Τα πλεκτά είναι και πάλι στη μόδα. Τα χειροποίητα πλεκτά είναι ακόμα περισσότερο στη μόδα. Μόδα είναι επίσης να έχεις το πλέξιμο για χόμπι.
Όταν ήμουν κοριτσάκι θυμάμαι τη γιαγιά μου που έπλεκε και κεντούσε. Και είχα λατρέψει και εγώ αυτές τις συνήθειες. Είχα μία πλαστική σακούλα και μέσα είχα δύο κουβάρια μαλλί, ένα κίτρινο μουσταρδί και ένα μαύρο. ( αυτά τα χρώματα είχα επιλέξει). Δεν ήταν πολύ χοντρό μαλλί. Είχα επίσης και δύο βελόνες. Η γιαγιά μου , μου είχε μάθει την τεχνική και έπλεκα εξαιρετικά. Μία καλή, μία ανάποδη. Στην αρχή της βελόνας έκανες μία θηλιά και ξεκινούσες. Αν έχανε πόντο έπρεπε να το πάρεις ξανά, αλλιώς έκανε τρύπα.
Το κέντημα μου άρεσε επίσης. Ήταν πιο εύκολο, είχε μεγαλύτερη ποικιλία στα χρώματα των νημάτων και στα σχέδια του κεντήματος. Θυμάμαι κεντούσα μία γάτα.
Κάθε Παρασκευή βράδυ, την περίοδο του δημοτικού, μου άρεσε να παίρνω τα πλεκτά μου και να κάθομαι στον καναπέ του σαλονιού, με την τηλεόραση ανοιχτή, στην αρχή των ιδιωτικών καναλιών, και να πλέκω. Όμορφες αναμνήσεις. Και όμορφες συνήθειες που επιστρέφουν και πάλι στη ζωή της σύγχρονης γυναίκας.
Διάβαζα πρόσφατα πως πολλές διάσημες κυρίες του Χόλιγουντ λατρεύουν το πλέξιμο και το έχουν σαν χόμπι. Αναζήτησα μάλιστα και τα οφέλη που έχει σαν δραστηριότητα και να τι ανακάλυψα.

Το πλέξιμο:

Ρίχνει την πίεση και μειώνει την έκκριση κορτιζόλης
Πρόκειται για μία χαλαρωτική δραστηριότητα που κάνει καλό καθώς ηρεμεί και αδειάζει το μυαλό. Εκτονώνει τις σκέψεις με αποτέλεσμα να πέφτει η πίεση του αίματος αλλά και οι παλμοί της καρδιάς. Επίσης επειδή ακριβώς αποσκοπεί την ξεκούραση του νου, μειώνει και την κορτιζόλη που είναι η ορμόνη του άγχους.

Βοηθάει τις αρθρώσεις του χεριού
Τα παλαιότερα χρόνια το πλέξιμο αποτελούσε μέρος στην θεραπεία ανθρώπων με αρθρίτιδα. Σήμερα αποτελεί μέρος στην πρόληψη για την αρθρίτιδα. Το πλέξιμο γυμνάζει τα χέρια και κάνει τις αρθρώσεις ελαστικές και ευέλικτες.

Ενισχύει την συγκέντρωση
Όσο και αν σας ακούγεται περίεργο το πλέξιμο χρησιμοποιείται ως δραστηριότητα σε πολλά σχολεία και ιδρύματα ανά τον κόσμο, ειδικά όταν πρόκειται για παιδιά με πρόβλημα διάσπασης της προσοχής. Το πλέξιμο απαιτεί συγκέντρωση και είναι μία καλή εξάσκηση στο να εστιάζεις την προσοχή σου εκεί που πρέπει, για  όσο χρειάζεται.

Λειτουργεί ως διαλογισμός
Για το πλέξιμο απαιτείται μία επαναλαμβανόμενη κίνηση που στο τέλος γίνεται μηχανικά. Είναι τότε που ξεκινά  να λειτουργεί ως διαλογισμός. Το βλέμμα, και η προσοχή είναι εστιασμένα εκεί, το μυαλό είναι άδειο και αφοσιωμένο και το σώμα χαλαρό και ήρεμο. Αυτό ακριβώς είναι και ο διαλογισμός, ειδικά όταν γίνεται μέσα από μία δραστηριότητα, όπως το τρέξιμο ή το κολύμπι.

Πέρα από αυτό είναι εύκολο και μπορείς να δημιουργήσεις απίστευτα μάλλινα, από εκείνα τα ζεστά και χουχουλιάρικα που είναι και πάλι της μόδας.


Ο μεγαλύτερος εχθρός  στις σχέσεις μας με τους άλλους, είναι οι προσδοκίες που έχουν  οι άλλοι από εμάς και εμείς από αυτούς. Και ο βαθμός ποιότητας της σχέσης μας , ορίζεται από το βαθμό εκπλήρωσης των προσδοκιών αυτών. Ο άνθρωπος έχει μία φύση. Αυτή η φύση  συνοδεύεται από μία ιδιοσυγκρασία, διαφορετική από άτομο σε άτομο. Η φύση και η ιδιοσυγκρασία θα αποτελέσουν τη βάση για αυτό που  θα διαμορφώσουν οι εξωτερικοί παράγοντες αργότερα, ως “χαρακτήρα”.  Ο χαρακτήρας αυτός θα ηγείται από προσωπικές πεποιθήσεις, βιώματα, ανασφάλειες, φόβους, “πιστεύω” και αρχές που θα ορίζουν τα συναισθήματα τα οποία με τη σειρά τους θα οδηγούν σε συμπεριφορές που θα εκτελούνται ,θα ερμηνεύονται και θα δικαιολογούνται πάντα με την ιδιωτική λογική. Αυτή η ιδιωτική λογική επειδή ακριβώς έχει δικά της “ιδιωτικά αυτονόητα” , θα διαφέρει από την ιδιωτική λογική ενός άλλου ανθρώπου. Το κατά πόσο θα ταιριάξει κάποιος με τον διπλανό  του σε οποιοδήποτε επίπεδο έχει να κάνει ακριβώς με το κατά πόσο ταυτίζονται και ταιριάζουν αυτές οι “ιδιωτικές λογικές”. Το ταίριασμα αυτό και η ροή εξέλιξης του μέσα στο χρόνο, θα κρίνει κατά πόσο μία σχέση, όποιας μορφής, θα μπορέσει να ευδοκιμήσει ή όχι. Αυτό όταν υπάρχει σχέση, συναναστροφή σε ποιότητα, συχνότητα και βάθος που να την ορίζει ως “σχέση”. Όταν δεν υπάρχει καμία μορφή συναναστροφής, άρα καμία άμεση πρόσβαση σε γνώση του άλλου ατόμου που θα μας οδηγήσει να διαμορφώσουμε άποψη- πάντα ωστόσο με την ιδιωτική λογική μας- τότε η εικόνα που θα έχει ο καθένας για εμάς, αλλά και εμείς για τον καθένα, θα ορίζεται από τον αντικατροπτισμό του «είναι» μας, στο είδωλο του άλλου. Όταν δεν γνωρίζουμε κάποιον και τον συμπαθούμε ή δεν τον συμπαθούμε, έχει να κάνει με το τι βλέπουμε ή δεν βλέπουμε από εμάς, σε εκείνον. Συνήθως τα στοιχεία που του αναγνωρίζουμε είτε θετικά είτε αρνητικά , είναι η καλύτερη χαρτογράφιση ενός υποσυνείδητου δικού μας εαυτού. Για τον  λόγο αυτό, όταν πέσεις στην παγίδα να κρίνεις κάποιον χωρίς να είχες ποτέ την ευκαιρία να τον συναναστραφείς, πρόσεχε τι θα πεις και πως θα το πεις, γιατί η περιγραφή σου, θα λέει περισσότερα για εσένα παρά για εκείνον που κρίνεις. Το κατά πόσο θα πιστέψει κανείς  στην εικονική πραγματικότητα που θα δημιουργήσει για κάποιον ελλείψη στοιχείων, έχει να κάνει με το κατά πόσο ο ίδιος είναι σε θέση να κατανοήσει πως πρωταρχικό ρόλο στη ζωή του θα έπρεπε να έχει η δική του ενδοσκόπηση και όχι η αλόγιστη διασπορά σχολίων και πληροφοριών για τρίτους. Όσο κάποιος κατανοεί την ματαιότητα της διαδικασίας αυτής, θα προτιμήσει να απέχει, και να αφιερώσει το χρόνο και τη φαιά ουσία του στην αυτοκριτική. Όσοι δεν το κατανοούν αυτό, αλλά σιγά σιγά αφυπνίζονται , αρχίζουν να αντιλαμβάνονται πως ακόμα και μέσα από το σχολιασμό που κάνουν σε τρίτους, βλέπουν  την αυτοκριτική τους. Για όλους τους άλλους τους βαθιά κοιμισμένους, ένα καλό κουτσομπολιό, λειτουργεί ως θεσπέσιο νανούρισα στον ατάραχο συνειδησιακό ύπνο τους. Το χειρότερο  χαστούκι όμως έρχεται από εκείνους που συναναστρέφεσαι, άρα έχεις και εσύ αλλά και αυτοί πρόσβαση στα στοιχειώδη στοιχεία που μας επιτρέπουν  - πάντα μέσω της ιδιωτικής λογικής- να διαμορφώσουμε άποψη, αλλά όχι να εδραιώσουμε και σχέση, γιατί δεν υπάρχει ουδεμία ταύτιση ή συνάντηση των ιδιωτικών λογικών μας. Στην περίπτωση αυτή, αν ανήκεις στους αφυπνισμένους, τότε απλά δεν περιμένεις τίποτα από τον άλλον. Συνειδητοποιεις την κατάσταση και την αποτελεσματικότητα της όποιας προσπάθειας να την ανατρέψεις και ανέχεσαι το γεγονός ότι εξαναγκάζεσαι να τον υπομένεις στο περιβάλλον σου ( μπορεί να είναι συνάδελφος ή φορετός συγγενεις, ή συγγενείς σκέτος) . Το κατά πόσο θα πάει καλά όλη αυτή η επιχείρηση συμβίωσης εξαρτάται από δύο πράγματα. Από τις προσδοκίες που θα έχει ο άλλος από εσένα, και από τον τρόπο που θα διαχειριστείς την αντίδραση τους στο ότι εσύ δεν θα ικανοποιείς αυτές τις προσδοκίες. Δεν υπάρχει πιο επικίνδυνος άνθρωπος από τον υπνωτισμένο άνθρωπο. Η μάλλον υπάρχει. Ο υπνωτισμένος  που  έχει και προσδοκίες από εσένα χωρίς να κατέχει την στοιχειώδη αντιληπτική ικανότητα να παραδεχτεί πως απαιτήσεις θα έπρεπε να έχει πρώτα από τον ίδιο του τον εαυτό. Και αυτός ο υπνωτισμένος άνθρωπος που συνήθως διακατέχεται και από άλλα χαρακτηριστικά που συνθέτουν το προφίλ ενός βλάκα μπορεί με ευκολία να σε βαφτίσει και να σε διασύρει ως «κακό» «υπαίτιο» «ένοχο» «φταίχτη» και ότι άλλο τον βολέψει ,  όταν δει τις προσδοκίες του να μένουν ανεκπλήρωτες από σένα. Θα βρει να σου καταλογίσει μέσα του, ή ακόμα χειρότερα και έξω του, κάθε λογής χαρακτηρισμό για να απαλύνει τον απόηχο του επικού φτυσίματος που θα νιώθει ότι εισπράττει από σένα. Και εσύ βέβαια δεν θα έχεις ιδέα για το τι γίνεται μέσα στο φτωχό γεμάτο πίτουρο κεφάλι του. Γιατί δεν μπορεί κάνεις να γνωρίζει σε  απόλυτο βαθμό τις προσδοκίες που έχουν οι άλλοι από εμάς. Συνήθως θέλουν να τους δώσουμε αυτό που δεν μπορούν να έχουν από μόνοι τους . Εσύ όμως δεν έχεις καμια δουλειά με αυτό. Ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσεις το επικίνδυνο αυτό είδος ανθρωποειδούς είναι να θεωρήσεις την περίπτωση του ως νοσηρή, και να έχεις καλά στο μυαλό σου πως η βλακεία του ανθρώπου είναι αήττητη. Είμαστε γεννημένοι για να γινόμαστε έρμαιο στις σκέψεις και στα λόγια  , κρυφά ή φανερά , των άλλων ανθρώπων. Εκείνο που θα μας κρατά υγιείς είναι ο τρόπος που δεν θα τους επιτρέπουμε να μας διαχειρίζονται συναισθηματικά κάθε φορά που συμβαίνει αυτό.

MORE FROM THEPsychology

MORE To BELIEVE