Συμπτώματα όπως ζαλάδα, μούδιασμα των άκρων, εφίδρωση, λιποθυμική τάση, ταχυπαλμία, δυσκολία στην αναπνοή είναι τυπικά συμπτώματα στη διάρκεια μιας κρίσης πανικού και μπορεί να συνοδεύονται από φόβο θανάτου, αρρώστιας καθώς και φόβο απώλειας του ελέγχου του εαυτού. Σκέψεις όπως «θα τρελαθώ», «θα πάθω έμφραγμα» κλπ. είναι συχνές. Υπάρχει όμως αυτή η πιθανότητα; Όχι.!! Ο κίνδυνος σωματικής ή ψυχικής νόσου περιορίζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση μόνο στα πλαίσια του φόβου.

Για την αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού χρησιμοποιούνται συχνά διάφορες θεραπείες όπως η φαρμακοθεραπεία και οι τεχνικές χαλάρωσης, με όχι πάντα αποτελεσματικό τρόπο. Η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων στοχεύει  στην επούλωσή τους, με αποτέλεσμα όμως στο να επανέλθουν από τη στιγμή που δεν ασχολούμαστε παράλληλα με την πηγή τους, το τι προκαλεί δηλαδή τα συμπτώματα.

Έχουμε λοιπόν να δούμε τι βρίσκεται πίσω από τα συμπτώματα.
– συναισθήματα που έχουν αποσιωπηθεί
– ανάγκες και επιθυμίες που προκαλούν άγχος
– αλλαγές στον τρόπο ζωής μας στις οποίες θελήσαμε να ανταποκριθούμε χωρίς  να έχουμε τις δυνάμεις
– ζητήματα που μας απασχολούν σε σχέση με τα παιδιά, το σύντροφο ή την οικογένειά μας

Το άτομο που παθαίνει κρίση πανικού δεν είναι ασθενής.!!! Η κρίση πανικού μπορεί να συμβεί σε όλους μας όταν δεν έχουμε επεξεργαστεί αρκετά κάποια σημαντικά θέματα που μας απασχολούν και βρίσκονται σε εκκρεμότητα.
Έχουμε να δούμε την κρίση πανικού ως ένα σήμα που μας στέλνει ο οργανισμός μας προκειμένου να φροντίσουμε εκείνες τις πλευρές μας με τις οποίες δεν ασχοληθήκαμε όσο χρειαζόταν.

Παρά το γεγονός ότι τα συναισθήματα που συνοδεύουν την κρίση πανικού είναι δύσκολα (άγχος, αγωνία, φόβος), είναι ωστόσο δείγμα υγιούς ψυχικής λειτουργίας τη στιγμή που βγάζει στην επιφάνεια κρυφές υγιείς επιθυμίες και μας καλεί να ασχοληθούμε με τον εαυτό μας πιο ουσιαστικά. Δεν είμαστε ασθενείς και ο πανικός έχει λόγο που υπάρχει. Βρίσκεται εκεί για να μας θυμίσει ότι είναι ανάγκη να κοιτάξουμε τι «κρύβεται» πίσω από αυτόν. Να «ακούσουμε» εκείνα τα κομμάτια του εαυτού μας που βάλαμε στο περιθώριο και που τώρα μας στέλνουν σήματα μέσω της κρίσης ώστε με την κατάλληλη “αγάπη”  να ορίσουμε τη ζωή μας πιο ανθρώπινα και λειτουργικά.

Aπό την Ελένη Νιαβή

 

 


Υπάρχουν τόσοι και τόσοι τρόποι εκγύμνασης, και όμως πολλούς από αυτούς τους απορρίπτουμε καθώς τους θεωρούμε εποχιακούς. Αν ανήκεις και εσύ στην κατηγορία εκείνων που συνδέουν την άσκηση στο νερό με το καλοκαίρι, στο κείμενο που ακολουθεί θα βρεις πολλούς λόγους ώστε να δοκιμάσεις να βουτήξεις και τις άλλες εποχές του χρόνου. Εξάλλου, η άσκηση στο νερό δεν γίνεται μόνο στη θάλασσα. Η άσκηση στο νερό, είναι προσαρμοστική. Αυτό σημαίνει πως η αντίσταση που δημιουργείται στο νερό είναι αντιστρόφως ανάλογη με την προσπάθεια που καταβάλει ο ασκούμενος. Όσο πιο μεγάλη προσπάθεια και πιο γρήγορη η συχνότητα της, τόσο πιο δυνατή η αντίσταση του νερού. Το νερό λοιπόν είναι σαν ένα μηχάνημα αντίστασης που το ορίζουμε και το προσαρμόζουμε εμείς,  στην ένταση που επιθυμούμε. Η άσκηση στο νερό, δεν προκαλεί τραυματισμούς, σε αντίθεση με ασκήσεις εδάφους που είναι πολύ πιο πιθανό να προκαλέσουν τραυματισμούς από υπέρχρηση ή από λάθος εκτέλεση. Το νερό επίσης, κατά τη διάρκεια της άσκηση κάνει και ένα απαλό μασάζ στους μύες κάτι που βοηθάει στο να μην σφίγγουν παραπάνω απ όσο χρειάζεται. Στις ασκήσεις εδάφους πολύ συχνά, οι μύες καταλήγουν να είναι «τραβηγμένοι» κάτι που προκαλεί πόνους για μέρες μετά ή και χρόνια τραύματα αν δεν το αντιμετωπίσουμε σωστά και έγκαιρα. Η άσκηση στο νερό γυμνάζει ταυτόχρονα όλες τις μυϊκές ομάδες, καθώς το σώμα δέχεται ομοιόμορφα πίεση και αντίσταση ειδικά όταν οι ασκήσεις γίνονται χωρίς να πατώνουμε! Η άσκηση στο νερό απαιτεί το μισό μας βάρος προκειμένου να εκτελεστεί , γεγονός που την κάνει πιο εύκολη. Αυτομάτως οι αντοχές μας μπορεί να είναι μεγαλύτερες απ ότι στις ασκήσεις εδάφους κάτι που μας επιτρέπει να ασκηθούμε περισσότερη ώρα. Επίσης , οι ασκήσεις νερού επιφέρουν μεγαλύτερη καύση θερμίδων τόσο κατά τη διάρκεια της προπόνησης όσο και μετά. Τέλος η άσκηση στο νερό, είναι ιδανική όχι μόνο για την σωστή τόνωση των μυών και το χάσιμο πόντων σε μέρη όπως οι γλουτού και τα χέρια, είναι και ό,τι καλύτερο για την αποκατάσταση τραυματισμών (γι\' αυτό και τη συναντάμε σχεδόν σε κάθε πρόγραμμα αποθεραπείας) ή για την άσκηση ανθρώπων που έχουν χρόνια προβλήματα κίνησης, μερικές αναπηρίες, ή θέματα με τη μέση τους. Το ασκησιολόγιο είναι ατελείωτο, οι επιλογές αμέτρητες και ο καθένας από εμάς, με λίγη γνώση και πολλή φαντασία θα μπορούσε να κάνει ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα με θεαματικά αποτελέσματα.    

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE