Είμαστε κιόλας στο σπίτι… Σαν και σήμερα πριν μία εβδομάδα λαγοκοιμόμουν στο δωμάτιο του μαιευτηρίου, προσπαθώντας να ξεκουράσω το σώμα μου από την καισαρική, αλλά και να ηρεμήσω την ψυχή μου από την απόλυτη ευτυχία που με πλημμύριζε από τις 5:28 τα ξημερώματα εκείνης της ημέρας που άκουσα το πρώτο της κλάμα… Δεν μπορούσα να το διαχειριστώ ήταν  τόσο απόλυτο το συναίσθημα που παρόμοιο δεν είχα ξανανιώσει ποτέ.

Όταν με ρωτάνε πως νιώθω αυτές τις πρώτες μέρες, λέω πως πέρα από την καισαρική τομή, στο χειρουργείο μέσα πρέπει να μου έκαναν και reset στον εγκέφαλο. Δεν έχω ξανά υπάρξει πιο βαθιά και αληθινά ευτυχισμένη στη ζωή μου…

Τις πρώτες μου στιγμές με την κόρη μου τις πέρασα στο Ιασώ, μαζί με τον άνδρα μου. Εκεί την επεξεργάστηκα για πρώτη φορά, τη μύρισα, τη χάιδεψα, την αγκάλιασα… Αυτές οι πρώτες στιγμές, κάθε μανούλας με το παιδί της, και τον σύζυγο της, μπορούν  όμως να χαρίσουν χαρά και σε κάποια άλλα παιδιά, όπως τα παιδιά του Χαμόγελου. Και αυτό χάρη σε μία πρωτοβουλία του μαιευτηρίου…

Πρόκειται για μία ευαίσθητη δράση  που συνδυάζει τη χαρά της γέννησης με τη χαρά της προσφοράς και αφορά σε όλες τις γυναίκες που έφεραν ή θα φέρουν στον κόσμο το παιδάκι τους στο Ιασώ!

Το μαιευτήριο καλεί όλα τα ζευγάρια που φιλοξενεί να μοιραστούν μέσα από την πλατφόρμα  www.myiasomoments.gr ή με το hashtag #myiasomoments  μέσω Twitter  και Instagram  τις πρώτες στιγμές με το μωρό τους μέσα στο Ιασώ. Για κάθε μία φωτογραφία που ανεβαίνει το Ιασώ θα προσφέρει 1 ευρώ στο Χαμόγελο δημιουργώντας κάπως έτσι μία αλυσίδα χαράς και προσφοράς με κοινό παρονομαστή τα παιδιά.

Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας, λίγη ώρα πριν αναχωρήσουμε με τον άντρα μου και τη μικρή μας για το σπίτι μας, αποφασίσαμε και εμείς να απαθανατίσουμε τις τελευταίες μας στιγμές στο δωμάτιο μας, παρέα με τον γιατρό μας κο Νικόλαο Στρατάκη και όλο το λοιπό προσωπικό που μας βοήθησε ώστε να μπούμε ομαλά και με τρυφερότητα στη νέα μας ζωή.


οι κ.κ. Νικόλαος Στρατάκης, Μαιευτήρας/Γυναικολόγος, Μέλος Διοικητικού Συμβουλίου ΙΑΣΩ, Νάνσυ Χριστοπούλου, Υπεύθυνη Επικοινωνίας Ομίλου ΙΑΣΩ, Ελεωνόρα Μελέτη, Θοδωρής Μαροσούλης, Μαρία Λουλάκη, Προϊσταμένη Νοσηλευτικού Ορόφου ΙΑΣΩ, Γεωργία Μίχου, Συνεργάτης-Μαία, ΙΑΣΩ

Ταυτόχρονα το Ιασώ προσέφερε εκ μέρους μας 1 ευρώ στο Χαμόγελο του Παιδιού.

Αν αυτή τη στιγμή βρίσκεσαι στο μαιευτήριο , ή αν πρόκειται σύντομα να γεννήσεις και εσύ στο Ιασώ, έχε στο μυαλό σου και αυτή την γλυκιά δράση, και μοιράσου και εσύ μία στιγμή σου μέσα από το μαιευτήριο βοηθώντας  όλα  εκείνα τα παιδιά που δεν έχουν τη χαρά του να ζουν στην απόλυτη αγάπη και ζεστασιά όπως θα έπρεπε να γίνεται με όλα τα παιδιά του κόσμου…

Αξίζει


Κάποτε, ήταν της μόδας, τα κορίτσια στο σχολείο να κρατούν λεύκωμα και προσωπικό ημερολόγιο. Πλέον αυτή η κοριτσίστικη δραστηριότητα έχει αποδειχθεί πως μπορεί να αποτελέσει άριστη ψυχολογική θεραπεία. Γιατί; Το γράψιμο ίσως είναι πιο πραγματικό και αποδοτικό και από μία φωτογραφία Η φωτογραφία καταγράφει την εικόνα της στιγμής, το γράψιμο καταγράφει όμως το συναίσθημα και την ουσία του, με ένα πιο αυθεντικό και βαθύ τρόπο. Αυτό μας δίνει τη δυνατότητα να ξαναζήσουμε ένα σημαντικό γεγονός τόσο στο παρόν όσο και στην αναπόληση του, με την ίδια δύναμη. Ταυτόχρονα όμως ένα κείμενο μας, μας δίνει την ευκαιρία να δούμε το ίδιο γεγονός και πιο αποστασιοποιημένα, άρα και περισσότερο αντικειμενικά σας να είμαστε παρατηρητές και όχι πρωταγωνιστές αυτού. Το γράψιμο μας φέρνει αντιμέτωπους με τα συναισθήματα μας Γράφοντας για το τι και πως νιώθουμε κάνουμε ουσιαστικά το αφηρημένο πιο συγκεκριμένο. Πολλές φορές όταν μας ρωτάει κάποιος πως νιώθουμε, δεν μπορούμε να περιγράψουμε με ακρίβεια αυτό που έχουμε μέσα στη ψυχή και στο μυαλό μας. Αντιθέτως όταν καλούμαστε να αποτυπώσουμε στο χαρτί τα συναισθήματα μας αυτά με έναν μαγικό τρόπο ξεδιαλύνουν και ξεκαθαρίζουν μπροστά στα μάτια μας κάτι που μου μας βοηθάει στο να τα αναγνωρίσουμε, να τα επεξεργαστούμε και να τα αποδεχθούμε προκειμένου να προχωρήσουμε παρακάτω. Το γράψιμο μας βοηθάει να εκτονωθούμε Πόσες φορές δεν μας έχει συμβεί το να θέλουμε να εκφράσουμε τα συναισθήματα μας, αλλά δεν μπορούμε, είτε γιατί δεν γίνεται να εκφραστούμε στον αποδέκτη των συναισθημάτων αυτών, είτε γιατί οι συνθήκες ή ακόμα και ο χαρακτήρας μας, μας υποχρεώνουν να καταπιούμε τα συναισθήματα μας. Συχνά μάλιστα η καταπίεση αυτή, οδηγεί και στη σωματοποίηση των συναισθημάτων , με τον πόνο να εμφανίζεται και να εκφράζεται μέσω του σώματος, και με κάθε τρόπο. Έχει αποδειχθεί από έρευνες που έγιναν πως το γράψιμο σώζει, καθώς μας απελευθερώνει και μας ανακουφίζει ίσως και περισσότερο από το να φωνάζαμε όλα όσα τελικά γράφουμε. Οδηγίες: Μα δεν ξέρω να γράφω... Δεν χρειάζεται να μπορεί να γράφει κάποιος σαν συγγραφέας για να κρατά προσωπικό ημερολόγιο. Αρκεί μόνο το να αφήνει τον εαυτό του να εκφραστεί! Οι ειδικοί μάλιστα προτρέπουν να γράφει κάποιος ακόμα και αν δεν συντρέχει σπουδαίος λόγος. Για να μπορέσει να δει ένας άνθρωπος τι είναι αυτό που τον χαλάει στη ζωή του, πρέπει να ανακαλύψει πρώτα ποιός είναι και ποια είναι η ζωή του. Και το να καταγράφει κανείς απλά καθημερινά συμβάντα βοηθάει πολύ στα αποκαλυπτήρια. Τέλος, καλό θα ήταν όταν το γράψιμο πάρει το δρόμο του και λειτουργήσει ως ψυχοθεραπεία, με τον καιρό να εστιάζουμε όλο και περισσότερο στα θετικά συναισθήματα και γεγονότα. Και αυτό γιατί έτσι θα μπορέσουμε να επικεντρωθούμε στην ευτυχία και να εστιάσουμε σε όλα όσα έχουμε και μας κάνουν να νιώθουμε πλήρεις αλλά και στο πως θα προσελκύσουμε όλα εκείνα που επιθυμούμε για να εξελιχθούμε.

MORE FROM THEI BELIEVE

MORE To BELIEVE