Η χορτοφαγία δεν θέλει προσπάθεια, είναι το ίδιο εύκολη όπως και η κρεατοφαγία. Είναι τρόπος ζωής. Πως ξέρεις ότι θα φας κρέας επτά φορές την εβδομάδα, πέντε, τρις, έτσι ξέρεις και ότι ΔΕΝ θα φας.

Η διαφορά της χορτοφαγίας με την κρεατοφαγία είναι ότι στην πρώτη περίπτωση έχεις… περισσότερες επιλογές.

Κάτι άλλο επίσης που συμβαίνει στους χορτοφάγους, και ομολογουμένως αυτό είναι και ενοχλητικό, είναι οι ερωτήσεις που δέχονται από όλους όσοι δεν καταλαβαίνουν ότι μπορεί να υπάρξει ζωή και χωρίς κρέας.  Έτσι λοιπόν, όταν  είσαι χορτοφάγος και βρίσκεσαι σε ένα κοινωνικό γεγονός, σε μία έξοδο, σε ένα τραπέζι, αν παρατηρήσει κάποιος πως δεν τρως όσο οι υπόλοιποι, θα σκάσει η ερώτηση: «καλέ γιατί δεν τρως;»

Από μόνη της η ερώτηση αυτή προκαλεί άγχος. Και μόνο στην ιδέα ότι κάποιος μπορεί να σκεφτεί ότι περνάς ανορεξία, ή ότι ακόμα έχεις έρθει και φαγωμένη στο κάλεσμα, δεν σε κάνει να νιώθεις βολικά. Πόσο μάλλον όταν δεν χρησιμοποιείς τη χορτοφαγία για να προκαλέσεις προσοχή και ενδιαφέρον, όταν όλοι θα σε ρωτούν τι και πως , κάνοντας σε το επίκεντρο της παρέας.

«Δεν τρως κρέας; Και πως ζεις;»
Δόξα τω θεώ πολύ καλύτερα απ όπως μπορεί να ζει κάποιος  όλα αυτά τα χρόνια που έτρωγε κρέας. Χωρίς τοξίνες πρωτίστως! Έχει αποδειχθεί με έρευνες πως το κρέας μαζικής παραγωγής, είναι γεμάτο βακτήρια και τοξίνες κάτι που περνάει και στον δικό μας οργανισμό μέσα από την κατανάλωση του.

«Δεν τρως κρέας; Και τι τρως;»
Όλα τα υπόλοιπα. Αν κάτσεις και δεις τι τρώει ένας κρεατοφάγος θα παρατηρήσεις πως τρώει κρέας κατά μέσο όρο, κάθε μέρα, ίσως και δύο φορές κάθε μέρα. Τη μία κοτόπουλο, την άλλη μοσχάρι, την άλλη χοιρινό, με ρύζι, σαλάτα, μακαρόνια. Κάθε μέρα όμως κρέας.

Αυτό έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την ποικιλία στη διατροφή ενός χορτοφάγου που μπορεί να καλύψει τα κυρίως γεύματα του με έξυπνα φαγητά και συνταγές, όπως: πίστα από κουνουπίδι, με μανιτάρια και τομάτα, ριζότο με άγρια μανιτάρια και σπαράγγια, μπιφτέκια λαχανικών  με ρύζι, ωραιότατη σαλάτα από κρύα μαυρομάτικα φασόλια, φακές με ρύζι, ομελέτα φούρνου, γεμιστή με μανιτάρια και λαχανικά, μπιφτέκια από σεϊτάν με σαλάτα και ρύζι…

Ποιος πλήττει περισσότερο;…

«Δεν τρως κρέας; Και από που παίρνεις την πρωτεΐνη;»
Το κρέας δεν είναι η μόνη πηγή πρωτεΐνης! Το κρέας είναι η μόνη πηγή ζωικής πρωτεΐνης. Από εκεί και πέρα την πρωτεΐνη μπορεί κανείς να τη βρει από τροφές που ούτε και φαντάζεσαι όπως τα όσπρια, τα λαχανικά ακόμα και τα δημητριακά όπως για παράδειγμα η κινόα.

«Δεν τρως κρέας; Και ο σίδηρος;»
Και εδώ συμβαίνει το ίδιο ακριβώς που γίνεται με την πρωτεΐνη. Ο σίδηρος δεν βρίσκεται μόνο στο αίμα των ζώων αλλά και σε πολλές φυτικές τροφές όπως και σε συνδυασμούς αυτών. Όπως για παράδειγμα φακές με πορτοκάλι! Συνδυασμός που βοηθά στην απορρόφηση σχεδόν της ημερήσιας ανάγκης μας σε σίδηρο.

«Ε αφού δεν τρως κρέας, τότε να κόψεις και τα λαχανικά γιατί και αυτά πονάνε».
Αν πάρουμε ένα καρότο και ένα μοσχάρι και  αρχίσουμε να τα βαράμε, να τα σφάζουμε, να τα πυρακτώνουμε , να τα μαστιγώνουμε,  να τα αρμέγουμε ποιό θα πονέσει περισσότερο;

«Είναι στη διατροφική αλυσίδα του ανθρώπου να τρώει κρέας»
Άντε τώρα να πείσεις τον άλλον, που είναι αποφασισμένος να τρώει κρέας, (και καλά κάνει, αλλά δεν θα έπρεπε να προσπαθεί να πείσει εμένα ότι δεν κάνω καλά που είμαι χορτοφάγος) ότι ο άνθρωπος έτρωγε κρέας όσο ζούσε στα σπήλαια. Ότι αν ήταν στο ένστικτο του , δεν θα χρειαζόταν όπλα για να σκοτώσει τα θηράματα του αλλά θα ορμούσε κάθε φορά που θα πεινούσε στο στόχο του και θα τον αποτελείωνε όπως κάνουν τα πραγματικά σαρκοβόρα ζώα, πως αν έπρεπε να σκοτώσει για να φάει, δεν θα υπήρχαν οι βιομηχανίες των ζώων, ούτε και ο υπερπληθυσμός τους, και βέβαια θα είχε και τα απαραίτητα μέσα, όπως νύχια και δόντια κατάλληλα για φόνο. Θα έτρωγε μόνο όταν πεινούσε και όχι για γεύση και ικανοποίηση και θα έτρωγε τόσο όσο να χορτάσει. Δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το φανατισμό ακόμα και όταν πρόκειται για γαστρονομικά γούστα.

Υπάρχουν και άλλες περισσότερο ή λιγότερο συνήθεις ερωτήσεις που ακούει ένας χορτοφάγος, με τις περισσότερες να πηγάζουν  από απορία και έλλειψη γνώσης και ενημέρωσης. Υπάρχουν όμως και εκείνες οι ερωτήσεις που σε κάνουν από την αρχή να καταλάβεις πως έχεις να αντιμετωπίσεις έναν σπεισιστή.

(Σπεισιστής: Εκείνος που ουσιαστικά είναι ρατσιστής απέναντι σε κάθε άλλο είδος ζωής του πλανήτη, θεωρώντας πως είναι ο πιο δυνατός και με τα περισσότερα δικαιώματα)

 


Ο τίτλος είναι απλός για να καταλάβεις αυτό που επιστήμονες πιο διακριτικά επικοινωνούν ως: Οι γυναίκες που  κάνουν καθιστική ζωή παρουσιάζουν κύτταρα 8 χρόνια πιο γερασμένα απ ότι η βιολογική τους ηλικία! Πολλές φορές σας μιλώ εδώ για τα οφέλη της άσκησης, της προπόνησης και του αθλητισμού, αλλά τώρα έχω και επιστημονική “βούλα” στα άρθρα μου καθώς η ιατρική σχολή της Καλιφόρνια στο Σαν Ντιέγκο μελέτησε 1500 γυναίκες ηλικίας από 55 έως 90 και κατέληξε πως  εκείνες οι γυναίκες που ακολουθούσαν έναν καθιστικό τρόπο ζωής, είχαν πιο γηρασμένα και κουρασμένα κύτταρα από εκείνες που ήταν δραστήριες ακόμα και αν οι τελευταίες ήταν μεγαλύτερες σε ηλικία! Καθώς τα κύτταρα μας δεν έχουν απαραίτητα την βιολογική μας ηλικία, μπορούν να μαρτυρήσουν πολλά για τις επιλογές που κάνουμε τόσο στον τρόπο ζωής μας όσο και στη διατροφή μας. Τα αποτελέσματα της έρευνας που παρουσιάστηκαν στο “Health day” σαφώς και δεν δημιουργούν σχέση αιτίου και αιτιατού ανάμεσα στο καθισιό και το γήρας, αλλά κάνουν ξεκάθαρο πως όσο πιο δραστήρια είναι μία γυναίκα τόσο πιο νέα αισθάνεται αλλά και νιώθει καθώς τα κύτταρα της παρουσιάζονται πιο δυνατά και ζωηρά. Οι επιστήμονες ορίζουν ως καθιστική ζωή, τις 10 ώρες στασιμότητας (δουλειά γραφείου, τηλεόραση στον καναπέ ή ζωή μέσα στο σπίτι) ενώ θεωρούν πως 20 μόλις λεπτά άσκησης της ημέρας είναι αρκετά για να κινητοποιήσουν τον οργανισμό μας.  Ως δραστήρια ζωή, ορίζουν τη ζωή εκείνη που γνωρίζει τι πάει να πει άσκηση, στην όποια της μορφή, και αποτελεί μέρος της καθημερινότητας για διάρκεια χρόνων. Όσες φορές και αν μου δίνεται η ευκαιρία, θα σας τονίζω τη σημαντικότητα της άσκησης στη ζωή μας, ώσπου πλέον να καταλάβετε πως μιλάμε για φιλοσοφία ζωής και όχι για αγγαρεία.

MORE FROM THEΔΙΑΤΡΟΦΗ

MORE To BELIEVE