Θα το έχετε σίγουρα ακούσει τα τελευταία χρόνια, πως όλες οι αρρώστιες προκαλούνται πρώτα στην ψυχή και μετά στο σώμα. Σαν θεωρία είναι της μόδας, και οτιδήποτε της μόδας, μάλλον πουλάει.

Υπάρχει όμως βάση.

Ο θυμός, το άγχος, η αγωνία, η εσωτερική σύγκρουση, η ένταση, είναι   συναισθήματα που προκαλούνται από αρνητικές σκέψεις.

Αυτά διαμέσου των τσάκρας, (καναλιών ενέργειας) επιδρούν στον υποθάλαμο και στην υπόφυση επηρεάζοντας πλήρως την έκκριση των ορμονών στο σώμα μας.

Η αδρεναλίνη, η ινσουλίνη, η περίσσια χοληστερίνη, κάνουν πάρτι δηλητηριάζοντας όλα τα ζωτικά μας όργανα  και τα αιμοφόρα αγγεία.

Το ανοσοποιητικό σύστημα πέφτει, και κάπως έτσι οι υιοί, τα μικρόβια και τα καρκινικά κύτταρα βρίσκουν ευκαιρία να επιτεθούν και να κάνουν τη δουλειά τους.

Η ουσία εκείνη που είναι αρχηγός σε αυτό το στράτευμα που υποκινείται από οτιδήποτε αρνητικό επεξεργάζεται ο εγκέφαλος είναι η κορτιζόλη.

Η κορτιζόλη εκκρίνεται από τα επινεφρίδια κάθε φορά που νιώθουμε φόβο αμφιβολία αγωνία ή ανησυχία και έχει τη δυνατότητα να φθείρει τον εγκέφαλο ατροφώντας τα κύτταρα του και προκαλώντας ασθένεια της μνήμης, αυξάνει την πίεση, αλλά και στο σάκχαρο στο αίμα βάζοντας τη βάση για αρτηριοσκλήρυνση και καρδιακές ασθένειες.

Επίσης προωθεί την μετατροπή των αμινοξέων σε γλυκόζη στο ήπαρ, κάτι που καθιστά την κορτιζόλη διαβητογόνο ορμόνη.

Την ίδια ώρα ενισχύει τον καταβολισμό των πρωτεϊνών που σημαίνει πως η μυϊκή μάζα ελαττώνεται ευνοώντας και την οστεοπορωτική δράση.

Παράλληλη η κορτιζόλη οδηγεί στην κατακράτηση χλωριούχου νατρίου αυξάνοντας την αρτηριακή πίεση, δημιουργεί έλκος ενώ πυροδοτεί και ψυχικές διαταραχές.

Ένα από τα χαρακτηριστικά που κρούουν των κώδωνα του κινδύνου για υπερέκκριση κορτιζόλης, είναι  η τάση του να συγκεντρώνει κάποιος λίπος γύρω από την κοιλιά, ενώ οι γυναίκες και γύρω από τον τράχηλο.

Και πως ελέγχεται η κορτιζόλη; Από τον τρόπο που αντιδρούμε στα γεγονότα. Δεν έχει σημασία τι μας συμβαίνει αλλά το πως αντιδράμε σε αυτό.

Έχουμε λοιπόν δικαίωμα στην επιλογή. Όσο πιο θετικές σκέψεις κάνουμε τόσο λιγότερη κορτιζόλη εκκρίνουμε επομένως τόσο λιγότερες ασθένειες γεννάμε.

 


Ανησυχητικά είναι τα στοιχεία που παρουσίασε ο ΟΗΕ και η Animal Aid σχετικά με τον αριθμό των ζώων που πεθαίνουν ως πειράματα για την εξέλιξη της ιατρικής και της κοσμετολογίας. Σε Ευρώπη και Αμερική, κάθε μέρα ποντίκια, αρουραίου, μπαμπουίνοι, πίθηκοι, κουνέλια, χοίροι, ακόμα και οι πιστοί φίλοι του ανθρώπου γάτες και σκύλοι, θυσιάζονται για να δοκιμαστούν πάνω τους η  τοξικότητα αλλά και η  επίδραση φαρμάκων και χημικών  ουσιών  στο πλαίσιο μελέτης και ανάλυσης μοντέλων αντιμετώπισης επιθετικών ασθενειών για τον άνθρωπο, αλλά και για τον εμπλουτισμό των μέσων καλλωπισμού  όλων μας. Και αν οι υποστηρικτές της ιατρικής εξέλιξης και  προόδου της  επιστήμης, προφασιστούν το ότι έτσι σώζονται ανθρώπινες ζωές, αυτό δεν νομιμοποιεί ηθικά τουλάχιστον, το ότι παράλληλα θυσιάζονται άλλες ζωές, ίσης αξίας και σημαίας όσο και αυτή του ανθρώπου. Και μην ξεχνάμε πως πέρα από τις ιατρικές μελέτες, καθημερινά εκατομμύρια ζώα βασανίζονται και πεθαίνουν και στο όνομα της ομορφιάς, κάτι που θα μπορούσε να αποφευχθεί εάν και εφόσον οι βιομηχανίες καλλυντικών μελετούσαν τις εναλλακτικές λύσεις  που διαθέτουν προκειμένου να κάνουν αποτελεσματικά τη δουλειά τους, χωρίς να βάζουν στα καλλυντικά τους σφραγίδα με το αίμα των αθώων ζώων. Τα πειράματα σε ζώα, αποτελούν κομμάτι της σκληρής πραγματικότητα και στη χώρα μας, καθώς 10.000 ζώα εποπτεύονται από το υπουργείο γεωργίας και τον ΕΟΦ, ως πειραματόζωα. Τα εν λόγω ζωντανά, στην πλειονότητα τους, αρουραίοι, κουνέλια και γουρούνια, χρησιμοποιούνται για ερευνητικούς λόγους, ενώ το 2004 είχε ξεσπάσει σκάνδαλο στους κόλπους του Αριστοτέλειου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, καθώς υπήρξαν καταγγελίες πως το τμήμα ιατρικής έρευνας χρησιμοποιούσε παράνομα ημίαιμα σκυλιά αλλά και γάτες στο πλαίσιο των πειραμάτων του. Τα ζώα που καταλήγουν πειραματόζωα υποφέρουν μέχρι το τέλος .Τα περισσότερα από αυτά ακινητοποιούνται για να γίνουν πάνω τους τεστ τοξικότητας διαφόρων ουσιών, με αντικείμενο κυρίως τα μάτια ή το δέρμα. Ο πόνος μέχρι τον θάνατο είναι αβάσταχτος ενώ το ζώο μπορεί να παραμένει ζωντανό για ολόκληρες εβδομάδες,  ενώ έχει χάσει το φώς του ή παρουσιάζει αιμορραγίες από τα μάτια και το στόμα. Άλλες περιπτώσεις, αφορούν στα λεγόμενα τεστ της θανατηφόρας δόσης κατά τα οποία χορηγούνται στα ζώα ποσότητες ουσιών με στόχο να δουν οι ερευνητές ποια θα  μπορούσε να αποβεί μοιραία για τον οργανισμό τους, και κατ΄επέκταση και για την ανθρώπινη ζωή. Τα περισσότερα από τα ζώα πεθαίνουν κατά τη διάρκεια των πειραμάτων, ενώ όσα καταφέρουν να βγουν ζωντανά από τη διαδικασία, θανατώνονται στη συνέχεια. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση που είδε το φως της δημοσιότητας, 40 εκ ζώα κάθε χρόνο χάνουν με αυτό τον τρόπο τη ζωή τους. Το κείμενο αυτό δεν αποτελεί προπαγάνδα, αλλά απλή ενημέρωση γύρω από  μία πραγματικότητα που συμβαίνει, διχάζει, και σε καμία περίπτωση δεν «αγιάζεται» από τον αυτοσκοπό της.

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE