Συνήθως κάποιος παχαίνει όταν τρώει παραπάνω ή όταν κάνει καθιστική ζωή. Τι συμβαίνει όμως όταν κάποιος βάζει βάρος ενώ προσέχει τη διατροφή του αλλά κάνει και τη γυμναστική του;

Υπάρχουν λόγοι:
-Περιβαντολλογικές τοξίνες
-Αλλοπρόσαλλες βάρδιες εργασίας
-Κακός ύπνος
-Στρες
-Ηχορύπανση
-Ηλεκτρομαγνητικά πεδία

Ίσως κανένας από αυτούς τους παράγοντες δεν θα μας κινούσε την υποψία πως μπορεί να οφείλεται για την αύξηση βάρους, δυστυχώς όμως συμβαίνει, και ο τρόπος περιγράφεται παρακάτω.

Όλα τα θηλαστικά έχουν από τη φύση τους την τάση να αυξάνουν και να κρατάνε το βάρος τους, και το λίπος τους, όντως μπουν στην «ζώνη επιβίωσης» κάτι που ενεργοποιείται από τον οργανισμό με την αύξηση της κορτιζόλης στο σώμα μας.

Υπό κανονικές συνθήκες ο ανθρώπινος οργανισμός παράγει υψηλές αλλά στο πλαίσιο του φυσιολογικού, τιμές κορτιζόλης, το πρωί, με το που ξυπνάμε, και όσο περνάει η μέρα,  οι τιμές αυτές πέφτουν.

Σε συνθήκες όμως μίας αγχώδους καθημερινής ζωής, όπου υπάρχει ένταση, άγχος, φασαρία, η κορτιζόλη παράγεται περισσότερη απ όση χρειάζεται καθ΄όλη την ημέρα, κάτι που μας βάζει στη «ζώνη επιβίωσης». Έτσι επιστρατευόμαστε να αντιδράσουμε στον «κίνδυνο» που μας απειλεί, με το να κρατάμε ή ακόμα και να αυξάνουμε το βάρος μας.

Με λίγα λόγια το κακό περιβάλλον και το άγχος παχαίνουν.

Και η λύση σε αυτό, δεν είναι μία ακόμα πιο αυστηρή δίαιτα, ή πολλή περισσότερη άσκηση.

Οι ειδικοί προτείνουν όπλα για όλους εκείνους τους παράγοντες που μας θέτουν σε «ζώνη επιβίωσης»  και που δεν είναι άλλα από:
-Τον διαλογισμό
-Τη γιόγκα
-Τον καλό ύπνο
-Τα προβιοτικά
-Την αποτοξίνωση
-Το μασάζ
-Το χρόνο στη φύση

Η ανάγκη για όλα τα παραπάνω μάλιστα κρίνεται τόσο απαραίτητη που η επιστήμη καλεί τον σύγχρονο άνθρωπο να αρχίζει να χτίζει τη ζωή του γύρω από αυτά φροντίζοντας να αφιερώνει όσο περισσότερο χρόνο μπορεί σε αντίστοιχες δραστηριότητες της επιλογής του.


Σίγουρα όλοι έχουμε ακούσει ιστορίες για φουκαράδες υποψήφιους μπαμπάδες που έτρεχαν μέσα στη νύχτα για να βρουν περίεργα φαγητά για τις συντρόφους τους. Και σίγουρα ξέρουμε γυναίκες που έβαλαν και 25 και 30 και περισσότερα κιλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εξαιτίας των ορέξεων  που είχαν. Κατά πόσο όμως ισχύει πως μία γυναίκα σε ενδιαφέρουσα είναι επιρρεπής σε φαγητά και γεύσεις, στις οποίες καλείται να επιδίδεται με πάθος, ακόμα και αν στο παρελθόν οι συγκεκριμένες γεύσεις της ήταν από αδιάφορες έως μισητές; Οι απόψεις διίστανται. Υπάρχουν εκείνοι που υποστηρίζουν πως οι λιγούρες της εγκυμοσύνης είναι μία προειδοποίηση του σώματος πως λείπουν από τον οργανισμό συγκεκριμένα ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, κάτι που ωστόσο δεν έχει αποδειχτεί αλλά σίγουρα κάνει τις λιγούρες να αντιμετωπίζονται με λιγότερες τύψεις και ενοχές. Υπάρχουν όμως και εκείνοι που επιμένουν πως οι λιγούρες δεν είναι τίποτε παραπάνω από έναν μύθο που από γενιά σε γενιά ανθυποβάλει τις γυναίκες και τις οδηγεί στην αναζήτηση αφορμών για την κατανάλωση περισσότερου φαγητού, με επιχειρήματα και δικαιολογία. Σε μία επιστημονική γραμμή, οι λιγούρες ευθύνονται στις αλλαγές που επιφέρει στους κάλυκες τις γεύσεις και της όσφρησης η αλλαγή στις ορμόνες. Όπως και να έχει, ο μύθος ή η πραγματικότητα τους, συνοδεύει πάντα μία εγκυμοσύνη και το ερώτημα είναι: «Κάνει να ενδίδω;» Κάνει αλλά με μέτρο και μόνο αν δεν υπάρχουν άλλες περιοριστικές ιατρικές οδηγίες. Το να ικανοποιεί μία εγκυμονούσα απρόκλητα και με κάθε ευκαιρία τις επιθυμίες της για φαγητό, μπορεί να κρύβει κινδύνους, όπως η υπερβολική αύξηση βάρους, ή το να οδηγηθεί σε διαβήτη κύησης. Συνήθως οι λιγούρες αφορούν σε λιπαρές τροφές και τροφές σε υψηλή περιεκτικότητα υδατάνθρακα και ζάχαρης. Μόλις το 6% των γυναικών δηλώνουν λιγούρες για φρούτα και λαχανικά. Αυτό συνεπάγεται λήψη υπερβολικών θερμίδων και λιπαρών κάτι που μπορεί να καταλήξει σε παχυσαρκία κύησης ή άλλα παθολογικά ζητήματα που θα συνοδεύουν τη γυναίκα και μετά το πέρας της εγκυμοσύνης. Από την άλλη η στέρηση δεν ευνόησε κανέναν. Καλό λοιπόν θα ήταν να επιτρέπει μία εγκυμονούσα στον εαυτό της, να απολαμβάνει μικρούς πειρασμούς που εμφανίζονται, πάντα με μέτρο και λογική, κάτι που θα τη βοηθήσει να περιορίσει τις λιγούρες χωρίς να νιώθει στερημένη ή καταπιεσμένη. Και αυτό μόνο αν και εφόσον παρακολουθείται από το γιατρό της και δεν υπάρχει κανέναν άλλος λόγος για διατροφικούς περιορισμούς.

MORE FROM THEFitness & Sports

MORE To BELIEVE