Γιατί αρνούμαι να πάρω βοήθεια από άλλους ανθρώπους; Γιατί ενώ σκέφτομαι πως θέλω να κάνω πράγματα, ονειρεύομαι και βάζω στόχους μένω μόνο στα λόγια; Γιατί αποσύρομαι από τον κόσμο και γιατί διώχνω μακριά μου ανθρώπους;
Σίγουρα όλοι σε κάποια φάση της ζωής μας, έχουμε παρουσιάσει συμπτώματα αυτοκαταστροφής, και πιθανότατα τέτοιες σκέψεις να έχουν κατά καιρούς περάσει και από το δικό σου μυαλό.
Η αυτοκαταστροφική συμπεριφορά μπορεί να είναι ακραία, μπορεί όμως και όχι, μπορεί να είναι έκδηλα επιθετική, μπορεί ωστόσο και απλά να σαμποτάρει. Όπως και να έχει, όταν κάποιος  έχει αυτοκαταστροφικές τάσεις, είτε τις χρησιμοποιεί ως τους μηχανισμούς για να αντιμετωπίσει δυσάρεστα συναισθήματα που δεν μπορεί να διαχειριστεί αλλιώς, είτε για να δημιουργήσει μία δική του ζώνη ασφαλείας ως απάντηση στην έλλειψη αυτοπεποίθησης, αυτοεκτίμησης και αυταξίας.
Είτε έτσι, είτε αλλιώς, η ζωή ενός αυτοκαταστροφικού αλλά και εκείνη των γύρω του, θα μπορούσε να είναι πολύ καλύτερη, αν αυτός, μπορούσε να κοιτάξει τους δαίμονες του στα μάτια.

Αυτο -υποτίμηση
Έχει να κάνει με μανιέρες σκέψεις που ενώ δεν εκλαμβάνονται ως άμεσα προσβλητικές για την προσωπικότητα μας, καθώς υποτίθεται τις χρησιμοποιούμαι ως προτερήματα, στην ουσία μας καθηλώνουν και μας αποτρέπουν από τη δράση. Εκφράσεις, διατυπώσεις και σκέψεις όπως « αυτό δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί, το ξέρω»  «αυτό θα με καταστρέψει» « αυτό δεν μπορεί να γίνει» είναι στο εκδηλώσεις στο πλαίσιο της αυτο- υποτίμησης.

Αδυναμία για δράση
Θέλουμε κάτι πολύ, το ονειρευόμαστε, περνάμε στιγμές οίστρου φαντασίας και σχεδιασμού, αλλά όταν έρθει η δράση, όλες εκείνες οι σκέψεις μας φαντάζουν υπερβολικές, συχνά ντρεπόμαστε που τολμήσαμε να τις κάνουμε και πάντα βρίσκουμε έναν λόγο ή μία δικαιολογία για να μην περάσουμε στη δράση. Η αδυναμία πραγμάτωσης ενός στόχου, είναι στοιχείο αυτοκαταστροφής, όπως επίσης και η αδυναμία του να σταματήσουμε μία δράση όταν ξέρουμε πως αυτή μας βλάπτει, μακροπρόθεσμα ή βραχυπρόθεσμα.

Διατροφικές διαταραχές
Αν και οι διατροφικές διαταραχές δεν είναι τίποτα περισσότερο από χειριστικές συμπεριφορές που στόχο έχουν να προκαλέσουν το ενδιαφέρον και την προσοχή, στην πραγματικότητα είναι πράξεις που ξεκινούν και γυρίζουν στον εαυτό μας. Είναι αμιγώς εχθρικές στάσεις και βλάπτουν όχι μόνο την ψυχή αλλά και το σώμα μας.

Βεβιασμένη ανικανότητα
Όταν κάποιος προβάλει εαυτόν ως ανίκανο να φέρει εις πέρας κάτι με επιτυχία και τον θεωρεί ανεπαρκή και ανάξιο χωρίς ωστόσο να υπάρχουν στοιχεία που να δικαιολογούν αυτή την πεποίθηση. Πρόκειται για αποτέλεσμα χαμηλής αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης.

Αυτολύπηση
Δεν υπάρχει χειρότερο πράμα από το να λυπάται κανείς τον ίδιο του τον εαυτό. Αν και συνήθως συνοδεύεται με αισθήματα θυματοποίησης που σε κάνει να δείχνεις και να νιώθεις αθώος, πρόκειται για μία υποχθόνια στάση αυτοκαταστροφής που σε συνιστά αυτομάτως ένοχο και δράστη.

Κοινωνική απόσυρση
Επειδή και εδώ υπάρχει πάντα ένα άλλοθι που ξεκινά και τελειώνει στους «άλλους» καθιστώντας τους υπεύθυνους για την δική σου απομάκρυνση, να ξέρεις πως η κοινωνική απόσυρση που μάλιστα καμουφλάρεται εύκολα και κάτω φθηνές δικαιολογίες τύπου «είμαι κουρασμένος»,  «που να τρέχω τώρα»,  «δεν μου ταιριάζει αυτή η παρέα» είναι δείγμα αυτοκαταστροφής.

 Φυσική και πνευματική παραμέληση
Δεν νομίζω πως χρειάζεται να εξηγήσει κανείς πως όταν κάποιος αμελεί τη φροντίδα του εαυτού του τόσο σε φυσικό όσο και σε πνευματικό επίπεδο, εκδηλώνει μίσος για τον εαυτό του, και αυτό είναι σύνηθες χαρακτηριστικό αυτοκαταστροφικών ανθρώπων.

Σαμποτάζ στις σχέσεις
Όλα είναι τέλεια, δεν σου δίνει κανένα απολύτως δικαίωμα να προβληματίζεσαι, φαίνεται να έχεις βρει το άλλο σου μισό, και ξαφνικά τα τινάζεις όλα στον αέρα. Έχεις συναισθηματικές μεταπτώσεις, σκαλίζεις το παρελθόν, προκαλείς κρίσεις, με σκοπό να χαλάσεις αυτό το ωραίο που ζεις, γιατί απλά είτε δεν πιστεύεις πως το αξίζεις, είτε γιατί είσαι πεπεισμένος πως σύντομα θα τελειώσει. Σου θυμίζει κάτι;

Αυτοθυσία
Η πολλή διαθεσιμότητα προς τους άλλους και η άνευ λόγου αυτοθυσία, μπορεί να νομίζεις πως σε κάνει καλό και αλτρουιστή στα μάτια των άλλων, στην ουσία όμως είναι ο υποχθόνιος τρόπος που επιλέγεις για να εγκαταλείψεις τις δικές σου ανάγκες, επιθυμίες και όνειρα.

 


Συμπτώματα όπως ζαλάδα, μούδιασμα των άκρων, εφίδρωση, λιποθυμική τάση, ταχυπαλμία, δυσκολία στην αναπνοή είναι τυπικά συμπτώματα στη διάρκεια μιας κρίσης πανικού και μπορεί να συνοδεύονται από φόβο θανάτου, αρρώστιας καθώς και φόβο απώλειας του ελέγχου του εαυτού. Σκέψεις όπως «θα τρελαθώ», «θα πάθω έμφραγμα» κλπ. είναι συχνές. Υπάρχει όμως αυτή η πιθανότητα; Όχι.!! Ο κίνδυνος σωματικής ή ψυχικής νόσου περιορίζεται στη συγκεκριμένη περίπτωση μόνο στα πλαίσια του φόβου. Για την αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού χρησιμοποιούνται συχνά διάφορες θεραπείες όπως η φαρμακοθεραπεία και οι τεχνικές χαλάρωσης, με όχι πάντα αποτελεσματικό τρόπο. Η αντιμετώπιση των συμπτωμάτων στοχεύει  στην επούλωσή τους, με αποτέλεσμα όμως στο να επανέλθουν από τη στιγμή που δεν ασχολούμαστε παράλληλα με την πηγή τους, το τι προκαλεί δηλαδή τα συμπτώματα. Έχουμε λοιπόν να δούμε τι βρίσκεται πίσω από τα συμπτώματα. - συναισθήματα που έχουν αποσιωπηθεί - ανάγκες και επιθυμίες που προκαλούν άγχος - αλλαγές στον τρόπο ζωής μας στις οποίες θελήσαμε να ανταποκριθούμε χωρίς  να έχουμε τις δυνάμεις - ζητήματα που μας απασχολούν σε σχέση με τα παιδιά, το σύντροφο ή την οικογένειά μας Το άτομο που παθαίνει κρίση πανικού δεν είναι ασθενής.!!! Η κρίση πανικού μπορεί να συμβεί σε όλους μας όταν δεν έχουμε επεξεργαστεί αρκετά κάποια σημαντικά θέματα που μας απασχολούν και βρίσκονται σε εκκρεμότητα. Έχουμε να δούμε την κρίση πανικού ως ένα σήμα που μας στέλνει ο οργανισμός μας προκειμένου να φροντίσουμε εκείνες τις πλευρές μας με τις οποίες δεν ασχοληθήκαμε όσο χρειαζόταν. Παρά το γεγονός ότι τα συναισθήματα που συνοδεύουν την κρίση πανικού είναι δύσκολα (άγχος, αγωνία, φόβος), είναι ωστόσο δείγμα υγιούς ψυχικής λειτουργίας τη στιγμή που βγάζει στην επιφάνεια κρυφές υγιείς επιθυμίες και μας καλεί να ασχοληθούμε με τον εαυτό μας πιο ουσιαστικά. Δεν είμαστε ασθενείς και ο πανικός έχει λόγο που υπάρχει. Βρίσκεται εκεί για να μας θυμίσει ότι είναι ανάγκη να κοιτάξουμε τι «κρύβεται» πίσω από αυτόν. Να «ακούσουμε» εκείνα τα κομμάτια του εαυτού μας που βάλαμε στο περιθώριο και που τώρα μας στέλνουν σήματα μέσω της κρίσης ώστε με την κατάλληλη \"αγάπη\"  να ορίσουμε τη ζωή μας πιο ανθρώπινα και λειτουργικά. Aπό την Ελένη Νιαβή    

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE