Θα ξεκινήσω απλά με μία ερώτηση: Το μυαλό είναι δικό σας. Κατά πόσο  το ελέγχετε όμως εσείς;

Και θα περάσω και στην απάντηση που θα δώσετε σχεδόν όλοι.

“Εννοείται πως το ελέγχω εγώ, ποιος θα μπορούσε να το κάνει για μένα;”

Το ίδιο σας το μυαλό!

Ναι, συνήθως είναι το μυαλό μας που ελέγχει εμάς και όχι εμείς αυτό. Γιατί ο εγκέφαλος λόγω της πολυπλοκότητας του, έχει μάθει όταν εκπαιδευτεί κάπως να παραμείνει έτσι, γιατί νιώθει ασφαλής, γρήγορος και αποτελεσματικός.

Τι γίνεται όμως όταν η εκπαίδευση που έχει δεχτεί, δεν ήταν η σωστή, και εμείς οι ίδιοι καταλήγουμε να σαμποτάρουμε τον εαυτό μας;

Δεν σας έχει τύχει να θέλετε να αδυνατίσετε αλλά να μην μπορείτε να αντισταθείτε στο φαγητό ή στο γλυκό;

Δεν σας έχει τύχει να θέλετε να κάνετε όλα όσα ονειρεύεστε αλλά να μένετε μόνο στα λόγια;

Αυτό συμβαίνει γιατί ο εγκέφαλος σας έχει εκπαιδευτεί για άλλα, και στο καινούριο εμφανίζεται τεμπέλης.

Το να επανεκπαιδεύσει κανείς τον τρόπο που σκέφτεται και ελέγχει το μυαλό του δεν είναι δα και καμία επιστήμη. Θέλει όμως τρόπο, συνέπεια και επιμονή, μέχρι να εγκαθιδρυθούν νέες ιδέες, φόρμουλες και μοντέλα σκέψεις στο μυαλό μας. Σε αυτό έρχονται να βοηθήσουν 4 βασικές ερωτήσεις προς εμάς τους ίδιους που πρέπει να θέτουμε κάθε φορά που θέλουμε να κάνουμε κάτι.

Οι 4 αυτές ερωτήσεις θα μας βγάλουν από τον αυτόματο πιλότο και να θα μας κάνουν πιο συνειδητούς και παρόντες από ποτέ.

Γιατί είναι τόσο σημαντικό αυτό που σκέφτομαι και θέλω να συμβεί;
Το κίνητρο είναι αυτό που δείχνει την πραγματική μας διάθεση. Η πρόθεση είναι το πρώτο βήμα προς την κατάκτηση. Και τόσο το κίνητρο όσο και η πρόθεση πρέπει να είναι αληθινά, αυθεντικά και να πηγάζουν από πραγματικές ανάγκες και όχι φορεμένες πεποιθήσεις.

“Θέλω να αδυνατίσω”.

Γιατί θέλω να γίνει αυτό; Για να γίνω μοντέλο; Να μία ψεύτικη πρόθεση και ένα κίνητρο που θα καταδικάσει τη ν προσπάθεια μας.

“Θέλω να αδυνατίσω γιατί θέλω να είμαι υγιής, όμορφη, δυνατή και να νιώθω καλά με τον εαυτό μου και τους άλλους”.

Να ένα κίνητρο που αν πραγματικά το πιστεύω μπορεί να με κάνει να κατακτήσω το στόχο μου.

Πως θα πετύχω αυτό που θέλω;
Όλοι έχουμε επιθυμίες, λίγοι όμως ξέρουμε τον τρόπο για να τις ικανοποιήσουμε. Είναι αυτό που λίγο πολύ λέμε πως μένουμε μόνο στα λόγια και όχι στην πράξη. Η πράξη πολλές φορές μπορεί να σαμποτάρεται από την ανασφάλεια, την χαμηλή αυτοπεποίθηση, την λανθασμένη αυτοεκτίμηση  και αυταξία.

Η δράση θέλει τόλμη και η σχέδιο. Την επόμενη φορά που θα εκφράσουμε στον εαυτό μας ή που θα τον πιάσουμε να ονειρεύεται κάτι, θα πρέπει την ίδια κιόλας στιγμή να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε πως θα τροχοδρομήσουμε τις ενέργειες μας προς την υλοποίηση.

Ποιοι θα μας βοηθήσουν;
Επίσης ένα σημαντικό κομμάτι για την κατάκτηση ενός στόχου. Εκείνο που σε πρώτη φάση πρέπει να αναγνωρίσει κανείς, είναι το γεγονός πως δεν μπορεί να κάνει τα  πάντα μόνος του. Ο άνθρωπος είναι συλλογικό ον και έχει ανάγκη από τη βοήθεια των γύρω του. Η επιλογή των ανθρώπων που θα στελεχώσουν μία προσπάθεια είναι ένα δύσκολο κομμάτι με μεγάλο ρίσκο που ωστόσο σε κάθε περίπτωση έχει να μας προσφέρει κάτι. Καθημερινά άνθρωποι γύρω μας θα αναδεικνύονται σκάρτοι, και αυτό όμως είναι ένα μάθημα για εμάς. Καθημερινά πάλι θα αναδεικνύονται και άνθρωποι που είναι χρήσιμοι και απαραίτητοι. Κανείς δεν μπορεί να μας εγγυηθεί την κατάληξη μίας σχέσης, σε όποιο επίπεδο, η επιλογή όμως των ανθρώπων που θα μας συνοδεύουν σε κάποια σημαντικά βήματα, πρέπει να γίνεται με προσοχή και ισορροπία ανάμεσα στην εμπιστοσύνη και την επιφυλακή.

Και αν δεν γίνει…;
Να και ένα ερώτημα που  πάντα υποβάλλουμε στους εαυτούς μας και στο σημείο εκείνο οι περισσότεροι εγκαταλείπουμε αυτό που έχουμε μέσα μας.

Δεν σου λέω να μην θέσεις αυτό το τελευταίο ερώτημα. Σου λέω να το θέσεις αλλιώς.

Και αν γίνει;

 


Μέχρι το 2025 στη Νορβηγία δεν θα υπάρχουν πλέον εκτροφή αλεπούς , μετά από απόφαση της κυβέρνησης Έρνα Σόλμπεργκ, κάνοντας τη σκανδιναβική χώρα, την 14η στη σειρά που καταργεί το εμπόριο γούνας. Αν και η απόφαση αυτή θορύβησε πολύ τους παραγωγούς, η νορβηγική κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να υιοθετήσει ένα πιο οικολογικό πρόγραμμα που θα έχει ως πρώτο μέλημα την προστασία φυσικών περιοχών αλλά και των ζώων. Την απόφαση αυτή ωστόσο  χαιρέτησαν θερμά οι ακτιβιστές που παλεύουν χρόνια για να πείσουν πως η επιχείρηση της γούνας είναι ξεπερασμένη, και όλα αυτά σε μία χώρα όπως η Νορβηγία που εθεωρείτο η νούμερο ένα χώρο παραγωγής και εμπορίου γούνας. Μόλις το 1939, διέθετε 20.000 φάρμες για να φτάσει το 2013 να παράγει μόλις το 3% της παγκόσμιας παραγωγής δίνοντας τα σκήπτρα στην Κίνα που παραμένει μέχρι και σήμερα μαζί με τη Ρωσία, η νούμερο 1 χώρες στα θανάτωση αλεπούς και μινκ. Πέρα όμως από κράτη και χώρες, και γνωστοί οίκοι μόδας έχουν αρχίσει να ευαισθητοποιούνται ως προς τα δικαιώματα των ζώων, με τον Armani να ανακοινώνει μόλις πριν λίγους μήνες πως στο εξής δεν θα χρησιμοποιεί αληθινό δέρμα στις δημιουργίες του, ενώ ο οίκος Gucci από πέρσι έχει εγκαταλείψει τη γούνα εντάσσοντας εναλλακτικά υλικά.

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE