Πολλοί το συνηθίζουμε ενώ ξέρουμε ότι δεν πρέπει. Δίνουμε από τις τροφές μας μεζεδάκια είτε στο σκύλο είτε στη γάτα μας. Άλλες φορές πάλι, είμαστε απρόσεκτοι και αφήνουμε εκτεθειμένα τα φαγητά με αποτέλεσμα να εξαφανίζονται από το κατοικίδιο μας, χωρίς να το πάρουμε καν είδηση.
Δεν θέλει όμως και πολύ , για να γίνει το κακό. Υπάρχουν τροφές που αν τις καταναλώσει το ζωάκι μας , θα αρρωστήσει ενώ σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να θέσει και τη ζωή του σε κίνδυνο. Μάθε ποιες:

Ζύμη
Αν αναλογιστεί κανείς πως η ωμή ζύμη μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές στον άνθρωπο, φαντάζει λογικό ότι η ζημιά θα είναι μεγαλύτερη σε γάτες και σκύλους. Στην περίπτωση όμως των μικρών μας φίλων, η κατανάλωση ωμής ζύμης μπορεί να αποβεί και μοιραία.

Ξηροί Καρποί Μακαντάμια
Η κατανάλωση των συγκριμένων κατά τα άλλα πολύ νόστιμων ξηρών καρπών, είναι δυνατόν να προκαλέσουν κυρίως νευρολογικά συμπτώματα στα κατοικίδια μας, όπως τρέμουλο, σπασμούς και αδυναμία στα άκρα.

Σκόρδο
Πλήττει κυρίως τα ερυθρά αιμοσφαίρια τόσο σε σκύλους όσο και σε γάτες, προκαλεί αναιμία , στομαχικές διαταραχές, και αιματουρία.

Σοκολάτα
Αν και είναι αγαπημένοι λιχουδιά των σκύλων και τακτικό δικό μας λάθος το ότι υποκύπτουμε στα νάζια τους και τους τρατάρουμε συχνά, η σοκολάτα λειτουργεί στα ζωάκια όπως στον άνθρωπο ένα διεγερτικό ναρκωτικό. Αυξάνει τους χτύπους της καρδιάς, προκαλεί ανησυχία, υπερένταση και νευρικότητα, ενώ αν το ζωάκι είναι γέρικο, με προβλήματα καρδιάς, ή η ποσότητα σοκολάτας που θα καταναλωθεί είναι μεγάλη, τότε το ζωάκι φλερτάρει με το κώμα, και τον θάνατο

Σταφύλια και σταφίδες
Εμετοί διάρροια αλλά και νεφρική ανεπάρκεια το μενού που προσφέρει στους τετράποδους φίλους μας η κατανάλωση του φρούτου είτε σε φρέσκια είτε σε αποξηραμένη μορφή

Αλκοόλ
Ό,τι χειρότερο για τα ζωάκια μας. Ρίχνει το σάκχαρο, ανεβάζει την πίεση, κάνει πυρετό, προκαλεί εμετό, διάρροια , σπασμούς , αναπνευστικά προβλήματα και μπορεί πιο εύκολα απ ότι αναφέραμε παραπάνω να οδηγήσει στον θάνατο. Εκτός βέβαια αν το σκυλάκι σας είναι κάτι σαν σούπερ ήρωας, όπως το Πίντσερ μου ο Πούκι, που ένα βράδυ, καταβρόχθισε ένα ολόκληρο μπολ με σοκολατάκια γεμιστά με λικέρ. Έπαθε όλα τα συμπτώματα μετά από κατανάλωση σοκολάτας και αλκοόλ, εκτός από τον θάνατο! Η συμπεριφορά του πάντως ήταν αυτή ενός μεθυσμένου σκύλου και χρειάστηκε πλύση στομάχου για να συνέλθει. Από τότε τίποτε φαγώσιμο δεν κυκλοφορεί αφύλαχτο δεδομένου ότι ο σκύλος μου εντόπισε το μπολ με τα γλυκίσματα πάνω σε τραπέζι όπου και πήδηξε για να τα εξαφανίσει.

 


Μία τολμάω να πεθάνω μια σκοτώνω εγώ...λέει το άσμα... Και όπως όλοι οι στίχοι έτσι και αυτοί είναι γραμμένοι από τη ζωή. Μου συμβαίνει. Είμαι τέτοια. Είμαι από εκείνες που δυστυχώς σε «κάποια» ζητήματα, δεν έχω συνεργασία ούτε και ροή ανάμεσα στις κατηγορίες «λέω» «κάνω» «εννοώ». Όλα ξεκινούν από μία σκέψη. Την κάνω. Αυτή μου γεννάει συναισθήματα. Τα συναισθήματα πυροδοτούν πράξεις ή λόγια. Τα λόγια εκτοξεύονται, οι πράξεις γίνονται, οι επιπτώσεις έρχονται και το αποτέλεσμα δεν έχει καμία σχέση με την προσδοκία. Συμπτωματικά ή -τελικά όχι και τόσο, - αυτό που πετυχαίνω είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που σκεφτόμουνα, ή ίσως εκατό τοις εκατό ταυτόσημο με αυτό που υποσυνείδητα επεδίωκα. Τι από τα δύο, δεν ξέρω, ίσως όμως αν ανακαλύψω να μπορέσω να ξορκίσω και αυτόν τον μηχανισμό που ευλαβικά ακολουθώ σε κάποιες « περιπτώσεις». Που χάνω τον δρόμο; Δεν μπορεί, κάποια προσδοκία, κάποια πεποίθηση, κάποιος φόβος βρίσκεται κάπου καλά χωμένος που σαμποτάρει την ουσία και την αλήθεια. Άμυνα; Φόβος απόρριψης; Ανασφάλεια αποτυχίας; Χαμηλή αυτοεκτίμηση; Τι μπορεί να συμβαίνει και ενώ σκέφτεσαι άσπρο, λες γκρι και καταλήγεις το μαύρο; Γιατί να είναι τόσο δύσκολο να σκεφτείς «α» , να πεις «α», μα πάνω από όλα να εννοείς και «α». Άπειρες φορές στη ζωή μου, ένιωσα την ανάγκη να πω σε «θέλω» και είπα «τελείωσε», αμέτρητες φορές ήθελα να πω «έλα» και είπα «φύγε», δεν ξέρω και γω πόσες φορές φώναξα «φύγε» και εννοούσα «σε ικετεύω μείνε». Και όταν γινόταν αυτό που έλεγα, τότε καταλάβαινα πως αυτό που έκανα δεν ήταν εκείνο που εννοούσα γιατί απλά ποτέ δεν παραδέχτηκα την αλήθεια του τι πραγματικά σκέφτομαι και έχω την ανάγκη να εκφράσω ούτε και στον ίδιο μου τον εαυτό. Με τη διαφορά ότι τελικά, μόνο εσύ ξέρεις ποια η συνοχή όλων αυτών, καθώς ο αποδέκτης της πράξης, γνωρίζει μόνο την πραγμάτωση αυτής, και όχι το παρασκήνιο της εκτέλεσης της. Άκουσε «φύγε» και έφυγε γιατί δεν μπορούσε να μείνει καθώς νόμιζε πως δεν θέλεις εσύ να κάνει κάτι τέτοιο ακόμα και αν εκείνος ήθελε να μείνει περισσότερο και από εσένα. Πόσες αγάπες τελείωσαν άραγε έτσι; Πόσα λόγια δεν ειπώθηκαν για να δώσουν τη θέση τους σε λέξεις που δεν έπρεπε να λεχθούν; Πόσα έγιναν ενώ οι προθέσεις ήταν άλλες, και πόσα ψέματα τελικά γεννήθηκαν μέσα από γενέτειρες σκέψεις που μεταλλάχθηκαν σε άστοχες πράξεις όσο άστοχη μπορεί να είναι και μία σκάρτη σφαίρα. Από την άλλη πρέπει να πονάει πολύ, να λες αυτό που νιώθεις, σκέφτεσαι και αισθάνεσαι και αυτό απλά να μην βρίσκει ανταπόκριση. Έστω και μία στο τόσο. Σωστά. Η ασφάλεια είναι το παν. Για φαντάσου όμως αυτός που πληγώνεις να είναι ο λάθος άνθρωπος και εκείνος, που αν του έλεγες αυτό που νιώθεις στ αλήθεια, απλά να μπορούσε να σε αγαπήσει όσο ανάγκη έχεις να κάνεις και συ το ίδιο. Γαμημένα βιώματα. Μία φορά τα ζεις, αλλά σε ζουν για πάντα. Καληνύχτα.

MORE FROM THEΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

MORE To BELIEVE