“Δύο είναι οι σημαντικότερες στιγμές του ανθρώπου. Η στιγμή που γεννιέται και η στιγμή που ανακαλύπτει το γιατί.“  Mark Twain.

Και κάπως έτσι απλά και λακωνικά περιγράφεται το πόσο σημαντικό είναι για τη ζωή, να έχει έναν σκοπό.
Αυτό που με θλίβει παρατηρώντας τους γύρω μου, είναι πως οι περισσότερο από αυτούς δεν έχουν κάτι να τους παθιάζει. Δεν έχουν αγάπη γι αυτό που κάνουν, γι εκείνο που είναι , για όσους έχουν γύρω τους. Οι περισσότεροι μοιάζουν υπνωτισμένοι, σχεδόν κουρδισμένοι, αφημένοι σε μία καθημερινή ρουτίνα που τους κατατρώει και τους καθηλώνει, τους μιζεριάζει.
Κατά τη διάρκεια των πολλών χρόνων αυτογνωσίας που κάνω, οι περισσότεροι θεραπευτές επέμεναν σε ένα μόνο πράγμα “ ποιός είναι ο σκοπός σου;” “ τι σου αρέσει να κάνεις;” “τι σε κάνει ευτυχισμένο”… Μόνο έτσι το ταξίδι έχει ουσία και ομορφιά.
Υπήρχαν φορές που τα πράγματα για μένα ήταν παντελώς ξεκάθαρα, ήξερα τι ήθελα, ποιά είμαι που πάω.
Υπήρξαν όμως και εκείνες οι φορές που ήμουν τόσο μα τόσο μπερδεμένη. Τα δικά μου τα θέλω, με τις φωνές, τις απόψεις και τα γούστα των γύρω.
Εκεί ζητούσα βοήθεια ώστε να μπορέσω να απομονώσω τη δική μου φωνή από τις βοές των άλλων.
Ξεχώρισα κάποια από τα πιο σημαντικά βήματα που πρέπει να κάνει κανείς για να μπορέσει να δει μέσα του και να ανακαλύψει το πάθος του, και επειδή το φθινόπωρο που πλησιάζει είναι μεταβατική περίοδος που σηματοδοτεί αλλαγές και νέα ξεκινήματα, ίσως τώρα που είναι ακόμα καλοκαίρι , την ώρα που χαλαρώνεις, μπορείς αν ξέρεις, να βρεις τι σε παθιάζει.

Πειραματίσου στο ταξίδι
Μην δεις την όλη διαδικασία ως μία αγγαρεία ή κάτι που πρέπει να κάνεις, αλλά κάτι που θέλεις να κάνεις. Απόλαυσε το ταξίδι χωρίς ενοχές  και τόλμησε όσα περνάνε από το μυαλό σου. Σίγουρα σε κάποιες στιγμές της ζωής σου , έχεις κάνει αυτό που λένε “big dream”… Το όνειρο που είδες λοιπόν, όσο υπερβολή και αν είχε, κρύβει μία αλήθεια… Ανακάλεσε λοιπόν στο μυαλό σου,  κάθε φορά που ονειρευόσουν πολύ και … «μεγάλα» και κάπου εκεί μέσα θα βρεις μία μικρή σπίθα που αν την τολμήσεις μπορεί να εξελιχθεί σε πυρκαγιά. Μην μοιραστείς με πολλούς αυτό που ονειρεύεσαι και μην ακούς όλους εκείνους που βάζουν όρια και περιθώρια… Ποτέ δεν είναι αργά, ποτέ δεν είσαι μεγάλος για να κάνεις κάτι… Και υπάρχουν πληθώρα παραδειγμάτων ανά τον κόσμο που το έχουν αποδείξει αυτό.

 Σημείωσε τι σου αρέσει
Όταν λέω τι σου αρέσει, δεν εννοώ κάποιο φαγητό ή κάποιο μέρος. Αναφέρομαι όμως σε δραστηριότητες , που είτε έχεις δει και σε έχουν κάνει να νιώσεις όμορφα ακόμα και αν δεν είχες πάει μέρος σε αυτές, ή που έχεις δοκιμάσει και σε έκαναν να γεμίσεις με θετικά αισθήματα όπως η αισιοδοξία, η αυτοπεποίθηση και η ελπίδα. Μπορεί να είναι ένα σπορ, μπορεί να είναι ένα χόμπι, μπορεί να είναι το οτιδήποτε. Επέλεξε όμως εκείνο που κάθε φορά που το βλέπεις ή το κάνεις, σε μεταφέρει κάπου πέρα από τον εαυτό σου. Κάπως έτσι τόλμησα να μάθω windsurf ….Το χάζευα πάντα, ήταν η ψυχοθεραπεία μου να πηγαίνω και να βλέπω τους άλλους να κάνουν. Δεν το δοκίμαζα ωστόσο επειδή ήταν ένα άθλημα ανδροκρατούμενο και δεν είχα κανέναν να μου δείξει. Πόσα χρόνια έχασα άραγε από αυτή τη δραστηριότητα που με κάνει να νιώθω ως μία μικρή θεά, πάνω στο σανίδι μου…;

Ανέτρεξε στην παιδική σου ηλικία
Τα παιδιά έχουν ένστικτό , είναι αθώα και δεν φοβούνται τη ζωή. Αυτό τα κάνει ανοικτά σε οτιδήποτε τους αρέσει και τους επιτρέπει να ονειρεύονται χωρίς ανασφάλεια και λογική.
Κάπου τότε, όταν ήσουν και συ παιδί, είχες ένα όνειρο… ή πολλά όνειρα. Κάποια τα ακολούθησες και κάποια όχι. Πήγαινε πίσω σε εκείνα τα χρόνια και δες που και σε τι πρόδωσες τον εαυτό σου. Είναι αυτό που λέμε απωθημένο… Το απωθημένο όμως, σήμερα παρεξηγείται και συνοδεύεται από ταμπού. Κρύβει όμως και πάθος, πολύ πάθος.  Μόνο εσύ ξέρεις τι είναι αυτό που άφησες πίσω μαζί με την ξεγνοιασιά της ηλικίας. Ίσως έχει έρθει η ώρα να βρεις τρόπο να το εντάξεις τώρα στη ζωή σου.

Κάνε μία λίστα με όσα και όσους σε εκνευρίζουν
Είναι ίσως το πιο αποτελεσματικό βήμα της όλης διαδικασίας. Όταν συνειδητοποιήσεις πως λειτουργεί μέσα σου το τι και ποιος σε εκνευρίζει τότε θα δεις πως δεν θα ξανακουτσομπολεύσεις ποτέ στη ζωή σου, γιατί θα καταλάβεις πως όλα όσα σε ενοχλούν στους άλλους είναι όλα όσα ζηλεύεις.
Κάνε μία λίστα με ανθρώπους που σε εκνευρίζουν και δεν συμπαθείς. Δίπλα στα ονόματα τους, γράψε το γιατί. Τι είναι αυτό που σε ενοχλεί σε αυτούς. Κάπου εκεί μέσα σε αυτές τις λέξεις θα βρεις και πράγματα που κρύβουν ζήλια. Αν είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και το παραδεχτείς, ίσως ανακαλύψεις έτσι και το μεγάλο σου πάθος. Γιατί εκείνο που ζηλεύουμε, πολλές φορές είναι και εκείνο που θα θέλαμε για εμάς. Είναι απολύτως ανθρώπινο και λογικό. Εκεί που οι άνθρωποι έχουμε χάσει την μπάλα, είναι το πως αντιδρούμε στη ζήλια. Αν καταφέρεις να αποβάλεις την κακία και τον φθόνο, τότε ίσως έχεις μία ευκαιρία να δεις και το πάθος. Και για να μην σε αφήσω χωρίς παράδειγμα…
Αν σε εκνευρίζει μία όμορφη παρουσία με ικανότητες που έχει καταφέρει πράγματα στον τομέα του, δες αν νιώθεις άσχημη, ανίκανη ή αποτυχημένη για σένα την ίδια…


Είσαι ό, τι σκέφτεσαι. Αυτό ελπίζω να το έχεις καταλάβει. Είμαστε όλοι αυτό που επεξεργαζόμαστε στο μυαλό μας, βλέπουμε τον κόσμο με βάση αυτά που σκεφτόμαστε, οι σκέψεις μας γίνονται συναισθήματα. Όσο πιο γρήγορα αντιληφθούμε αυτή την πραγματικότητα, άλλο τόσο πιο γρήγορα θα μπορέσουμε να κάνουμε τις απαραίτητες αλλαγές ώστε να βελτιώσουμε και να «θετικοποιήσουμε» τον τρόπο που επεξεργαζόμαστε κάθε τι που περνάει από το μυαλό μας. Που σημαίνει πως πρέπει να αποβάλεις άμεσα όλα όσα ακολουθούν. «Θα\' πρεπε...» Δεν υπάρχει τίποτε πιο ουτοπικό από το «θα’ πρεπε»... Σημαίνει πως νιώθεις ανεπαρκής, αβέβαιος, και ανασφαλής για το τι έχεις κάνει ή δεν έχεις κάνει. Αν όντως σε όλη αυτή την περιήγηση του «θα΄πρεπε» βρίσκεις ψήγμα αλήθειας, τότε απλά προχώρα και κάνε αυτό που ... «θα΄πρεπε»! Φιλτράρισμα Κάθε άνθρωπος θέλει να ακούσει αυτό για το οποίο είναι έτοιμος. Και αν συμβαίνει το αντίθετο, τότε απλά φιλτράρει. Κρατάει αυτό που αντέχει και μπορεί να διαχειριστεί και ό,τι περισσεύει, το εξαφανίζει, ο καθένας ακολουθώντας τους δικούς του μηχανισμούς άμυνας. Θα ήταν όμως καταλληλότερο να είμαστε σε θέση να ακούμε τα πάντα , να δεχόμαστε και το καλό και το κακό, και να διαχειριζόμαστε πάντα με ψυχραιμία τόσο το ένα όσο και το άλλο. Το να στρουθοκαμηλίζει κανείς δεν βοήθησε ποτέ κανέναν. Ούτε καν την ίδια της στρουθοκάμηλο. Εξάλλου, σημασία δεν έχει ούτε τι μας συμβαίνει ούτε και τι ακούμε, αλλά ο τρόπος που διαχειριζόμαστε  όλες αυτές τις καταστάσεις.  Προσωποποίηση Αν και θα θέλαμε ο καθένας για τους δικούς του λόγους, ο κόσμος να γυρίζει γύρω από εμάς, αυτό ούτε συμβαίνει ούτε και είναι δυνατόν. Γι αυτό και δεν ωφελεί να παίρνουμε τα πάντα προσωπικά. Όταν θέτουμε εαυτόν στο επίκεντρο, σημαίνει πως μάλλον νιώθουμε στο περιθώριο. Όταν παίρνουμε τα πάντα προσωπικά, μάλλον σημαίνει πως είμαστε εύθικτοί και αυτό έχει να κάνει με την αυτοεικόνα, και την αυτοεκτίμηση μας.  Το τι γίνεται γύρω μας , δεν είναι απαραίτητα δική μας ευθύνη. Μην ξεχνάς πως ο καθένας πράττει με γνώμονα τα δικά του βιώματα,  τις δικές του πεποιθήσεις. Γενίκευση Πολύ συνήθης μηχανισμός, και βολικός θα έλεγε κανείς. Ένα απλό παράδειγμα της γενίκευσης θέλει όλους τους άνδρες να είναι κακοί, επειδή ο πρώην μας ήταν κακός. Το να είμαστε απόλυτοι, ακραίοι και να βάζουμε αυτό που λέμε λαϊκά « όλα τα γουρούνια στο ίδιο σακί» δεν οδηγεί παρά μόνο στο να θολώσει το δικό μας τοπίο, να μας κάνει απολυταρχικούς και χωρίς περιθώρια ευελιξίας σε δράση και σκέψεις . Η γενίκευση είναι ένας φτωχός τρόπος για να βλέπει κανείς τον κόσμο , και δεν αξίζει αυτό να γίνει συνήθεια. Καταστροφολογία Ιδίωμα του Έλληνα. Φαίνεται από τον τρόπο που αντιμετωπίζουν και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης την επικαιρότητα. Ο λαός μας γουστάρει τη γκρίνια, την αυτολύπηση και την καταστροφολογία. Όταν συνειδητοποιήσουμε πως όλη αυτή η υπερβολή δεν βοηθάει πουθενά αλλά αντιθέτως αυξάνει το άγχος , τα αρνητικά συναισθήματα, την ανασφάλεια και την ανησυχία, ίσως συλλογικά , αποφασίσουμε πως κάτι πρέπει να αλλάξει.  

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE