Κανείς δεν θα φανταζόταν πως ένα τόσο χαρμόσυνο γεγονός όπως ο ερχομός ενός παιδιού, θα μπορούσε να συνοδεύεται με τόσο αντιφατικά συναισθήματα και αίσθηση θλίψης.

Και όμως γίνεται, στο πλαίσιο της επιλόχειας κατάθλιψης.

Μία στις 10 γυναίκες, θα παρουσιάσει επιλόχειο κατάθλιψη, ή συμπτώματα αυτής, από τις πρώτες 24 ώρες μέχρι τους πρώτους 6 μήνες μετά τη γέννα του παιδιού της.

Αιτίες:

Οι ορμονικές αλλαγές μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα κατάθλιψης καθώς οιστρογόνα και προγεστερόνη ενώ αυξάνονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης από τη στιγμή της σύλληψης και μόνο, αμέσως μετά τη γέννα πέφτουν κατακόρυφα. Τα επίπεδα ορμονών του θυροειδή αδένα επίσης μπορούν να οδηγήσουν σε συμπτώματα θλίψης, όπως και η αναπλήρωση της σεροτονίνης, που είναι η ορμόνη της χαράς, και οι γυναίκες θέλουν χρόνο για να  την αποκτήσουν και πάλι εξαιτίας της εξάντλησης και στης συναισθηματικοσωματικής κόπωσης.

Την ίδια ώρα, η έλλειψη ύπνου, το αίσθημα πίεσης στις αλλαγές, η αίσθηση ότι η γυναίκα παύει να είναι πλεόν ελκυστική και χωρίς ταυτότητα, η απουσία ελεύθερου χρόνου, αλλά και γενικότερα η συναισθηματική κατάσταση της μητέρας είναι κάποιο από τους λόγους που μπορεί να πυροδοτήσουν την επιλόχειο κατάθλιψη.

Το περιβάλλον της μητέρας επίσης παίζει καταλυτικό ρόλο. Ένα ενδεχόμενο πένθος, μία κακή σχέση με τον σύντροφο, το νεαρό της ηλικίας της, τα οικονομικά προβλήματα, ή η κακή σχέση με τη δική της μητέρα στα παιδικά της χρόνια, έχουν σημαντικό μερίδιο ευθύνης στο αν θα εμφανιστεί ή όχι η νόσος.

Ακόμα ένας παράγοντας είναι και το ιστορικό της μητέρας σε σχέση με πιθανά επεισόδια κατάθλιψης πριν την εγκυμοσύνη, όπως επίσης και η γενικότερη πνευματική της κατάσταση.

Οι παραπάνω παράγοντες ναι μεν ενοχοποιούνται δεν συνεπάγονται όμως απαραίτητα και τους αποκλειστικούς ή αναγκαίους λόγους για την εμφάνιση της επιλόχειου κατάθλιψης . Επίσης γυναίκες που δεν πληρούν κάποια από τις παραπάνω προϋποθέσεις, είναι πιθανό να πέσουν θύματα της νόσου, χωρίς ξεκάθαρη αιτία.

Συμπτώματα:

Η επιλόχειος κατάθλιψη συνήθως εμφανίζεται με κακή διάθεση και έντονη θλίψη, με την απουσία ενδιαφέροντος για δραστηριότητες που κάποτε χάριζαν χαρά αλλά και με ανηδονία, με προβλήματα στον ύπνο, συνεχή κόπωση, κλάμα, ξεσπάσματα, έντονα νεύρα, διατροφικές διαταραχές με αποτέλεσμα την απώλεια ή την αύξηση βάρους, έντονο στρες, ανησυχία και άγχος, αισθήματα ενοχής και ανικανότητας, μειωμένη όρεξη για σεξ, άρνηση φροντίδας προς τον εαυτό ή το βρέφος, αρνητικές σκέψεις για τη ζωή, το μωρό και το μέλλον τους, διαταραχή στις προσωπικές σχέσεις της μητέρας με τον σύντροφο και το περιβάλλον της, ιδεοληπτικές σκέψεις, οξυθυμία, εκνευρισμός.

Κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά εμφανίζονται ούτως ή άλλως σε όλες τις μητέρες, όπως η κούραση, η εξάντληση η ευσυγκινησία, το άγχος , χωρίς να σημαίνει πως κάποια νέα μητέρα πάσχει από επιλόχειο. Για να μπορέσει να μιλάει κανείς για επιλόχειο κατάθλιψη, θα πρέπει η πληθώρα των συμπτωμάτων, να εμφανίζονται για περισσότερο από 3 μήνες, χωρίς καμία βελτίωση ή αλλαγή στη διάθεση της μητέρας.

Αντιμετώπιση:

Η νεαρή μητέρα θα πρέπει να μιλήσει για την κατάσταση της και να τη μοιραστεί με το περιβάλλον της ή με κάποιο πρόσωπο εμπιστοσύνης. Αν κριθεί απαραίτητο θα πρέπει να απευθυνθεί σε ειδικό ώστε να την κατευθύνει πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά προς τη σωστή κατεύθυνση. Το περιβάλλον της μητέρας όσο και η ίδια θα πρέπει να γνωρίζουν πως η επιλόχειος κατάθλιψη είναι κάτι σύνηθες που συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις, δεν είναι όμως κάτι μόνιμο και μπορεί να αντιμετωπιστεί. Αρκεί να μπορέσει να διακρίνει είτε η ίδια είτε οι οικείοι της , από νωρίς πως κάτι δεν πάει καλά.

Το περιβάλλον και κυρίως ο σύντροφος οφείλει να είναι ιδιαίτερο συμπονετικός, συγκαταβατικός, υποστηρικτικός και πρόθυμος και να μην θυμώσει ή απελπιστεί που η γυναίκα του δυσκολεύεται σε αυτή τη μεταβατική περίοδο.

Συνήθως η επιλόχειος κατάθλιψη αντιμετωπίζεται με τη βοήθεια της ψυχοθεραπείας, σε κάποιες περιπτώσεις ωστόσο ίσως να κριθεί από τους ειδικούς απαραίτητη η φαρμακευτική αγωγή με τη δράση αντικαταθλιπτικών, που ωστόσο δεν θα ξεπεράσει τους έξι μήνες σε διάρκεια.


Κατονόμασε μία γνωστή δίαιτα και δεν υπάρχει περίπτωση να μην βρεθεί κάποιος φίλος ή γνωστός που να μην έχει δοκιμάσει να χάσει με αυτή βάρος. Και δεν τα έχει καταφέρει. Οι περισσότερες δίαιτες που είναι γνωστές διεθνώς, βασίζονται είτε στην στέρηση είτε και στην πλήρη αποχή διατροφικών ομάδων, όπως η ζάχαρη , ο υδατάνθρακες, ακόμα και η πρωτεΐνη. Μετά από δεκαετίες πειραματισμού και αμέτρητες δίαιτες που έβαλαν σε πραγματική δοκιμασία εκατομμύρια κόσμου, η νέα τάση που έχει ξεκινήσει σαφώς από τους κόλπους του “Χόλιγουντ, είναι ο “κανόνας του διπλού κεράσματος”. Τι ακριβώς σημαίνει αυτό; Δεδομένου ότι η νέα εποχή της διατροφής καταδικάζει την απόλυτη στέρηση, ή τα πολύ αυστηρά προγράμματα, ο “κανόνας του διπλού κεράσματος” επιτρέπει σε όλους όσοι προσπαθούν να χάσουν βάρος, να “κακομαθαίνουν” τον εαυτό τους, δύο φορές την εβδομάδα απολαμβάνοντας κάτι της αρεσκείας τους. Χρονικά προτείνεται αυτό το κέρασμα να γίνεται στη μέση και στο τέλος της εβδομάδας αλλά να αποτελείται τόσο από αλμυρή όσο και από γλυκιά λιχουδιά. Μάλιστα οι ειδικοί επιμένουν πως το “κέρασμα” πρέπει να είναι απολαυστικό και ένοχο, και όχι σε light μορφή, από την άλλη όμως εφιστούν την προσοχή στην ποσότητα η οποία πρέπει να είναι τόση ώστε να νιώθουμε απόλαυση χωρίς όμως να καταστρέφουμε τον κόπο που κάνουμε όλες τις άλλες μέρες της εβδομάδας. Καλό θα είναι το γλυκό με το αλμυρό «κέρασμα» να γίνεται εναλλάξ και να συνοδεύει ένα κατά τα άλλα ισορροπημένο γεύμα, κατά τη διάρκεια μίας μέρας που στο πρόγραμμα συμπεριλαμβάνεται και η γυμναστική.

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE