Κρατάτε καιρό. Ανέχεστε και αντέχετε πολλά και περιμένετε πότε θα έρθει η ώρα να εκραγείτε. Πριν γίνει όμως το μεγάλο «μπαμ» να ξέρετε πως θα έχετε σημάδια πως πλησιάζει η καταστροφή.

 Είσαστε μονίμως κουρασμένοι

Και όταν λέμε κουρασμένοι δεν εννοούμε από εκείνη την κούραση που σας έχει προκαλέσει το καθημερινό σας πρόγραμμα που πιθανότατα να περιλαμβάνει δουλειά, αθλητισμό , παιδιά , νοικοκυριό και θα μπορούσε να περάσει με έναν καλό ύπνο και λίγη ξεκούραση. Μιλάμε για εκείνη τη κούραση που σας δίνει την αίσθηση πως «σέρνεστε» όλη μέρα, όσους καφέδες και αν πιείτε, όσο και αν κοιμηθείτε. Μιλάμε για εκείνη τη κούραση που δεν περνάει, επιμένει και σας κάνει να νιώθετε εξαντλημένοι πρώτα μέσα σας και ύστερα στο κορμί σας. 

Κλαίτε χωρίς λόγο

Κάτι μικρό κάτι ασήμαντο είναι ικανό να σας προκαλέσει ένα αδικαιολόγητο ξέσπασμα. Είναι σαν το κλάμα που βάζουν οι γυναίκες πριν τις δύσκολες μέρες του μήνα, ένα κλάμα βαθύ γοερό που έρχεται με ελάχιστη αφορμή αλλά εκφράζει έντονο παράπονο και αδικία.

Είστε ευερέθιστοι

Σε βαθμό που δεν μπορεί κανείς να σας πει έστω και μία κουβέντα παραπάνω. Σας ενοχλούν οι κινήσεις, οι πράξεις, τα λεγόμενα των γύρω σας, αλλά και όλα όσα δεν γίνονται στην πραγματικότητα αλλά μέσα στο μυαλό σας. Δίνετε την εικόνα ενός ανθρώπου με πολλά νεύρα και ενώ εσείς μέσα σας εκτός από την ελάχιστη ανοχή στο οτιδήποτε, αισθάνεστε και θυμό.

Αϋπνία

Και όμως, όσο κουρασμένοι και αν αισθάνεστε δεν μπορείτε να κοιμηθείτε. Δεν βλέπετε την ώρα να πέσετε στο κρεβάτι σας, να ξεκουραστείτε και όταν έρθει η ώρα αυτή, δεν μπορείτε να κλείσετε μάτι.

Η έλλειψη ύπνου μόνο να χειροτερέψει την κατάσταση σας μπορεί δημιουργώντας σας ακόμα περισσότερη κούραση και νεύρα.

Δεν είστε παραγωγικοί

Τα επίπεδα δράσης αλλά και έμπνευσης σας έχουν ελαχιστοποιηθεί. Όλο θέλετε να κάνετε αλλά δεν κάνετε τίποτα. Ακόμα και το πιο μικρό πράγματα σας φαίνεται δύσκολο και ακατόρθωτο και γίνεστε αναβλητικός.

Και η χαρά δεν είναι πουθενά

Τίποτα δεν σας ικανοποιεί, τίποτα δεν σας δίνει χαρά και δεν σας αρέσει ακόμα και δραστηριότητες που κάποτε λατρεύατε. Νιώθετε αποκομμένοι από τα συναισθήματα σας και από τις πηγές που τα προκαλούν, ενώ αυτό δεν ισχύει μόνο για τα θετικά συναισθήματα αλλά και για τα αρνητικά. Εμφανίζεστε ως πραγματικά «αναίσθητοι» και εσείς απλά πιστεύετε πως έχετε δυναμώσει τόσο πολύ που τελικά τίποτα δεν σας αγγίζει.

Απόγνωση: η καλύτερη σας φίλη

Δεν βλέπετε πουθενά φως, δεν μπορείτε να φανταστείτε πως η κατάσταση θα αλλάξει, πως έστω κάτι θα διορθωθεί. Αισθάνεστε πως όλα γύρω σας είναι άδικα πως η τύχη σας έχει γυρίσει την πλάτη και πως ουσιαστικά η ζωή σας έχει μπει σε ένα τέτοιο καταστροφικό μονοπάτι που μπροστά σας έχετε μόνο το τέλος για ότι ονειρευόσασταν πιο πολύ.

Αν έχετε παρατηρήσει τα 4 από τα παραπάνω χαρακτηριστικά καλό θα ήταν να το συζητήσετε με έναν ειδικό που ενδεχομένως σας βοηθήσει να δείξτε πράγματα που δεν είστε σε θέση να αντιληφθείτε.


Με τη λέξη “μητέρα” συνήθως μας έρχεται στο μυαλό η στοργή, η τρυφερότητα, η αγάπη και η προστασία. Όχι πάντα όμως. Είναι συχνές οι ιστορίες που θέλουν τη μητέρα να είναι συναισθηματικά κακοποιητική απέναντι στο παιδί της, το οποίο και βιώνει συναισθηματική αποστέρηση, απόρριψη, επίκριση, σύγκριση, αποξένωση. Όσο και αν στο υποσυνείδητο μας, έχει περάσει ως κακοποίηση κάθε συμπεριφορά που συμπεριλαμβάνει σωματικό πόνο, οι ειδικοί τονίζουν πως η συναισθηματική κακοποίηση έχει ακριβώς τις ίδιες ψυχολογικές επιπτώσεις με την κακοποίηση που ασκείται μέσω σωματικής βίας. Παρακάτω θα διαβάσετε λυτρωτικές συμβουλές για το πως μπορείτε να αποδεσμευτείτε από τη χρόνια κακοποιητική σχέση με τη μητέρα σας. Αναγνωρίστε πως δεν ευθύνεστε εσείς Δεν φταίτε εσείς αν η μητέρα σας υπήρξε με τον όποιο τρόπο κακοποιητική. Συνήθως τα παιδιά έχουν την τάση σε μία προσπάθεια επιβίωσης, να θεωρούν τους εαυτούς τους υπαίτιους για το οτιδήποτε συμβαίνει μέσα στο σπίτι τους. Έτσι κάθε φορά που η μητέρα επικρίνει το παιδί της, το απορρίπτει, το εκβιάζει συναισθηματικά ή το κατηγορεί, εκείνο το προσωποποιεί και βαφτίζει τον εαυτό του υπεύθυνο. Δεν είναι όμως έτσι. Η μητέρα που έχει αυτή τη συμπεριφορά έχει δεχτεί και διδαχτεί ακριβώς το ίδιο από τη δική της μητέρα, δεν το έχει αποδεχτεί, δεν το έχει αναγνωρίσει και έτσι το περνάει ως οικείο και σωστό και στο ίδιο της το παιδί. Μιλήστε για το πρόβλημα σας Όλα αυτά τα χρόνια, οι τύψεις και οι ενοχές ίσως σας έχουν οδηγήσει στο να κρατάτε την εμπειρία σας κρυφή, σαν ένοχο μυστικό. Μιλήστε. Εμπιστευτείτε άτομα του περιβάλλοντος σας και μοιραστείτε το βίωμα σας, γιατί σίγουρα το να έχετε δίπλα σας ανθρώπους που μπορούν να σας καταλάβουν και να σας καθοδηγήσουν, μπορεί να είναι λυτρωτικό. Αν είστε από εκείνους που νιώθουν την ανάγκη να ξεκαθαρίσουν τα πράγματα και με τη μητέρα τους, μιλήστε και στην ίδια. Μπορεί να συνειδητοποιήσει τα λάθη που έχει κάνει και να αναζητήσει την αποκατάσταση της σχέσης σας έστω και μετά από χρόνια, ή μπορεί να μην είχε συνειδητοποιήσει όλο αυτό το διάστημα το κακό που σας είχε κάνει. Σίγουρα είναι μία δύσκολη υπόθεση, αν όμως τα καταφέρετε θα αφήσετε από πάνω σας ένα τεράστιο βάρος. Ζητείστε βοήθεια από ειδικό Αν πάλι σας φαίνεται δύσκολο να εκμυστηρευτείτε κάτι τόσο προσωπικό σε ανθρώπους της οικογένειας σας, τότε μπορείτε κάλλιστα να απευθυνθείτε σε έναν ειδικό. Θα μπορέσετε να «ανοιχτείτε» πολύ πιο εύκολα αλλά και πιο βαθιά, και σίγουρα τα κλειδιά που θα σας δώσει ο επαγγελματίας θα σας βοηθήσουν να απελευθερωθείτε πιο γρήγορα και πιο αποτελεσματικά. Να θυμάστε δεν είστε οι μόνοι που είχατε κακές σχέσεις με τη μητέρα σας. Συγχωρέστε την Το πιο δύσκολο κομμάτι είναι αυτό, αλλά είναι ταυτόχρονα και εκείνο που θα σας κάνει να πάτε ένα βήμα παρακάτω. Συγχώρεση δεν σημαίνει πως ξεχνάτε αυτό που ζήσατε και το πόσο σας πλήγωσε η μητέρα σας. Συγχώρεση σημαίνει πως αποδέχεστε την κατάσταση, την κατανοείται, και είστε πλέον διατεθειμένοι να μην επιτρέπεται στο παρελθόν να σας πονάει στο παρόν. Αφήστε ό,τι έγινε πίσω σας, και αναγνωρίστε στον εαυτό σας πως μέσα από αυτή την τραυματική εμπειρία έχετε καταφέρει να βγείτε πιο δυνατός.

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE