Ελεύθερα βάρη. Μία μορφή προπόνησης που ήταν της μόδας κυρίως στη δεκαετία του 90. Είναι ωστόσο από τις πιο διαχρονικές μεθόδους άσκησης που την ακολουθούν όχι μόνο πολλοί φανατικοί,  αλλά και  πολλοί… μύθοι.  Ο Τάσος Μισαιλίδης  μας βοηθά να ξεδιαλύνουμε λίγο το τοπίο και να δούμε τα βάρη πιο φιλικά, ειδικά εμείς οι γυναίκες. Του θέτουμε 7 μύθους και εκείνος του καταρρίπτει.

Οι γυναίκες που κάνουν βάρη, θα φουσκώσουν σαν άντρες.
Ποτέ  οι γυναίκες δεν θα πάρουν την όψη άντρα με τα βάρη! Αντίθετα θα είναι πιο σέξι γιατί θα έχουν ένα κορμί σφιχτό και χωρίς περιττά κιλά.  Εκτός από αυτό δεν βοηθάει και το ορμονικό τους ώστε να «ανδροποιηθούν». Αυτό σημαίνει πως   μπορούν να γυμνάζονται με αντιστάσεις χωρίς να φοβούνται ότι θα κάνουν μεγάλα μπράτσα, ή χοντρά πόδια και ότι θα πάρουν όγκο που θα αφαιρέσει τη θηλυκότητα τους. Εκτός αυτού, εκείνο που δεν γνωρίζουν πολλές γυναίκες, που ωστόσο αν το γνώριζαν θα έκαναν πιο συχνά προπόνηση με βάρη, είναι το γεγονός ότι  όσο πιο μεγάλη είναι η αντίσταση τόσο πιο πολλές θερμίδες καίνε!

Η προπόνηση με τα βάρη απαγορεύεται σε νεαρές ηλικίες γιατί σταματάει την ανάπτυξη.
Ο οποιοσδήποτε μπορεί  από σχετικά  μικρή ηλικία να αρχίσει να βάζει αντιστάσεις στις ασκήσεις που ακολουθεί,  αρκεί να υπάρχει  κάποιος που θα τους καθοδηγεί  για να εκτελούν σωστά τις ασκήσεις και να αποφεύγονται οι τραυματισμοί. Η ηλικία των 16-17 χρόνων θεωρώ είναι μια πολύ καλή ηλικία.

Η προπόνηση με τα βάρη «παχαίνει».
Ποτέ  δεν υπάρχει περίπτωση να παχύνει κάποιος ενώ καίει θερμίδες . Είναι  τόσο απλό. Υπάρχει αυτός ο λανθασμένος μύθος που θέλει το   λίπος να  γίνεται μυς. Αυτό δεν μπορεί να συμβεί ποτέ, όπως και ο μυς δεν μπορεί να μετατραπεί σε λίπος. Όλοι όσοι έχουν αυτή τη πεποίθηση, δεν έχουν ξεκάθαρο στο μυαλό τους ότι ο μυς ζυγίζει περισσότερο από το λίπος, γιατί είναι πιο συμπαγής καθώς συγκρατεί νερό για να μπορέσει να παράγει έργο. Επομένως,  ένα σώμα που κάνει προπόνηση με βάρη, ίσως δει τη ζυγαριά «να τσιμπάει» σε κιλά,  αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι παχαίνει. Και αυτό θα το καταλάβει μόνο αν  κάποιος μετρήσει το λίπος του που τότε θα δει πως αυτό μειώνεται αισθητά και από το πρώτο κιόλας διάστημα προπόνησης με βάρη. Αρκεί βέβαια να προσέχει παράλληλα με την προπόνηση και τη διατροφή του.

Η προπόνηση με τα βάρη είναι χρονοβόρα.
Λάθος. 40-45 λεπτά είναι το ιδανικό να γυμνάζεται κάποιος με βάρη.  Εκτός από  το ζέσταμα και τις διατάσεις στο τέλος που μπορεί να μεγαλώσουν τη διάρκεια της συνολικής προπόνησης σε μία ώρα, διάρκεια που έχουν και τα περισσότερα προγράμματα γυμναστικής.

Όταν κάποιος σταματήσει την προπόνηση με τα βάρη, κρεμάει.
Επίσης ένας μύθος που έχει ξεκινήσει από ανθρώπους που έκαναν λάθη. Όταν σταματήσει κάποιος την προπόνηση με τα βάρη, δεν γίνεται να κρεμάσει. Αυτό που συμβαίνει είναι να χάσει  απλά τη φόρμα του, όπως γίνεται άλλωστε όταν ένα σώμα αφεθεί από οποιαδήποτε μορφή άσκησης, αθλήματος ή γυμναστικής. Την ίδια ώρα, ο μεταβολισμός πέφτει, άρα  καίγονται λιγότερες θερμίδες, ή ενδεχομένως λαμβάνονται  περισσότερες ή κακές θερμίδες, με αποτέλεσμα να αλλάζει το οπτικό αποτέλεσμα. Το οποίο όμως αλλάζει ούτως ή άλλως αν κάποιος σταματήσει να γυμνάζεται η να αθλείται.

Το μόνο που χρειάζεται για να ξεκινήσω προπόνηση με βάρη, είναι να μου δείξει κάποιος μία σειρά από ασκήσεις και πως λειτουργούν τα μηχανήματα.
Δεν είναι όλες οι ασκήσεις για όλους τους ανθρώπους. Οι ασκήσεις πρέπει να επιλέγονται με βάση αυτό που θέλει κάποιος να πετύχει στο σώμα του, και με δεδομένο το τι μπορεί να κάνει ο καθένας στο πλαίσιο της προπόνησης. Δεν γυμναζόμαστε τυφλά και τυχαία με τα βάρη. Αυτό σημαίνει πως αρχικά πρέπει να συζητήσουμε με κάποιον γνώστη για τις ανάγκες και τις επιθυμίες μας και εκείνος να μας βγάλει ένα πρόγραμμα εξατομικευμένο το οποίο  και θα μεταβάλει με την πάροδο του χρόνου όταν και όπου χρειάζεται.

Όταν κάνω βάρη, δεν κάνω αερόβιο.
Αρχικά να πούμε πως η προπόνηση με βάρη μπορεί να γίνει και αυτή αερόβια. Ωστόσο και τα δύο είναι πολύ βασικά.  Το αερόβιο  μας χρειάζεται γιατί γυμνάζει και τη καρδούλα μας που είναι η αντλία για να στέλνει αίμα όταν γυμναζόμαστε και βοηθάει και στην καλύτερη φυσική μας κατάσταση.   

Η προπόνηση με βάρη δεν συνδυάζεται με  άλλη μορφή προπόνησης.
Και βέβαια συνδυάζεται, και μάλιστα η πλέον ιδανική  άσκηση είναι αυτή του πιλάτες.

Με τον όρο βάρη, αναφερόμαστε μόνο στα ελεύθερα βάρη.
Λάθος. Όταν λέμε προπόνηση με βάρη εννοούμε από τους αλτήρες, τις ισομετρικές ασκήσεις που χρησιμοποιούν το βάρος του σώματος, μέχρι τα λάστιχα και τα ελεύθερα βάρη. Ωστόσο, προσωπικά προτιμώ και συστήνω την προπόνηση με ελεύθερα βάρη, γιατί έτσι γυμνάζουμε περισσότερες μυϊκές ίνες.

*Ο Τάσος Μισαιλίδης είναι γυμναστής και personal trainer, πρωταθλητής προπονητής  body  fitness  με διακρίσεις στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό.


Η αγάπη είναι η λύση σε όλα. Ακούω από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Για το ίδιο θέλησε να με πείσει και ο Χριστιανισμός,  καθώς ο Χριστός ήταν εκείνος που φέρεται να μίλησε πρώτος για την αληθινή αγάπη. Κάπου όμως στο δρόμο, η  θρησκεία , με έβαλε απέναντι της. Πως γίνεται να μιλάμε για αγάπη, και ταυτόχρονα να καλούμαστε να δράσουμε  με το φόβο της τιμωρίας, με την ενοχή να καλλιεργείται σε οτιδήποτε παρεκκλίνει από εντολές; Από την άλλη, όλο άκουγα για αγάπη, όλο διάβαζα για αγάπη και μόνο αγάπη δεν έβλεπα από τον πλησίον, στη δική μας κοινωνία, αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Ίσως ακουστώ σκληρή, αλλά συχνά δεν έβρισκα αγάπη ούτε και μέσα μου, για τον εαυτό μου τον ίδιο. Διάβασα πολύ, διάβασα πολλούς, και τελικά κατέληξα πως η πιο απλή, ανθρώπινη και αληθινή περιγραφή της αγάπης, είναι εκείνη που  άφησε κληρονομιά ο Βούδας. Αυτός λοιπόν είναι ο πρώτος και ο μόνος που υπογράμμισε την σημασία της αγάπης για τον ίδιο μας τον εαυτό , στοιχείο απαραίτητο για να βιωθεί το συναίσθημα αυτό και για τους άλλους. Ανιδιοτέλεια Αν μπορέσει κανείς, να προσφέρει από συναίσθημα μέχρι ύλη, χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα από τον άλλον  τότε είναι σε καλό δρόμο για να καταλάβει τι πάει να πει πραγματική αγάπη. Είναι δύσκολο να προσφέρεις χωρίς δεύτερες σκέψεις, και ακόμα και αν δεν τις κάνει, πάντα πονάει όταν βλέπεις τον άλλον, στην κρίσιμη στιγμή να μην πράττει αντιστοίχως. Η  συνειδητοποίηση αυτή, όταν γίνεται, βάζει κόκκινη γραμμή στην ανιδιοτέλεια. Είναι δύσκολη η κατάκτηση της, αλλά όταν γίνει θα μπορείς να ωφελείς τους άλλους απλώς με το να είσαι ο εαυτός σου. Χαρά Η χαρά είναι το πιο μεταδοτικό συναίσθημα, και όπλο της είναι το χαμόγελο. Είναι πολύ σημαντικό ο καθένας μας να μπορεί να νιώθει χαρά για τα μικρά καθημερινά πράγματα, και να προσπαθεί να μυεί και τους γύρω του σε αυτό το μαγικό συναίσθημα. Η καθημερινότητα μας, και κατ\' επέκταση η ίδια μας η ζωή, θα ήταν πολύ διαφορετική , αν προσπαθούσαμε να μην υποκύψουμε στην όποια αρνητική σκέψη. Δεν γίνεται να μην υπάρχουν αυτές, και δεν σημαίνει πως θα πρέπει να τις πολεμάμε κάθε φορά που ερχόμαστε αντιμέτωπες με αυτές, αλλά το αντίδοτο τους μπορεί να είναι πιο εύκολο απ΄ όσο φανταζόμαστε. Ένα χαμόγελο και μία στιγμιαία δόση χαράς,  είναι αρκετά για να ανατρέψουν το σκηνικό. Η χαρά δεν ορίζεται από εξωτερικούς παράγοντες αλλά από μέσα μας, και πηγάζει από μία βουβή αυτόφωτη σιγουριά πως μπορούμε να κάνουμε τα πάντα να φαντάζουν καλύτερα, για εμάς και τους άλλους, ακόμα και όταν οι συνθήκες δεν το επιτρέπουν. Ευγνωμοσύνη Είναι πιο πιθανό, οι περισσότεροι από εμάς, να εστιάζουμε στα προβλήματα, στις ελλείψεις και στις ανεκπλήρωτες ανάγκες και επιθυμίες. Και ξαφνικά γινόμαστε μάρτυρες στη δυστυχία ενός άλλου και τότε θυμόμαστε για λίγο πόσο τυχεροί είμαστε. Δεν χρειάζεται να γίνεται έτσι! Μπορούμε να εστιάζουμε σε όλα αυτά που ήδη έχουμε, όπως η υγεία μας, η οικογένεια μας, οι φίλοι μας, όλες αυτές οι μικρές κακώς θεωρούμενες δεδομένες ευλογίες για τις οποίες θα πρέπει να νιώθουμε ευγνώμονες. Πριν πέσεις για ύπνο, πες ένα “ ευχαριστώ” εκεί που πιστεύεις , για όλα όσα ήδη έχεις… Θα νιώσεις πλούσιος, ασφαλής και σίγουρα θα νιώσεις “αγάπη”. Καλοσύνη Σε μία κοινωνία, παγκόσμια, με βασικά χαρακτηριστικά, την καχυποψία, το φθόνο, την αγωνία, τη μιζέρια, την αναξιοκρατία, την αβεβαιότητα και πληθώρα άλλων αρνητικών σκιών, πως είναι δυνατόν να βασιλεύσει η καλοσύνη ε; Πόσο αστείο θεωρώ να γίνεται είδηση μία κίνηση ανθρωπιάς, ή μία κίνηση καλοσύνης, σε μία πραγματικότητα τόσο ζοφερή. Η καλοσύνη δεν χρειάζεται απαραίτητα να συνοδεύεται από πράξη, ως απόδειξη αυτής. Η καλοσύνη μπορεί να είναι απλά και η κατανόηση που δείχνουμε στη μικρότητα ενός άλλου… Η καλοσύνη μπορεί να ανακούφιση τις ψυχές και να κάνει εμάς τους ίδιους πιο ανάλαφρους και αληθινούς. Εξάλλου η αλλαγή που θέλουμε να δούμε στον κόσμο, θα πρέπει πρώτα να ξεκινήσει από μέσα μας.  

MORE FROM THEFitness & Sports

MORE To BELIEVE