατήθηκα. \"Τι εννοείς κοιμάται στο δωμάτιο του από 20 ημερών; Και σερί; Προφανώς δεν θήλασες, γιατί ως γνωστόν το γάλα σε σκόνη βοηθάει τα μωρά να κοιμηθούν βαριά, γιατί θα θηλάζονται μωρά ξυπνούν κάθε δύο με τρις ώρες, βλέπεις είναι σαφώς πιο θρεπτικό το μητρικό γάλα, αλλά και πιο αραιό και τα μωράκια πεινάνε, δεν χορταίνουν. Επίσης δεν έχεις ακούσει ποτέ για το σύνδρομο αιφνίδιου θανάτου; Εμένα ο γιατρός μου , ο παιδίατρος, μας, μας είχε κάνει ολόκληρη συνεδρία γι\' αυτό και ας είχε συμβουλέψει να κρατήσουμε το παιδί στο δωμάτιο μας για έξι μήνες τουλάχιστον. Προφανώς ως μητέρα είσαι τελείως ανενημέρωτη και για την \"συγκοίμιση\", το να κοιμάσαι δηλαδή με το παιδί σου, που έρευνες δείχνουν πως είναι πλέον επιτακτική ανάγκη στην ανατροφή ενός παιδιού, κάνοντας ξεκάθαρο πως η ψυχοκινητική ανάπτυξη των βρεφών έχει τρομερά οφέλη όταν αυτά κοιμούνται με τους γονείς τους. Αλλά και πάλι, εγώ στην τελική ακολουθώ το ένστικτό μου, και όχι όλα όσα μου λένε και διαβάζω και απορώ με το δικό σου ένστικτο, που αντέχει να αφήνει το παιδί σου να κλαίει. Μάλλον το μεγαλώσεις όπως οι \"παλιακές\" γενιές που αφήναν τα μωρά τους να κλαίνε, ενώ εκείνα περιμένανε να νιώσουν ασφαλή στην αγκαλιά των γονιών τους. Είναι ξεκάθαρο πως δεν έχεις ιδέα πως οι ειδικοί πλέον λένε πως ένα παιδί που δεν βρίσκει ανταπόκριση στο κλάμα του, γίνεται ένας τραυματισμένος ενήλικας. «Με παρεξήγησες»… πήγε να μου πει αλλά την έκοψα. Καθόλου δεν σε παρεξήγησα κουκλίτσα μου. Και όποια κουκλίτσα τολμά να πει σε μία μάνα το παραμικρό. Σαφώς και θα ακούσω συμβουλές, κριτική όμως δεν θα δεχτώ από καμία, ειδικά όταν έχω διαλέξει άλλο τρόπο και άλλο δρόμο για να μεγαλώσω το παιδί μου. Και από σεβασμό και μόνο καμία μάνα δεν πρέπει να προκαλεί μία άλλη μάνα σε τέτοιου είδους ευτελή debate. Η μητρότητα είναι κάτι ιερό, κάτι οικουμενικά μαγικό αλλά καθαρά προσωπικό στο πως θα βιωθεί. Και στην πράξη αν τελικά υπάρχει λάθος και σωστό , ο τελικός κριτής θα είναι ένας. Το ίδιο το παιδί. Το οποίο , μόνο όταν ενηλικιωθεί και το ίδιο, και φέρει και αυτό στον κόσμο τα δικά του παιδιά, θα μπορεί πλέον να έχει εικόνα τόσο για το κατά πόσο καλή μάνα ήταν η μητέρα του αλλά ακόμα περισσότερο για το πόσο αγνές και απελευθερωμένες ήταν οι προθέσεις της σε οτιδήποτε και αν έκανε. Κανείς μας δεν γεννήθηκε γονιός, και δεν υπάρχουν και οδηγίες \"χρήσεις\". Επομένως κανείς δεν μπορεί να κρίνει, παρά μόνο ο αποδέκτης της συμπεριφοράς μας. Αφιερωμένο σε όλες τις μητέρες.

MORE FROM THECook It

MORE To BELIEVE