Όλοι περνάμε δύσκολες στιγμές και περιόδους που τα πράγματα δεν πηγαίνουν όπως θα θέλαμε. Για όλους μας η ζωή επιφυλάσσει δυσάρεστες εκπλήξεις και γεγονότα που ανατρέπουν τα δεδομένα και ταράζουν τα νερά.

Το πως θα αντιμετωπίσουμε αυτές τις δυσκολίες ωστόσο είναι στο χέρι μας. Από εμάς και μόνο εξαρτάται το κατά πόσο θα βοηθήσουμε τον εαυτό μας να παραμείνει ψύχραιμος και δυνατός έτοιμος να σταθεί απέναντι σε κάθε πρόκληση. Το μόνο που χρειάζεται είναι πίστη στον εαυτό μας και να έχουμε κατά νου τα εξής:

Μην υπεραναλύεις

Αυτό που σε έχει βάλει σε μία κατάσταση θλίψης έχει ήδη συμβεί. Τώρα πρέπει να το αντιμετωπίσεις. Το να ξοδεύεις χρόνο και ενέργεια με το  να αναμασάς τα γεγονότα, να αναρωτιέσαι τι έκβαση θα είχαν αυτά αν είχες αντιδράσει αλλιώς, ή με το να ψάχνεις να βρεις απαντήσεις σε «γιατί» που κανείς δεν μπορείς να εξηγήσει, δεν έχει να σου προσφέρει παρά μόνο άγχος, στεναχώρια και ακόμα περισσότερο προβληματισμό και πόνο. Να θυμάσαι πως ο εαυτός σου σε χρειάζεται αποτελεσματικό, δραστήριο και δυνατό και αυτό θα το κάνεις μόνο όταν εστιάζεις στο παρόν. Το εδώ και τώρα είναι το μόνο που μετράει και το μόνο που υπάρχει. Το παρελθόν έχει συμβεί και το μέλλον δεν έχει έρθει ακόμα. Αυτό σημαίνει πως όλα όσα σε τρομάζουν ή σε φοβίζουν για τη συνέχεια μπορεί να μη συμβούν ποτέ και να παραμείνουν φαντάσματα της ανασφάλειας και της σκέψης. Δώσε όλη σου την ενέργεια στο παρόν. Μείνε εστιασμένος στο εδώ και τώρα και νιώθε ασφαλής πως όλα μα όλα θα πάνε καλά, ενώ εσύ θα εξελίσσεσαι μέσα από δοκιμασίες.

Μην πιέζεις τον εαυτό σου να είναι νιώθει καλά

Είναι πολύ της μόδας όλες αυτές οι θεωρίες της θετικής σκέψης με τη διαφορά πως ο κόσμος και δυστυχώς και όσοι πρεσβεύουν τέτοιες φιλοσοφίες, έχουν παρερμηνεύσει τον όρο της «θετικής σκέψης». Σε κάποιο άλλο άρθρο θα εξηγήσουμε τι ακριβώς διδάσκει η θετική ψυχολογία, στην παρούσα ωστόσο θα επισημάνουμε πως με τον όρο «θετική σκέψη» δεν εννοούμε σε καμία περίπτωση το να αποφεύγει κάποιος τα αρνητικά συναισθήματα, και να πιέζει τον εαυτό του να αισθάνεται μία πλασματική ευτυχία που ενδεχομένως ακόμα και αν υπήρχε θα φάνταζε παράλογη κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες.

Τα αρνητικά και δύσκολα συναισθήματα, όχι μόνο είναι απαραίτητα, όχι μόνο έχουν να μας διδάξουν πολλά για τον χαρακτήρα μας μέσα από την παρατήρηση, αλλά πρέπει να βιώνονται, πρέπει να εκφράζονται και πρέπει να απελευθερώνονται καθώς αν καταπιέζονται και καταπίνονται το μόνο που μπορούν να αποφέρουν είναι άγχος, απογοήτευση και συχνά, κατάθλιψη.

Όλα όσα νιώθουμε είναι θεμιτά, και πρέπει να τα βιώνουμε χωρίς ενοχές, αλλά με παρατήρηση και μελέτη ώστε να μπορέσουμε να τα αναγνωρίσουμε, να τα εξηγήσουμε στον εαυτό μας και έπειτα να τα αντιμετωπίσουμε.

Αποδέξου την κατάσταση

Το να πολεμάμε ένα συμβάν, ένα γεγονός ή μία κατάσταση, μέσα από την άρνηση , τις σπασμωδικές κινήσεις, τις ανεξέλεγκτες σκέψεις και τα στρεσογόνα αισθήματα, θα τονίσει ακόμα περισσότερο μέσα μας την αίσθηση της απόγνωσης και της «ανικανότητας» μας να ελέγχουμε τα πάντα. Τίποτα δεν μπορούμε να ελέγχουμε στη ζωή αυτή πέρα από τον ίδιο μας τον εαυτό. Όσο πιο εύκολα αποδεχόμαστε την αλήθεια των γεγονότων, όσο και αν μας πονάει αυτή, τόσο πιο εύκολα θα μπορέσουμε να προσαρμοστούμε στα νέα δεδομένα ώστε να είμαστε εκ νέου αποτελεσματικοί. Η αποδοχή δεν σημαίνει πως θα σταματήσει να μας πονάει αυτό που συμβαίνει. Όχι. Σημαίνει πως εμείς θα μπορούμε να συνυπάρχουμε με την αλήθεια αυτού που μας προκαλεί πόνο, χωρίς να καθηλωνόμαστε.

 


Υπάρχει μία λέξη   ανάμεσα στις τόσες εκατομμύρια λέξεις στις γλώσσες όλου του κόσμου που απλά δεν θα έπρεπε να υφίσταται Η λέξη “αν”… Θα σας το πω απλά.  Η λέξη αυτή μόνο προβλήματα μπορεί να δημιουργήσει σε κάποιον. Αν κάτσει κανείς να το σκεφτεί, πρόκειται για υποθετικό μόριο που ουσιαστικά συνοδεύει μία πρόταση που δεν εκφράζει σε καμία περίπτωση ένα γεγονός, μία πράξη που έχει συμβεί στην πραγματικότητα. Ουσιαστικά αποτελεί το εναρκτήριο λάκτισμα μία σκέψης που είτε σε γυρίζει στο παρελθόν είτε σε ταξιδεύει στο μέλλον, αλλά ποτέ όμως δεν σε φέρνει αντιμέτωπο με το παρόν. Άρα οτιδήποτε ξεκινάει με “αν” απλά δεν έχει συμβεί. Και όμως πόσες μα πόσες ώρες αφιερώνουμε από τη ζωή μας, σε τόσα μα τόσα “αν” και τα συνακόλουθα τους. Μία τόσο μικρή και φαινομενικά αθώα λέξη, που στην πραγματικότητα δεν έχει να κάνει με αλήθεια, αλλά με υπόθεση, είναι ικανή να σου δώσει τόσες τύψεις, τόσο πόνο, τόσο άγχος, τόση αγωνία, τόση μετάνοια, τόση ελπίδα , τόση αμφιβολία, τόσο θυμό, τόσο φόβο, τόσο ανακούφιση, τόση ανασφάλεια, τόση ανησυχία, τόση απογοήτευση, τόσο ενθουσιασμό, για κάτι που ωστόσο δεν έχεις ζήσει. Ναι, το “αν” είναι απλά μία ψευδαίσθηση. Μία ψευδαίσθηση που αφορά είτε στο χθες είτε στο αύριο. Είναι ο αντίποδας μίας πράξης ή μίας επιλογής που έκανες στο παρελθόν που όμως ποτέ δεν θα μάθεις που θα σε είχε οδηγήσει αν την είχες ανταλλάξει με την μετουσίωση σε πράξη, της σκέψης που σου γεννά το “αν” μπροστά σε αυτή την  εναλλακτική που κάποτε σου δόθηκε. Πόσο βασανιστική μπορεί να γίνει αυτή η διαδικασία, όταν φτάσεις στην αμήχανη στιγμή να μετανιώσεις ένα “τώρα” επειδή αποφασίζεις πως τελικά έχεις πάρει μία απόφαση της οποίας τις συνθήκες ΑΝ είχες επεξεργαστεί αλλιώς, ίσως τα πράγματα να ήταν διαφορετικά. Πως; Όπως σε βολεύει να σκεφτείς πως θα ήταν. Γιατί ποτέ μα ποτέ δεν θα μπορείς να είσαι σε θέση να γνωρίζεις πως θα είχαν εξελιχθεί στ΄αλήθεια οι καταστάσεις. Πόσο βασανιστική μπορεί να γίνει αυτή η διαδικασία, όταν σε παγιδεύει  σε ένα μέλλον που φτιάχνεις  βασισμένο στις ανασφάλειες, τις πεποιθήσεις , τους φόβους , τις αμφιβολίες, ή όλες εκείνες τις ψευδαισθήσεις θετικές ή αρνητικές  που ξεσηκώνονται μέσα σου με την επίκληση του “αν”… Και κοίτα… Όλα αυτά που μόλις σου περιέγραψα, δεν έχουν συμβεί. Ούτε και πρόκειται. Γιατί όλα όσα συμβαίνουν απαιτούν ένα “τώρα” που το βιώνεις με κάποιον πραγματικό και απτό τρόπο, και αυτός είναι ένας. Όλα όσα ζεις  έχουν μόνο μία πραγματική υπόσταση, μόνο μία εκδοχή. Όλα τα άλλα που φαντάζεσαι, πιστεύεις, ονειρεύεσαι ή νομίζεις ότι θα ζούσες ή θα ζήσεις ΑΝ , απλά δεν υπάρχουν. Δεν υπήρξαν και δεν μπορείς να είσαι και ποτέ σίγουρος ότι θα υπάρξουν. Πριν λοιπόν ξεκινήσεις μία σκέψη με το “αν” απλά συλλογίσου πόση ώρα θα επενδύσεις για να βάλεις τον εαυτό σου σε ένα πλυντήριο συναισθημάτων που θα σε κεράσουν ψευδαισθήσεις πηγαίνοντας σε πίσω στο χρόνο για κάτι που δεν έγινε και δεν μπορεί να γίνει γιατί στη θέση του έγινε κάτι άλλο, ή μπροστά για κάτι που δεν μπορείς να γνωρίζεις με ποιόν τρόπο θα έρθει. Οι σκέψεις του “αν” το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να σε αποσπάσουν από αυτό που μπορείς να ζήσεις στο τώρα  που είναι ό,τι πιο αυθεντικό υπάρχει. Και αν πάλι δεν κατάλαβες που θέλω να καταλήξω, ή μπερδεύτηκες, κάνε απλά αυτό που θα σου πω… Πάρε τη λέξη “αν” και ανέστρεψε την σε “να”… Έτσι απλά με δυο γραμματάκια, και μία τόση δα λεξούλα, προσκάλεσε τον εαυτό σου ΝΑ ζήσει στο τώρα.  

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE