Υπάρχουν άνθρωποι που πετυχαίνουν. Και άλλοι που δεν. Όχι ότι αποτυγχάνουν. Απλά δεν πετυχαίνουν. Γιατί απλά δεν προσπάθησαν. Αν είχαν προσπαθήσει ίσως τα είχαν καταφέρει, ίσως πάλι και όχι.Όπως και να έχει θα είχαν δοκιμάσει και όταν κάποιος τολμά να δοκιμάσει, τότε δεν αποτυγχάνει ποτέ. Απλά ίσως δεν  καταφέρνει πάντα να φέρει το αποτέλεσμα που εκείνος είχε οραματιστεί.
Τί και πόσα θα τολμούσαμε αν ξέραμε ότι δεν θα αποτύχουμε;  Τί και πόσα θα τολμούσαμε αν κάποιος είχε τη δυνατότητα να μας εγγυηθεί πως αυτό που θέλουμε μπορούμε να το καταφέρουμε ακριβώς όπως το έχουμε φανταστεί;
Μία εγγύηση. Μία εγγύηση επιτυχίας θα ήταν το μυστικό σε όλα εκείνα που μας κρατάνε πίσω.
Στον φόβο, στην αίσθηση ανεπάρκειας που ενδεχομένως μας διακρίνει, στην αμφιβολία του αν αξίζουμε την επιτυχία.
Είναι ωραίο να δρα κανείς εκ του ασφαλούς. Η ηρεμία  της βεβαιότητας  γεννά αυτοπεποίθηση. Πλαστή μεν, καθώς αυτή τρέφεται από τη σιγουριά του καλού, αρκετή όμως για να νιώσεις ικανός, όχι απαραίτητα για επιτυχία, αλλά σίγουρα για μη αποτυχία.
Δεν θα έπρεπε όμως να είναι προτιμότερο από το να δρα κανείς χωρίς να ξέρει το αποτέλεσμα. Το άγνωστο μπορεί να αποτελέσει και απειλή. Και η απειλή, ο κίνδυνος, συνήθως θέτει σε λειτουργία όλα εκείνα τα βασικά αμυντικά συναισθήματα του ανθρώπου, που στόχο έχουν να τον κάνει να νιώσει ασφαλής.
Aσφαλής όμως, όχι αδρανής.
Εκεί είναι η διαφορά ανάμεσα σε κάποιον που πετυχαίνει το στόχο του και σε εκείνον που κάνει πίσω.
Ο πρώτος πιστεύει στις ικανότητες του, γνωρίζει πως μπορεί να δοκιμάσει και ξέρει πως ακόμα και αν δεν φτάσει στο τελικό αποτέλεσμα που έχει οραματιστεί, θα βγει και πάλι κερδισμένος, γιατί θα αναγνωρίσει τα λάθη του, θα διορθώσει τις ελλείψεις του και θα κατανοήσει τη ροή των πραγμάτων. Είναι ασφαλής σε κάθε ενδεχόμενο, θετικό ή αρνητικό , προβλεπόμενο ή απρόβλεπτο. Δεν χρειάζεται να ξέρει το αποτέλεσμα για να προχωρήσει.
Ο δεύτερος, καθηλώνεται. Πληρώνει με τον φόβο, προκαταβολικά  το τίμημα , για κάτι που ίσως και να μην συμβεί ποτέ. Αλλά είναι τόσο κυριευμένος από την ανασφάλεια και εξαρτημένος από την ασφάλεια που δεν μπορεί να ισορροπήσει ανάμεσα στα δύο περπατώντας στο τεντωμένο σχοινί της προσπάθειας.
Κάτσε και σκέψου πόσα όνειρα θα κυνηγούσες, αν ήξερες πως δεν θα αποτύχεις, και δες έτσι απλά μέσα από αυτή τη λίστα, πρώτον τις επιθυμίες σου και δεύτερον το μέγεθος των φόβων που σε κρατούν μακριά από αυτές.
Και μετά προσπάθησε. Προσπάθησε είτε να δοκιμάσεις, είτε να αποδεχτείς πως δεν θα μάθεις ποτέ πως είναι να διεκδικείς.

 


Από τις αγαπημένες μου συνήθειες όταν κάνω ένα ταξίδι στο εξωτερικό, είναι να αγοράζω βιβλία. Έχω άπειρα βιβλία.Υπέροχη συλλογή, από κομμάτια που είτε έχω αποκτήσει συνειδητά, γιατί τα αναζήτησα για κάποιο λόγο και ήθελα να τα αποκτήσω, είτε γιατί απλά  με τράβηξαν να τα αγοράσω. Λίγο το εξώφυλλο, λίγο ο τίτλος, λίγο η παλαιότητα τους... Πολλά από αυτά τα έχω διαβάσει ολόκληρα, άλλα πάλι δεν θέλω να τα διαβάσω με τον πατροπαράδοτο τρόπο. Απλά τα ξεφυλλίζω, τυχαία και άτακτα και σταματάω αυθόρμητα σε σελίδες, προτάσεις , γραμμές, και παίρνω αυτό που έχει να μου δώσει το βιβλίο. Σήμερα λοιπόν σκάλιζα και πάλι τη βιβλιοθήκη μου, όπως γίνεται στις ταινίες, που ο πρωταγωνιστής κάθεται μπροστά από τα ράφια και διαλέγει χωρίς σκέψη ένα βιβλίο ανοίγοντας τις σελίδες του όπως λάχει... Τράβηξα ένα από τα βιβλία μου... Έχοντας αναπολίσει ένα ταξίδι που είχα κάνει στο Μπαλί πριν κάποια χρόνια, το μάτι μου έπεσε πάνω σε ένα που είχα αγοράσει από κάποιο τοπικό παζάρι. Στο εξώφυλλο του είχε μία ινδουιστική θεότητα, ήταν γραμμένο στα αγγλικά και εκείνο που θυμάμαι  μου είχε κάνει  εντύπωση  ήταν  ότι δεν είχε πουθενά το όνομα του συγγραφέα. Μία σελίδα από εδώ, μία παράγραφο από εκεί, δυο προτάσεις παραπέρα, και εντόπισα κάτι που νομίζω αξίζει να μοιραστώ μαζί σας... Μη μου ζητήσετε να σας πω ποιός το έγραψε... Σας υπενθυμίζω, ο συγγραφέας παραμένει άγνωστος, ωστόσο οικειοποιούμαι των λόγων του και σας τα παρουσιάζω... «Να θυμάσαι κάθε στιγμή τι συσσωρεύεις. Πρόκειται να σου το πάρει  θάνατος;  Αν ναι , τότε δεν αξίζει να σκοτίζεσαι γι αυτό. Αν δεν πρόκειται να σου το πάρει ο θάνατος, τότε ακόμα και η ζωή μπορεί να θυσιαστεί επειδή απλά κάποια μέρα και η ζωή πρόκειται να εξαφανιστεί. Πριν εξαφανιστεί η ζωή, πάρε την ευκαιρία να βρεις αυτό που δεν πεθαίνει ποτέ.» Ξαναδιάβασε το, και έχε το στο νου σου, όταν πας να βασανίσεις το μυαλό σου με ένα σωρό ανασφάλειες, φοβίες και σκέψεις που και αυτές, θα εξαφανιστούν μαζί με τη ζωή όταν θα τα πάρει όλα ο θάνατος.»

MORE FROM THEI BELIEVE

MORE To BELIEVE