Τα γόνατα είναι ένα από τα συνηθέστερα προβλήματα που αντιμετωπίζει κάποιος, ειδικά όταν αθλείται. Και μπορεί να είναι και από τους πιο βασικούς λόγους, μαζί με τη μέση, για να πρέπει να χαλαρώσει λίγο την ένταση της αγάπης του προς τη γυμναστική.

Παρακάτω θα βρείτε μικρά μυστικά για να φροντίζετε τα γόνατα σας, είτε έχετε είτε δεν έχετε κάποιο ιδιαίτερο πρόβλημα, ώστε να απολαμβάνετε την άθληση σας, χωρίς…βάρος!

Βήμα 1ο: Επιλέξτε ένας τρόπο εκγύμνασης που δεν θα επιφέρει τεράστο φορτίο στα γόνατα. Αποφύγετε το τρέξιμο σε ανώμαλο δρόμο, ή πεζοδρόμιο, άμμο και ανηφόρες, μην παίζετε τέννις σε τσιμέντο. Αν υπάρχει θεματάκι στα γόνατα και το ζορίσετε παραπάνω, κινδυνεύει από οστεοαθρίτιδα μέχει και ρήξη χιαστού.

Βήμα 2ο: Επιλέξτε αντίστοιχα και ένα σπορ που δεν θα επιδεινώσει την κατάσταση σας, όπως το σκι στο βουνό. Και αν ακόμα αυτό είναι πάνω από τις δυνάμεις σας, υπάρχουν οδηγίες παρακάτω, να ακολουθήσετε ακόμα και  γι αυτό. Φροντείστε όμως να εκμεταλλεύεστε τις εποχές για να ξεκουράζετε το σώμα σας. Αν το άθλημα που αγαπάτε και σας επιβαρύνει είναι εποχιακό, όταν τελειώνει η σεζόν αφιερώστε χρόνο για να ενδυναμώσετε την πάσχουσα περιοχή, αλλά και για να την αποφορτίσετε από την πολλή κούραση.

Βήμα 3ο: Μην ξεπερνάτε τα όρια σας! Γυμναστείτε όσο πρέπει και όχι όσο θέλετε, αν πονάτε διακόψτε την άσκηση και δώστε χρόνο στα γόνατα σας να ανακάμψουν. Ενημερώστε τους ανθρώπους που συμβουλεύστε για το πρόβλημα σας και μην κάνετε ασκήσεις μόνο και μόνο επειδή σας αρέσουν. Δεν γίνεται να κάνετε σκουώτ με βάρη αν έχετε πρόβλημα στα γόνατα, ενώ τα ειδικά μηχανήματα θέλουν και αυτά τον τρόπο τους για να τα χειριστείτε ειδικά όταν υπάρχει παθολογία.

Βήμα 4ο: Ακολουθήστε μία ρουτίνα αποκατάστασης μετά από κάθε προπόνηση. Μπορεί να μην είστε επαγγελματίας αθλητής, αλλά έρχεστε αντιμέτωποι με τους ίδιους κινδύνους. Μετά την άσκηση λοιπόν βάλτε λίγο πάγο στα γόνατα σας, ώστε να περιορίσετε τον πιθανό πόνο ή ένα ενδεχόμενο πρήξιμο λόγω φλεγμονής. Μην ξεχάσετε να τυλίξετε τον πάγο σε μία πετσέτα πρώτα και μην κάνετε τη θεραπεία σας πάνω από 20 λεπτά.  Αν δεν έχετε ειδική παγοκύστη για τον σκοπό αυτό, τότε μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μία σακούλα κατεψυγμένου προϊόντος. Έπειτα στην ξεκούραση σας, βάλτε τα πόδια σας πάνω σε ένα ή δύο μαξιλάρια για να αποφύγετε τη συγκέντρωση υγρών γύρω από τον χόνδρο.

Βήμα 5ο: Ρωτήστε τον γιατρό σας μήπως και πρέπει κατά τη διάρκεια της άθλησης σας να φορέσετε επιγονατίδα. Μην καταφύγετε σε αυτήν όμως αν δεν πάρετε άδεια από τον ειδικό γιατί μπορεί να επιδεινώσετε την κατάσταση σας.

 


«Άστο να κλαίει! Πρέπει να μάθει, δε θα πάθει τίποτα!» Το ακούς συχνά όταν είσαι νέα μητέρα, και το μωρό σου σπαράζει και εσύ δεν ξέρεις τι να κάνεις. Το έχεις αλλάξει, το έχεις ταΐσει, αλλά εκείνο κλαίει. Οι παλιές ίσως να αντιμετώπιζαν μία τέτοια κατάσταση λίγο πιο μετρημένα, ψύχραιμα ή ακόμα και ψυχρά. Η νέα τάση της ψυχολογίας ωστόσο υπογραμμίζει την ανάγκη της άμεσης ανταπόκρισης στο κλάμα του μωρού και τεκμηριώνει το γιατί. Το να αγνοείς το κλάμα του μωρού, έχει αποδειχθεί πως μπορεί να έχει επιδράσεις στην ανάπτυξη και το ευ ζην του. Το στρες που αντιμετωπίζει ένα βρέφος τους πρώτους μήνες της ζωής της, μπορεί να αλλοιώσει τους νευροδιαβιβαστές του εγκεφάλου οδηγώντας σε λειτουργικές και δομικές αλλαγές του συστήματος του.  Οι αλλαγές που πραγματώνονται είναι παρόμοιες με εκείνες που συναντάμε σε έναν ενήλικα όταν αυτός έρχεται αντιμέτωπος με την κατάθλιψη. Την ίδια ώρα όταν αγνοούμε το κλάμα ενός μωρού, εκείνο αυξάνει την αδρεναλίνη του άρα και την επιθετική του συμπεριφορά, κάτι που θα το συνοδεύει και στην ενήλικη ζωή, αλλά ενισχύει  και τη κορτιζόλη του, την ορμόνη του άγχους κάτι που επηρεάζει την ανάπτυξη του σε όλα τα επίπεδα, αλλά και το ανοσοποιητικό του. Πολλές μελέτες συνδέουν την έλλειψη νοητικών και κοινωνικών δεξιοτήτων με τα παιδιά που δεν είχαν ανταπόκριση κατά το κλάμα τους, τα οποία μέσα σε άλλα χαρακτηριστικά εμφάνιζαν και δυσκολία στο να ελέγξουν τα συναισθήματα τους. Το κλάμα και το χαμόγελο είναι οι δύο τρόποι επικοινωνίας των μωρών. Ένα βρέφος συνήθως κλαίει είτε για να εκφράσει την πείνα, τον πόνο αλλά και άλλες φυσικές ανάγκες  είτε γιατί θέλει να έρθει σε σωματική επαφή. Όπως και το χαμόγελο έτσι και το κλάμα πρέπει να χρήζουν άμεσης ανταπόκρισης  έτσι ώστε το μωρό να καταλάβει πως όλα του τα συναισθήματα, θετικά ή αρνητικά, είναι αποδεκτά. Το να μην υπάρχει θετική αντίδραση στο κλάμα του σημαίνει για το παιδί, πως ο θυμός, η θλίψη και ο πόνος είναι μη αποδεκτά συναισθήματα. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να ηρεμήσει κάποιος ένα μωρό που κλαίει, όπως ο θηλασμός ή η αναπαραγωγή ήχων παρόμοιων με αυτούς που άκουγε το βρέφος όταν ήταν στη μήτρα. Είναι πολύ σημαντικό να έχει στηθεί γύρω από το βρέφος ένα ήρεμο και γαλήνιο περιβάλλον ,να διατηρεί μία ρουτίνα στον ύπνο αλλά να απολαμβάνει και τα χάδια της οικογένειας. Η επαφή και το χάδι αυξάνει την οξυτοκίνη, που είναι η ορμόνη της χαράς, και όσο οικειοποιείται το μωρό με αυτή τόσο πιο ανάγκη θα την έχει μεγαλώνοντας κάτι που θα του διδάξει με το πέρασμα των χρόνων να την προκαλεί και το ίδιο στον εαυτό του ελέγχοντας τα θετικά του αισθήματα.

MORE FROM THEFitness & Sports

MORE To BELIEVE