Οι αγενείς είναι παντού γύρω μας. Είναι στο φιλικό, στο εργασιακό, στο ευρύτερο κοινωνικό περιβάλλον. Σε μία κοινωνία που έχει μπουκώσει πολύ θυμό, είναι περισσότερο πιθανό να γνωρίσεις έναν αγενή από το να γνωρίσεις έναν ευγενή. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να τους αντιμετωπίσεις.

Αν είσαι ετοιμόλογος, έχεις ατάκα και αντίληψη, είναι παιχνιδάκι. Ο αγενής να ξέρεις, είναι αγενής γιατί έτσι νιώθει δυνατός και ανώτερος μέσα του. Ο ετοιμόλογος και ατακαδόρος είναι ο χειρότερος εχθρός του, γιατί τα αντανακλαστικά του αγενή δεν είναι ποτέ αρκετά αλλά ούτε και γρήγορα ώστε να παίξουν ένα γερό και δυνατό πινγκ πονγκ με κάποιον ετοιμοπόλεμο.

Για όλους τους λοιπούς που είναι πιο συνεσταλμένοι, ίσως και όχι τόσο εκπαιδευμένοι να αντιμετωπίζουν αγενείς, υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, λιγότερο επιθετικές αλλά σίγουρα ασφαλείς.

«Ευχαριστώ»
Η λέξη αυτή έχει μία μαγική ιδιότητα. Μπορεί να σημαίνει το οτιδήποτε αναλόγως που το κοτσάρεις. Στον αγενή το «ευχαριστώ» ως απάντηση, σημαίνει πως έχετε αντιληφθεί την προσβολή του αλλά δείχνετε ανωτερότητα, και τη διάθεση σας να μην πέσετε στο επίπεδο του και να δώσετε ένα τέλος σε αυτό που μόλις ειπώθηκε ή έγινε. Δείχνετε με απόλυτη ψυχραιμία και ωριμότητα ότι έχετε απόλυτο έλεγχο των συναισθημάτων σας και πως δεν πτοείστε από κακόβουλα σχόλια, καθώς έχετε αυτοπεποίθηση και αυταξία.

«Καταλαβαίνω τη  θέση σου»
Αγαπημένη ατάκα. Ενώ στον αγενή φαίνεται ως πόντος δικός του, το «καταλαβαίνω τη θέση σου» δηλώνει πως είστε σε απόλυτα διαυγή κατάσταση να κατανοήσετε πως αυτό που μόλις είπε ο αγενής, δεν έχει να κάνει τόσο με εσάς όσο με τον ίδιο. Γιατί αυτό συμβαίνει. Ο τρόπος που αντιδράμε, ο τρόπος που μιλάμε και αυτά που λέμε, είναι καθρέφτης μίας δικής μας προοπτικής και μίας δικής μας ιδιωτικής λογικής. Ο αγενής , απλά καθρεφτίζει το φορτίο μειονεξίας και κατωτερότητας που αισθάνεται, μέσω της αγένειας τους. Άρα εσείς δεν δηλώνετε πως αποδέχεστε αυτό που έχει πει ή κάνει, αλλά το ότι κατανοείτε το  πόσο δύσκολα νιώθει μέσα του ο αγενής συνομιλητής σας.

«Τέλος συζήτησης»
Επειδή μπορεί να είμαστε υποχρεωμένοι να υφιστάμεθα τον αγενή και να πρέπει να συναναστρεφόμαστε μαζί του, το τέλος «συζήτησης» είναι μία έκφραση που τα έχει όλα. Δείχνει ότι αρχίζετε να ξεπερνάτε το όρια της υπομονής σας  αλλά ταυτόχρονα και το ότι δεν έχετε καμία διάθεση να το τραβήξετε παραπέρα. Δείχνει ότι είστε ενοχλημένοι από τη συμπεριφορά του και πως το έχει παρακάνει. Ταυτόχρονα πέρα από τα όρια σας,  σας επιτρέπει να κρατήσετε και την αξιοπρέπεια σας απέναντι σε μία κατάσταση που πάει να βγει εκτός ελέγχου.

«Έχεις δίκιο»
Μην υποτιμάτε αυτή τη φράση! Αν την πείτε δεν σημαίνει ότι και την εννοείται , ή ότι αποδέχεστε την αγένεια του άλλου. Ο τρόπος με τον οποίο θα την ξεστομίσετε, είναι όλα τα λεφτά , και μπορεί να πει πολλά περισσότερα απ ότι όλες οι προηγούμενες ατάκες μαζί!

 Απλά …γελάστε…
Το γέλιο για τον αγενή, είναι ότι το σκόρδο για τον βρικόλακα.
Δείχνει πως δεν τον παίρνετε στα σοβαρά, δεν σας άγγιξε καν η αγένεια του, δεν μασάτε με την συμπεριφορά του, ενώ με το ύφος που θα γελάσετε και τη μιμόγλωσσα που θα ακολουθήσετε, μπορείτε να τον απαξιώσετε με νοκ αουτ.
Τι εννοώ… Ανοιχτό πλατύ χαμόγελο, βλέμμα που κοιτά ψηλά στο ταβάνι και ταρακούνημα του κεφαλιού «πέρα δώθε» σαν να λέει: τι λέει τώρα ο….


Έχουμε εκπαιδευτεί να φροντίζουμε το δέρμα μας πρωί βράδυ, με χιλιάδες μπουκαλάκια να επιβάλλονται από τη βιομηχανία της ομορφιάς. Έχουμε εκπαιδευτεί να φροντίζουμε το σώμα μας ακολουθώντας τις παγκόσμιες τάσεις στην άθληση και την άσκηση. Έχουμε εκπαιδευτεί να φροντίζουμε την διατροφή μας, ονομάζοντας ως super foods τροφές που υπήρχαν πολύ πριν από εμάς, και κάνουμε σαν να τις ανακαλύψαμε τώρα. Υπάρχει όμως και ένα σημείο, που δεν εισπράττει τόση αγάπη από εμάς, αν και είναι εκείνο το οποίο μας στηρίζει και μας πάει πάντα ένα βήμα παρακάτω: Τα πέλματα. Είναι το σημείο εκείνο το οποίο έρχεται σε επαφή με το έδαφος είτε πρόκειται να περπατήσουμε είτε να τρέξουμε. Είναι το σημείο εκείνο που δέχεται ένταση και βάρος σε κάθε κίνηση, και το σημείο εκείνο το οποίο διαπερνάται από άπειρα νεύρα αλλά και trigger points (σημεία πίεσης) τα οποία με τη σωστή φροντίδα είναι ικανά να απελευθερώσουν όλο το υπόλοιπο σώμα από χρόνιες παθήσεις. Και όμως, δεν το γυμνάζουμε, δεν το φροντίζουμε, δεν το εκτιμάμε. Υπάρχει όμως τρόπος ώστε να αφιερώνεις δύο λεπτά την ημέρα στη φροντίδα των πελμάτων σου, όπως κάνεις για να φροντίσεις τα δόντια σου, πρωί βράδυ. Το μόνο που χρειάζεσαι είναι ένα μπαλάκι του μπέιζ μπωλ (Μπορείς να το βρεις σε γνωστά καταστήματα αθλητικών ειδών) ή ακόμα και ένα μπαλάκι του τένις. Το τοποθετείται στο έδαφος και περνάτε από πάνω του πέρα δώθε το πέλμα σας με φορά από τα δάχτυλα στη φτέρνα. Αυτό λειτουργεί σαν μασάζ στο πέλμα με αποτέλεσμα να χαλαρώνει τα νεύρα, να αποσυμπιέζει από την πίεση και να ανακουφίζει από την κούραση. 30 δευτερόλεπτα στο κάθε πέλμα είναι αρκετά, τόσο το πρωί, όσο και το βράδυ.

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE