Βλέπεις τους άλλους να έχουν τη δουλειά που επιθυμούν, τη σχέση που ονειρεύεσαι , το σώμα που ζηλεύεις. Και αναρωτιέσαι: εγώ γιατί δεν μπορώ.

Η Άμυ Κάντυ, είναι ψυχολόγος και διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Και επιμένει να λέει τόσο στους σπουδαστές της όσο και στους πελάτες της, πως θα ήταν καλύτερα, να στοχεύουν μέχρι εκεί που βλέπουν.

Και έχει λόγο γι αυτό.

Δύο είναι οι βασικές αιτίες για το ότι κάποιος δεν πετυχαίνει τους στόχους του.
Η πρώτη αιτία, είναι ο εξωπραγματικός στόχος.
Η δεύτερη αιτία είναι η εστίαση στο αποτέλεσμα.
Αυτά τα δύο σε συνδυασμό, σε κάνουν απλά να νιώθεις κατάθλιψη κάθε φορά που δεν πετυχαίνεις το στόχο σου.

Η Κάντυ, όσες φορές είχε να μελετήσει τη συμπεριφορά ανθρώπων που είτε καυχιόνταν πολύ για τα κατορθώματα τους, είτε απογοητεύοντας το ίδιο πολύ για  τις αποτυχίες τους, παρατηρούσε πως και στις δύο περιπτώσεις είχε να κάνει  με ανθρώπους των  οποίων οι στόχοι  δεν ήταν ρεαλιστικοί.

«Ένας στόχος για να επιτευχθεί θέλει υπομονή, δουλειά, τύχη, αφοσίωση, εργασία. Σε διαφορετική δόση το καθένα, αλλά απαιτεί όλα αυτά. Το αποτέλεσμα μπορεί να σε δικαιώσει μπορεί και όχι. Το θέμα είναι πως αντιδράς σε αυτό που θα συμβεί. Όταν όμως ένας στόχος είναι δύσκολος έως και άπιαστος, όσο και να προσπαθήσεις το πιο πιθανό είναι να απογοητευτείς. Δεν γίνεται να χάσεις 20 κιλά μέσα σε δέκα μέρες. Αν όμως το πιστέψεις, δεν θα το πετύχεις. Και αυτό θα σε κάνει να υποφέρεις ως ανεπαρκής, ή ανίκανος. Ο στόχος όμως δεν αποτυγχάνει επειδή δεν έχεις προσπαθήσει αρκετά αλλά γιατί ο ίδιος από μόνο τους είναι μη ρεαλιστικός. Αυτό πολύς κόσμος δεν τον καταλαβαίνει και είναι εκεί που χάνει το παιχνίδι.» Λέει η Κάντυ και επιμένει πως είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τις δυνατότητες μας και να απλώνουμε τα πόδια μας μέχρι εκεί που μπορούμε. Αυτό είναι το πρώτο βήμα προς την επιτυχία. Το να απλώνεις τα πόδια σου μέχρι εκεί που μπορείς. Εξασφαλίζει ως δεδομένο το ότι ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί. Το αν αυτό θα γίνει, από εκεί και πέρα, έχει να κάνει με εξωτερικούς παράγοντες που δεν είμαστε πάντα σε θέση να ελέγχουμε.»

Τι γίνεται όμως με τη δεύτερη αιτία; Τι γίνεται όταν εστιάζουμε μόνο στο αποτέλεσμα;
«Αυτό δημιουργεί προσδοκίες. Μερικές φορές και μεγαλύτερες απ ότι θα έπρεπε. Επίσης μας αποπροσανατολίζει και μας κάνει να χάνουμε τη μαγεία στο ταξίδι. Όταν κάποιος εστιάζει στο αποτέλεσμα έχει δύο επιλογές. Ή θα ευχαριστηθεί ή θα δυσαρεστηθεί. Όταν όμως κάποιος εστιάζει στην προσπάθεια και στην πορεία μέχρι το στόχο, κατά κάποιο τρόπο πάντα πετυχαίνει. Ακόμα και αν δεν επιβραβευθεί με το αποτέλεσμα έχει σίγουρα κερδίσει κάτι από την εμπειρία.

Η Κάντυ δίνει τέλος  και μία συμβουλή: «Να σκέφτεσαι μακροπρόθεσμα σχεδιάζοντας βραχυπρόθεσμα.»
Αυτό δεν είναι ουσιαστικά τίποτα περισσότερο από το « ένα βήμα τη φορά». Μπορεί ο δρόμος για έναν στόχο να είναι μακρύς αυτή η διαδρομή ωστόσο δεν θα μπορεί να καλυφθεί με ένα μόνο σάλτο. Χρειάζεται μικρά και σταθερά βήματα αλλά και την ικανότητα ελιγμού όταν αυτός χρειαστεί. Εξάλλου μελέτες της ανθρώπινης συμπεριφοράς έχουν αποδείξει ουκ ολίγες φορές πως ο άνθρωπος τα καταφέρει καλύτερα όταν πηγαίνει σταθερά και με πρόγραμμα και όταν  επιτέλους φτάνει στο επιθυμητό σημείο, γυρνά πίσω και λέει: «Χμ τελικά ήταν πιο εύκολο απ όσο νόμιζα».

* Η Άμυ Κάντυ είναι συγγραφέας του βιβλίου :Presence Bringing your boldest self to your Biggest Challenges.


Όλα γίνονται, αρκεί να υπάρχει οργάνωση και θέληση. Το μεγαλύτερο μυστικό για όλες όσες δουλεύουν για ώρες σε γραφείο, κρύβεται στη γνωστή ρήση “ του φρόνιμου τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν”. Να λοιπόν πως μπορείς να τρέφεσαι σωστά ακόμα και όταν όλοι γύρω σου τη βγάζουν με τυρόπιτες και έτοιμο φαγητό. Ξεκίνα τη μέρα σου σωστά Το ακούς συνέχεια και έχει έρθει η ώρα να το κάνεις! Δώσε σημασία στο πρωινό. Όσο και να βιάζεσαι, όσο και να μην προλαβαίνεις, βρες χρόνο και αφιέρωσε στο πρωινό σου. Φάε ένα γεύμα που να περιλαμβάνει θρεπτικές τροφές, όμως η βρώμη, τα αυγά, το ταχίνι, και θα συνειδητοποιήσεις γρήγορα πως ένα καλό πρωινό μπορεί να σε χορτάσει αλλά και να σε “κρατήσει” για ώρα. Προτίμησε να φας σπίτι σου, έχοντας προετοιμάσει η ίδια το πρωινό σου, και απέφυγε τις σφολιάτες, τα βούτυρα και τα λιπαρά. Ώρα για σνακ Όσο και αν σου φαίνεται παράλογο, ένας ενήλικας πρέπει να τρέφεται όσο συχνά και ένα... μωρό. Δηλαδή κάθε 3 ώρες! Έτσι θα κρατά τον μεταβολισμό του στα ύψη, ενώ θα αποφεύγει τα υπερφαγικά επεισόδια λόγω πείνας. Έχει αποδειχθεί πως αν καταφέρει κάποιος να κάνει 5 με 6 γεύματα την ημέρα, τότε έχει λιγότερες πιθανότητες να αυξήσει το βάρος τους αλλά και το λίπος στη σύσταση του σώματος του. Τα σνακ θα πρέπει να είναι υγιεινά, να περιλαμβάνουν πρωτεΐνη- υδατάνθρακα και λίπος και να μην ξεπερνούν τις 200 με 250 θερμίδες. Ένα φρούτο με λίγους ξηρούς καρπούς, ή ένα παξιμάδι, με μία φέτα τυρί και μία φέτα γαλοπούλα, είναι εύκολες λύσεις. Αποφύγετε όμως συσκευασμένα προϊόντα. Κάποια από αυτά μπορεί να εμφανίζονται λιτά σε θερμίδες, περιέχουν όμως ζάχαρη, κάτι που δεν χρειάζεται κανείς. Ταπεράκι! Μπορεί να το κορόιδευες, να σε ενοχλεί στον διπλανό σου, να το σνομπάρεις, εκεί όμως βρίσκεται η λύση σε όλα σου τα προβλήματα! Έχοντας ετοιμάσει ένα τάπερ από το σπίτι, με ένα φαγητό σπιτικό, σε γλιτώνει πέρα από τα περιττά κιλά, και από τα περιττά έξοδα. Σίγουρα χρειάζεται λίγος χρόνος προετοιμασίας από εσένα, την προηγούμενη μέρα ή το ίδιο πρωί, ειδικά αν δεν έχεις βοήθεια στο σπίτι, από την άλλη όμως ξέρεις τι θα φας, είναι ελεγχόμενο, έχει τα σωστά καθαρά λάδια, όσες πρέπει θερμίδες και σίγουρα θα σου κοστίσει λιγότερο από το να παραγγέλνεις κάθε μέρα φαγητό στη δουλειά. Δεν χρειάζεται να κάνεις κάποιο φαγητό “υπερπαραγωγή”, καθώς μπορείς να ορίσεις ως κύριο γεύμα σου το βραδινό, μία σαλάτα όμως με τόνο, ή κοτόπουλο, ένα εύκολο όσπριο με λίγο τυρί, ή ακόμα και ένα υγιεινό σάντουιτς με ψωμί ζέας είναι κάποιες προτάσεις που μπορούν να κάνουν το τάπερ σου διακριτικό και ωφέλιμο. Και πάλι σνακ Αν κλείνεις οκτάωρο, εκεί κάπου στο τέλος της ημέρας θα πρέπει να καταναλώσεις ακόμα ένα σνακ, όπως αυτό που έφαγες ενδιάμεσα στο πρωινό και το μεσημεριανό σου. Προσοχή στις παγίδες Καφέδες, αναψυκτικά, τροφές από το “μηχάνημα” ή κεράσματα από συναδέλφους, είναι ύπουλα. Πρόσεχε τα λίγο… Απέφευγε τη ζάχαρη στον καφέ, ειδικά αν δεν αρκείσαι μόνο στον έναν, και μην υποκύπτεις σε πειρασμούς και τσιμπολογήματα γιατί  μην ξεχνάς πως η δουλειά του γραφείου είναι καθιστική.

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE